శ్రీ: శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
నంపిళ్ళై శ్రీరంగంలో (తిరువరంగంలో) చాలాకాలం వేంచేసి ఉండి, అనేక కాలక్షేపాలను నిర్వహించి, మన సంప్రదాయానికి చక్కటి పుష్టిని సమకూర్చిన ఆచార్యులు. వారి ప్రముఖ శిష్యులలో పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ ఒకరు.
పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ మన ఆళ్వార్లు మరియు ఆచార్యుల చరిత్రలను ఎంతో చక్కగా సంకలనం చేసి, 6000 పడి గురుపరంపరా ప్రభావం అనే గ్రంథాన్ని అనుగ్రహించారు. ఆళ్వార్లు మరియు నంపిళ్ళై వరకు ఉన్న ఆచార్యుల చరిత్రను మనం తెలుసుకోవడానికి ఈ గ్రంథమే ప్రధాన ఆధారం. అందువల్ల ఇది ఒక ముఖ్యమైన గ్రంథంగా నిలుస్తుంది. అలాగే, వివిధ ఆచార్యుల జీవితాలలో జరిగిన అనేక చారిత్రక సంఘటనలను కలిగిన వార్తామాలై అనే మరొక గ్రంథాన్ని కూడా వారు ప్రసాదించారు. పుత్తూర్ స్వామి ఈ వార్తామాలైని ప్రచురించడంతో పాటు, దానికి తానే ఒక సరళమైన విళక్క ఉరై (వివరణాత్మక వ్యాఖ్యానం) కూడా అనుగ్రహించారు.
ఈ గ్రంథంలో మన సంప్రదాయానికి మూలాధారమైన అనేక ముఖ్యమైన విషయాలు – రహస్య త్రయం (మూడు రహస్యాలు), తత్త్వ త్రయం (మూడు తత్త్వాలు), అర్థ పంచకం (ఐదు ముఖ్యమైన విషయాలు) మొదలైనవి – సంక్షిప్తంగాను, విపులంగాను వివరించబడ్డాయి. వివిధ సమయాలలో వివిధ ఆచార్యులు అనుగ్రహించిన వివరణలను పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ ఒకే గ్రంథంగా సంకలనం చేశారు.
ఈ శ్రేణిలో ఇప్పటివరకు 24వ వార్తై వరకు వివరణ అందించబడింది. ఈ వ్యాసంలో 25వ వార్తై నుండి అనుభవిద్దాం..
వార్తై 25
రక్షకత్వత్తై అళిత్తాన్; శేషత్వత్తై అళిత్తాన్; పరత్వత్తై అళిత్తాన్; విగ్రహత్తై అళిత్తాన్; అరుళై అళిత్తాన్; అడియారై అళిత్తాన్; విభూతియై అళిత్తాన్; బన్ధత్తై అళిత్తాన్; వృత్తియై అళిత్తాన్; తన్నై శరీరియాగ ప్రతిపత్తి పణ్ణి అనర్థప్పడుదల్; తన్నై శరీరమాగ ప్రతిపత్తి పణ్ణి ఉజ్జీవ్తిత్తల్ శెయ్యుమత్తనై ఎన్ఱు పిళ్ళై అరుళిచ్చెయ్దార్.
ఇది పిళ్ళై అనుగ్రహించి చెప్పినది. ‘పిళ్ళై’ అని చెప్పినప్పుడు సాధారణంగా నంపిళ్ళైని సూచిస్తుంది. ఎందుకంటే ఆయన పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్‌కు ప్రసిద్ధ ఆచార్యులు. ఈ వార్తైలో, అనాది కాలం నుండి ఈ సంసారంలో ఉన్న జీవాత్మ చేసిన అనేక తప్పులను, ఏ ఏ విషయాలలో విశ్వాసం లేకుండా ఉన్నదో, దాని కారణంగా ఎమ్పెరుమాన్నే ఎలా కోల్పోయిందో వివరించబడుతోంది. ఇది అనాది కాలం నుండి ఈ సంసారంలో ఉన్న అన్ని జీవాత్మలకు వర్తిస్తుంది. మొదట ఏమేమి కోల్పోయామో చూపించి, చివరలో దానికి నివారణ మార్గాన్ని తెలియజేస్తారు.
రక్షకత్వత్తై అళిత్తాన్
రక్షకత్వాన్ని నాశనం చేసుకున్నాడు (కోల్పోయాడు). రక్షించబడవలసినవాడు జీవాత్మ; ఎమ్పెరుమాన్ రక్షకుడు. మనలను మనమే రక్షించుకోగలమని భావించడం ద్వారా, మనలను రక్షించవలసిన ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క రక్షకత్వాన్ని జీవాత్మ కోల్పోతున్నాడు.
శేషత్వత్తై అళిత్తాన్
శేషత్వాన్ని, అంటే అడియమైత్తనాన్ని (దాస్యాన్ని), నాశనం చేసుకున్నాడు. ఎమ్పెరుమాన్ శేషి; మనము శేషభూతులు. మనము ఎమ్పెరుమాన్‌కు శేషభూతులమనే జ్ఞానం లేకపోవడం వల్లనే అనాది కాలం నుండి ఈ సంసారంలో ఉండిపోయాము. ఎమ్పెరుమానే మన శేషి, మనము ఆయన శేషభూతులము అని అంగీకరించే క్షణం నుండే మనకు మోక్షానికి సంబంధించిన ఉదయం ప్రారంభమవుతుంది. దీనిని అంగీకరించకపోవడం వల్ల జీవాత్మ తన సహజమైన శేషత్వాన్ని తానే పోగొట్టుకున్నది.
పరత్వత్తై అళిత్తాన్
పరత్వాన్ని నాశనం చేసుకున్నాడు అంటే నిజానికి ఎంపెరుమానుడి పరత్వం నశించడం కాదు. ఎంపెరుమానుడే పరదైవం. ఎవరు పరదైవమో అని నిష్పక్షపాతంగా పరిశీలించకుండా, తమకు ఇష్టమైన దేవతనే తమ దైవంగా భావించి, వారినే పరుడిగా ప్రకటించుకుంటారు. అలా ఎంపెరుమానుడిని విడిచిపెట్టి, ఇతర దేవతలను లేదా తమకు ఇష్టమైన దైవాలను పరుడిగా భావించడం ద్వారా, ఒక వ్యక్తి తనకు తానే ఎం పెరుమానుడి పరత్వాన్ని నిరాకరించినవాడవుతాడు. అయితే, ఎంపెరుమానుడి పరత్వం వాస్తవంగా ఎప్పటికీ నశించదు; కానీ జీవాత్మ అజ్ఞానం వల్ల ఆ సత్యాన్ని తెలుసుకోకుండా, తనకు తానే ఆ సత్యాన్ని నిరాకరించుకున్నట్లవుతుంది.
విగ్రహత్తై అళిత్తాన్
విగ్రహాన్ని నాశనం చేశాడు” అంటే, నిజంగా ఎం పెరుమానుడి దివ్యమంగళ విగ్రహం నశించిందని కాదు. ఆయన యొక్క విగ్రహాన్ని (విగ్రహ అనుభవాన్ని ) నాశనం చేసుకున్నా డు అని భావం. ఎమ్పెరుమాన్‌కు అనేక విగ్రహాలు ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు, మనము నేడు అనేక సన్నిధులకు వెళ్లి వివిధ అర్చా విగ్రహాలను దర్శించి ఆరాధిస్తున్నాము. అలాగే శ్రీరామ, కృష్ణ, వరాహ, నరసింహ అవతారాలను స్వీకరించినప్పుడు, ప్రతి అవతారానికి ప్రత్యేకమైన విగ్రహాన్ని స్వీకరించారు.
అదేవిధంగా పరమపదంలోను, తిరుప్పార్కడలిలోను ఆయనకు విగ్రహాలు ఉన్నాయి. అయితే మాయావాదం వంటి కొన్ని సిద్ధాంతాలను అనుసరించేవారు ఎమ్పెరుమాన్ అరువం – రూపరహితుడు – అని చెబుతారు. ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క విగ్రహాలను అంగీకరించకపోవడం ద్వారా, వారు తమకు తామే ఆ విగ్రహాలను ‘నాశనం’ చేసుకున్నట్లవుతుంది; వాటిని అనుభవించే అవకాశాన్ని కూడా కోల్పోతారు.
అరుళై అళిత్తాన్
అరుళ్‌ను, అంటే కృపను, కోల్పోయాడు. ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అపరిమితమైన కృప వల్లనే మనకు అన్ని మంగళకరమైన విషయాలు జరుగుతాయి. జీవాత్మను ఉద్ధరించడంలో ఈ కృప అత్యంత ముఖ్యమైనది. దానిని అంగీకరించకుండా ఉండటం ద్వారా, జీవాత్మ తనకు తానే ఆ అరుళ్‌ను కోల్పోయింది.
అడియారై అళిత్తాన్
అడియార్లను దూరం చేసుకున్నాడు. కైంకర్యానికి అంకితమైన అనేక మంది కైంకర్యపరులు ఉన్నారు – నిత్యసూరులు, అనంతుడు (ఆదిశేషుడు), గరుడుడు, విష్వక్సేనుడు మొదలైనవారు; అలాగే ఎమ్పెరుమాన్‌కు నిత్యంగా కైంకర్యం చేసే పిరాట్టిమార్లు కూడా ఉన్నారు. వారి ఉనికిని, దివ్యలోకంలో వారి స్థానాన్ని అంగీకరించకపోవడం ద్వారా, జీవాత్మ వారినీ తనకు తానే దూరం చేసుకుంది.
విభూతియై అళిత్తాన్
విభూతిని, అంటే దివ్య సంపదను, నాశనం చేసుకున్నాడు. ఎమ్పెరుమాన్‌కు రెండు రకాల విభూతులు ఉన్నాయి – నిత్య విభూతి (పరమపదం అనే నిత్యమైన లోకం), లీలా విభూతి (సంసారం). విభూతి అంటే ప్రధానంగా ఆయనకు చెందిన ఆస్తి లేదా సంపద.
అయితే కొన్ని మతపరమైన సిద్ధాంతాలు ఈ దివ్యమైన స్వామిత్వాన్ని అంగీకరించవు. ఉదాహరణకు, మాయావాదులు ఈ సమస్త ప్రపంచం ‘పొయ్’ – కేవలం భ్రమ – అని అంటారు. శూన్యవాదులు లేదా బౌద్ధులు ఇంకా ముందుకు వెళ్లి అసలు ఏదీ ఉనికిలో లేదని వాదిస్తారు. ప్రపంచం భ్రమ మాత్రమే అని గానీ, అసలు ఉనికే లేదని గానీ చెప్పడం ద్వారా, ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క విభూతిని వారు తమకు తామే ‘నాశనం’ చేసుకున్నట్లవుతుంది.
బన్ధత్తై అళిత్తాన్
బంధాన్ని నాశనం చేసుకున్నాడు. బంధం అంటే ఎమ్పెరుమాన్‌కు, జీవాత్మకు మధ్య ఉన్న నిత్యమైన సంబంధం. వారి మధ్య నవవిధ సంబంధం ఉందని మనము తెలుసుకుంటాము.
పిళ్ళై లోకాచార్యులు ‘పితా చ రక్షకః శేషీ…’ అనే శ్లోకాన్ని ఆధారంగా తీసుకొని ఈ తొమ్మిది సంబంధాలను వివరించారు. ఎమ్పెరుమాన్ తండ్రి (పితా), రక్షకుడు (రక్షకన్), యజమాని (శేషి), భర్త (భర్తా), తెలుసుకోవలసినవాడు (జ్ఞేయన్), ఆధారం (ఆధారం), స్వామి (స్వామి), ఆత్మ (ఆత్మ), అనుభవించేవాడు (భోక్తా).
ఇవి శాస్త్రంలో నిర్దేశించబడిన సహజమైన సంబంధాలు. అయితే అనాది కాలం నుండి ఈ సంసారంలో ఉన్న జీవాత్మ తనకు మరియు ఎమ్పెరుమాన్‌కు మధ్య ఉన్న ఈ సహజమైన సంబంధాన్ని అంగీకరించదు. తనకు, ఎమ్పెరుమాన్‌కు మధ్య ఇలాంటి బంధం ఉందని అంగీకరించకపోవడం ద్వారా, ఆ బంధాన్ని తనకు తానే నాశనం చేసుకుంది.
వృత్తియై అళిత్తాన్
వృత్తిని, అంటే సేవను/కార్యాన్ని, నాశనం చేసుకున్నాడు. ఎమ్పెరుమాన్ మనకు ఈ శరీరాన్ని ప్రత్యేకంగా ఆయనకు కైంకర్యం చేయడం కోసం అనుగ్రహించాడు. నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 3.2.1లో,
‘అన్నాళ్ నీ తన్ద ఆక్కై’
అని అనుగ్రహించారు – అంటే సృష్టి సమయంలో నీవు అప్పట్లో అనుగ్రహించిన ఈ శరీరం అని అర్థం. ఈ శరీరాన్ని పొందిన ఉద్దేశ్యం శాస్త్రం నిర్దేశించిన ధర్మమార్గంలో నడిచి, ఆయనకు సేవ చేసి, ఆయనను చేరుకోవడం.
అయితే ఈ జీవాత్మ ఆ కైంకర్యాన్ని విడిచిపెట్టి, విషయానుభవాలలో మునిగిపోతుంది. ఇల్లు, కుటుంబం, పిల్లలు, బంధువులు వంటి శరీరానికి సంబంధించిన అవసరాలపైనే పూర్తిగా దృష్టి పెడుతుంది. వీటిలో ఎక్కువగా నిమగ్నమయ్యే కొద్దీ భగవద్విషయానికి కేటాయించే సమయం తగ్గిపోతుంది. ఈ విధంగా తన ఉనికికి ఉన్న అసలు ప్రయోజనాన్నే జీవాత్మ నాశనం చేసుకుంటుంది.
ఇలా అనేక యుగాలుగా ఈ జీవాత్మ తనకు తానే నాశనాన్ని కలిగించుకుంది. ఈ సంసారంలో మనం అనుభవించే దుఃఖాలకు మనమే కారణం; మన కర్మమే మనలను ఇక్కడ ఉంచుతోంది. దీనికి విరుద్ధంగా, ఎటువంటి కారణం లేకుండానే కృప చూపించే ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క కృప వల్లనే జీవాత్మ ఉద్ధరించబడుతుంది.
ఇది మన సంప్రదాయంలోని అత్యంత ముఖ్యమైన సిద్ధాంతం. నిషిద్ధమైన కర్మలను చేయడం, శాస్త్రాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడం వల్ల మన దుఃఖాలకు మనమే కారణం. మనకు కలిగే ఏ మంగళానికైనా ఎమ్పెరుమానే ఏకైక కారణం.
ఈ విధంగా అజ్ఞానం వల్ల జీవాత్మ ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క రక్షకత్వం, శేషత్వం, పరత్వం, విగ్రహం, అరుళ్, అడియార్లు, విభూతి మరియు తనకు ఆయనతో ఉన్న బంధం – ఇవన్నింటిని కోల్పోయింది.
ఈ విధంగా జీవాత్మ కోల్పోయిన ఆధ్యాత్మిక విషయాలన్నింటికీ ఒక సరళమైన, అయితే అత్యంత గంభీరమైన నివారణ మార్గం ఉంది. అది మనం మన గురించి ఎలా ప్రయత్నం చేసుకుంటామనే విషయంపైనే పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటుంది.
తన్నై శరీరియాగ ప్రతిపత్తి పణ్ణి అనర్థప్పడుదల్
తనను తాను శరీరిగా భావించుకోవడం వల్ల అనర్థం కలుగుతుంది. జీవాత్మ తానే శరీరి (భోక్త) అని భావించినప్పుడు, తనకు తానే అనవసరమైన నాశనాన్ని కలిగించుకుంటుంది.
జీవాత్మ శరీరాన్ని నడిపిస్తుందని మనకు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఉదాహరణకు, జీవాత్మ చేతిని కదలమని ఆదేశిస్తే, శరీరం దానికి అనుగుణంగా కదులుతుంది. అయితే జీవాత్మ ఈ శరీరం నుండి వెళ్లిపోయిన తరువాత ఎటువంటి కార్యమూ చేయలేడు. అందువల్ల, తన కార్యాలకు తానే శరీరి అనే తప్పు భావనను కలిగి ఉండటం వల్ల తనకు తానే అనర్థాన్ని కలిగించుకుంటాడు.
తన్నై శరీరమాగ ప్రతిపత్తి పణ్ణి ఉజ్జీవిత్తల్ శెయ్యుమత్తనై
‘జీవాత్మ ఎమ్పెరుమాన్‌కు శరీరం; ఆ ఎమ్పెరుమానే నా ఆత్మ; ఈ జీవాత్మ ఆయన శరీరం’ అని తెలుసుకోవడం ద్వారా ఉజ్జీవనం (మోక్షం) కలుగుతుంది.
శరీరం అనేది శరీరికి చెందిన ఆనందం మరియు ప్రయోజనం కోసం మాత్రమే ఉంటుంది.
జీవాత్మ నిజంగా తాను ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క శరీరమని అంగీకరించినప్పుడు, ఇంతకు ముందు కోల్పోయిన సంబంధాలన్నీ ఈ జ్ఞానం ద్వారా సహజంగానే తిరిగి స్థాపించబడతాయి.
రక్షకత్వం – ఆత్మకు శరీరాన్ని రక్షించే స్వభావం ఉంటుంది; శరీరం ఆత్మను రక్షించలేదు. జీవాత్మ ఎమ్పెరుమాన్‌కు శరీరం, ఎమ్పెరుమాన్ దానికి ఆత్మ. కాబట్టి ఆయన సహజంగానే జీవాత్మను రక్షిస్తాడు. ఈ అవగాహన మనలో నిష్ఠను, అంటే దృఢమైన విశ్వాసాన్ని కలిగిస్తుంది.
శేషత్వం – శరీరం ఆత్మకు శేషంగా ఉండి, దాని సాధనంగా పనిచేస్తుంది. శరీరం ఆత్మ యొక్క కోరికలకు అనుగుణంగా పనిచేస్తుంది; ఆత్మ శరీరం యొక్క కోరికలకు అనుగుణంగా పనిచేయదు. తాను శరీరమని అంగీకరించడం ద్వారా జీవాత్మ తన శేషభూతత్వాన్ని గ్రహిస్తుంది. ఈ విధంగా మన శేషత్వం నిలిచి ఉంటుంది.
పరత్వం – జీవాత్మ ఉన్నతమైనది, శరీరం దానికి అధీనమైనది. అదేవిధంగా అందరికీ ఆత్మగా ఉన్న ఎమ్పెరుమానే పరదైవం. ఆయనే అందరిలో అంతర్యామిగా ఉన్నాడని గుర్తించడం ద్వారా ఆయన పరత్వాన్ని ఇక నిరాకరించము, నాశనం చేయము.
విగ్రహం – విగ్రహం అంటే ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క తిరుమేని. జీవాత్మ ఆయన శరీరం అని అంగీకరించడం ద్వారా, ఆయనకు విగ్రహం ఉందనే విషయాన్ని కూడా అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఆత్మ శరీరంలో ఉండటం సహజమే అయినట్లే, భగవానుడు దివ్య మంగళ విగ్రహాలను కలిగి ఉండటంలో ఎటువంటి విరోధమూ లేదు. ఈ అవగాహన విగ్రహాన్ని నిరాకరించే తప్పును తొలగిస్తుంది.
అరుళ్ – ఎమ్పెరుమానే అందరికీ ఆత్మ అయితే, శరీరం ఆయన కృప చేతనే జీవించి పనిచేస్తుంది. ఈ విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా ఆయన అరుళ్‌ను నిర్లక్ష్యం చేయకుండా ఉంటాము.
అడియార్లు – తాను ఆయన శరీరమనే స్వభావాన్ని గ్రహించినప్పుడు, ఎమ్పెరుమాన్‌కు అడియార్లు, భాగవతులు అనే అనేక ప్రియమైన శరీరాలు ఉన్నాయని జీవాత్మ గుర్తిస్తుంది. మనం మన శరీరాన్ని ప్రేమగా చూసుకున్నట్లే, ఎమ్పెరుమాన్ తన భక్తులను అత్యంత ప్రీతితో చూస్తాడు.
దీనిని నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 6.9.8లోని,
‘అఱివార్ ఉయిరానాయ్’
అనే సందర్భంలో అనుగ్రహించారు – అంటే, విశిష్టమైన జ్ఞానులను నిలిపే ఆత్మగా ఉన్నవాడా అని అర్థం.
ఈ శరీర-శరీరి సంబంధం ద్వారా, అడియార్లు ఎమ్పెరుమాన్‌కు అత్యంత ప్రియమైన శరీరాలని జీవాత్మ అర్థం చేసుకుంటుంది. కనుక, వారిని గౌరవించడం, వారికి కైంకర్యం చేయడం ఎమ్పెరుమాన్‌కు ప్రీతికరం అవుతాయి.
విభూతి – శరీరం ఆత్మకు చెందిన సొత్తు. దీన్ని గ్రహించినప్పుడు, ఎమ్పెరుమాన్‌కు సమస్త సృష్టి సొత్తుగా ఉందని అర్థమవుతుంది. అప్పుడు ఆయన విభూతిగా ఉన్న సమస్త సృష్టి పట్ల గౌరవం, సంరక్షణ భావం కలుగుతుంది.
బంధం – ఎమ్పెరుమాన్‌కు, జీవాత్మకు మధ్య ఉన్న నిత్యమైన, సహజమైన శరీర-శరీరి బంధం పూర్తిగా అంగీకరించబడి, అనుభవంలోకి వస్తుంది.
వృత్తి – శరీరం ఆత్మ యొక్క ఆజ్ఞకు అనుగుణంగా పనిచేయడమే దాని స్వభావం. కాబట్టి జీవాత్మ తనను పూర్తిగా కైంకర్యానికి అంకితం చేసుకోవడం ద్వారా తన వృత్తిని కాపాడుకుంటుంది.
విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతంలో ఈ శరీర-శరీరి భావమే ప్రధానమైన పునాది. సమస్త అచిత్ పదార్థాలకు, చిత్ జీవాత్మలకు ఎమ్పెరుమాన్ అంతర్యామిగా ఉండి, అన్నింటికీ అంతర్లీనమైన ఆత్మగా ఉంటాడు. శాస్త్రంలో స్థాపించబడిన ఈ ప్రత్యేకమైన సంబంధంపైనే మొత్తం సిద్ధాంత నిర్మాణం ఆధారపడి ఉంది.
నంపిళ్ళై అనుగ్రహించిన ఈ 25వ వార్తైని పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ నమోదు చేశారు. జీవాత్మ తాను ఎమ్పెరుమాన్‌కు శరీరమని గ్రహించనంతవరకు, అది అయోమయంలోనే ఉంటుంది. ఎమ్పెరుమానే అంతర్యామి అని గుర్తించడం ద్వారా అన్ని సందేహాలు తొలగిపోతాయి; ఉజ్జీవనానికి ఇదే ఏకైక మార్గం.
వార్తై 26
ఈ వార్తై సంక్షిప్తమైనది. దీనిని నేరుగా అచ్చాన్ పిళ్ళై (పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై) అనుగ్రహించారు. ఇందులో తిరుమంత్రంలో ఉన్న మూడు విషయాలను – ప్రణవం, నమః, నారాయణాయ – ఆధారంగా చేసుకొని వివరించారు.
- ప్రణవంలో, ఆత్మ యొక్క స్వరూపమైన పారతంత్ర్యం – అంటే సంపూర్ణంగా పరమాత్మపై ఆధారపడి ఉండే స్వభావం – చెప్పబడింది.
- నమఃలో, పరమాత్మ ఒక్కడే శరణు మరియు ఉపాయం అనే వ్యవసాయం – అంటే దృఢమైన విశ్వాసం – చెప్పబడింది.
- నారాయణాయలో, చేయవలసిన కైంకర్యం లేదా వృత్తి చెప్పబడింది.
ఆ తరువాత, ఈ మూడు విషయాలకు విరోధంగా ఉండే కార్యాలను వివరిస్తున్నారు.
పౌరుషత్తై ఏఱిట్టుక్కొళ్ళుకై – పారతంత్రత్తై అళిక్కై; వ్యాపారత్తై యేఱిట్టు క్కొలుక్కై- వ్యవసాయత్తై యళి క్కై ; విషయాన్తరఙ్గళిలే అన్వయిక్కై వృత్తియై అళిక్కై ఎన్ఱు అచ్చాన్ పిళ్ళై
పౌరుషత్తై ఏఱిట్టుక్కొళ్ళుకై
పౌరుషాన్ని స్వీకరించడం – పారతంత్ర్యాన్ని నాశనం చేయడం.
పౌరుషాన్ని, అంటే స్వతంత్రంగా అనుభవించేవాడనే భావాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా సంపూర్ణమైన పారతంత్ర్యం నాశనం అవుతుంది.
లోకవ్యవహారంలో, పురుషుడు అంటే భర్త రక్షకుడు, పాలకుడు అనే స్థానాన్ని కలిగి ఉంటాడు; స్త్రీ అతనికి ఆధీనంగా ఉంటుంది. ఇదే సూత్రం శాస్త్రంలో కూడా ప్రతిఫలిస్తుంది.
ఎమ్పెరుమాన్ ఒక్కడే పురుషోత్తమన్. సమస్త జీవాత్మలు ఆయన ఎదుట స్త్రీలవంటివారు.
అయితే ఒక జీవాత్మ, “నేనే పాలకుడిని; నేనే అనుభవించేవాడిని” అని భావిస్తూ పురుషుని స్వభావాన్ని స్వీకరించినప్పుడు, ఎమ్పెరుమాన్ పట్ల ఉండవలసిన పారతంత్ర్య గుణం నాశనం అవుతుంది.
వ్యాపారత్తై ఏఱిట్టుక్కొళ్ళుగై – వ్యవసాయత్తై అళిక్కై
వ్యాపారాన్ని స్వీకరించడం – వ్యవసాయాన్ని నాశనం చేయడం.
వ్యాపారం అంటే తనను తాను రక్షించుకోవడానికి ఒక వ్యక్తి స్వయంగా చేసే ప్రయత్నాలు.
కర్మయోగం, భక్తియోగం, జ్ఞానయోగం, తిరువిళక్కు ఎఱిక్కై (దీపాలను వెలిగించడం), తిరుమాలై కట్టువదు (పుష్పమాలలు తయారు చేయడం) మొదలైన వాటిని ఎమ్పెరుమాన్ను పొందడానికి ఉపాయంగా, అంటే మోక్షాన్ని పొందడానికి సాధనంగా, మన స్వప్రయత్నంతో ఆచరిస్తే అది తప్పుగా పరిగణించబడుతుంది. ఎందుకంటే అది మన స్వరూపానికి విరోధంగా ఉంటుంది.
ఇవన్నీ కైంకర్యంగా చేయవచ్చు. అయితే మన స్వప్రయత్నం ద్వారా మోక్షాన్ని పొందడానికి వీటినే ఉపాయాలుగా భావించడం మాత్రం సరైనది కాదు.
ఎమ్పెరుమాన్ ఒక్కడే రక్షకుడు అనే వ్యవసాయాన్ని – దృఢమైన విశ్వాసాన్ని – మన స్వప్రయత్నాలపై ఆధారపడటం ద్వారా నాశనం చేసుకుంటాము.
విషయాన్తరఙ్గళిలే అన్వయిక్కై వృత్తియై అళిక్కై ఎన్ఱు అచ్చాన్ పిళ్ళై
విషయాంతరాలలో అన్వయించడం – వృత్తిని నాశనం చేయడం అని అచ్చాన్ పిళ్ళై అనుగ్రహించారు.
విషయాంతరం అంటే ఎమ్పెరుమాన్‌కు సంబంధించినవి కాని లోకవిషయాలలో నిమగ్నమవడం.
శరీరానికి, మనస్సుకు లేదా భౌతిక విషయాలకు సంబంధించిన సుఖాలలో ఆనందాన్ని పొందాలని భావించి వాటిలో మునిగిపోతే, కైంకర్యానికి కేటాయించవలసిన సమయం ఆ విషయాలలోనే వ్యర్థమవుతుంది.
ఈ విధంగా బాహ్య విషయాలపై ఏర్పడే ఆసక్తి, ఎమ్పెరుమాన్‌కు చేయవలసిన నిరంతర కైంకర్యానికి అడ్డంకిగా మారుతుంది.
అందువల్ల, పౌరుషాన్ని స్వీకరించడం ద్వారా ఆత్మ యొక్క సహజమైన పారతంత్ర్య స్వరూపంలో దోషం ఏర్పడుతుంది.
వ్యాపారాన్ని స్వీకరించి, తనను తాను రక్షించుకోవడానికి స్వయంగా కార్యాలను చేయడం ద్వారా, ఎమ్పెరుమాన్ ఒక్కడే రక్షకుడు అనే వ్యవసాయం నాశనం అవుతుంది.
అదేవిధంగా, విషయాంతరాలలో నిమగ్నమవడం ద్వారా ఎమ్పెరుమాన్‌కు చేయవలసిన నిరంతర కైంకర్యానికి విఘాతం ఏర్పడుతుంది.
ఈ వార్తై సంక్షిప్తమైనదే అయినప్పటికీ, తిరుమంత్రంలో అంతర్లీనంగా ఉన్న మౌలికమైన అర్థాలను ఎంతో స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది. ప్రణవం ద్వారా పారతంత్ర్యం, నమః ద్వారా ఎమ్పెరుమాన్ ఒక్కడే శరణు మరియు ఉపాయం అనే వ్యవసాయం, నారాయణాయ ద్వారా కైంకర్యరూపమైన వృత్తి – ఈ మూడు విషయాలను, వాటికి విరోధంగా ఉండే మూడు విషయాలతో సహా అచ్చాన్ పిళ్ళై ఎంతో సంక్షిప్తంగా అనుగ్రహించారు.
వార్తై 27
ఈ వార్తై చాలా విస్తృతమైనది; గంభీరమైన శాస్త్రార్థాలతో నిండి ఉంది. సహజంగానే దీనిని అర్థం చేసుకోవడం కష్టమైనది. పుత్తూర్ స్వామి తమ విళక్క ఉరైలో కూడా ఇది సంక్లిష్టమైనదని, కొన్ని పదాలు మధ్యలో లోపించినట్లుగానో, పరస్పర సంబంధం లేనట్లుగానో కనిపిస్తున్నాయని పేర్కొన్నారు.
పూర్వకాలంలో ఈ గ్రంథాలు ఓలైచువడిలో (తాళపత్రాలలో) భద్రపరచబడేవి. కాలం గడిచే కొద్దీ కొన్ని ఓలైలు తప్పిపోవచ్చు; లేదా వాటిపై వ్రాసిన అక్షరాలు చెరిగిపోయి, ఓలైలు చిరిగిపోవచ్చు. దాని వల్ల మధ్యలోని కొన్ని భాగాలు కూడా కోల్పోయి ఉండవచ్చు.
ఈ వార్తైలో పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ జీవాత్మకు, పరమాత్మకు మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని, వారి మధ్య జరిగే పరస్పర వ్యవహారాలను వివరించారు.
భాగం 1
జ్ఞానమ్ జ్ఞానత్తై వినియోగం కొళ్ళుంబడి ఎన్నెన్నిల్; – ఇవన్ కరణద్వారా వినియోగప్పడుమ్; అవన్ విగ్రహద్వారా వినియోగం కొళ్ళుమ్.
జ్ఞానం జ్ఞానత్తై వినియోగం కొళ్ళుంబడి ఎన్నెన్నిల్
పరమాత్మ, జీవాత్మ ఇద్దరూ జ్ఞానస్వరూపులు; ఇద్దరికీ జ్ఞానం గుణంగా కూడా ఉంది. అలాంటప్పుడు ఒక జ్ఞానం మరొక జ్ఞానాన్ని ఎలా వినియోగించుకుంటుంది అని అడిగితే, దానికి క్రిందివిధంగా సమాధానం చెప్పబడుతుంది.
ఇవన్ కరణద్వారా వినియోగప్పడుమ్
జీవాత్మ కరణాల ద్వారా పరమాత్మకు సేవ చేస్తుంది.
జీవాత్మకు శరీరం లేదా కలేవరం, ఇంద్రియాలు లేదా కరణాలు ఉన్నాయి. ఇవన్నీ కలిపి కరణ కలేబరంగళ్ అని చెప్పబడతాయి.
వాటిని వినియోగించడం అంటే – చేతులతో పుష్పమాల తయారు చేయడం, నోటితో పాశురాలను పాడడం, మనస్సుతో పెరుమాళ్‌ను ధ్యానించడం మొదలైనవి.
తిరుప్పావై 5వ పాశురంలో,
“వాయినాల్ పాడి మనత్తినాల్ శిన్దిక్క పోయ పిళైయుమ్ పుగుతరువాన్”
అని చెప్పబడింది – నోటితో పాడి, మనస్సుతో ధ్యానిస్తే గతంలో చేసిన పాపాలు, ఇక రాబోయే పాపాలు కూడా నశిస్తాయని అర్థం.
ఈ కార్యాలన్నీ కరణాల సహాయంతోనే జరుగుతాయి.
ఈ విధంగా జీవాత్మ తనకు లభించిన సాధనాలను సక్రమంగా ఉపయోగించుకొని, ఎమ్పెరుమాన్‌కు కైంకర్యం చేస్తుంది.
అయితే ఎమ్పెరుమాన్ ఆ కైంకర్యాన్ని ఎలా స్వీకరిస్తాడు?
అవన్ విగ్రహద్వారా వినియోగం కొళ్ళుమ్
ఎమ్పెరుమాన్ తన విగ్రహం లేదా తిరుమేని ద్వారా ఈ కైంకర్యాన్ని స్వీకరిస్తాడు.
పాశురాలను పాడినప్పుడు, అర్చారూపంలో ఉన్న ఎమ్పెరుమాన్ వాటిని వింటాడు. పుష్పమాలను సమర్పించినప్పుడు, అది పెరుమాళ్ యొక్క తిరుమేనిపై ఉంచబడుతుంది – ఆయన అర్చారూపంలో ఉన్నా, పవిత్రమైన చిత్రరూపంలో ఉన్నా, శాలగ్రామ శ్రీమూర్తిగా ఉన్నా.
మన పూర్వాచార్యులు ఈ అర్థాలను తమ ఉపదేశాలలోను, గ్రంథాలలోను ఎంతో శ్రద్ధగా నమోదు చేశారు. జీవాత్మ కరణాలు, ఇంద్రియాలతో కూడి ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క తిరుమేనికి కైంకర్యం చేస్తుంది అనే గంభీరమైన తాత్పర్యాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవాలి.
ఈ శాస్త్రార్థాలను స్పష్టంగా గ్రహించి, మన అనుష్ఠానంలో కూడా వాటిని అనుసంధానం చేసుకోవాలి.
భాగం 2
జ్ఞానం జ్ఞానత్తుక్కు శేషమానపడి ఎన్నెన్నిల్; యాదొన్ఱినుడైయ స్వరూప స్థితి ప్రవృత్తి నివృత్తి యాదొన్ఱిలే కిడక్కిరదు అదు శేషియాగత్తట్టిల్లై.
జ్ఞానం జ్ఞానత్తుక్కు శేషమానపడి ఎన్నెన్నిల్
పరమాత్మ, జీవాత్మ ఇద్దరూ జ్ఞానస్వరూపులే. అలాంటప్పుడు ఒక జ్ఞానం (జీవాత్మ) మరొక జ్ఞానానికి (పరమాత్మకు) ఎలా శేషంగా ఉంటుంది?
దానికి క్రింది విధంగా వివరణ ఇవ్వబడుతుంది.
యాదొన్ఱినుడైయ స్వరూప స్థితి ప్రవృత్తి నివృత్తి యాదొన్ఱిలేకిడక్కిరదు అదు శేషియాగత్తట్టిల్లై
ఏ వస్తువు యొక్క స్వరూపం, స్థితి, ప్రవృత్తి, నివృత్తి అన్నీ పూర్తిగా మరొకదానిపై ఆధారపడి ఉంటాయో, ఆ రెండవదానిని శేషిగా అంగీకరించడంలో ఎటువంటి దోషమూ లేదు.
జీవాత్మ ఉనికిలో ఉండటం, ఏదైనా కార్యం చేయటం, లేదా ఏ కార్యాన్నైనా చేయకుండా ఉండటం – ఇవన్నీ పూర్తిగా ఎమ్పెరుమాన్ మీదే ఆధారపడి ఉన్నాయి.
ఆయన సంకల్పం లేకుండా ఆత్మ ఉనికిలో ఉండలేదు; ఏ కార్యాన్నీ చేయలేదు.
కాబట్టి జీవాత్మ యొక్క స్వరూపం, ఉనికి, కార్యాలు అన్నీ ఎమ్పెరుమాన్ మీదే ఆధారపడి ఉన్నందున, ఆ జ్ఞానం అయిన పరమాత్మ శేషి; ఆత్మ శేషభూతన్.
భాగం 3
ఇప్పడియిరుక్కిఱ జ్ఞానత్తై అవిద్యై మూడినపడి ఎన్గనే ఎన్నిల్; జ్ఞానాశ్రయమాగైయాలే; కల్లుకలఙ్గాదే; నీర్ కలఙ్గుమిత్తనైయిఱే జ్ఞానద్రవ్యమిఱే; ఎప్పోదుమొక్క క్కలఙ్గియల్లదు ఇరాదే; అప్రాప్తత్తిలే కలఙ్గుదల్, ప్రాప్తత్తిలే కలఙ్గుదలిఱే.
ఇప్పడియిరుక్కిఱ జ్ఞానత్తై అవిద్యై మూడినపడి ఎన్గనే ఎన్నిల్
ఇంతటి జ్ఞానాన్ని అవిద్య ఎలా కప్పివేస్తుంది?
ఆత్మకు సహజంగానే అపారమైన జ్ఞానాన్ని పొందగల సామర్థ్యం ఉంది. పరమపదంలోని ముక్తాత్మలు, నిత్యసూరులు కూడా ఇదే విధమైన స్వభావాన్ని కలిగి ఉన్నారు.
అయితే ఇదే ఆత్మ ఈ లోకంలో బద్ధులుగా, అజ్ఞానంతో ఎందుకు ఉంటుంది? పక్క గదిలో ఏమి జరుగుతుందో కూడా తెలియకపోవడం, తన సొంత శరీరాన్ని కూడా పూర్తిగా నియంత్రించలేకపోవడం – ఉదాహరణకు అకస్మాత్తుగా నిద్రలోకి జారిపోవడం, లేదా నడుస్తూ తడబడటం – ఇవన్నీ ఎందుకు జరుగుతున్నాయి?
జ్ఞానాశ్రయమాగైయాలే
ఆత్మ జ్ఞానాశ్రయం కాబట్టి ఇలా జరుగుతుంది.
జ్ఞానం బయటకు విస్తరించగలిగినట్లే, ఈ లోకంలో అజ్ఞానం కూడా ఆత్మను కప్పివేయగలదు.
కళ్ళు కలఙ్గాదే; నీర్ కలఙ్గుమిత్తనైయిరే
దీనిని మరొక ఉపమానంతో వివరిస్తున్నారు.
ధర్మి జ్ఞానం – అంటే నిద్రలో ఉన్నా, మెలకువలో ఉన్నా మారకుండా ఉండే ఆత్మ యొక్క ప్రాథమిక స్వయంజ్ఞానం – రాయిలాంటిది. అది మసకబారదు, కలత చెందదు.
దీనికి విరుద్ధంగా ధర్మభూత జ్ఞానం – విస్తరించగలిగే, సంకోచించగలిగే జ్ఞానం, దాని ద్వారా మనం బాహ్య వస్తువులను తెలుసుకుంటాము – నీటిలాంటిది. నీరు కలుషితమవుతుంది; అలాగే ఈ జ్ఞానం కూడా కలత చెందగలదు.
ఈ విధంగా జ్ఞానం కప్పబడటం వల్ల అయోమయం ఏర్పడుతుంది; అవిద్య ఆత్మను కప్పివేస్తుంది.
జ్ఞానద్రవ్యమిరే
ఆత్మ అనే ద్రవ్యం స్వయంగా జ్ఞానస్వరూపమైనదని దీని అర్థం.
ఎప్పోదు మొక్కక్కలఙ్గియల్లదు ఇరాదే
ఆత్మ యొక్క జ్ఞానం ఎల్లప్పుడూ ఒకే విధంగా మసకబారిపోయి ఉంటుందా?
అలా కాదు.
కొన్నిసార్లు అది స్పష్టంగా ఉంటుంది; అయితే ఎక్కువగా కలత చెందిన స్థితిలోనే ఉంటుంది.
ఈ విధమైన కలత ఈ లోకంలో మాత్రమే కాకుండా పరమపదంలో కూడా ఒక విధంగా ఉంటుంది. అది ఎలా జరుగుతుందో ఇక వివరిస్తారు.
అప్రాప్తత్తిలే కలఙ్గుదల్, ప్రాప్తత్తిలే కలఙ్గుదలిఱే
అప్రాప్తంలో – అంటే అనుకూలమైన స్థితి కాని ఈ భౌతిక లోకంలో – జ్ఞానం కలత చెందుతుంది. అలాగే ప్రాప్తంలో – అంటే పరమపదాన్ని పొందిన తరువాత కూడా ఒక విధమైన కలత ఉంటుంది.
ధర్మభూత జ్ఞానం ఎలా కప్పబడుతుందో పుత్తూర్ స్వామి ఒక చక్కని ఉపమానం ఇస్తారు.
సూర్యుడు అపారమైన వెలుగును ప్రసరించే మహత్తరమైన కాంతిగోళం. అయినప్పటికీ ఒక చిన్న మేఘపు ముక్క కూడా అతని కాంతిని మన దృష్టికి కప్పివేయగలదు.
అదేవిధంగా, ఆత్మలో సహజంగా అపారమైన, గంభీరమైన జ్ఞానం ఉన్నప్పటికీ, కొద్దిపాటి అజ్ఞానం కూడా దానిని కప్పివేయగలదు.
మేఘం సూర్యకాంతిని కప్పినట్లే, ఈ లోకంలో అజ్ఞానం ఆత్మ యొక్క ధర్మభూత జ్ఞానాన్ని కప్పివేస్తుంది.
అయితే రెండు లోకాలలోనూ ఒక విధమైన కలత ఉంటుంది. ఇక్కడ ఎలాంటి కలత? అక్కడ ఎలాంటి కలత?
అప్రాప్తంలో, అల్పమైన లోకవిషయాలలో మనస్సు నిమగ్నమై ఉండటం వల్ల బుద్ధి మసకబారుతుంది.
ప్రాప్తంలో, ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క సాటిలేని దివ్యసౌందర్యాన్ని దర్శించి, అటువంటి పరమానందాన్ని అనుభవించడం వల్ల జ్ఞానం ఒక విధమైన పరవశ స్థితికి చేరుతుంది.
అక్కడి కలత ఆనందభరితమైన దివ్య భావావేశం; ఇక్కడి కలత అవాంఛనీయమైన మోహం. అయినప్పటికీ రెండు స్థితులలోనూ ఒక విధమైన కలత ఉంటుంది.
భాగం 4
స్థూలత్తిల్ సూక్ష్మ మిరుక్కుమ్బడి ఎఙ్గనే ఎన్నిల్; జ్ఞానేన్ద్రియఙ్గళిలే వ్యాపిత్తిరుక్కుమ్..
స్థూలత్తిల్ సూక్ష్మ మిరుక్కుమ్బడి ఎఙ్గనే ఎన్నిల్
స్థూలమైన దానిలో సూక్ష్మమైనది ఎలా ఉంటుంది?
స్థూలం అంటే స్పష్టంగా కనిపించేది, పెద్దదిగా ఉండేది. సూక్ష్మం అంటే చిన్నది, కంటికి కనిపించనిది.
దీనిని ఒక విధంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు: ఆత్మ స్వభావతః సూక్ష్మమైనది; అది స్థూలమైన శరీరంలో నివసిస్తుంది.
మరొక విధంగా చెప్పాలంటే, ఆత్మ సూక్ష్మ శరీరంలో, మనస్సు మరియు ఇంద్రియాలతో కూడిన శరీరంలో – ఉంటుంది; ఆ సూక్ష్మ శరీరం స్థూల శరీరంలో ఉంటుంది.
మనస్సుకు అతీతంగా ఆత్మకు ఈ ఇంద్రియాలు ఉన్నాయి.
సాధారణంగా భౌతిక కన్నునే ఇంద్రియంగా భావిస్తాము. కానీ వాస్తవానికి కంటి కొనలో ఉన్న సూక్ష్మమైన దర్శనశక్తే ఇంద్రియం.
అందువల్ల ఒకే విధమైన బాహ్య కంటి నిర్మాణం ఉన్నప్పటికీ ఆ సూక్ష్మమైన దర్శనశక్తి లేక కొంతమంది చూడలేరు.
అదేవిధంగా చెవులు బయటకు చూస్తే సాధారణంగానే ఉన్నప్పటికీ, సూక్ష్మమైన శ్రవణశక్తి లేకపోవడం చేత కొంతమంది వినలేరు.
కాబట్టి సూక్ష్మం అంటే మనస్సు మరియు ఈ ఇంద్రియాలతో కూడిన సూక్ష్మ శరీరాన్ని సూచిస్తుంది.
జ్ఞానేంద్రియంగళిలే వ్యాపిత్తిరుక్కుమ్
ఈ సూక్ష్మమైన ఇంద్రియాలు జ్ఞానేంద్రియాలలో వ్యాపించి ఉంటాయి.
జ్ఞానేంద్రియాలు – కన్నులు, చెవులు, ముక్కు, నాలుక, చర్మం.
చూపు, శబ్దం, వాసన, రుచి, స్పర్శల ద్వారా బాహ్య విషయాలను గ్రహించి తెలుసుకోవడానికి ఇవి సహాయపడతాయి కాబట్టి వీటిని జ్ఞానేంద్రియాలు అంటారు.
దీనికి విరుద్ధంగా చేతులు, కాళ్లు వంటి కర్మేంద్రియాలు భౌతిక కార్యాలను చేయడానికి ఉపయోగపడతాయి.
జీవాత్మ హృదయంలో ఉంటుంది. అక్కడి నుండి ధర్మభూత జ్ఞానం మనస్సు ద్వారా, సూక్ష్మమైన ఇంద్రియం ద్వారా బయటకు ప్రయాణించి ఒక విషయంపై నిలుస్తుంది.
అనంతరం ఆ గ్రహణం తిరిగి ఇంద్రియం ద్వారా లోపలికి చేరి, ఆత్మచే గ్రహించబడుతుంది.
ఈ విధంగా స్థూలమైన భౌతిక కంటిలో సూక్ష్మమైన దర్శనశక్తి ఉండటం వల్ల ఆత్మకు బాహ్య ప్రపంచంతో సంబంధం ఏర్పడుతుంది.
భాగం 5
స్థూలం కళియుమ్పోదు “వాయుర్గన్ధానివ” ఎఙ్గిఱపడియే, వాయుగన్ధత్తై క్కొయ్దు కొణ్డుపోమాప్పోలే,ఇన్ద్రియఙ్గళ్ సారవత్తైయామ్.
ఈ ఇంద్రియాలు అత్యంత శక్తివంతమైనవి.
శ్రీమద్భగవద్గీత 15.8 లోని,
“శరీరం యదవాప్నోతి యచ్చాప్యుత్క్రామతీశ్వరః ।
గృహీత్వైతాని సంయాతి వాయుర్గన్ధానివాశయాత్ ॥”
అనే శ్లోకాన్ని ఆధారంగా తీసుకొని పుత్తూర్ స్వామి దీనిని వివరిస్తున్నారు.
ఒక జీవి ఈ శరీరాన్ని విడిచిపెట్టినప్పుడు, స్థూల శరీరాన్ని వదిలినట్లే, పుష్పం నుండి సువాసనను గాలి తీసుకొని మరొక ప్రదేశానికి తీసుకువెళ్లినట్లుగా, ఆత్మ తన మనస్సును, శక్తివంతమైన ఇంద్రియాలను తనతో పాటు తీసుకొని తరువాతి శరీరానికి వెళుతుంది.
భాగం 6
అరుచి అవిశ్వాసమడియాకప్పుకురుమ్
భగవద్విషయంలో అరుచి కలగడానికి ఏకైక కారణం అవిశ్వాసమే.
ఎమ్పెరుమానే మన ఏకైక రక్షకుడు అనే విశ్వాసం తగ్గినప్పుడు, ఆయన పట్ల మనకు ఉండే ఆసక్తి కూడా తగ్గుతుంది.
బాహ్య విషయాలు మనస్సును కలవరపరిచినప్పుడు విశ్వాసం కూడా బలహీనపడుతుంది. దాని ఫలితంగా ఆలయానికి వెళ్లడంలో కూడా సందేహం కలుగుతుంది.
దీనికి విరుద్ధంగా, విశ్వాసం దృఢంగా, సంపూర్ణంగా ఉన్నప్పుడు ఎన్ని కష్టాలు ఎదురైనా పెరుమాళ్‌ను దర్శించాలి, ఆయనకు కైంకర్యం చేయాలి అనే అణచలేని కోరిక కలుగుతుంది.
భాగం 7
స్థూలం విట్టపోదే సూక్ష్మవిడాదొళివానేన్? ఎన్ని ల్; – ప్రాకృతదేశత్తిలే అప్రాకృత శరీర మిల్లామైయాలే, ఇదు యాదొరు దేశత్తిలే విట్టదు, అదు అప్రాకృత దేశమామిత్తనై. ఇదు గమనసాధనమాగైయాలుమ్, పోగిఱ వళియిలుళ్ళ దేవజాతిగళ్ సత్కరిత్తు స్వరూపం పెరుగైక్కు మ్,సూక్ష్మం విట్టాల్ పన్నిరణ్డు కోటి ఆదిత్యర్గళై అళలైక్కళత్తి ఒళియై త్తేక్కినాప్పోలే తేజస్సు పుఱవెళ్ళమిట్టాల్ దేవదేశఙ్గళిలుళ్ళార్ ఎదిర్ నిన్ఱు కిఞ్చిత్కరిత్తు స్వరూపం పెఱవొణ్ణామైయాలే; ఇన్నమ్ రాజమహిషి అన్తః పురత్తుక్కు ప్పోకుమ్బోతు తట్టుప్పాయిట్టు ప్పోగై స్వరూపమిఱే; అప్పోదు దేవజాతిగళుమ్ “ఇడర్కెడ వెమ్మై ప్పోన్దళియాయ్” ఎన్ఱుమ్, “నీణగర్ నీళెరి వైత్తరుళాయ్” ఎన్ఱుమ్ శొల్లి, కరుమం తలైకట్టినాల్, ఎదిరమ్బుకోక్కుమ్ అసత్తుక్కళాగైయాలే, ఇప్పడిప్పట్ట హేయర్ కళ్ కణ్ పడామల్ పోయ్ వైకున్ద త్తిరువాశలిలే యిళిన్దు తట్టుప్పాయ్ వాఙ్గుమిత్తనై; అదావదు , విరజైయిలే ఇళియుమత్తనై తిరై వాఙ్గినాల్ మదిముక మడన్దైయర్ముకత్తిలే విళిక్కుమ్ ఇత్తనై. “శతం మాలాహస్తాః ” ఎన్ఱు శ్రీవైకుణ్ఠనాథనై ఒప్పి క్కక్కడవ అప్సరస్సుకళ్ ఇవనై ఒప్పిక్కవైత్తాల్ అవర్గళ్ ముఖత్తిలేయిఱే విళిప్పదు.
శరణాగతులు స్థూల శరీరాన్ని విడిచిన తరువాత అర్చిరాది మార్గం ద్వారా పద్నాలుగు లోకాలను దాటి విరజా నది వరకు ప్రయాణిస్తారు.
ఈ ప్రయాణంలో నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 10.9.1లో,
“శూళ్ విశుమ్బణిముగిల్ తూరియముళక్కిన”
అని వర్ణించినట్లుగా, దేవతలు వాద్యాలను మ్రోగిస్తూ, మేఘాలతో సంబరాలు చేస్తూ, ముక్తాత్మను స్వాగతిస్తారు. తమ తమ లోకాలకు వచ్చి తమను అనుగ్రహించమని ఆత్మను ప్రార్థిస్తారు.
విరజా నదిలో పవిత్ర స్నానం చేసిన తరువాత ఆత్మకు ఒక అందమైన తిరుమేని లభిస్తుంది. అప్పుడు దేవతలు దివ్యమైన అలంకారాలను చేసి, ఎమ్పెరుమాన్ వద్దకు తీసుకువెళతారు.
ఈ మధ్య ప్రయాణంలో సూక్ష్మ శరీరం ఎందుకు కొనసాగుతుందో తరువాతి భాగాలలో వివరించబడుతుంది.
స్థూలం విట్ట పోదే సూక్ష్మం విడాదు ఒళివానేన్? ఎన్నిల్
స్థూల శరీరాన్ని విడిచిన వెంటనే సూక్ష్మ శరీరం ఎందుకు విడిపోదు?
ప్రాకృత దేశత్తిలే అప్రాకృత శరీరమిల్లామైయాలే
ఈ ప్రాకృత దేశంలో , పంచభూతాలతో ఏర్పడిన ఈ భౌతిక లోకంలో , అప్రాకృతమైన దివ్య శరీరం పూర్తిగా లభించదు.
ఆత్మ ఇక్కడ ప్రాకృత శరీరంలోనే ఉండాలి. అందువల్ల పరమపదానికి ప్రయాణించడానికి వీలుగా పెరుమాళ్ సూక్ష్మ శరీరాన్ని ఉంచుతాడు.
ఇదే మొదటి కారణం.
ఇదు యాదొరు దేశత్తిలే విట్టదు, అదు అప్రాకృత దేశమామ్ ఇత్తనై
సూక్ష్మ శరీరం జీవాత్మను పూర్తిగా ఎప్పుడు విడిచిపెడుతుంది?
మనస్సు, ఇంద్రియాలు ప్రాకృత పదార్థాలు కాబట్టి సూక్ష్మ శరీరం కూడా ప్రాకృతమే.
సూక్ష్మ శరీరం పూర్తిగా విడిచిపెట్టబడే స్థలమే పరమపదానికి సరిహద్దు. అది పరమపదాన్ని చేరిన తరువాత మాత్రమే విడిచిపెట్టబడుతుంది.
అందువల్ల ఈ భౌతిక లోకంలో సూక్ష్మ శరీరం విడిపోదు; పరమపదాన్ని చేరినప్పుడు మాత్రమే అది విడిచిపెట్టబడుతుంది.
ఇదు గమనసాధనమాగైయాలుమ్, పోగిఱ వళియిలుళ్ళ దేవజాతిగళ్ సత్కరిత్తు స్వరూపం పెరుగైక్కు మ్,సూక్ష్మం విట్టాల్ పన్నిరణ్డు కోటి ఆదిత్యర్గళై అళలైక్కళత్తి ఒళియై త్తేక్కినాప్పోలే తేజస్సు పుఱవెళ్ళమిట్టాల్ దేవదేశఙ్గళిలుళ్ళార్ ఎదిర్ నిన్ఱు కిఞ్చిత్కరిత్తు స్వరూపం పెఱవొణ్ణామైయాలే;
ఈ ప్రయాణంలో సూక్ష్మ శరీరం ఉండటానికి మూడు ప్రధాన కారణాలు చెప్పబడుతున్నాయి.
మొదటిది: అది ఒక ప్రదేశం నుండి మరొక ప్రదేశానికి వెళ్లడానికి గమన సాధనం , ప్రయాణ సాధనం అవుతుంది. పరమపదానికి వెళ్లే మధ్యమార్గాన్ని దాటడానికి ఆత్మకు ఒక సాధనం అవసరం.
రెండవది: మార్గమధ్యంలో ఉన్న ఇంద్ర, వరుణాది మొదలైన దేవతలు ఆత్మను స్వాగతించి, సత్కారం చేసి, పాదపూజ చేసి తమ కైంకర్యాన్ని సమర్పించడానికి ఇది అవసరం.
వాస్తవానికి ఆత్మ పరమపదాన్ని పొందడం దాదాపు తక్షణమే జరుగుతుంది. నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొ ళి 9.10.5లో,,
“శరణమాగుం తనతాళడైన్దార్కెల్లాం
మరణమానాల్ వైకున్దం కొడుక్కుమ్బిరాన్”
అని అనుగ్రహించారు – తన తిరువడులను శరణుగా ఆశ్రయించిన వారందరికీ మరణం సంభవించిన వెంటనే వైకుంఠాన్ని ప్రసాదించే పెరుమాళ్ అని అర్థం.
అయినప్పటికీ దేవతలు ఆత్మకు సత్కారం చేయడానికి ఒక స్పష్టంగా కనిపించే శరీరం అవసరం. ఆ శరీరం లేకపోతే వారికి కైంకర్యం చేయడానికి ఆధారం ఉండదు.
మూడవది: సూక్ష్మ శరీరాన్ని ముందుగానే విడిచిపెడితే, నిర్మలమైన ఆత్మ యొక్క సహజమైన తేజస్సు కోటి సూర్యుల ప్రకాశంలా బయటకు వెలువడుతుంది.
ఒక సూర్యుడినే మన కళ్ళు కొన్ని నిమిషాలు నేరుగా చూడలేవు. అలాంటప్పుడు పన్నెండు కోట్ల సూర్యుల తేజస్సు ఆత్మ నుండి వెలువడితే, దేవతలు సమీపించి కైంకర్యం చేయలేరు.
కనుక, ఎమ్పెరుమాన్ సూక్ష్మ శరీరం ద్వారా ఆత్మ యొక్క తేజస్సును కప్పి ఉంచుతాడు.
ఇన్నమ్ రాజమహిషి అన్తఃపురత్తుక్కు ప్పోకుమ్బోదు తట్టుప్పాయిట్టు ప్పోగై స్వరూపమిఱే
దీనికి మరో అందమైన కారణాన్ని ఒక ఉపమానంతో వివరిస్తున్నారు.
ఒక రాజు తన రాజమహిషిని అంతఃపురానికి పంపేటప్పుడు, ఇతరులు ఆమెను చూడకుండా ఒక కప్పబడిన పల్లకిలో పంపుతాడు.
అదేవిధంగా, ఎమ్పెరుమాన్‌కు ప్రియమైన భార్య యొక్క స్థానంలో ఉన్న ఈ జీవాత్మ సంసారాన్ని విడిచి పరమపదానికి వెళుతున్నప్పుడు, ఆయన ఆత్మను సూక్ష్మ శరీరంలో కప్పి తీసుకువెళతాడు.
అప్పోదు దేవజాతిగళుమ్ “ఇదర్కెడ ఎమ్మై ప్పోన్దళియాయ్” ఎన్ఱుమ్, “నీణగర్ నీళెరి వైత్తరుళాయ్” ఎన్ఱుమ్ శొల్లి, కరుమం తలైక్కట్టినాల్, ఎతిరమ్బుకోక్కుమ్ అసత్తు క్కళాగైయాలే
దేవజాతుల సహజ స్వభావం ఏమిటి?
వారు తిరువాయ్మొళి 10.1.4లోని,
“ఇదర్ కెడ ఎమ్మై ప్పోన్దళియాయ్”
అని , మా దుఃఖాలను తొలగించి మమ్మల్ని రక్షించు – అని ప్రార్థిస్తారు.
అలాగే తిరువిరుత్తం 92లో,
“నీళ్ నకర్ నీళెరివైత్తరుళాయ్”
అని , ఈ నగరాన్ని నాశనం చేసి మమ్మల్ని రక్షించు – అని ప్రార్థిస్తారు.
అయితే వారి కార్యం పూర్తయిన వెంటనే, అదే దేవతలు ఎమ్పెరుమాన్‌కు ఎదిరిగా విల్లు ఎక్కుపెడతారు.
ప్రమాదం ఉన్నంతవరకు వినయంగా ప్రార్థిస్తారు; తమ ప్రయోజనం నెరవేరిన వెంటనే ఆయనకు ఎదురు తిరుగుతారు.
వారు శుద్ధ సత్త్వగుణంలో స్థిరంగా ఉండరు. సత్త్వం, రజస్సు, తమస్సు అనే మూడు గుణాల మిశ్రమంతో కూడి ఉంటారు. అందువల్ల వారిని అసత్తుక్కళ్ , సంపూర్ణమైన స్థిరత్వం లేని వారు , అని పేర్కొంటారు.
ఇప్పడిప్పట్ట హేయర్ కళ్ కణ్ పడామల్ పోయ్ వైకున్ద త్తిరువాశలిలే యిళిన్దు తట్టుప్పాయ్ వాఙ్గుమిత్తనై
ఇలాంటి హేయుల దృష్టి పరమపదానికి ప్రయాణిస్తున్న ముక్తాత్మపై నేరుగా పడకుండా ఉండేందుకు, ఎమ్పెరుమాన్ ముక్తాత్మను సూక్ష్మ శరీరంలో కప్పి ఉంచుతాడు.
రాజు తన రాణిని సామాన్యులు చూడకుండా కప్పబడిన పల్లకిలో తీసుకువెళ్లినట్లే, ఎమ్పెరుమాన్‌కు నిత్యమైన భార్యల స్వభావం కలిగిన సమస్త జీవాత్మలను ఆయన కాపాడుతాడు.
ఈ కారణంగా, ఎమ్పెరుమాన్ పాదాల వద్ద కష్టకాలంలో పడిపోయి ప్రార్థించే, తమ కోరికలు నెరవేరిన తరువాత ఆయనకు ఎదురు తిరిగే దేవతల దృష్టికి ముక్తాత్మ నేరుగా కనిపించకుండా ఆయన దానిని సూక్ష్మ శరీరంలో కప్పి ఉంచుతాడు.
వైకుంఠ తిరువాసల్ , పరమపద ప్రవేశద్వారం , వద్దకు చేరిన తరువాత ఈ రక్షణ తెరను తొలగించి, ఆత్మకు అప్రాకృతమైన దివ్య తిరుమేనిని ప్రసాదిస్తాడు.
అదావదు , విరజైయిలే ఇళియుమ్ ఇత్తనై
అంటే, ఆత్మ విరజా నదిలోకి దిగినప్పుడు సూక్ష్మ శరీరం చివరకు విడిచిపెట్టబడుతుంది.
తిరై వాఙ్గినాల్ మదిముక మడన్దైయర్ ముకత్తిలే విళిక్కుమ్ ఇత్తనై తిరై వాఙ్గినాల్ , అంటే తెర తొలగించినప్పుడు , అనే మాటకు అర్థం ఏమిటి?
సూక్ష్మ శరీరం విడిపోయి అది లీనమైనప్పుడు, ఆత్మ విరజా నది ఒడ్డున ప్రత్యక్షమవుతుంది.
అక్కడ మదిముఖ మదంధైయర్ , చంద్రునిలా ప్రకాశించే ముఖాలు కలిగిన దివ్య స్త్రీలు, అంటే అప్సరసలు , వచ్చి ఆత్మకు అలంకారం చేస్తారు.
ఈ జీవాత్మను పెరుమాళ్ సన్నిధికి తీసుకెళ్లి ఆయనతో నిత్యసంబంధాన్ని పొందించడానికి, ఆత్మను అత్యంత అందంగా అలంకరించాలి.
ఆత్మ దివ్య శరీరాన్ని పొందిన తరువాత, ఈ అప్సరసలు దానికి దివ్యమైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు ధరింపజేసి, పెరుమాళ్‌ను చేరడానికి తీసుకువెళతారు.
అంతేకాక, పిళ్ళాన్ యొక్క ఆరాయిరప్పడి వ్యాఖ్యానంలో కూడా, పిరాట్టిమార్లు స్వయంగా వచ్చి ఆ జీవాత్మను ఆహ్వానించి తీసుకువెళతారని వివరించబడింది.
అందువల్ల ముక్తాత్మ మొదటగా ఈ అప్సరసల, పిరాట్టిమార్ల ప్రకాశవంతమైన దివ్య ముఖాలను దర్శిస్తూ కళ్ళు తెరుస్తాడు.
“శతం మాలాహస్తాః” ఎన్ఱు శ్రీ వైకుణ్ఠనాథనై ఒప్పిక్కక్కడవ అప్సరస్సుకళ్ ఒప్పిక్క వైత్తాల్ అవర్గళ్ ముఖత్తిలేయిరే ఇవన్ విళిప్పదు
“శతం మాలాహస్తాః, శతం అంజనహస్తాః” వంటి వాక్యాలు కౌషీతకి ఉపనిషత్తులో కనిపిస్తాయి.
విరజా నది ఒడ్డును దాటి పరమపదాన్ని చేరిన వెంటనే, అనేక దివ్యమైన పుష్పమాలలు, అలంకారాలతో ఆత్మను అలంకరించడానికి అప్సరసలు వస్తారు.
ముఖ్యంగా, ఎమ్పెరుమాన్ను స్వయంగా అలంకరించే అప్సరసలే ఈ ఆత్మను కూడా అలంకరించి, ఎమ్పెరుమాన్ సన్నిధికి తీసుకువెళతారు.
శ్రీవైకుంఠనాథుడిని అలంకరించడానికి నియమించబడిన వారే ఈ జీవాత్మను అలంకరించడానికి వచ్చినప్పుడు, ఆత్మ మొదటగా వారి ముఖాలనే దర్శిస్తుంది.
ముక్తిని పొందిన వెంటనే, ఎమ్పెరుమాన్‌కు కైంకర్యం చేసేవారి ముఖాలను దర్శించడమే ఆత్మకు లభిస్తుంది.
ఉదయం నిద్రలేచిన వెంటనే ఒక మంగళకరమైన దృశ్యాన్ని చూడాలని మనం సహజంగా కోరుకున్నట్లే, ఇక్కడ కూడా అదే విధమైన భావన ఉంటుంది.
అనాది కాలం నుండి సంసారంలో దీర్ఘనిద్రలో ఉన్న ఆత్మ, చివరకు మేల్కొన్నప్పుడు, ఈ దివ్య అప్సరసల మంగళకరమైన ముఖాలను చూస్తూ తన కళ్ళు తెరుస్తుంది.
భాగం 8
స్వరూపమిరుక్కుంబడి జ్ఞానమాయ్ ఇరుక్కుమ్, అవనుగప్పిలే పిఱక్కైయాలేయిరే; అదావదు , అవనుడైయ ఙ్ఞానానన్దత్తిలే ఇవన్ సత్తై కిడక్కై. అవనుగప్పిలే పిఱక్కైయాలేయిరే ఇవనై “తణ్ణీర్ తణ్ణీర్” ఎన్న ప్పణ్ణుకిఱతు.
స్వరూప మిరుక్కుమ్బడి జ్ఞానమాయ్ ఇరుక్కుమ్, అవనుగప్పిలే పిఱక్కైయాలేయిరే
ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క ఆనందం వల్ల జీవాత్మ యొక్క స్వరూపం స్థాపించబడటం చేత అది జ్ఞానమయంగా ఉంటుంది.
ఎమ్పెరుమాన్‌కు ఆనందాన్ని కలిగించడమే ఈ జీవాత్మ యొక్క తన్మై , సహజ స్వభావం.
అందువల్ల జ్ఞానస్వరూపమైనదిగా దాని స్వరూపం పూర్తిగా దోషరహితంగానే ఉంటుంది.
అదావదు , అవనుడైయ ఙ్ఞానానన్దత్తిలే ఇవన్ సత్తై కిడక్కై
దీని అర్థం , జీవాత్మ యొక్క ఉనికి, స్థితి అన్నీ ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క జ్ఞానం మరియు ఆనందంపైనే పూర్తిగా ఆధారపడి ఉన్నాయి.
జీవాత్మ యొక్క సత్తై, అంటే ఉనికి, ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క జ్ఞానం మరియు ఆనందంపైనే ఆధారపడి ఉంటుంది.
ఈ సంపూర్ణ ఆధారపడటమే ఈ జీవాత్మ యొక్క ప్రాథమిక స్వరూపం.
అవనుగప్పిలే పిఱక్కైయాలేయిరే ఇవనై “తణ్ణీర్ తణ్ణీర్” ఎన్న ప్పణ్ణుకిఱతు
జీవాత్మ యొక్క ఉనికి పూర్తిగా ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క ఉగప్పు , దివ్యమైన ఆనందం కోసం మాత్రమే ఉండటం వల్ల, అది “తణ్ణీర్! తణ్ణీర్!” , నీరు! నీరు! , అనే ఆర్తనాదాన్ని కలిగిస్తుంది.
ఇక్కడ ఇవనై , “అతనిని” , అనే పదాన్ని రెండు విధాలుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు.
మొదటిది, జీవాత్మను సూచిస్తూ:
జీవాత్మ ఎమ్పెరుమాన్ కోసం తీవ్రమైన దాహంతో, “నేను నిన్ను ఎప్పుడు చేరుతాను? ఎప్పుడు చేరుతాను?” అని ఆర్తిగా ఎదురుచూస్తుంది.
రెండవది , పరమాత్మను సూచిస్తూ:
జీవాత్మను తిరిగి పొందడం వల్ల పరమాత్మకు ఆనందం కలుగుతుంది. అందువల్ల ఎమ్పెరుమాన్ కూడా, “ఈ జీవాత్మ ఎప్పుడు వస్తుంది? ఎప్పుడు వస్తుంది?” అని ఆతురతతో ఎదురు చూస్తున్నట్లుగా అర్థం చేసుకోవచ్చు.
జీవాత్మ ఎమ్పెరుమాన్‌కు చెందిన సొత్తు. తన సొంత సొత్తును తిరిగి పొందడం ఆయనకు ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది. అందువల్ల ఎమ్పెరుమాన్ ఈ విధమైన వాంఛను ప్రదర్శిస్తాడు.
ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమానార్ జీయర్ తిరువడిగలే శరణం
జీయర్ తిరువడిగలే శరణం
పిన్భళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ తిరువడిగలే శరణం
అడియేన్ ఉషా రామానుజ దాసి
అడియేన్ శ్రీకాంత్ రామానుజదాసన్
ఆడియో – https://1drv.ms/u/s!AhgMF0lZb6nnhCCel572DFXXaxR3?e=ZN0Sdc
వీడియో – https://youtu.be/cvS6vw9W5pA
ఆంగ్లంలో – https://granthams.koyil.org/2026/08/25/varthamalai-part-10-english/
పొందుపరచిన స్థలం: https://granthams.koyil.org
ప్రమేయము (గమ్యము) – https://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – https://pillai.koyil.org