ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ
ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದ ನಂತರ, ಜೀಯರ್ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ ಪೇರ್ ಅರುಲಾಲನ್ ಪೇರರುಳನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, “ಮಂಗಳಂ ವೇದಸೇವೇಧಿ ಮೇಧಿನಿ ಗೃಹಮೇಧಿನೇ ವರಧಾಯ ಧಯಾಧಾಮ್ನೇ ತೀರೋಧಾರಾಯ ಮಂಗಳಂ” (ಬ್ರಹ್ಮನ ಯಾಗಭೂಮಿಯಿಂದ (ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಸ್ಥಳ) ದಯೆಯಿಂದ ಬಂದವನಿಗೆ, ಕರುಣಾ ಸಾಗರನಾದ ಪೇರ್ ಅರುಲಾಲನಿಗೆ, ತನ್ನನ್ನು ಪಡೆದವರ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಪೇರ್ ಅರುಲಾಲನಿಗೆ ಶುಭ) ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಮಂಗಳಾಸಮಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಅರ್ಚಕರು ಅವರಿಗೆ ತೀರ್ಥ (ಪವಿತ್ರ ನೀರು), ಶ್ರೀ ಶಟಕೋಪನ್ (ಪೆರುಮಾಳರ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳ ಸಂಕೇತ) ಅರ್ಪಿಸಿದರು, ಅದನ್ನು ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ನಂತರ ಪೇರ್ ಅರುಲಾಲನ ಮುಂದೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು. ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದವರು ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ಮಠದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ:
ಕತಿಛಿತ್ಥೀನಾನಿ ಕರೀಶೈಲವಾಸಿನ: ಕಮಲಾ ಸಕಸ್ಯನಯನಾತಿಧಿರ್ಭವನ್
ನಿಜಪಾದ ಪಂಕಜ ರಜೋಭಿಷೇಚನೈರ್ ನಿಖಿಲಾಶ್ರಿತಾನ್ ವಿಮಲಾಯನ್ನು ವಾಸಸ:
(ಮಣವಾಳ ಮಾಮುನಿಗಳು ಹಸ್ತಿಗಿರಿಯಲ್ಲಿ (ಕಾಂಚಿಪುರಂ) ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದರು, ಶ್ರೀ ಪತಿ (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತ್ನಿ) ಪೇರ್ ಅರುಲಾಲನ ದಿವ್ಯ ನೋಟಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರು; ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಕಮಲದಂತಹ ಪಾದಗಳ ಸಂಪರ್ಕದ ಮೂಲಕ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಿಥರ್ಗಳನ್ನು (ತನ್ನನ್ನು ಪಡೆದವರನ್ನು) ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವಾರ್ಗಳಾಗಿ (ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು) ಮಾಡಿದರು) ಮತ್ತು ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದರು. ತರುವಾಯ ಬ್ರಹ್ಮೋತ್ಸವ (ಮುಖ್ಯ ಉತ್ಸವ)ವು ವೈಖಾಖ ವಿಶಾಖ (ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರರ ನಕ್ಷತ್ರ)ದ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಉತ್ಸವದ ಮೂರನೇ ದಿನದಂದು, ಅವರು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು.
ಆರುಡ: ಪಥಕೇಂದ್ರಮಸ್ಯ ಕಾರಯೋರಂಗ್ರಿ ತ್ವಯಿಮರ್ಪ್ಪಯನ್
ದಿವ್ಯೈರಮ್ಬರಭೂಷನೈರ್ಧಿನಕೃತೋ ಧೀಪ್ತಿಂ ಧಿವಾಧಿಪಯನ್
ಮುಗ್ಧೇಂದು ಸ್ಮಿತರೋಚಿಶಾ ಮಧುರಯನ್ ಮುಗ್ದಾ ತಾಪತ್ರಶ್ರೀಯಂ
ವಿಸ್ವಂ ಪಶ್ಯತಿ ಚಕ್ಷುಷಾ ವಿಗಸತಾವಿಧೀವಿಹಾರೀಹರಿ:
(ದೇವಪ್ಪೆರುಮಾಳರು ದಯಾಳುವಾಗಿ ಪೆರಿಯ ತಿರುವಡಿಯ (ಗರುಡನ) ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಗರುಡನ ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರು. ಅವರು ದೈವಿಕ ಉಡುಪುಗಳಿಂದ, ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ತಮ್ಮನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡರು, ಸೂರ್ಯ (ಸೂರ್ಯನ) ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನಿಷ್ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಛತ್ರಿಯ ಮೇಲೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ನಗುವಿನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ದಿವ್ಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು, ಕರುಣಾಮಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು) ಪೆರಿಯ ತಿರುವಡಿಯ ಮೇಲೆ ದೇವಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ನೋಡಿದರು, ದಿವ್ಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿದರು. ಜೀಯರ್ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಗಂಗೈ ಕೊಂಡಾನ್ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ (ರಾಜನ ಹೆಸರಿನ ಸಭಾಂಗಣ) ಹೋದರು.
ಎರುಂಬಿಯಪ್ಪ ಜೀಯರ್ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ
ದಿವ್ಯ ಉತ್ಸವದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎರುಂಬಿಯಪ್ಪ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ದಯೆಯಿಂದ ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಬಂದರು. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅಪ್ಪ ಜೀಯರ್ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
ಆರುಯಪಾಧಕವೃಷಪಮಾಯಾಂತಮ್ ವರಾಧಂ ಆಧಾರಾತ್ ದ್ರಷ್ಟುಮ್
ಗಥ್ವಾ ತಧಾಗ್ರಭೂಮಿಂ ನಧ್ರಾಕ್ಷಂ ತತ್ರಾ ಧೇಶಿಕಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ
(ದೇವಪ್ಪೆರುಮಾಳರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪೆರಿಯ ತಿರುವಡಿಯ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹತ್ತಿ, ಅಲ್ಲಿ ಜೀಯರ್ ಅನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಜೀಯರ್ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ಏನನ್ನೂ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ). ಅಪ್ಪಾ, ಗೊಂದಲಮಯ ಹೃದಯದಿಂದ [ಜೀಯರ್ ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತೇನೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ], ತನ್ನ ಆಳವಾದ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀಯರ್ ಅವರ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಜೀಯರ್ ಅವರ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು . ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ “ಚಿರೇಣ ಸಂಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರತಿಲಭ್ಯಚೈವ ತ್ಯಾ ವಿಚಿಂತ್ಯಾಮಾಸ ವಿಶಾಲನೇತ್ರ:” ಎಂದು ಹೇಳಿರುವಂತೆ (ದೀರ್ಘ ಅಂತರದ ನಂತರ, (ಸೀತಾಪಿರಾಟ್ಟಿ) ತನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು ತನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಳಿದ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದಳು), ಅವನು ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಗಳಿಗೆ (ಸುಮಾರು 72 ರಿಂದ 96 ನಿಮಿಷಗಳು) ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿತು, ಇದು ಬ್ರಹ್ಮೋತ್ಸವ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಜೀಯರ್ ಅನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು , ತಿರುವಾಯ್ಮೋಳಿ ಪಾಸುರಂ 6-5-2 ರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆಯೇ “ಕುಮಿರುಮೊಸೈ ವಿಜ್ಹವೋಲಿ ತೊಲೈವಿಲ್ಲಿಮಂಗಳಂ ಕೊಂಡು ಪುಕ್ಕು” ಪರಾಂಕುಶ ನಾಯಕಿ (ಸ್ತ್ರೀ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್) ಅವರನ್ನು ತೋಲೈವಿಲ್ಲಿಮಂಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯುದು ಕರೆದೊಯ್ಯದು, ಅದ್ಧೂರಿಯಾದ ಹಬ್ಬದಂತೆ ಆಚರಸಿದರು ಮತ್ತು ತಿರುವಾಯ್ಮೋಳಿ ಪಾಸುರಂ 6-5-5 ರಲ್ಲಿ “ಇಜ್ಹೈಕೋಲ್ ಸೋಧಿ ಛ್ಚೆಂದಾಮರೈಕ್ ಕನ್ಪೀರಾನ್ ಇರುಂದಮಯಿ ಕಾಟ್ಟಿನೀರ್ ” (ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಭಾವ ಹೊಂದಿರುವ ಮತ್ತು ಕಮಲದಂತಹ ದಿವ್ಯ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಕುಳಿತಿರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೀವು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದ್ದೀರಿ). ತರುವಾಯ, ಜೀಯರ್ ಕೂಡ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವಂತೆ ಪೆರಿಯ ತಿರುವಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.
ಸುಪರ್ಣ ಪೃಷ್ಠರಮಾ ರುದಸ್ ಸಯಾಮಃ ಪೀತಾಮ್ಬರೋ ಹರಿ:
ಕಾಂಚನಸ್ಯ ಗಿರೆಸ್ಶೃಂಗೇ ಸಾಧ್ಯತಿತೇಥೋಯ ಥೋಯಥಾ
(ದೇವಪ್ಪೆರುಮಾಳ್, ಪೆರಿಯ ತಿರುವಡಿಯ (ಗರುಡನ) ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ದಯೆಯಿಂದ ಕುಳಿತಿರುವ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಮೋಡದ ಬಣ್ಣ ಹೊಂದಿರುವ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ಮೋಡದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ). ಜೀಯರ್ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಸುರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಪೆರುಮಾಳ್ ಅನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು:
ತರಳಮುತ್ತು ಮಣಿ ತವಳ ನರ್ಪವಲಂ ಆರುಣ ರತ್ನ ವಗೈ ಸಾತ್ತಿಯೇ
ಸಂಗು ಚಕ್ಕರಮುಮ್ ಅಂಗೈಯಿಲ್ ತಿಗಜ್ಹ ಮಂಗೈ ಪಾಗನ್ ಅರನ್ ಏತ್ತವೇ
ನರರುಮೊತ್ತು ಅಮರರ್ ತಿರಲೂಮ್ ಏತ್ತುಂ ನರವಾಗನನ್ ವರುಣನ್ ಇಂದಿರನ್
ಕಡುವು ನಾನ್ಮರೈ ಕೊಳ್ ಮುನಿವರ್ ವಾನವರ್ ಗುಣಾಲಮಿಟ್ಟು ನಡಮಾಡವೇ
ವರೈ ಗಳಿರ್ ಪೆರಿಯ ವಡ ಗಿರಿಕ್ಕುಮಿಸೈ ಮರಧಗಕ್ಕುವಡು ಪೋಲವೇ
ವರಧರ್ ಕಚ್ಚಿನಗರ್ ವರು ತನಿತ್ ತೆರುಳಿಲ್ ವಡಗಲೈಕ್ಕೂ ಅಳಗು ಪೊಲೀಯವೇ
ಅರವುಧಿತ್ತ ಮಣಿ ಮಗುಡಂ ಉಟ್ರವೋರು ಅನಿ ಪಿನಕ್ಕುಡನ್ ಮೀಹಟ್ರವೇ
ಕನಗಮ್ ಓತ್ತದು ಒರು ವಡಿವಂ ಒತ್ತಿವರು ಗರುಡನಿಲ್ ಭವನೀ ವರುವರೇ
(ದೇವಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಕಾಂಚೀಪುರಂನ ದಿವ್ಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ಅವರ ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮಾಮುನಿಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ಹವಳದ ಸರಪಳಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಶಂಖ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅರ್ಧ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ಶಿವನಂತಹ ವಿವಿಧ ದಿವ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳು, ವರುಣ, ಇಂದ್ರನ ಮುಂತಾದವರು ಮತ್ತು ಸಂಸಾರದ ಜನರು, ಬೃಹತ್ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಪೆರುಮಾಳ್ ‘ನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದವರು ಸಹ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿ ಪೂಜಿಸುವಂತೆ ಪೆರುಮಾಳ್ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಮಾಮುನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ [ತೋಂಡರಡಿಪ್ಪೋಡಿ ಆಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ತಿರುಮಾಲೈ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ದಕ್ಷಿಣದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ಬೆನ್ನನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಪರಮಕಾರುಣಿಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರ ಪೆರಿಯವಾಚ್ಚಾನ್ ಪಿಳ್ಳೈ ಈ ಪಾಶುರವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಾಗ, ಕಠಿಣ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಉತ್ತರದ ಜನರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಬೆನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಹಿಂಭಾಗದ ಸೌಂದರ್ಯವು ಮುಂಭಾಗದ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ). ಜೀಯರ್ ದಯಾಳುವಾಗಿ ಉತ್ಸವದ ಉಳಿದ ಸಮಯ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರು.
ಮೂಲ : https://granthams.koyil.org/2021/09/21/yathindhra-pravana-prabhavam-65-english/
ಅನುವಾದ – ಅಡಿಯೇನ್ ಸುಭದ್ರಾ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ
ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – https://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – https://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – https://pillai.koyil.org