శ్రీః శ్రీమతే శఠగోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః
<< మునుపటి
ఉపదేశం 70
కైంకర్య బుద్యా కర్మాణి శాస్త్రీయాణ్యేవ కారయేత్ ||
సరళమైన వివరణ – శాస్త్రాలలో ‘నిత్య’ మరియు ‘నైమిత్తిక’ కర్మలుగా పేర్కొనబడిన పనులను, భగవానుని దివ్య హృదయాన్ని సంతోషపరిచే ‘కైంకర్యం’ (సేవ) అనే భావనతో ఆచరించాలి. శాస్త్రాలు కొన్ని పనులను క్రమబద్ధంగా (నిత్యం) చేయమని, మరికొన్నింటిని సందర్భాన్ని బట్టి (నైమిత్తికం) చేయమని నిర్దేశిస్తున్నాయి. ఇవి రెండూ తప్పనిసరి. ఉదాహరణకు, సంధ్యావందనం వంటి కర్మలను ప్రతిరోజూ నిర్ణీత సమయాల్లో, నిర్ణీత పద్ధతిలో ఆచరించాలి. ఒకవేళ సంధ్యావందనం చేయకపోతే పాపం చుట్టుకుంటుంది; దీనినే ‘అకరణే ప్రత్యవాయం’ (చేయవలసిన పనిని చేయకపోవడం వల్ల కలిగే దోషం) అంటారు. అంటే, ఒక పనిని చేయకపోవడం వల్ల పాపం వస్తుందంటే, ఆ పనిని తప్పక ఆచరించాల్సిందే. అయితే, ఐహిక సుఖాలు, సంపద లేదా ఆరోగ్యం వంటి లౌకిక ప్రయోజనాల కోసం చేసే పనులు ఐచ్ఛికమైనవి; వీటిని ‘కామ్య కర్మలు’ అంటారు. కానీ, నిత్య మరియు నైమిత్తిక కర్మలు మాత్రం తప్పనిసరి. భగవానుడు స్వయంగా, “శ్రుతి స్మృతీ మమైవాజ్ఞా”- అంటే “శ్రుతులు, స్మృతులు నా ఆజ్ఞలు; వీటిని పాటించని వారు, ఒకవేళ వారు నా భక్తులైనప్పటికీ, వైష్ణవులుగా పరిగణించబడరు” అని చెప్పారు. కాబట్టి, ఇవి భగవానుని కఠినమైన ఆజ్ఞలు. అందువల్ల, నిత్య మరియు నైమిత్తిక కర్మలను భగవానుని ప్రీత్యర్థం ‘కైంకర్యం’గా భావించి ఆచరించాలి. మనం చేసే అనేక ‘సంకల్పాల’లో కూడా “భగవదాజ్ఞయా, భగవత్ కైంకర్య రూపేణ” (భగవానుని ఆజ్ఞ మేరకు, ఆయనకు చేసే సేవగా) అని పేర్కొంటాము. అంటే, భగవానుడు నిర్దేశించిన పనిని, ఆయనకు చేసే సేవగా భావించి మనం ఆచరిస్తాము.
వీడియో లింక్: https://youtube.com/shorts/F3EU6VLcXrE?si=3QEYoG6S7O3gUvZY
ఉపదేశం 71
మంత్రత్రయార్థ నిష్ఠస్య మహాభాగవతస్య హి |
అపచారం వినా నాన్యత్ ఆత్మనో నాశకారణమ్ |
ఆత్మనో మోక్షహేతుస్తు తన్ముఖోల్లాసనం వినా ||
సరళమైన వివరణ – ‘రహస్య త్రయం’ (తిరుమంత్రం, ద్వయ మహా మంత్రం మరియు చరమ శ్లోకం)లో పూర్తిగా నిమగ్నమై ఉన్న పరమ భాగవతుల పట్ల మనం ఏదైనా అపరాధం చేస్తే, అంతకంటే హానికరమైన విషయం మరొకటి లేదు. అదే సమయంలో, అటువంటి భాగవతుల ముఖంలో సంతోషాన్ని కలిగించగలిగితే, మోక్షాన్ని పొందడానికి అంతకంటే ఉత్తమమైన మార్గం మరొకటి లేదు.
పరమ భాగవతులు నిరంతరం తిరుమంత్రం, ద్వయ మహా మంత్రం మరియు చరమ శ్లోకాలతో కూడి ఉంటారు. ముఖ్యంగా, మన సంప్రదాయంలో గురుపరంపరను మరియు ద్వయ మంత్రాన్ని నిరంతరం జపించాలి; అలాగే తిరుమంత్రం, ద్వయ మహా మంత్రం మరియు చరమ శ్లోకాల అర్థాలను నిరంతరం ధ్యానించాలి. నిరంతరం ఇలాంటి సాధనలో ఉండే పరమ భాగవతుల పట్ల లేదా ఉత్తములైన శ్రీవైష్ణవుల పట్ల మనం ఏదైనా అపరాధం చేస్తే, అది మన ఆధ్యాత్మిక ప్రగతికి అతిపెద్ద అడ్డంకిగా మారి, మనకే వినాశనాన్ని కలిగిస్తుంది. దీనికి విరుద్ధంగా, వారి ముఖంలో ఆనందాన్ని కలిగించగలిగితే, అది మోక్షాన్ని పొందేందుకు అత్యుత్తమ మార్గమవుతుంది.
పరమ భాగవతుల పట్ల – వారి పుట్టుక, జ్ఞానం, సంపద లేదా శారీరక రూపాన్ని బట్టి వారిని తక్కువ చేసి చూడటం లేదా అవమానించడం వంటివి – చేసే ఏ అపరాధమైనా ‘భాగవత అపచారం’గా పరిగణించబడుతుంది. మనం తప్పనిసరిగా ఇటువంటి భాగవత అపచారాలకు దూరంగా ఉండాలి. అదే సమయంలో, భాగవతులను సంతోషపెట్టి, వారి ముఖంలో ఆనందాన్ని కలిగించడం ద్వారా భగవానుని దివ్య హృదయం తృప్తి చెందుతుంది. దీనివల్ల భగవానుడు ఎంతో సంతోషించి, మనల్ని పరమపదంలో చేర్చుకుని, నిత్య కైంకర్య భాగ్యాన్ని ప్రసాదిస్తారు. కాబట్టి, ఈ రెండు విషయాలను ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి.భాగవతుల పట్ల ఎప్పుడూ ఎటువంటి అపరాధం చేయకూడదు, మరియు ఎల్లప్పుడూ వారిని సంతోషపెట్టేందుకే ప్రయత్నించాలి.
వీడియో లింక్: https://youtube.com/shorts/F3EU6VLcXrE?si=3QEYoG6S7O3gUvZY
ఉపదేశం 72
పూజనాత్ విష్ణు భక్తానామ్ పురుషార్థోऽస్తి నేతరః |
తేషు విద్వేషతః కించిన్నాస్తి నాశనమ్ ఆత్మనః ||
సరళమైన వివరణ – భాగవతోత్తములను ఆరాధించడం కంటే గొప్ప ప్రయోజనం మరొకటి లేదు. అలాగే, అటువంటి భగవద్భక్తుల పట్ల ద్వేషం చూపడం కంటే ఆత్మకు కలిగే గొప్ప అపకారం మరొకటి లేదు.
భగవానునికి పూర్తిగా శరణాగతులై, ఆయనకు నిరంతరం సేవ చేయడం అనేది సాధారణంగా శ్రీవైష్ణవుల లక్ష్యంగా పరిగణించబడుతుంది. అయితే, ఇది అవగాహనలో మొదటి మెట్టు మాత్రమే. భగవానునికి సేవకుడిగా ఉంటూ, ఆయనను సంతోషపెట్టడం అనేది భక్తిలో ప్రాథమిక స్థాయి. కానీ, భగవద్భక్తులకు (భాగవతులకు) సేవకుడిగా ఉంటూ, వారికి ఆనందాన్ని చేకూర్చడమే భక్తిలో అత్యున్నత స్థాయి. ఈ సూత్రాన్ని అర్థం చేసుకోవడమే మన శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన మూల సూత్రం. మనం భగవద్భక్తులను ఆరాధిస్తూ, వారికి సంతోషాన్ని కలిగిస్తే, అది మనకు పరమ లక్ష్యం మరియు గొప్ప ప్రయోజనం అవుతుంది; ఎందుకంటే భగవద్భక్తులు సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు, భగవంతుడు అత్యంత ఆనందాన్ని పొందుతాడు. మరోవైపు, మనం భగవద్భక్తుల పట్ల ద్వేషం చూపినా, వారిని అవమానించినా లేదా వారితో అగౌరవంగా ప్రవర్తించినా, అది భగవానుని దివ్య హృదయానికి తీవ్ర వేదనను కలిగిస్తుంది. అప్పుడు భగవానుడు ఎంతో కలత చెంది, తన భక్తుల పట్ల ద్వేషం చూపేవారిని శిక్షిస్తాడు.
భగవద్భక్తులు హింసకు లేదా కష్టాలకు గురైనప్పుడు, భగవానుడే స్వయంగా అవతరించి వారిని రక్షించి, వారి శత్రువులందరినీ సంహరించిన సందర్భాలు అనేకం ఉన్నాయి. మహాభారత యుద్ధం జరగడం, హిరణ్యకశిపుడిని వధించడం, రావణుడిని మరియు లంకలోని దుష్టులందరినీ అంతం చేయడం వంటి భగవానుని గొప్ప కార్యాలన్నీ – తన భక్తులు దుష్టుల చేతిలో పడుతున్న బాధను భగవానుడు సహించలేకపోవడం వల్లే జరిగాయని చెప్పబడింది.
కాబట్టి, భగవద్భక్తులకు ఆనందాన్ని చేకూర్చడమే మన పరమ లక్ష్యమని, వారి పట్ల ద్వేషం చూపడం మనకు అత్యంత వినాశకరమైన చర్య అని మనం అర్థం చేసుకోవాలి.
వీడియో లింక్: https://youtube.com/shorts/3ZDK9aeizgk?si=mjpkchZ4U_wllGhV
ఆంగ్లంలో: https://granthams.koyil.org/2026/10/20/bhagavath-ramanujas-final-instructions-70-72-english/
అడియేన్ దాసరి కేశవ కృష్ణ రామానుజ దాసన్
ప్రూఫ్ రీడింగ్ చేసినవారు – శ్రీ తేజ రామానుజ దాసి
https://granthams.koyil.org లో ఆర్కైవ్ ఉంచబడినది.
ప్రమేయం (లక్ష్యం) – https://koyil.org
ప్రమాణం (గ్రంధాలు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాతా(ఉపదేశకులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్యా/పిల్లల పోర్టల్ – https://pillai.koyil.org