ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ ಶ್ರೀವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ
<< ದ್ರೌಪದಿಗೆ ಒಲಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹ
ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾದ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ‘ಆಶ್ರಿತ ಪಾರತಂತ್ರ್ಯ’ ಕೂಡ ಒಂದು – ಅಂದರೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಭಕ್ತರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಧೀನನಾಗಿರುವುದು. ಈ ಗುಣವನ್ನು ನಾವು ಎರಡು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು – ಮೊದಲನೆಯದು, ಪಾಂಡವರ ಪರವಾಗಿ ದೂತನಾಗಿ (ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿ) ಹೋದದ್ದು ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದು, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ ಅವನು ದೂತನಾಗಿ ಹೋದ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನಾವೀಗ ಅನುಭವಿಸೋಣ.
ಪಾಂಡವರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ವನವಾಸ ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಅಜ್ಞಾತವಾಸವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ದೃತರಾಷ್ಟ್ರನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಕೋರಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪುತ್ರವ್ಯಾಮೋಹದಿಂದ ದೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಪಕ್ಷಪಾತಿಯಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದನು. ದುರ್ಯೋಧನಾದಿಗಳು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತುಂಡು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಡಲೂ ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧದ ಕಾರ್ಮೋಡ ಕವಿದಿತ್ತು. ಕೃಷ್ಣನು ಇದನ್ನೇ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಬೇಕು, ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಅವನ ದಿವ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ, “ನಾನು ಹೋಗಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗಿ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿದನು. ತಾನೇ ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಪಾಂಡವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿದವನೂ ಅವನೇ.
ಹಿಂದೆ ಶ್ರೀ ರಾಮಾವತಾರದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಹನುಮಂತನನ್ನು ದೂತನನ್ನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಹನುಮಂತನು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಿದರು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಭಗವಂತನು, “ಮತ್ತೊಂದು ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ನಾವೇ ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗಿ ಅಂತಹ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು” ಎಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು.
ಆಳ್ವಾರ್ಗಳ ಪಾಶುರಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಮತ್ತು ತಿರುಮಂಗೈ ಆಳ್ವಾರ್ ಭಗವಂತನ ‘ಪಾಂಡವ ದೂತ’ ಲೀಲೆಯನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ “ನಾಡುಡೈ ಮನ್ನರ್ಕ್ಕುತ್ ತೂದು ಸೆಲ್ ನಂಬಿಕ್ಕು” (ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಗಳಾದ ಪಾಂಡವರ ಪರವಾಗಿ ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಆ ಮೂಲಕ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದವನು) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ತಿರುಮಂಗೈ ಆಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ಪೆರಿಯ ತಿರುಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ “ಮೂತ್ತವರ್ಕು ಅರಸು ವೇಂಡಿ ಮುನ್ಬು ತೂದು ಎಳುಂದರುಳಿ” (ಹಿರಿಯವನಾದ ಧರ್ಮಪುತ್ರನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಡಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಹಿಂದೆ ದೂತನಾಗಿ ಎದ್ದುಬಂದವನೇ!) ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ, “ಮುನ್ನೋರ್ ತೂದು ವಾನರತ್ತಿನ್ ವಾಯಿಲ್ ಮೊಳಿಂದು ಅರಕ್ಕನ್ ಮನ್ನೂರ ತನ್ನೈ ವಾಳಿಯಿನಾಲ್ ಮಾಳ ಮುನಿಂದು ಅವನೇ, ಪಿನ್ನೋರ್ ತೂದು ಆದಿ ಮನ್ನರ್ಕ್ಕಾಗಿಪ್ ಪೆರುನಿಲತ್ತಾರ್ ಇನ್ನಾರ್ ತೂದನ್ ಎನ ನಿನ್ರಾನ್ ಎವ್ವುಳ್ ಕಿಡಂದಾನೇ” (ಶ್ರೀ ರಾಮಾವತಾರದಲ್ಲಿ, ಚಕ್ರವರ್ತಿ ತಿರುಮಗನ್ನು ಹನುಮಂತನ ಬಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಲಂಕೆಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿದ್ದ ರಾವಣನೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ನಾಶಮಾಡಲು ಕೋಪವನ್ನು ತೋರಿದನು; ಅದೇ ಎಂಪೆರುಮಾನ್, ಕೃಷ್ಣಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಆದಿರಾಜರಾದ ಪಾಂಡವರ ದೂತನಾಗಿ ನಿಂತು, ಈ ವಿಶಾಲ ಭೂಮಿಯ ಜನರು “ಇವನು ಪಾಂಡವರ ದೂತ” ಎಂದು ಹೇಳುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಈಗ ತಿರುವೇವ್ವುಳ್ನಲ್ಲಿ ಪವಡಿಸಿದ್ದಾನೆ).
ಈ ಲೀಲೆಯ ಸಾರಾಂಶ:
- ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕೀಳು ಕೆಲಸವೆಂದು (ನಾಯಿಯ ಕೆಲಸವೆಂದು) ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ, ತನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ಪಾಂಡವರಿಗಾಗಿ, ಭಗವಂತನು ದೂತನಾಗಿ ಹೋದನು – ಇದನ್ನೇ ಅವನ ಪರಮ ‘ಸೌಲಭ್ಯ’ (ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವ ಗುಣ/ ಸರಳತೆ) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
- ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ದೂತರಾಗಿ ಹೋಗಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದರೆ, ಭೂಭಾರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಇಳಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಪಾಂಡವ ದೂತನಾಗಿ ಹೋದನು. ತಾನೇ ದೂತನಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಯುದ್ಧವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸಿ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದೇ ಅವನ ದಿವ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪವಾಗಿತ್ತು.
ಅನುವಾದ – ಅಡಿಯೇನ್ ಕಸ್ತೂರಿರಂಗನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್
ಪುರಾವೆ ಓದುವಿಕೆ – ಅಡಿಯೇನ್ ಹೇಮಲತಾ ರಾಜನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ
ಮೂಲ – https://granthams.koyil.org/2023/10/24/krishna-leela-48-english/
ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – https://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – https://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – https://pillai.koyil.org