AchArya hrudhayam

ఆచార్య హృదయం << చూర్ణిక – 64 చూర్ణిక – 65 అవతారిక “తిరువాయిమొళిని ఆధారముగా చేసుకొని శాస్త్రార్థములను ఎవరు నిశ్చయించినారు?” అను ప్రశ్నకు సమాధానమును నాయనార్లు కృప చేయుచున్నారు. చూర్ణికభాష్యకారర్ ఇతు కొణ్డు సూత్రవాక్యఙ్గళ్ ఒరుఙ్గవిడువర్ సంక్షిప్త వివరణశ్రీ భాష్యకారులు (భగవద్ రామానుజులు) బ్రహ్మ సూత్రము వాక్యాలని తిరువాయిమొళితో సమన్వయ పరిచారు. వ్యాఖ్యానముఅనగా – శ్రీ భాష్యకారులు శ్రీ భాష్యమును కృప చేయునప్పుడు బ్రహ్మ సూత్రములలో సందేహాత్మకముగా ఉన్న వాక్యములను తిరువాయిమొళిలో ఉన్న దివ్య అర్థములతో … Read more

ఆచార్య హృదయం << చూర్ణిక – 63 చూర్ణిక – 64 అవతారిక ఇక మీద దివ్య ప్రబంధ సారము అయిన తిరువాయిమొళికి గల గొప్ప ప్రామాణ్యమును చూపించదలచి అందరూ ఆళ్వార్లు ముక్త కంఠముతో(ఏక కంఠముతో) పాడారు మరియు నమ్మాళ్వార్లు అనుగ్రహించిన తిరువాయిమొళికి గల ప్రాశస్త్యమును నాయనార్లు ప్రతిపాదించుచున్నారు. తిరువాయిమొళిని అంగీకరించని(విరోధించు) అట్టి శాస్త్రములను పరీక్షించి విడువవలెను అని నాయనార్లు కృపతో వివరించుచున్నారు. చూర్ణికగురుశిష్య గ్రంధ విరోధఙ్గళై పరమతాదికళాలే పరిహరియ్యామల్ శఞ్గొల్ శెన్దమిళ్ ఇన్ కవి పరవియళైక్కుమ్ … Read more

ఆచార్య హృదయం << చూర్ణిక – 62 చూర్ణిక – 63 అవతారిక“ధర్మ వీర్య..” అను 58వ చూర్ణిక నుండి ఇక్కడి దాకా ప్రబంధ గ్రంధకర్త యొక్క గొప్పతనమును వివరించారు. ఇప్పుడు ఈ ప్రబంధము (తిరువాయిమొళి) యొక్క గొప్పతనమును వివరించుచున్నారు. చూర్ణికరామాయణమ్ నారాయణకథైయెన్ఴు తొడఙ్గి గఙ్గాగాఙ్గేయ సమ్భవాది అసత్కీర్తనమ్ పణ్ణిన ఎచ్చిల్ వాయే శుద్ధి పణ్ణామల్ తిరుమాలన్ కవి ఎన్ఴ వాయోలైప్పడియే మాత్తఙ్గళాయ్న్దు కొణ్డ ఉరియశొల్ వాయిత్త ఇతు వేదాదికళిల్ పౌరుష మానవ గీతా వైష్ణవఙ్గళ్ పోలే … Read more

ఆచార్య హృదయం << చూర్ణిక – 61 చూర్ణిక – 62 అవతారికనాయనార్లు ఇక మీద ఫల, సాధనములు మొదలగు విషయములలో నమ్మాళ్వార్లకు మరియు ఋషులకు గల గొప్ప వైలక్షణ్యములను కృప చేయుచున్నారు. చూర్ణికఫలసాధన దేవతాంతరఙ్గళిల్ ఇవర్కళ్ నినైవు పేచ్చిలే తోన్ఴుమ్ సంక్షిప్త వివరణఫల, సాధన మరియు దేవతాంతర విషయములలో వీరికి(నమ్మాళ్వారు, ఋషులు) గల ఆలోచనలు వారి మాటలను బట్టి అర్ధము అవుతాయి. వ్యాఖ్యానముఅనగా భగవదప్రాప్తియే ఫలము, కర్మ భక్తి జ్ఞాన యోగములు సాధనములు, ఇంద్రాది దేవతలలో … Read more

ఆచార్య హృదయం << చూర్ణిక – 60 చూర్ణిక – 61 అవతారిక“ఈ విధముగా నమ్మాళ్వారు ప్రాపంచిక విషయముల పట్ల బంధము పోయి కేవలము ఆ భగవానుని విషయములో అభినివేశము కలిగి ఉండి అట్టి సర్వేశ్వరుని అనుభవము దూరము అయినప్పుడు దుఃఖించెదరు. కాని ఋషులు అట్టి బంధములను విడువలేక పోవడము చేత వారు ఆ బంధములకు దూరమైనప్పుడు దుఃఖించెదరు” అని నాయనార్లు వివరించుచున్నారు. చూర్ణికఅళునీర్ తుళుమ్బక్కడలుమ్ మలైయుమే విశుమ్బుమ్ తుళాయ్ తిరుమాలెన్ఴు ఎఙ్గే కాణ్గేన్ ఎన్నుమివర్ అలమాప్పు … Read more