రహస్య గ్రంథముల పరిచయం – పిళ్ళైలోకాచార్యులు – తత్త్వ త్రయం అనుభవం

శ్రీః శ్రీమతే శఠగోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

పూర్తి ధారావాహిక

<< మునుపటి

ఐప్పసి (తులా) మాసంలో అవతరించిన ఆళ్వార్లు మరియు ఆచార్యుల దివ్య వైభవాన్ని మనం అనుభవిస్తున్నాము. ఈ మాసం యొక్క విశేష వైభవాల గురించి తెలుసుకోవడానికి https://granthams.koyil.org/aippasi-thula-masa-anubhavam/ను సందర్శించండి. ఇప్పుడు, అత్యంత దయామయులైన పిళ్ళైలోకాచార్యుల వారిని మరియు వారి దివ్య గ్రంథమైన ‘ముముక్షుప్పడి’ని, ఆ అద్భుత గ్రంథానికి మణవాళ మామునులు అందించిన సుందరమైన ‘వ్యాఖ్యాన అవతారిక’ (వ్యాఖ్యాన పరిచయం) ద్వారా మనం దర్శించుకుందాం.

ఎమ్పెరుమానార్, పిళ్ళైలోకాచార్యులు, మానవాళ మామునిగళ్ – తిరుపవళవణ్ణం

‘తత్త్వ త్రయం’ గ్రంథం ‘కుట్టి భాష్యం’ (శ్రీ భాష్యానికి సంక్షిప్త రూపం)గా కీర్తించబడుతుంది. ఎమ్పెరుమానార్లు బ్రహ్మ సూత్రాలకు రచించిన విస్తృతమైన వ్యాఖ్యానం ‘శ్రీ భాష్యం’గా ప్రసిద్ధి చెందింది, తద్వారా ఎమ్పెరుమానార్లు ‘శ్రీ భాష్యకారులు‘గా ప్రసిద్ధి పొందారు. శ్రీ భాష్యంలో వివరించబడిన విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతంలోని ముఖ్య సూత్రాలన్నింటినీ, సులభంగా అర్థమయ్యేలా తమిళ భాషలోని సూత్రాల రూపంలో సమగ్రంగా అందించడం దీని ప్రత్యేకత. ఈ గ్రంథం చిత్ (జీవాత్మలు), అచిత్ (జీవం లేని వస్తువులు) మరియు ఈశ్వరుడు అనే మూడు మౌలిక తత్త్వాలను చర్చిస్తుంది. ఈ గ్రంథం యొక్క సంక్షిప్త సారాంశాన్ని https://granthams.koyil.org/thathva-thrayam-english/  లింక్ ద్వారా చూడవచ్చు.

ఈ నేపథ్యంలో, మామునిగళ్ అందించిన ‘తత్త్వ త్రయం’ యొక్క అద్భుతమైన పరిచయానికి సంబంధించిన అనువాదాన్ని ఇప్పుడు పరిశీలిద్దాం.

“అనాది మాయయా సుప్తః” (అనాది కాలం నుండి మాయా ప్రభావంతో నిద్రపోతున్నట్లుగా ఉండటం) అని చెప్పబడినట్లుగా, అనాది కాలం నుంచీ ఈ సంసారంలో జీవాత్మలు అజ్ఞానానికి (అంధకారానికి) కారణమయ్యే ‘ప్రకృతి’తో (జడ పదార్థంతో) సంబంధం కలిగి ఉండటం వల్ల, తమ జ్ఞానశక్తి పూర్తిగా అణచివేయబడి, జీవాత్మ స్వభావం ప్రకృతికి భిన్నమైనదని (అంటే జ్ఞానానందమయమై, కేవలం భగవానుని ప్రీతి కోసమే ఉనికిని కలిగి ఉంటుందని) గ్రహించలేక జీవిస్తున్నారు.

సరైన అవగాహన లేకపోవడం వల్ల,

• జీవాత్మ “దేవోహం మనుష్యోహం”(నేను దేవతను, నేను మనిషిని) అని భావిస్తూ, చేతనారహితమైన శరీరాన్నే తన నిజ స్వరూపంగా భావిస్తుంది.

• ఒకవేళ తాను శరీరం కంటే భిన్నమైనవాడినని గ్రహించినా, “ఈశ్వరోహం అహం భోగి”(నేనే నియంతను, నేనే భోక్తను) అని భావిస్తూ తాను పూర్తిగా స్వతంత్రుడనని అనుకోవడం మొదలుపెడుతుంది.

• ఒకవేళ తాను భగవానుని దాసుడనని గ్రహించినప్పటికీ, నిరంతరం కైంకర్యంలో నిమగ్నమవ్వడానికి బదులుగా లౌకిక సుఖాలకే ప్రాధాన్యతనిస్తూ వాటిలో మునిగిపోతుంది.

“యోన్యతా సన్తమానమ్ అనన్యతా ప్రతిపత్యదే,కిం తేన న కృతం పాపం చోరేణాత్మాపహారిణా” (అసలు స్వరూపం వేరై ఉండగా, దానిని అన్యధాగా – అంటే తప్పుగా – భావించేవాడు, తన ఆత్మనే తాను దొంగిలించుకునే మహాపాపి అవుతాడు) అని చెప్పినట్లుగా, జీవాత్మ తన నిజమైన స్వభావాన్ని సరిగా గ్రహించక, భగవానుని సొత్తు అయిన తనను తాను తన సొంతమని భావించి దొంగిలించుకోవడం అనే అత్యంత మహాపాపానికి (ఇదే ఇతర పాపాలన్నింటికీ మూలకారణం) పాల్పడుతుంది; తద్వారా అల్పమైనవి మరియు తాత్కాలికమైనవి అయిన లౌకిక సుఖాలను అనుభవించడంలో నిమగ్నమవుతుంది.

“విచిత్రా దేహ సంపత్తిరీశ్వరాయ నివేదితుమ్, పూర్వమేవ కృతా బ్రహ్మన్ హస్తపాదాది సంయుతా” అని చెప్పబడినట్లుగా, జీవాత్మ ఎటువంటి ఇంద్రియాలు లేదా శరీరం లేకుండా (ప్రళయ కాలంలో) సూక్ష్మ స్థితిలో ఉండి, లౌకిక భోగాలను అనుభవించలేక లేదా మోక్ష సాధనలో ప్రయత్నించలేక ఉన్నప్పుడు – అత్యంత దయామయుడైన సర్వేశ్వరుడు, ఆ జీవాత్మ భగవానుని పాదపద్మాలను చేరుకునే ప్రక్రియను ప్రారంభించడానికి వీలుగా దానికి ఇంద్రియాలను మరియు శరీరాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

శ్రీ రంగనాథునిలో ఉండే ‘వ్యూహ సౌహార్దం’ (అన్ని జీవాత్మల పట్ల శ్రేయోభిలాషిగా ఉండే గుణం) అనే శుభ గుణాన్ని నమ్మాళ్వార్లు అనుభవిస్తారు.

జీవాత్మ తన ఉద్ధరణ కోసం భగవంతుని చేరుకోవడానికి ఇంద్రియాలను లేదా శరీరాన్ని ఉపయోగించుకోవాలి; కానీ దానికి భిన్నంగా, నమ్మాళ్వార్లు ‘తిరువాయ్ మొళి’ (3.2.1)లో చెప్పినట్లుగా “అన్నాళ్ నీ తంద ఆక్కైయిన్ వళి ఉళల్వేన్” (ఆనాడు నీవు ప్రసాదించిన ఈ శరీరం యొక్క మార్గంలోనే నేను తిరుగుతూ ఉండిపోయాను) అన్నట్లుగా, జీవాత్మ కేవలం శారీరక లేదా ఇంద్రియ సుఖాల వైపే వెళుతుంది. నదిని దాటడానికి తెప్పను పొందిన వ్యక్తి, దానిని ఉపయోగించుకోకుండా నీటి ప్రవాహంతో పాటు కొట్టుకుపోయి సముద్రంలో పడిపోయినట్లుగా, సంసారం నుండి బయటపడి ఉద్ధరించబడటానికి లభించిన శరీరం మరియు ఇంద్రియాలను జీవాత్మ సంసారంలోనే మరింతగా కూరుకుపోవడానికి వినియోగిస్తుంది.అజ్ఞానం వల్ల కలిగిన అనంతమైన పుణ్య-పాపాల కారణంగా, అనాది కాలం నుండి జీవాత్మ అనేక జన్మలను పొందుతూ వస్తోంది. ఆ జన్మలలో అది అత్యంత దారుణమైన బాధలను (తాపత్రయాలు – మూడు రకాల దుఃఖాలు) అనుభవిస్తుంది; వాటి పర్యవసానాలను గ్రహించకుండానే కర్మలలో నిమగ్నమై, గర్భవాసం, జననం, బాల్యం, యవ్వనం, వార్ధక్యం, మరణం మరియు నరకవాసం వంటి దశల గుండా వెళుతూ అంతులేని దుఃఖాలను అనుభవిస్తుంది.కష్టాలతో నిండిన ఈ సంసార సాగరంలో జీవాత్మ అంతులేని దుఃఖాలతో బాధపడటం చూసి, అందరి శ్రేయోభిలాషియై జీవాత్మల ఉద్ధరణకు నిరంతరం కృషి చేసే అత్యంత దయామయుడైన ఎంపెరుమాన్ వారి బాధల పట్ల కరుణిస్తాడు; దీనినే “ఏవం సంసృతి చక్రస్థే భ్రామ్యమాణే స్వకర్మభిః జీవే దుఃఖాకులే విష్ణోః కృపా కాపి ఉపజాయతే” అనే శ్లోకం తెలియజేస్తుంది.అతని దివ్య హృదయంలోని గొప్ప కరుణతో, “జాయమానం హి పురుషం యమ్ పశ్యేన్ మధుసూధన: సాత్వికస్స తు విజ్ఞేయాస్స్వై మోక్షార్థ చింతక:”లో పేర్కొనబడినట్లుగా, ఎంపెరుమాన్ జీవాత్మను ఆశీర్వదిస్తాడు. ఒక ముముక్షునికి (మోక్షం కోరుకునేవాడు), నిజమైన జ్ఞానం గురించి సరైన అవగాహన లేకుండా మోక్షం పొందే అవకాశం లేదు.

సత్య జ్ఞానాన్ని రెండు విధాలుగా పొందవచ్చు: శాస్త్రాల ద్వారా మరియు ఉపదేశం (ఆచార్యుల బోధన) ద్వారా.

• శాస్త్రాల ద్వారా నేర్చుకోవడంలో ఈ క్రింది పరిమితులు ఉన్నాయి:

• “శాస్త్ర జ్ఞానం బహు క్లేశం” (శాస్త్ర జ్ఞానాన్ని పొందడం చాలా శ్రమతో కూడుకున్నది) అని చెప్పినట్లుగా – శాస్త్రాలు అనంతమైనవి మరియు వాటిలో పైకి పరస్పర విరుద్ధంగా అనిపించే అనేక అంశాలు ఉంటాయి. కాబట్టి, సామాన్యులకు శాస్త్రాలను అధ్యయనం చేయడం మరియు వాటి అంతరార్థాలను అర్థం చేసుకోవడం కష్టంతో కూడుకున్న పని. అందుకే దీనిని ఆచరించడం కష్టం.

• ఒకవేళ ఎవరైనా శాస్త్ర అధ్యయనంలో ఎదురయ్యే కష్టాలను భరించడానికి సిద్ధపడినా, “అనంతభారం బహువేదితవ్యం అల్పశ్చ కాలో బహవశ్చ విఘ్నాః” (తెలుసుకోవలసిన విషయాలు అనంతం, కానీ సమయం మరియు తెలివితేటలు పరిమితం, పైగా అనేక ఆటంకాలు ఉంటాయి) అని చెప్పినట్లుగా – నేర్చుకోవాల్సిన విషయాలు చాలా ఎక్కువగా ఉంటాయి, కానీ జీవాత్మలకు పరిమితమైన తెలివితేటలు మరియు పరిమితమైన ఆయుర్దాయం మాత్రమే ఉంటాయి; అంతేకాక శాస్త్ర అధ్యయన ప్రయత్నంలో అనేక ఆటంకాలు ఎదురవుతాయి.

• చివరగా, స్త్రీలు మరియు శూద్రులైన ముముక్షువులైయ్యే (మోక్షాన్ని కోరుకునేవారు) అర్హతను కలిగి ఉన్నప్పటికీ, వారికి శాస్త్రాలను అధ్యయనం చేసే అర్హత లేదు.

• ఆచార్యుల ద్వారా నేర్చుకోవడంలో పైన పేర్కొన్న పరిమితులు ఏవీ ఉండవు (ఎందుకంటే వారు శాస్త్రాల సారాంశాన్ని మరియు అంతరార్థాన్ని అర్థం చేసుకుని, వాటిని శిష్యులకు చాలా సరళమైన భాషలో బోధిస్తారు).

ఈ సూత్రాలను లోతుగా పరిశీలించి, సమస్త జీవాత్మల ఉద్ధరణపై దృష్టి సారించిన అత్యంత దయానిధి మరియు సమస్త శాస్త్రాలలో నిష్ణాతులైన పిళ్ళైలోకాచార్యులు వారు, మూడు తత్వాల (చిత్, అచిత్ మరియు ఈశ్వరుడు) నిజ స్వరూపాన్ని మరియు గుణాలను అత్యంత సరళంగా, క్లుప్తంగా వివరించారు. ఈ సూత్రాలు శాస్త్రాలలో ఉన్నప్పటికీ, అవి సామాన్యులకు సులభంగా అందుబాటులో ఉండవు; అందుకే, తన అపారమైన కరుణతో పిళ్ళైలోకాచార్యులు వారు వీటిని ఈ ప్రబంధంలో (తత్వత్రయం) పొందుపరిచారు.నడువిల్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్, పెరియవాచ్ఛాన్ పిళ్ళై వంటి పూర్వాచార్యులు కూడా ఇలాంటి క్లిష్టమైన సూత్రాలను సరళమైన రీతిలో వివరించడానికి గల ఉద్దేశ్యం ఇదే – అంటే, సమస్త జీవాత్మల ఉద్ధరణ కోసం సత్య జ్ఞానాన్ని సులభమైన పద్ధతిలో అందించడం. ఇక్కడ కొన్ని ప్రశ్నలు తలెత్తుతాయి – మన పూర్వాచార్యులు…

• అహంకారం (అహంభావం) లేనివారు

• ఎల్లప్పుడూ సమస్త జీవాత్మల శ్రేయస్సును కోరుకునేవారు

• వ్యక్తిగత కీర్తి ప్రతిష్టలను ఏమాత్రం ఆశించనివారు

అలాంటప్పుడు అనేకమంది ఆచార్యులు ఒకే విషయంపై ఎందుకు వ్రాయాలి? వారందరూ మొదటి గ్రంథాన్ని అంగీకరించి, దానితోనే సూత్రాలను వివరించకూడదా? (దీనికి మామునిగళ్ గారి అత్యంత సుందరమైన వివరణను చదవండి)

• ఆళ్వార్లు ఏకాగ్రులు (ఒకే మెడకు అనేక ముఖాలు – అంటే వారందరూ ఒకే సూత్రాల గురించి మాట్లాడతారు) అని చెప్పబడినప్పటికీ, అనేకమంది ఆళ్వార్లు ఒకే సూత్రం గురించి మాట్లాడటం చూడటం వల్ల, ఆ సూత్రం మరింత విశ్వసనీయంగా మారుతుంది – ఎందుకంటే, అనేకమంది (విశ్వసనీయులైన) వ్యక్తులు ఒక నిర్దిష్ట విషయాన్ని కీర్తిస్తే, ఆ విషయం సుస్థిరమవుతుంది. అదేవిధంగా, ఆచార్యులు కూడా ఏకాగ్రులు కాబట్టి అవే సూత్రాలను వివిధ గ్రంథాలలో వివరిస్తారు, తద్వారా అత్యంత తక్కువ తెలివితేటలు ఉన్న వ్యక్తి కూడా అనేకమంది మహనీయులు ఒకే సూత్రం గురించి వ్రాయడాన్ని చూసి, దాని ప్రామాణికత గురించి నమ్మకం పొందుతాడు.

• అంతేకాకుండా, ఒక గ్రంథంలో క్లుప్తంగా చర్చించిన విషయం మరొక గ్రంథంలో వివరంగా చర్చించబడుతుంది. కాబట్టి వివిధ గ్రంథాలు ఒకదానికొకటి పూరకంగా ఉంటాయి.

ఒకే ఆచార్యులు ఒకే సిద్ధాంతంపై అనేక గ్రంథాలను రచించిన సందర్భాలకు కూడా ఇదే సూత్రం వర్తిస్తుంది. ఆ సిద్ధాంతాలు సుస్థిరమైనవి మరియు ఆయా గ్రంథాలు ఒకదానికొకటి పరిపుష్టం చేసుకుంటాయి.

పిళ్ళైలోకాచార్యులు, మామునిగళ్ – శ్రీపెరుంబుదూర్

ఇంతటితో ‘తత్త్వత్రయం’ గ్రంథానికి సంబంధించిన అత్యద్భుతమైన పరిచయ భాగం పూర్తవుతుంది. విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతంలోని అత్యంత క్లిష్టమైన సూత్రాలను సాధ్యమైనంత సరళమైన రీతిలో అందించినందుకు ఈ గ్రంథం ఎంతో ప్రశంసనీయమైనది. మామునిగళ్ అందించిన సుందరమైన మరియు ఖచ్చితమైన వ్యాఖ్యానంతో కూడిన ఈ గ్రంథం మనకు ఒక గొప్ప నిధి వంటిది. ఈ గ్రంథంలోని సూత్రాలను పూర్తిగా అవగాహన చేసుకోవడానికి, ఒక ఆచార్యుల సాన్నిధ్యంలో దీనిని ఉపదేశం పొందడం ఎంతో శ్రేయస్కరం. గొప్ప ఆచార్యులు యొక్క దివ్య పాదపద్మాలకు నమస్కరించి, వారి అనుగ్రహాన్ని పొందుదాం.

గతంలో,చిత్ (జీవాత్మలు), అచిత్ (జీవం లేని వస్తువులు) మరియు ఈశ్వరుడు అనే మూడు మూల సూత్రాల గురించి చాలా సరళమైన భాషలో చర్చించడం జరిగింది; దీనికి సంబంధించిన  వివరాలను https://granthams.koyil.org/thathva-thrayam-english/  లింక్ ద్వారా చూడవచ్చు.

ఆంగ్లంలో: https://granthams.koyil.org/2013/10/31/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-thathva-thrayam/

అడియేన్ దాసరి కేశవ కృష్ణ రామానుజ దాసన్

ప్రూఫ్ రీడింగ్ చేసినవారు – ప్రసూన రామానుజ దాసి

https://granthams.koyil.org లో ఆర్కైవ్ ఉంచబడినది.

ప్రమేయం (లక్ష్యం) – https://koyil.org
ప్రమాణం (గ్రంధాలు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాతా(ఉపదేశకులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్యా/పిల్లల పోర్టల్ – https://pillai.koyil.org