ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ ಶ್ರೀವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ
<< ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನರಿಗೆ ಸಹಾಯ
ಕೃಷ್ಣನ ದಿವ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪದಂತೆ ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನ ಸಾರಥಿಯಾದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಮಹಾ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ನೀಡಿದನು. ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಬೃಹತ್ ಸೈನ್ಯಗಳು ಒಗ್ಗೂಡಿದವು.
ಅರ್ಜುನನು ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಲು ಬಯಸಿದನು. ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಎರಡು ಸೈನ್ಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಿದನು. ಕೃಷ್ಣನು ಒಪ್ಪಿದನು. ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ ಮುಂತಾದವರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಕಂಡು ಅರ್ಜುನನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದನು (ಮೋಹಗೊಂಡನು) ಮತ್ತು ತನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಅಂತಹ ಯುದ್ಧದ ಮೂಲಕ ಗಳಿಸುವ ರಾಜ್ಯ ತನಗೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಗಾಂಡೀವ ಧನಸ್ಸನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣನೇ ಗತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಶರಣಾದನು.
ಅದನ್ನು ಕಂಡು, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ‘ಗೀತೋಪದೇಶ’ದ ಮೂಲಕ ಅರ್ಜುನನ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದನು. ಶ್ರೀಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಇದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಅವನು ವಿವರಿಸಿದ್ದು:
- ತತ್ತ್ವ ವಿವೇಕ: ಚಿತ್ (ಚೇತನರು), ಅಚಿತ್ (ಜಡ ವಸ್ತುಗಳು) ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ (ಭಗವಂತ) ಬಗ್ಗೆ ನಿಜವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆ.
- ನಿತ್ಯತ್ವ ಮತ್ತು ಅನಿತ್ಯತ್ವ: ಆತ್ಮ ನಿತ್ಯ, ಅಚಿತ್ (ದೇಹ/ಪ್ರಕೃತಿ) ಅನಿತ್ಯ.
- ನಿಯಂತೃತ್ವ: ಭಗವಂತನೇ ನಿಯಾಮಕ (ನಿಯಂತ್ರಕ).
- ಸೌಲಭ್ಯ: ಸರಳತೆ (ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವವನು).
- ಸಾಮ್ಯ: ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲರ ವಿಷಯದಲ್ಲೂ ಸಮಾನ.
- ಅಹಂಕಾರ ದೋಷ: ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದೋಷಗಳು.
- ಇಂದ್ರಿಯ ಬಲ: ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು.
- ಮನಃ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ: ಮನಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದುದು.
- ಸುಕೃತಿ ಭೇದ: ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು.
- ದೇವಾಸುರ ವಿಭಾಗ: ದೈವೀ ಮತ್ತು ಅಸುರೀ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿವರಣೆ.
- ವಿಭೂತಿ ಯೋಗ: ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಂಪತ್ತು/ವೈಭವವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುವುದು.
- ವಿಶ್ವರೂಪ ದರ್ಶನ: ಅವನ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು.
- ಸಾಂಗ ಭಕ್ತಿ: ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಯೋಗಗಳನ್ನು ಅಂಗಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಭಕ್ತಿ ಯೋಗ.
- ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪ್ರಪತ್ತಿ: ಭಕ್ತಿಗೆ ಅಂಗವಾಗಿರುವ ಶರಣಾಗತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರ ಶರಣಾಗತಿ.
ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ, “ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ನೀನು ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅರ್ಜುನನು “ಕೃಷ್ಣಾ! ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ” (ಕರಿಷ್ಯೇ ವಚನಂ ತವ) ಎಂದು ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಆ ನಂತರ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಆಗಿ ನುಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಗೀತೆಯ ರೂಪದ ದಿವ್ಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಳ್ವಾರರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೊಂಡಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮ ಪಡೆದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಗೀತೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಅವರು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಗೀತೆಯು ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ‘ಕೃಷ್ಣ ಚರಮ ಶ್ಲೋಕ’ವಿದೆ – 18.66 “ಸರ್ವಧರ್ಮಾನ್ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಾಮ್ ಏಕಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜ | ಅಹಂ ತ್ವಾ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾ ಶುಚಃ ||” (ಎಲ್ಲಾ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಪರಿತ್ಯಜಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಏಕೈಕ ಉಪಾಯವನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ಶೋಕಿಸಬೇಡ). ಈ ಚರಮ ಶ್ಲೋಕವು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ದೀಕ್ಷೆಯಾದ ‘ಪಂಚ ಸಂಸ್ಕಾರ’ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೋಧಿಸಲಾಗುವ ರಹಸ್ಯ ಮಂತ್ರಗಳ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವವಾಗಿದೆ.
ತಿರುಮಳಿಸೈ ಆಳ್ವಾರ್ ‘ನಾನ್ಮುಗನ್ ತಿರುವಂತಾದಿ’ಯ 71ನೇ ಪಾಶುರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಸೇಯನ್ ಅಣಿಯನ್ ಸಿರಿಯನ್ ಮಿಗಪ್ ಪೆರಿಯನ್ ಆಯನ್ ತುವರಿಕ್ಕೋನಾಯ್ ನಿನ್ರ ಮಾಯನ್ ಅನೃ ಓದಿಯ ವಾಕ್ಕತನೈಕ್ಕಲ್ಲಾರ್ ಉಲಗತ್ತಿಲ್ ಏದಿಲರಾಯ್ ಮೆಯ್ಜ್ಞಾನಮಿಲ್” (ಎಟುಕದವನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹತ್ತಿರವಾಗುವವನು, ಚಿಕ್ಕ ಬಾಲಕನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡವನು – ಗೊಲ್ಲ ಬಾಲಕನಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ ಎಂಬೆರುಮಾನ್ (ಸೌಲಭ್ಯ ಗುಣ ಹೊಂದಿರುವವನು) ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿ (ಪರತ್ತ್ವ/ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಹೊಂದಿರುವವನು), ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೀತೆಯನ್ನು (ಚರಮ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು) ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದನು. ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಆ ದಿವ್ಯ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ಭಗವಂತನ ಅಜ್ಞಾನಿ ಶತ್ರುಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ).
ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ‘ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿ’ 4.8.5 ರಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಅಱಿವಿನಾಲ್ ಕುಱೈವಿಲ್ಲಾ ಅಗಲ್ಞಾಲತ್ತವರ್ ಅಱಿಯ ನೆಱಿಯೆಲ್ಲಾಮ್ ಎಡುತ್ತುರೈತ್ತ ನಿಱೈ ಞಾನತ್ತೊರು ಮೂರ್ತಿ” (ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ, ತಮಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಎಂದು ಅರಿಯದ ಜನರಿಗಾಗಿ, ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ಎಂಬೆರುಮಾನ್ ಎಲ್ಲಾ ವಿವಿಧ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು).
ನಮ್ಮ ಆಚಾರ್ಯರು ಕೂಡ ಗೀತೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರು ಗೀತೆಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು (ಗೀತಾ ಭಾಷ್ಯ) ಕರುಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ವೇದಾಂತಾಚಾರ್ಯರು (ಸ್ವಾಮಿ ದೇಶಿಕನ್) ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜರ ಗೀತಾ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ತಮ್ಮ ‘ತಾತ್ಪರ್ಯ ಚಂದ್ರಿಕಾ’ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ವಿವಿಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಸೂಕ್ತ ಉಲ್ಲೇಖಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೀತಾ ಶ್ಲೋಕಗಳ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊರತರುತ್ತವೆ.
ಈ ಲೀಲೆಯ ಸಾರಾಂಶ:
- ಭಗವಂತನು ಕೂಡ ಆಚಾರ್ಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವನು ‘ಗೀತಾಚಾರ್ಯ’ನಾದನು ಎಂದು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆಚಾರ್ಯ ಸ್ಥಾನವು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಭಗವಂತನಿಗೂ ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವಾಗಿದೆ.
- ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಮೋಹವನ್ನು (ಗೊಂದಲವನ್ನು) ಉಂಟುಮಾಡಿದವನು ಭಗವಂತನೇ. ಅವನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಒಂದು ನಿಮಿತ್ತವನ್ನಾಗಿ (ಸಾಧನವನ್ನಾಗಿ) ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗೀತಾ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.
- ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಾರಥಿಯಾಗಿರುವುದು ಭಗವಂತನ ‘ಸೌಲಭ್ಯ’ (ಸರಳತೆ) ಮತ್ತು ‘ಆಶ್ರಿತ ಪಾರತಂತ್ರ್ಯ’ದ (ಭಕ್ತರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದು) ಪರಮಾವಧಿಯಾಗಿದೆ.
- ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು ಅವನ ‘ಪರತ್ತ್ವ’ದ (ಸರ್ವೋಚ್ಚತೆ) ಪರಮಾವಧಿಯಾಗಿದೆ.
ಅನುವಾದ – ಅಡಿಯೇನ್ ಕಸ್ತೂರಿರಂಗನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್
ಪುರಾವೆ ಓದುವಿಕೆ – ಅಡಿಯೇನ್ ಹೇಮಲತಾ ರಾಜನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ
ಮೂಲ – https://granthams.koyil.org/2023/10/28/krishna-leela-52-english/
ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – https://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – https://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – https://pillai.koyil.org