ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ ಶ್ರೀವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ
ವಸುದೇವನು ತನ್ನ ಕುಲಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರ ಉಪನಯನ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದನು. ಆ ನಿಗದಿತ ದಿನದಂದು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರಿಬ್ಬರ ಉಪನಯನ ಸಂಸ್ಕಾರವು ನೆರವೇರಿತು. ನಂತರ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬ ಗುರುವಿನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಯಿತು.
ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾದ, ಸಕಲ ವೇದಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೊಂಡಾಡಲ್ಪಡುವ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೇ ವೇದಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನು ಒಬ್ಬ ಗುರುವಿನಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಾಗ, ಆವಂತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಂದೀಪನಿ ಮುನಿಗಳೇ ಇದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಮಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಸಾಂದೀಪನಿ ಮುನಿಗಳೂ ಸಹ ಇವರ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತು, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇವಲ ೬೪ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ೬೪ ಬಗೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣ ಬಲರಾಮರು ಸುಧಾಮನಂತಹ ಇತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದರು.
ಗುರುವಿನಿಂದ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ, ಶಿಷ್ಯನು ಅವರಿಗೆ ಗುರುದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರು ಗುರುಗಳ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, “ನಿಮಗೆ ಏನು ಬೇಕು ಎಂದು ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ, ನಾವು ಅದನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತೇವೆ” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರು ಮೋಕ್ಷವನ್ನೇ ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಬಹುಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟ ತಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕರೆತರುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡರು.
ಕೃಷ್ಣನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಮುದ್ರದ ದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಾಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರರಾಜನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಶಂಖದ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಂಚಜನ ಎಂಬ ಅಸುರನು ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ನುಂಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಅಸುರನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಕೊಂದನು, ಆದರೆ ಬಾಲಕನು ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವನು ಯಮನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ (ಯಮಪುರಿ) ಹೋಗಿ, ಮೃತ ಮಗುವನ್ನು ಬದುಕಿಸಿಕೊಡುವಂತೆ ಯಮನನ್ನು ಕೋರಿದನು. ಯಮನು ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿ, ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟನು. ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ತನ್ನ ಗುರುವಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು. ಇದರ ನಂತರ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು.
ತಿರುಮಂಗೈ ಆಳ್ವಾರರು ತಮ್ಮ ಪೆರಿಯ ತಿರುಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ, ಸಾಂದೀಪನಿ ಮುನಿಗಳ ಬಳಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ವಿಷಯವನ್ನು “ಓದು ವಾಮ್ಯ್ಮೈಯುಂ ಉವಣಿಯಪ್ಪಿರಪ್ಪುಂ ಉನಕ್ಕು ಮುನ್ ತಂದ ಅಂದಣನ್ ಒರುವನ್” (ಉಪನಯನ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ದ್ವಿಜನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಿನಗೆ ವೇದವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಚಾರ್ಯರಾದ ಸಾಂದೀಪನಿ ಮುನಿ) ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ಅಂದಣನ್ ಒರುವನ್” ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ, ಈ ಪ್ರಬಂಧದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರಾದ ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು, ಸಾಂದೀಪನಿ ಮುನಿಗಳು ನಂಪಿಳ್ಳೈ [ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರ ಆಚಾರ್ಯರು] ಅವರಂತೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಆಚಾರ್ಯರು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಲೀಲೆಯ ಸಾರಾಂಶ:
- ನಾವು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಏನನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಗುರುವಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡುವಾಗ, ಅದು ಗುರುವಿನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು.
- ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಮಾದರಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಡುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಅವನು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಗುರುವಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಲಿತನು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಇದುವೇ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟನು.
- ಭಗವಂತನಿಗೇ ಬೋಧಿಸುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ದೇಹ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲೆ ಮೋಹವಿದ್ದರೆ, ಭಗವಂತನನ್ನು ಸೇರುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಅನುವಾದ – ಅಡಿಯೇನ್ ಕಸ್ತೂರಿರಂಗನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್
ಪುರಾವೆ ಓದುವಿಕೆ – ಅಡಿಯೇನ್ ಹೇಮಲತಾ ರಾಜನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ
ಮೂಲ – https://granthams.koyil.org/2023/10/09/krishna-leela-32-english/
ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – https://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – https://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – https://pillai.koyil.org