శ్రీః శ్రీమతే శఠగోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః
ఐప్పసి (తులా) మాసంలో అవతరించిన ఆళ్వార్లు మరియు ఆచార్యుల దివ్య వైభవాన్ని మనం అనుభవిస్తున్నాము. ఈ మాసం యొక్క విశేష వైభవాల గురించి తెలుసుకోవడానికి https://granthams.koyil.org/aippasi-thula-masa-anubhavam/ను సందర్శించండి. ఇప్పుడు, అత్యంత దయామయులైన పిళ్ళైలోకాచార్యుల వారిని మరియు వారి దివ్య గ్రంథమైన ‘శ్రీ వచన భూషణం’ని, ఆ అద్భుత గ్రంథానికి మణవాళ మామునులు అందించిన సుందరమైన ‘వ్యాఖ్యాన అవతారిక’ (వ్యాఖ్యాన పరిచయం) ద్వారా మనం దర్శించుకుందాం.ఈ గొప్ప గ్రంథం మరియు దాని ‘తనియన్ల’ (స్తుతి శ్లోకాల) గురించిన సంక్షిప్త పరిచయాన్ని మనం ఇప్పటికే https://granthams.koyil.org/2013/11/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-srivachana-bhushanam-thanians/ లో చూశాము.
ఈ నేపథ్యంలో, మామునిగళ్ అందించిన ‘శ్రీ వచన భూషణం’ యొక్క అద్భుతమైన పరిచయానికి సంబంధించిన అనువాదాన్ని ఇప్పుడు చూద్దాం.
తిరువేంకటముడైయాన్
తిరుమంత్రం సమస్త వేదాల సారాంశం. ఇందులోని మూడు పదాలు మూడు ముఖ్యమైన సూత్రాలను తెలియజేస్తాయి: అనన్యార్హ శేషత్వం – భగవానునికి మాత్రమే దాసులై ఉండటం, అనన్య శరణత్వం – ఎంపెరుమానునే ఏకైక శరణాగతిగా స్వీకరించడం, మరియు అనన్య భోగ్యత్వం – ఎంపెరుమానునే ఏకైక ఆనంద వస్తువుగా భావించడం లేదా ఎంపెరుమానుకి మాత్రమే ఆనందాన్ని కలిగించేవారిగా ఉండటం.ఈ మూడు సూత్రాలు సమస్త జీవాత్మలకు వర్తిస్తాయి.”యత్రర్షయః ప్రథమజా యే పురాణాః” (జ్ఞానం పరిపూర్ణంగా వికసించి, భగవానుని నామ-రూప-గుణాల అనుభవంతో నిరంతర ఆనందం వెల్లివిరిసే పరమపదంలో నివసించడానికి అవసరమైన అర్హత జీవాత్మలందరికీ ఉన్నప్పటికీ) మరియు “అనాది మాయయా సుప్తః” (అనాదిగా అజ్ఞానంతో కప్పబడి ఉండటం), “తిల తైలవత్ దారు వహ్నివత్” (నువ్వులలో నూనెలా, కర్రలో నిప్పులా ప్రకృతితో విడదీయరాని విధంగా కలిసిపోవడం) వంటి ప్రమాణాల ప్రకారం- జీవాత్మలు భగవానుని ఆధీనంలో ఉండి జ్ఞానాన్ని కప్పివేసే అనాది మాయతోనూ, అనాది అజ్ఞానంతోనూ ఆవరించబడి ఉంటారు. ఈ అజ్ఞానం వల్ల పుణ్యపాప రూపమైన కర్మలు పేరుకుపోయి, సుర(దేవ), నర(మానవ), తిర్యక్(పశు), స్థావర (వృక్షాదులు) దేహాలలో లెక్కలేనన్ని జన్మలు ఎత్తాల్సి వస్తుంది. ప్రతి జన్మలోనూ వారు దేహాత్మాభిమానం (శరీరమే ఆత్మ అని భావించడం), స్వతంత్ర భావన (తామే స్వతంత్రులమని అనుకోవడం), అన్య శేషత్వం (భగవానునికి కాకుండా ఇతరులకు సేవ చేయడం) వంటి దోషాలకు లోనవుతూ, అటువంటి స్వభావాలకు అనుగుణమైన పనులలోనూ వాటి ఫలితాలలోనూ నిమగ్నమవుతారు.పరమాత్మ అయిన ఎంపెరుమాన్ పట్ల – ఆయనే జీవాత్మలకు పరమ లక్ష్యం మరియు ఉపాయం అయినప్పటికీ – అత్యంత విముఖతను ప్రదర్శిస్తూ, ఆ స్వామిని వీడిపోవాలనే సంకల్పంతో ఉంటారు.ఫలితంగా, జీవాత్మ గర్భవాసం, జననం, బాల్యం (తమను తాము రక్షించుకోలేని స్థితి), యవ్వనం (ఇంద్రియ భోగాలపైనే దృష్టి ఉండే దశ), వార్ధక్యం, మరణం మరియు నరకవాసం అనే ఏడు దశలను దాటుతూ శాశ్వతమైన, అంతులేని దుఃఖాలను అనుభవిస్తుంది.ఇలా బాధపడుతున్న జీవాత్మలలో, కొందరు మాత్రం పుట్టుకతోనే లభించే భగవానుని అనుగ్రహాన్ని స్వీకరించబడటంతో రజో-తమో గుణాలు అణచివేయబడి, సత్త్వ గుణం వృద్ధి చెంది, మరియు మోక్షం (శాశ్వత ఉన్నతి) పట్ల ఆకాంక్ష కలుగుతుంది.
- మోక్షాన్ని కోరుకునేవారు ఉన్నతిని పొందడానికి తత్త్వం (భగవానునికి జీవాత్మ అధీనమై ఉండే స్వభావం), హితం (ఉపాయం) మరియు పురుషార్థం (లక్ష్యం) అనేవాటిని తప్పక అర్థం చేసుకోవాలి.
- ఈ మూడు సూత్రాలను శాస్త్రం (ఇది ఈ జ్ఞానానికి ప్రధాన మూలం) ద్వారా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, శాస్త్రాలలోకెల్లా అత్యంత ముఖ్యమైనదైన వేదాన్ని అధ్యయనం చేయాల్సి ఉంటుంది. అయితే, “అనంతా వై వేదాః” అని చెప్పబడినట్లుగా, వేదం అనంతమైనది. వేదం నుండి ఏదైనా ఒక సూత్రాన్ని నిర్ధారించుకోవడానికి “సర్వ శాఖా ప్రత్యయ న్యాయం” (విషయాన్ని సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకోవడానికి వేదంలోని వివిధ భాగాలను పరిశీలించి సూత్రాన్ని నిర్ణయించే పద్ధతి) వంటి విధానాలను అనుసరించాల్సి ఉంటుంది. పరిమితమైన మేధస్సు కలిగిన వారికి ఇవన్నీ చాలా కష్టమైన విషయాలు.
- వేదాలలోని యథార్థ సూత్రాలను అర్థం చేసుకోవడం అత్యంత క్లిష్టమైన విషయం కాబట్టి, తదుపరి మార్గం వ్యాసుడు వంటి మహర్షుల రచనలను ఆశ్రయించడం; వీరు తమ అపారమైన కృషి ద్వారా వేదాలను ఆకళింపు చేసుకుని స్మృతులు, ఇతిహాసాలు మరియు పురాణాలను రచించారు. అయితే, వీటిలో సారాంశాన్ని మరియు అప్రధానమైన అంశాలను వేరు చేసి గుర్తించగల సామర్థ్యం కేవలం కొందరికి మాత్రమే ఉంటుంది.
- సకల జీవాత్మల ఉద్ధరణ కోసం అత్యంత దయతో ఆచార్య రూపాన్ని స్వీకరించి, ‘రహస్య త్రయాన్ని’ (తిరుమంత్రం, ద్వయం, చరమ శ్లోకం) అనుగ్రహించినవారు ఎంపెరుమాన్. అయితే అవి చాలా క్లుప్తంగా ఉంటాయి కాబట్టి, వాటిలో ఇమిడి ఉన్న గొప్ప అర్థాలను అందరూ గ్రహించడం కష్టం.
- భగవానుని నిష్కారణ కరుణాకటాక్షం వల్ల స్వయంగా ఆయన నుండే నిర్మలమైన జ్ఞానాన్ని పొందిన ఆళ్వారులు (పరాంకుశ, పరకాల మొదలైనవారు), సమస్త వేదాల సారాంశాన్ని గ్రహించి, ‘ద్రావిడ వేదం’గానూ మరియు దాని అంగ, ఉపాంగాలుగానూ కీర్తించబడే ‘దివ్య ప్రబంధాల’ ద్వారా దానిని అత్యంత కచ్చితమైన రీతిలో వెల్లడించారు.
- భగవద్విషయం పట్ల ఆసక్తి ఉన్నప్పటికీ, పరిమితమైన బుద్ధిశక్తి కారణంగా కొందరు దాని అంతరార్థాన్ని గ్రహించలేకపోతున్నారని గమనించిన ఆచార్యులు (నాథమునుల మొదలుకొని), ఆళ్వారుల నిష్కారణ కరుణకు పాత్రులై, సత్సంప్రదాయాన్ని సుస్థిరం చేసి, సమస్త శాస్త్రాలలోనూ నిష్ణాతులై, అత్యంత దయాళువులై ఉండి, వేదాల సారాన్ని చక్కగా అవగాహన చేసుకున్నారు. తక్కువ తెలివితేటలు కలిగిన వారు కూడా అర్థం చేసుకునేలా వారు ఆ సారాన్ని స్పష్టంగా వివరించారు. అంతేకాక, ఆ సత్సంప్రదాయ సూత్రాలను వివిధ గ్రంథాలలో భద్రపరిచారు.
- వారి అడుగుజాడల్లో నడుస్తూ, భగవానునికి ప్రత్యక్షంగా మరియు శాశ్వతంగా సేవ చేసే అద్భుతమైన అవకాశాన్ని కోల్పోతున్న దుఃఖిత జీవుల ఉద్ధరణ పట్ల అపారమైన కరుణతో, పిళ్ళైలోకాచార్యులు అనేక ప్రబంధాలను రచించారు.ఈ సూత్రాలు ఆచార్య పరంపర ద్వారా అందించబడ్డాయి. పూర్వాచార్యులు ఈ సూత్రాల యొక్క అత్యంత విలువైన స్వభావాన్ని గుర్తించి, వాటిని శిష్యులకు రహస్యంగా బోధించేవారు. ఆ సూత్రాల యొక్క అత్యంత మహిమాన్వితమైన స్వభావం దృష్ట్యా, వారు వాటిని బహిరంగంగా వెల్లడించలేదు. అయితే, భవిష్యత్ తరాలు ఈ విలువైన సూత్రాలను కోల్పోయే ప్రమాదాన్ని గమనించిన పిళ్ళైలోకాచార్యులు, తమ అపారమైన కరుణతో మరియు స్వప్నంలో సాక్షాత్తు భగవానుడు వ్యక్తం చేసిన కోరిక మేరకు, ‘శ్రీ వచన భూషణం’ అనే ఈ గ్రంథం ద్వారా అత్యంత ముఖ్యమైన ఆ సూత్రాలను అనుగ్రాహించారు.
పూర్వం, పేరరుళాళ పెరుమాళ్ (కాంచీపురం వరదరాజ పెరుమాళ్) తమ నిష్కారణ కరుణతో, ‘మణప్పాక్కం’ అనే గ్రామంలో నివసించే ‘నంబి’ అనే శ్రీవైష్ణవుడిని ప్రత్యేకంగా అనుగ్రహించారు. వరదరాజ పెరుమాళ్ మణప్పాక్కం నంబికి కలలో సాక్షాత్కరించి, ‘సత్సంప్రదాయం’ యొక్క కొన్ని ముఖ్యమైన అంశాలను వివరించారు. ఆ తర్వాత, “ఇప్పుడు నీవు రెండు నదుల మధ్య ఉన్న ప్రాంతానికి (కావేరి మరియు కొళ్లిడం నదుల మధ్య ఉన్న శ్రీరంగం) వెళ్లి నివసించు; అక్కడ నేను ఆ సూత్రాలన్నింటినీ పూర్తి వివరాలతో నీకు తెలియజేస్తాను” అని ఆయనకు ఆదేశం ఇచ్చారు. ఆ ఆదేశం మేరకు నంబి శ్రీరంగానికి చేరుకుని, అక్కడ ‘పెరియ పెరుమాళ్’ను ఆరాధిస్తూ నివసించారు. తన గుర్తింపును ఎవరికీ వెల్లడించకుండా, పేరరుళాళన్ మొదట ఉపదేశించిన ఆ సూత్రాలనే నిరంతరం ధ్యానిస్తూ అక్కడే ఉండిపోయారు.
పిళ్ళైలోకాచార్యుల కలాక్షేప గోష్టి
ఒకసారి మణర్పక్కం నంబి శ్రీరంగంలోని ‘కాట్టళగియ సింగర్’ ఆలయంలో ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు, భగవానుని సంకల్పం మేరకు పిళ్ళైలోకాచార్యులు తమ శిష్యులతో కలిసి అక్కడికి విచ్చేశారు. ఆ ఆలయం జనసంచారం తక్కువగా ఉండి ఏకాంతంగా ఉండటంతో, పిళ్ళైలోకాచార్యులు మన సత్సంప్రదాయానికి సంబంధించిన రహస్యార్థాలను (అంతరార్థాలను) తన శిష్యులకు వివరించడం ప్రారంభించారు. ఇతరులకు కనిపించని ఒక ప్రదేశం నుండి ఆ విషయాలను విన్న మణర్పాక్కత్తు నంబి, అవి ‘పేరరుళాళ పెరుమాళ్’ (వరదరాజ స్వామి) వెల్లడించిన అర్థాలనే పోలి ఉండటాన్ని గ్రహించి పరమానందం చెందారు.ఆయన బయటకు వచ్చి పిళ్ళైలోకాచార్యుల పాదపద్మాలకు నమస్కరించి, “మీరేనా ఆ మహనీయులు?” అని అడిగారు. దానికి పిళ్ళై లోకాచార్యులు “అవును, ఏమి చేయాలి?” అని బదులిచ్చారు. అప్పుడు నంబి, పేరరుళాళ పెరుమాళ్ మొదట ఆ సూత్రాలనే వివరించారని, వాటిని మరింత వివరంగా తెలుసుకోవడానికి తనను శ్రీరంగం వెళ్ళమని ఆదేశించారని వివరించారు. ఎంతో సంతోషించిన పిళ్ళై లోకాచార్యులు నంబిని శిష్యునిగా స్వీకరించారు; నంబి ఆయనకు సేవ చేస్తూ, ఆ సూత్రాలను వివరంగా నేర్చుకోవడం ప్రారంభించారు. ఒకసారి నంబి కలలో ఎంపెరుమాన్ సాక్షాత్కరించి, కాలక్రమేణా మరుగున పడిపోకుండా ఉండేలా, ఆ అద్భుతమైన మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన సూత్రాలను ఒక ‘ప్రబంధం’ (గ్రంథం) రూపంలో లిఖితపూర్వకంగా భద్రపరచమని పిళ్ళైలోకాచార్యులను కోరమని ఆదేశించారు. నంబి, పిళ్ళైలోకాచార్యుల వద్దకు వెళ్లి ఎంపెరుమాన్ కోరికను తెలియజేయగా, పిళ్ళైలోకాచార్యులు “ఆయన కోరిక అదే అయితే, నేను తప్పక చేస్తాను” అని అంగీకరించి ‘శ్రీ వచన భూషణం’ అనే గ్రంథాన్ని రచించారు – ఈ సంఘటన అందరికీ తెలిసినదే మరియు సుప్రసిద్ధమైనది.
అనేక రత్నాలు పొదిగిన ఆభరణాన్ని ‘రత్నభూషణం’ అని పిలిచినట్లే, పూర్వాచార్యుల వాక్కులతో నిండి ఉండి, దీనిని ధ్యానించే వారికి జ్ఞాన కాంతిని ప్రసాదించే ఈ ప్రబంధానికి ‘శ్రీ వచన భూషణం’ అని పేరు పెట్టబడింది.
పిళ్ళైలోకాచార్యులు, మామునిగళ్ – శ్రీపెరుంబుదూర్
ఇంతటితో ‘శ్రీ వచన భూషణం’ యొక్క అత్యంత అద్భుతమైన పరిచయ భాగంలో మొదటి ఘట్టం ముగుస్తుంది. మన సత్సంప్రదాయానికి సంబంధించిన అత్యంత ముఖ్యమైన సూత్రాలను అత్యంత సరళమైన రీతిలో అందించినందుకు ఈ గ్రంథం ఎంతో కీర్తించబడుతోంది. మామునిగళ్ అందించిన సుందరమైన మరియు సూక్ష్మగ్రాహ్యమైన వ్యాఖ్యానంతో కూడిన ఈ గ్రంథం మనకు ఒక గొప్ప నిధి వంటిది. ఇందులోని సూత్రాలను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడానికి, ఒక ఆచార్యుల సాన్నిధ్యంలో ఈ గ్రంథాన్ని వినడం ఎంతో శ్రేయస్కరం. మహనీయులైన ఆచార్యులు అందరి పాదపద్మాలకు నమస్కరించి, వారి అనుగ్రహాన్ని పొందుదాం. తదుపరి వ్యాసాలలో, ‘శ్రీ వచన భూషణం’ కోసం మామునిగళ్ అందించిన ఈ అద్భుతమైన పరిచయ క్రమాన్ని మనం కొనసాగిద్దాం.
ఆంగ్లంలో: https://granthams.koyil.org/2013/11/05/aippasi-anubhavam-pillai-lokacharyar-sri-vachana-bhushanam-1/
అడియేన్ దాసరి కేశవ కృష్ణ రామానుజ దాసన్
ప్రూఫ్ రీడింగ్ చేసినవారు –అడియేన్ ప్రసూన రామానుజ దాసి
https://granthams.koyil.org లో ఆర్కైవ్ ఉంచబడినది.
ప్రమేయం (లక్ష్యం) – https://koyil.org
ప్రమాణం (గ్రంధాలు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాతా(ఉపదేశకులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్యా/పిల్లల పోర్టల్ – https://pillai.koyil.org