శ్రీః శ్రీమతే శఠగోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః
ఉపదేశం 1
స్వధేశికస్య కైంకర్యే కైంకర్యే వైష్ణవస్య చ | ప్రతిపత్తిం సమామ్ కృత్వా కైంకర్యం కారయేత్ సదా ||
సరళమైన వివరణ: శ్రీమన్నారాయణుడైన భగవానుని భక్తులైన శ్రీవైష్ణవులకు లేదా భాగవతులకు ఎవరైనా కైంకర్యం (సేవ) చేసేటప్పుడు, ఆ సేవను తమ స్వాచార్యులకు చేసే విధంగానే చేయాలి.ఇక్కడ ‘కైంకర్యం’ అంటే ప్రేమతో కూడిన సేవ అని అర్థం.ఆచార్యులు అంటే ‘అర్థ పంచక జ్ఞానాన్ని’ పరిపూర్ణంగా ప్రసాదించేవారు మరియు శిష్యులను సన్మార్గంలో తీర్చిదిద్దేవారు.సాధారణంగా, ‘పంచ సంస్కారాలు’ ప్రసాదించిన ఆచార్యులు ఆవశ్యకమైన జ్ఞానాన్ని బోధించాల్సి ఉంటుంది; ఆ తర్వాత, సంప్రదాయ నియమాలను సంపూర్ణ అంకితభావంతో బోధించే ‘జ్ఞానాచార్యులు’ కూడా ఉంటారు.అటువంటి ఆచార్యుల పట్ల సహజంగానే ఒకరికి గాఢమైన అనుబంధం మరియు భక్తి ఏర్పడతాయి; కాబట్టి, వారు ఆ ఆచార్యులకు ఎంతో ఉత్సాహంతో, ప్రేమతో మరియు ఆప్యాయతతో కైంకర్యం చేస్తారు.అయితే, ఇతర భాగవతులను లేదా శ్రీవైష్ణవులను చూసినప్పుడు – ముఖ్యంగా భగవానుడే ‘ఉపాయం’ మరియు భగవానుడే ‘ఉపేయం’ అని; ఇతర దేవతలను పూర్తిగా విడనాడాలని; మరియు భౌతిక కోరికలను పూర్తిగా త్యజించాలనటువంటి సంప్రదాయ నియమాలలో దృఢంగా నిలిచిన వారిని చూసినప్పుడు – వారిని కూడా తమ స్వాచార్యులతో సమానంగానే పరిగణించాలి.వారికి ఆచార్యులకు ఇచ్చేంతటి గౌరవాన్నే ఇవ్వాలి, అలాగే ఆచార్యులకు చేసేంతటి ప్రేమతో, భక్తితోనే వారికి కూడా కైంకర్యం చేయాలి.ఇటువంటి వారిని ‘ఆచార్య తుల్యులు’ అని పిలుస్తారు.’ఆచార్య తుల్యుడు’ అంటే తమ స్వాచార్యులతో సమానమైన వ్యక్తి అని అర్థం.కాబట్టి, అటువంటి భాగవతులు లేదా శ్రీవైష్ణవులు కనిపించినప్పుడు, వారికి కూడా తమ ఆచార్యులకు చేసే విధంగానే కైంకర్యం చేయాలి; ఎందుకంటే మన సంప్రదాయంలో, భగవత్ కైంకర్యం (భగవానునికి చేసే సేవ) కంటే కూడా ఆచార్య కైంకర్యానికి మరియు భాగవత కైంకర్యానికి అత్యధిక ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది.భగవానునికి సేవ చేయడం కంటే కూడా, తమ స్వాచార్యులకు మరియు భాగవతులకు కైంకర్యం చేయడానికే మన సంప్రదాయం అధిక ప్రాధాన్యతనిస్తుంది.కాబట్టి, ఇటువంటి కైంకర్యం చేసేటప్పుడు, ఆచార్యుల పట్ల మరియు ఉత్తమ భాగవతులందరి పట్ల ఒకే విధమైన సమదృష్టిని కలిగి ఉండాలి.నిస్సందేహంగా, ఆచార్యుల పట్ల ఒకరికి సహజంగానే అధిక అనుబంధం ఉంటుంది; అయినప్పటికీ, ఇతర భాగవతులకు కూడా ఆచార్యులకు ఇచ్చేంతటి గౌరవాన్నే తప్పక ఇవ్వాలి.
వీడియో లింక్: https://youtube.com/shorts/lOi0VeTaji4?si=b153QMZ50WWnlKIa
ఉపదేశం 2
పూర్వాచార్య యుక్త వాక్యేషు విశ్వాసేనైవ వర్తయేత్ ||
సరళమైన వివరణ: పూర్వాచార్యులు అందించిన దివ్య వచనాలపై మనం సంపూర్ణ విశ్వాసం కలిగి ఉండాలి. పూర్వాచార్యులు అంటే, పెరియ పెరుమాళ్తో ప్రారంభమై, మణవాళ మామునుల వరకు, ఆ తదనంతరం వచ్చి మన సంప్రదాయాన్ని అత్యంత వైభవంగా వ్యాప్తి చేసిన మన సంప్రదాయానికి చెందిన ఆచార్యులు.తిరువాయ్మొళి పాశురాలకు రాసిన ఒక వ్యాఖ్యానంలో, నంపిళ్ళై గారు – మనమందరం ఆళ్వారుల అనుచరులమని – వివరించారు. ఆళ్వారులు చూపిన మార్గంలోనే మనం పయనిస్తున్నాము.కాబట్టి, అదే మన గుర్తింపు. ఆళ్వారులు ఏ తత్వాన్ని, ఏ ఆచరణను, ఏ భావాన్ని ప్రదర్శించారో, ఆచార్యులు వాటినే అనుసరించారు.శ్రీమన్నాథమునులు, ఆళవందార్లు (యామునాచార్యులు), భగవద్ రామానుజులు మరియు ఆ తదనంతరం వచ్చిన ఆచార్యులందరూ – ఆళ్వారులు చూపిన అదే నియమాలను అనుసరించారు.ఆళ్వారులు ప్రతి విషయాన్ని వేదాల ఆధారంగానే వివరించారు.ఆళ్వారులు వేదాల సారాన్ని సరళమైన తమిళ పాశురాల రూపంలో అందించారు; ఆచార్యులు ఆ పాశురాల అర్థాలను వివరించి, ఈ లోకంలో ఒక శరణాగతునిగా ఎలా జీవించాలో మనకు స్పష్టంగా దిశానిర్దేశం చేశారు.కాబట్టి, అనేక గ్రంథాలలో లభ్యమయ్యే మన పూర్వాచార్యుల ఉపదేశాలను మనం తప్పక పాటించాలి. ఒకవేళ మనం మన జీవితాన్ని మనకు నచ్చిన రీతిలో గడపడానికి వీలుంటే, మన ఆచార్యులు కేవలం “భగవంతునికి శరణాగతి చెంది, మీకు నచ్చినట్లుగా జీవించండి” అని చెప్పి ఉండేవారు. కానీ ఆచార్యులు అలా చేయలేదు. మనం మన జీవితాన్ని ఎలా గడపాలో వారు అనేక గ్రంథాలలో స్పష్టంగా నిర్దేశించారు.
మనం ఆ గ్రంథాలను గాఢమైన భక్తి, విశ్వాసాలతో అధ్యయనం చేయాలి; అంతేకాక, అవి మనందరి శ్రేయోభిలాషులని మనం పూర్తిగా గ్రహించాలి. ఆచార్యులు మనకు అత్యుత్తమ జ్ఞానాన్ని అత్యంత సరళమైన రీతిలో అందించారు.కాబట్టి, పూర్వాచార్యులు ఇచ్చిన ఈ ఉపదేశాలను స్వీకరించి, వాటిని అనుసరించడమే మనకు శ్రేయస్కరం.దీనికి సంబంధించి, నంపిళ్ళై గారు తమ ‘తిరువాయ్మొళి వ్యాఖ్యానము’లో ఒక ఉదాహరణను వివరించారు.తిరువాయ్మొళిలోని చివరికి ముందున్న ‘పదిగం’ (దశకం) అయిన “సూழ் విశుంబణి ముగిళ్”లో, ఒక జీవాత్మ ఈ సంసార సాగరం నుండి పరమపదానికి ఎలా పయణిస్తుందో ఆళ్వార్లు వివరించారు.ఆ సంపూర్ణ పయణం అంతా ఎంతో రమణీయంగా వర్ణించబడింది.భగవానుడు ఆళ్వార్లకు స్వయంగా చూపించిన దృశ్యమే ఇది.ఆళ్వార్లు ఇప్పుడు అదే పయణాన్ని మనకు కళ్ళకు కట్టినట్లు చూపిస్తున్నారు.అయితే, దీన్ని మనం ఎలా నమ్మగలం? విశ్వానికి ఆవల, అనేక గ్రహాలను దాటుకుంటూ, విరజా నదిని దాటి భగవానుని సన్నిధికి మనం ఎలా చేరుకోగలం? అని ఎవరికైనా సందేహం కలగవచ్చు.అంతేకాక, ఆ దివ్యమైన చింతచెట్టు నీడను దాటి బయటకు అడుగుపెట్టని నమ్మాళ్వార్లు ఇదంతా ఎలా చెప్పగలిగారు? మనం దీన్నంతటినీ ఎలా విశ్వసించగలం? అనే ప్రశ్న కూడా తలెత్తవచ్చు.దీనికి సమాధానంగా నంపిళ్ళై గారు ఇలా వివరిస్తారు: వేరే సందర్భాలలో, ఆ దివ్య చింతచెట్టు నీడను దాటి బయటకు రాకపోయినప్పటికీ, ఈ ప్రపంచం తీరుతెన్నులు ఎలా ఉంటాయో, భౌతిక కార్యకలాపాలు ఎలా సాగుతాయో, ప్రజలు పేరుప్రఖ్యాతులు, సంపద వెనుక ఎలా పరుగులు తీస్తారో నమ్మాళ్వార్లు వివరించారు. ఇదంతా నమ్మాళ్వార్లు ఆ దివ్య చింతచెట్టు నీడలోనే కూర్చుని వివరించిన విషయాలే; అయినా సరే, నేటికీ ఈ ప్రపంచంలో జరుగుతున్న వాస్తవాలకు అవి అక్షరాలా సరిపోతున్నాయి.కాబట్టి, ఒక విషయంలో ఆయన సత్యాన్నే పలికినప్పుడు, ఆయన చెప్పిన ఇతర విషయాలను కూడా మనం తప్పక అంగీకరించాలి; ఎందుకంటే, నమ్మాళ్వార్లు సమస్త జీవాత్మలకూ స్వచ్ఛమైన శ్రేయోభిలాషి.అటువంటి మహోన్నత వ్యక్తిత్వం కలిగిన ఆయన, మనల్ని మోసం చేయరు, మనతో అసత్యాలు పలకరు, తన స్వార్థం కోసం కీర్తిప్రతిష్టలను ఆశించరు.ఆయన కేవలం మన శ్రేయస్సునే కాంక్షిస్తారు. కాబట్టి, ఆయన మనకు అందించిన ఉపదేశాలన్నీ నిత్యసత్యాలే అని నంపిళ్ళై గారు తమ వ్యాఖ్యానంలో స్పష్టం చేశారు. ఈ విధంగా, పూర్వాచార్యులు మనకు అందించిన దివ్య ఉపదేశాల పట్ల మనం సంపూర్ణ విశ్వాసాన్ని పెంపొందించుకోవాలి.
వీడియో లింక్: https://youtu.be/dbCG_rFQDKE?si=foWUII-z0hhLrX9O
ఉపదేశం 3
న వర్తయేత్ ఇన్ద్రియాణాం కింకరశ్చ దివానిషమ్ ||
సరళమైన వివరణ: ఒక వ్యక్తి పగలు అయినా, రాత్రి అయినా ఇంద్రియ భోగాలకు బానిస కాకూడదు. ఈ నిర్దిష్ట సందర్భంలో, భగవద్ రామానుజులు ఇంద్రియ భోగాలను అధిగమించడం యొక్క ప్రాముఖ్యతను వివరిస్తున్నారు.కళ్ళు, చెవులు, ముక్కు, నాలుక మరియు చర్మం – ఇవి ఐదు జ్ఞానేంద్రియాలు (జ్ఞానాన్ని గ్రహించే అవయవాలు).వీటి ద్వారానే మనం వివిధ రకాల భోగాలను అనుభవిస్తాము.ముక్కుతో మంచి సువాసనను పీల్చి ఆ ద్వారా ఆనందాన్ని పొందవచ్చు. నాలుకతో ఏదైనా తీపి పదార్థాన్ని రుచి చూసి ఆనందించవచ్చు. చెవులతో మధురమైన, ఆహ్లాదకరమైన శబ్దాలను విని ఆనందాన్ని పొందవచ్చు. చర్మంతో ఏదైనా మృదువైన వస్తువును స్పృశించి ఆ ద్వారా ఆనందాన్ని పొందవచ్చు.కాబట్టి, ఈ ఇంద్రియాలు జీవాత్మ కోసం భోగాలను సేకరించడానికి, గ్రహించడానికి ఉద్దేశించబడ్డాయి.అయితే, ఒక విజ్ఞాని, ఒక ప్రపన్నుడు , ఒక ముముక్షువు – అంటే భగవంతునికి నిత్య కైంకర్యం చేయాలని కోరుకునేవాడు – ఈ వివిధ రకాల ఇంద్రియ భోగాలకు కట్టుబడి ఉండకూడదు.ఒక వ్యక్తి ఇంద్రియ భోగాలలో ఎంత ఎక్కువగా మునిగితే, అంత ఎక్కువగా రజో గుణం (వ్యామోహం), తమో గుణం (అజ్ఞానం) మరియు పాపం అనే వాటిని ఆర్జిస్తాడు; తద్వారా ఆ అంశాల పర్యవసానాలను తప్పక ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుంది.కాబట్టి, ఆ దుస్థితిని నివారించడానికి, ఈ సంసార బంధంలో మరింతగా చిక్కుకోకుండా ఉండటానికి, ప్రతి ఒక్కరూ తమ ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకోవాలి.మనం నిప్పును, వెన్నను పక్కపక్కనే ఉంచితే, వెన్న కరిగిపోతుంది (కాలిపోతుంది).కాబట్టి, నిప్పును, వెన్నను వేర్వేరుగా ఉంచడమే శ్రేయస్కరం. అదే విధంగా, మన ఇంద్రియాలను కూడా లోపలికి ఉపసంహరించుకోవాలి; శ్రీ భగవద్గీత (2.58)లో శ్రీకృష్ణుడు చెప్పినట్లుగా – తాబేలు ఏదైనా ప్రమాదాన్ని పసిగట్టినప్పుడు, తన అవయవాలన్నింటినీ తన చిప్ప (కవచం) లోపలికి ఎలాగైతే ముడుచుకుంటుందో, అలాగే మనం కూడా భోగాలను అనుభవించే అవకాశాలు కనిపించినప్పుడు, మన ఇంద్రియాలను లోపలికి ఉపసంహరించుకుని, ఇంద్రియ భోగాల పట్ల కలిగే కోరికను నియంత్రించుకోవాలి.
వీడియో లింక్: https://www.youtube.com/shorts/heRHEHScnC0
ఆంగ్లంలో: https://granthams.koyil.org/2026/04/14/bhagavath-ramanujas-final-instructions-1-3-english/
అడియేన్ దాసరి కేశవ కృష్ణ రామానుజ దాసన్
ప్రూఫ్ రీడింగ్ చేసినవారు – ప్రసూన రామానుజ దాసి
https://granthams.koyil.org లో ఆర్కైవ్ ఉంచబడినది.
ప్రమేయం (లక్ష్యం) – https://koyil.org
ప్రమాణం (గ్రంధాలు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాతా(ఉపదేశకులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్యా/పిల్లల పోర్టల్ – https://pillai.koyil.org