ಶ್ರೀಃ ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮದ್ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ ಶ್ರೀವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ
<< ವೈದಿಕನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ತರುವುದು
ಕೃಷ್ಣನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೆಲೆಸಿ, ಅನೇಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ತಮ್ಮ ದಿವ್ಯ ಧಾಮಕ್ಕೆ (ಪರಮಪದಕ್ಕೆ) ಏರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಕೃಷ್ಣನು ಪರಮಪದವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೇರಿದನೆಂಬುದನ್ನು ನಾವೀಗ ಅನುಭವಿಸೋಣ.
ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧ ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪತ್ನಿ ಗಾಂಧಾರಿಯು, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆದಂತೆಯೇ ಯಾದವ ಕುಲವೂ ನಾಶವಾಗಲಿ ಎಂದು ಶಾಪ ನೀಡಿದಳು. ಕೃಷ್ಣನು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಕೃಷ್ಣನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಏರಲು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದಾಗ, ಅದರ ಪ್ರಭಾವ ಯಾದವ ಕುಲದ ಮೇಲೆ ಗೋಚರಿಸಿತು. ಯಾದವರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಮರೆತು ಲೌಕಿಕ ಸುಖಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.
ಒಮ್ಮೆ ಕೆಲವು ಋಷಿಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಯಾದವರು ಸಾಂಬನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಒಂದು ಮರದ ಒನಕೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ, “ಇವನು ಯಾವ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಲಿದ್ದಾನೆ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವರ ದುರುದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತ ಋಷಿಗಳು, “ಇವನು ಒಂದು ಒನಕೆಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ನಿಮ್ಮ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಶಾಪ ನೀಡಿದರು. ಇದರಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಯಾದವರು ಆ ಒನಕೆಯನ್ನು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಚೂರುಗಳಾಗಿ ಪುಡಿಮಾಡಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದರು. ಆ ಚೂರುಗಳು ದಡದಲ್ಲಿ ಜೊಂಡು ಹುಲ್ಲಾಗಿ ಬೆಳೆದವು. ಆ ಚೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಲೋಹದ ತುಂಡನ್ನು ಮೀನೊಂದು ನುಂಗಿತು ಮತ್ತು ಆ ಹರಿತವಾದ ತುಂಡು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ‘ಜರಾ’ ಎಂಬ ಬೇಟೆಗಾರನ ಕೈಸೇರಿತು.
ಇತ್ತ ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಪಶಕುನಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿದವು. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿಸಿದನು. ಜನರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಊರನ್ನು ಬಿಡಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅತಿಯಾಗಿ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿ ಮತಿವಿಕಲ್ಪಗೊಂಡಿದ್ದ ಯಾದವರ ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ಜಗಳವೊಂದು ನಡೆಯಿತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ದಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದು ಕೊಲ್ಲಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಬಲರಾಮನ ಮೇಲೆಯೇ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದರು, ಆಗ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರು ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ನಂತರ ಬಲರಾಮನು ಧ್ಯಾನಾಸಕ್ತನಾಗಿ ಕುಳಿತು ಪರಮಪದವನ್ನು ಸೇರಿದನು.
ಕೃಷ್ಣನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ‘ಪ್ರಭಾಸ ತೀರ್ಥ’ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಶಾಂತವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಬೇಟೆಗಾರ ಜರಾ, ದೂರದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅದನ್ನು ಜಿಂಕೆಯ ಮುಖವೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದನು. ಒನಕೆಯ ಹರಿತವಾದ ಲೋಹದ ತುಂಡನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಬಾಣವನ್ನು ಗುರಿ ಇಟ್ಟು ಕೃಷ್ಣನ ಕಾಲಿನ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿಗೆ ಹೊಡೆದನು. ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ನಂತರ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ, “ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಲೀಲೆಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಏರಲಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಸಾರಥಿಯಾದ ದಾರುಕನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಅತೀವ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳನ್ನು ದಾರುಕನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ತೆರಳಿದನು. ದಾರುಕನು ದ್ವಾರಕೆಗೆ ಮರಳಿ ಕೃಷ್ಣನು ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲರೂ ಶೋಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು. ಅರ್ಜುನನು ದ್ವಾರಕೆಯಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದನು. ತದನಂತರ ಸಮುದ್ರವು ಉಕ್ಕೇರಿ ದ್ವಾರಕೆಯನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ನಮ್ಮಾಳ್ವಾರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಿರುವಾಯ್ಮೊಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಏರಿದ ರೀತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ: “ಪೋಯ್ ವಿಣ್ ಮಿಸೈತ್ತನ ಧಾಮಮೇ ಪುಗ ಮೇವಿಯ ಸೋದಿ” (ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ನಂತರ, ಅವನು ಪರಮಾಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಏರಿದನು).
ಈ ಲೀಲೆಯ ಸಾರಾಂಶ:
- ಭಗವಂತನ ಅವತಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ, ಜೀವಾತ್ಮರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವನಿಗಿರುವ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಕಲ್ಪ (ಇಚ್ಛೆ). ಹೇಳಲಾದ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರಣಗಳು ಕೇವಲ ನೆಪ ಮಾತ್ರ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅವನು ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಏರುವುದಕ್ಕೂ ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ. ಗಾಂಧಾರಿಯ ಶಾಪ, ಬೇಟೆಗಾರನು ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಘಟನೆಗಳು ಮಾತ್ರ.
- ಯಾದವರು ಕೃಷ್ಣನ ಸಂಬಂಧಿಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಆತನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆತನೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶಾರೀರಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಗವಂತನು ಅವರಿಗೆ ತನ್ನೊಂದಿಗಿರುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕರುಣಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಆ ಸಂತೋಷದೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸಿದನು. ವಿದುರ ಮತ್ತು ಅಕ್ರೂರರಂತಹ ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಆತನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು.
- ಭಗವಂತನು ಪರಮಪದಕ್ಕೆ ಏರುವಾಗ, ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪದೊಂದಿಗೆ (ದಿವ್ಯ ಮಂಗಳ ವಿಗ್ರಹದೊಂದಿಗೆ) ತೆರಳಿದನು. ಆತನ ಅವತಾರಗಳಲ್ಲಿ, ಆತನ ದೇಹವು ಮನುಷ್ಯರಂತೆ (ಅಥವಾ ಇತರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇತರ ಜೀವಿಗಳಂತೆ) ಕಂಡರೂ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವೇ ಆಗಿದೆ.
ಅನುವಾದ – ಅಡಿಯೇನ್ ಕಸ್ತೂರಿರಂಗನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸನ್
ಪುರಾವೆ ಓದುವಿಕೆ – ಅಡಿಯೇನ್ ಹೇಮಲತಾ ರಾಜನ್ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ
ಮೂಲ –https://granthams.koyil.org/2023/11/04/krishna-leela-59-english/
ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮೇಯಮ್ (ಗುರಿ) – https://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣಮ್ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – https://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – https://pillai.koyil.org