ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ ಶ್ರೀವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ
<< ಕೃಷ್ಣ, ಬಲರಾಮ ಮತ್ತು ಋಷಿಪತ್ನಿಯರ ಕಥೆ
ಷ್ಣನಿಗೆ ಏಳು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಅತಿಮಾನುಷ ಲೀಲೆಯನ್ನು ತೋರಿದನು. ನಾವೀಗ ಅದನ್ನು ಆನಂದಿಸೋಣ.
ಒಂದು ದಿನ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ, ಗೋಪಾಲಕ ಸಮುದಾಯದ ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಒಂದು ಹಬ್ಬದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಕೃಷ್ಣನು, “ಯಾವ ಹಬ್ಬದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?” ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಅವರು, “ನಾವು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಔತಣ (ಪೂಜೆ) ಇದು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು, “ನಾವು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಏಕೆ ಔತಣ ನೀಡಬೇಕು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಅವನು ನಮಗೆ ಮಳೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ನಾವು ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಬದುಕಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
ಕೃಷ್ಣನು ಯೋಚಿಸಿದನು, “ನಾನು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲೇ ಇರುವಾಗ, ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ದೇವತೆಯನ್ನು ಏಕೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು?” ಎಂದುಕೊಂಡು, ಅದನ್ನು ತಡೆಯುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಒಂದು ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು. ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, “ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯು ಮೋಡಗಳನ್ನು ತಡೆದು ಮಳೆ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ದನಕರುಗಳಿಗೆ ಹುಲ್ಲು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಹಣ್ಣು-ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಈ ಔತಣವನ್ನು ಆ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೇ ನೀಡೋಣ.” ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮುಹೂರ್ತವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ದಿನ, ಊರಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜನರು ಬಗೆಬಗೆಯ ಆಹಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅನೇಕ ಬಂಡಿಗಳನ್ನು ತಂದು ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯ ಮುಂದೆ ಆಹಾರದ ದೊಡ್ಡ ರಾಶಿಯನ್ನೇ ಹಾಕಿದರು (ಅನ್ನದ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು). ಕೃಷ್ಣನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳಿ, “ಈಗ ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಾನು ಈ ಆಹಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಎಲ್ಲರೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, “ಅಹಂ ಗೋವರ್ಧನೋಸ್ಮಿ” (ನಾನೇ ಈ ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿ) ಎಂದು ಹೇಳಿ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದನು. ಊರಿನ ಜನರು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರವು ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ತನ್ನ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಿಂದ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ವಿಪರೀತ ಕೋಪ ಬಂತು. ತನಗಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಕೋಪ ಬಂತು. ಅವನು ತನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವ ಮೋಡಗಳಿಗೆ ಭಾರೀ ಕಲ್ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
ವೃಂದಾವನವನ್ನು ದೈತ್ಯಾಕಾರದ ಮೋಡಗಳು ಆವರಿಸಿದವು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಮಳೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಗೋಪಾಲಕರು ಮತ್ತು ದನಕರುಗಳು ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿ, “ಈಗ ನಾವೇನು ಮಾಡುವುದು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಅವರಿಗೆ ಅಭಯ ನೀಡಿ, ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯನ್ನು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ, ಒಂದು ಕೊಡೆಯಂತೆ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದನು. ಜನರ ಮೇಲಾಗಲೀ, ದನಕರುಗಳ ಮೇಲಾಗಲೀ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರೂ ಬೀಳದಂತೆ ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಗೋಪಾಲಕರು, “ನೀನು ದೇವನೇ? ನೀನು ಯಕ್ಷನೇ? ಈ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದೀಯ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣನು, “ನಾನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಗೋಪಾಲಕ ಬಾಲಕ. ನೀವು ಇದನ್ನು ನಂಬದಿದ್ದರೆ, ನಾನೀಗ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದನು. ಅವರು ಭಯಗೊಂಡು, “ಸರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ” ಎಂದರು.
ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಒಂದು ವಾರ ಪೂರ್ತಿ ಆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತನ್ನ ತಪ್ಪು ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಅವನು ಮಳೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಓಡೋಡಿ ಬಂದು ಕೃಷ್ಣನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿದನು. ಅವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಿ, ‘ಗೋವಿಂದ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕ’ವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಇಂದ್ರನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಅಳಿಸಿದನು.
ಅನೇಕ ಆಳ್ವಾರರು ಈ ಲೀಲೆಯನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ.
- ಪೇಯಾಳ್ವಾರ್ ಅವರು ಮೂನ್ರಾಮ್ ತಿರುವಂದಾದಿಯಲ್ಲಿ “ಅವನೇ ಅರುವರೈಯಾಲ್ ಆನಿರೈಗಳ್ ಕಾತ್ತಾನ್” (ಅವನೇ ಆ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ದನಗಳ ಹಿಂಡನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದವನು) ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
- ಪರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ಪರಿಯಾಳ್ವಾರ್ ತಿರುಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ, “ಪಡಂಗಳ್ ಪಲವುಮುಡೈಪ್ ಪಾಂಬರೈಯನ್ ಪಡರ್ ಭೂಮಿಯೈತ್ ತಾಂಗಿಕ್ ಕಿಡಪ್ಪವನ್ ಪೋಲ್ ತಡಂಗೈ ವಿರಲ್ ಐಂದುಂ ಮಲರ ವೈತ್ತುತ್ ತಾಮೋದರನ್ ತಾಂಗು ತಡವರೈ ತಾನ್” (ಹೇಗೆ ಆದಿಶೇಷನು ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣನು (ದಾಮೋದರನು) ತನ್ನ ಅಗಲವಾದ ಅಂಗೈಯ ಐದು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಅರಳಿಸಿ ಆ ದೊಡ್ಡ ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದನು) ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಅವರು “ಅಟ್ಟುಕ್ ಕುವಿಸೋಟ್ರು” ದಶಕದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಸವಿವರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ.
- ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ “ಕುನ್ರಮೆಡುತ್ತ ಪಿರಾನ್ ಅಡಿಯಾರೊಡುಂ” (ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿದ ಸ್ವಾಮಿಯ ಭಕ್ತರೊಂದಿಗೆ) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
- ತಿರುಮಂಗೈ ಆಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ತಿರುನೆಡುಂದಾಂಡಗದಲ್ಲಿ “ಕಲ್ಲೆಡುತ್ತುಕ್ ಕಲ್ ಮಾರಿ ಕಾತ್ತಾನ್” (ಅವನು ಕಲ್ಲನ್ನು (ಬೆಟ್ಟವನ್ನು) ಎತ್ತಿ ಕಲ್ಮಳೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದನು) ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಲೀಲೆಯ ಸಾರಂಶ:
- ಒಬ್ಬರು ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟರೆ, ಭಗವಂತನು ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಅಂತಹ ಭಕ್ತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
- ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿಯೇ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ಕಲ್ಮಳೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಅದೇ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಬಳಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಿಜ ಮಾಡಿದನು.
- ಭಗವಂತನೇ ಸ್ವತಃ ಹಾಜರಿರುವಾಗ, ತನಗೆ ಶರಣಾದವರು ಇತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದನ್ನು ಅವನು ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಬೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
- ದೇವತೆಯೂ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನೂ ಆದ ಇಂದ್ರನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಭಗವಂತನು ಅವನಿಗೋಸ್ಕರ ತಾನೇ ಸ್ವತಃ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದನು.
ಅನುವಾದ – ಅಡಿಯೇನ್ ಕಸ್ತೂರಿರಂಗನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್
ಪುರಾವೆ ಓದುವಿಕೆ – ಅಡಿಯೇನ್ ಹೇಮಲತಾ ರಾಜನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ
ಮೂಲ – https://granthams.koyil.org/2023/09/25/krishna-leela-20-english/
ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – https://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – https://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – https://pillai.koyil.org