శ్రీ: శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీ నంపిళ్ళై పాదముల వద్ద శ్రీ పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్
పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ నంపిళ్ళై యొక్క సత్శిష్యులు. ఆయన తమ ఆచార్యులకి అత్యంత భక్తిశ్రద్ధలతో సేవ చేస్తూ, ఆచార్యుల కైంకర్యంలో నిమగ్నమై ఉండేవారు. ఆళ్వార్లు మరియు ఆచార్యుల జీవిత చరిత్రలను (నంపిళ్ళై వరకు) వివరించే 6000 పడి గురుపరంపరా ప్రభావంను అనుగ్రహించారు. ఆయన రచించిన మరో ముఖ్యమైన గ్రంథం ప్రస్తుత గ్రంథమైన వార్తామాలై. పూర్వాచార్యుల ఉపదేశములు మరియు ఐతిహ్యములు (చారిత్రక సంఘటనలు/వృత్తాంతాలు) మొదలైనవాటిని సంకలనం చేసిన ఈ గ్రంథం, ముఖ్యమైన సంప్రదాయ అర్థాలను తెలియజేస్తుంది. వార్తామాలై యొక్క మూల గ్రంథం (మూల గ్రంథం) మరియు దానికి సంబంధించిన సరళమైన వ్యాఖ్యానాన్ని పుత్తూరు శ్రీ ఉ.వే. కృష్ణస్వామి అయ్యంగార్ ప్రచురించారు.
మునుపటి వ్యాసంలో మనం పదిహేడవ వార్తై వరకు ఆస్వాదించాము. ప్రతి వార్తై మన శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయానికి సంబంధించిన ఒక నిర్దిష్టమైన విషయాన్ని వివరిస్తుంది. అలాగే, వివిధ ఆచార్యులు ఇచ్చిన ఉదాహరణలను కూడా తెలియజేస్తుంది.
ఇప్పుడు మనం పద్దెనిమిదవ వార్తైను ప్రారంభిద్దాం.
పద్దెనిమిదవ వార్తై
ఈ వార్తై మన శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలోని అర్థ పంచకాన్ని (ఐదు ముఖ్యమైన విషయాలను) ఎంతో అందంగా వివరిస్తుంది. అవి: స్వ స్వరూపం, పర స్వరూపం, ఉపాయ స్వరూపం, విరోధి స్వరూపం మరియు ఫల స్వరూపం. పైన పేర్కొన్న విషయాలను తెలుసుకుని, వాటిని ఆచరణలో పెట్టడం ఉత్తమమైన జీవితాన్ని గడపడానికి ఎంతో అవసరం.. సులభంగా అర్థం చేసుకోవడానికి దీనిని 5 భాగాలుగా అందిస్తున్నాము.
పర స్వరూపం ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, పర స్వరూప యాథాత్మ్యం ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, స్వ స్వరూపం ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, స్వ స్వరూప యాథాత్మ్యమ్ ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, స్వరూపానురూపమాన ఫల స్వరూపం ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, ఫల స్వరూప యాథాత్మ్యం ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, తద్విరోధి స్వరూపం ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, విరోధి స్వరూప యాథాత్మ్యం ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, తన్నివృత్తిక్కుం ఫలసిద్ధిక్కుం ఉపాయ స్వరూపం ఇరుక్కుమ్పడియెన్?, ఉపాయ స్వరూప యాథాత్మ్యం ఇరుక్కుమ్పడియెన్? ఎన్నిల్ ;-
ఇది పది విషయాల (పత్తు విషయమ్)లో, ప్రత్యేకంగా అర్థ పంచకానికి సంబంధించిన విచారణ. ఈ ఐదు విషయాలలో స్వస్వరూపం, పరస్వరూపం, ఉపాయస్వరూపం, విరోధి స్వరూపం మరియు ఫలస్వరూపం, ప్రతి ఒక్కటీ దాని సామాన్య అర్థం (స్వరూపం ఇరుక్కుమ్పడి – మేంబోక్కాన అర్థం) మరియు దాని సంపూర్ణమైన, లోతైన అర్థం (యాథాత్మ్యం ఇరుక్కుమ్పడి – ఆళమాన అర్థం లేదా వడికట్టిన నిలై) అనే రెండు కోణాలలో పరిశీలించబడుతున్నది. సంక్షిప్తంగా చెప్పాలంటే, ఈ ఐదు ముఖ్యమైన విషయాలైన అర్థ పంచకంలోని ప్రతి అంశానికి సంబంధించిన సాధారణ అవగాహనతో పాటు, సమగ్ర అర్థానికి సంబంధించిన ప్రశ్నలను ఇది వివరిస్తుంది. ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సంబంధించిన సమాధానాలు క్రింద ఎంతో అందంగా వివరించబడ్డాయి.
పర స్వరూపమ్ చెతనాచేతనాత్మకమాన ఉభయ విభూతిక్కుమ్ నియన్తావాయిరుక్కుమ్ నియన్త్రుత్వమ్; పర స్వరూప యాతాత్మ్యమ్ (అతు నమతు వితివకై) ఎన్గిఱపడియే అర్చావతార పర్యన్తమాన ఆశ్రిత పారతన్త్ర్యమ్; ఇని, పర స్వరూప ప్రతి సమ్బన్ధియాన స్వ స్వరూపమావతు ప్రకృతేః పరమ్, ఙ్ఞానానన్ద లక్షణమ్, నిత్యమ్, ఏకరూపమ్, ఙ్ఞానగుణకమ్, స్వయమ్ ప్రకాశమ్, ఈశ్వర శేషమ్, అనన్యార్హమ్, స్వరక్షణత్తిల్ ప్రాప్తియిల్లాత పారతన్త్ర్యమ్;
పర స్వరూపమ్ చెతనాచేతనాత్మకమాన ఉభయ విభూతిక్కుమ్ నియన్తావాయ్ ఇరుక్కుమ్ నియన్త్రుత్వమ్
పర స్వరూపం ఎమ్పెరుమాన్ నిజ స్వరూపాన్ని సూచిస్తుంది. ఎమ్పెరుమాన్ స్వరూపం ఆయనకు ఉన్న సంపూర్ణ నియంతృత్వం ద్వారా చెప్పబడుతున్నది. ఆయన నిత్య విభూతి మరియు లీలా విభూతులు రెండింటికీ నాధుడు. ఈ రెండింటినీ కలిపి ఉభయ విభూతి అని అంటారు. ఇందులో సమస్త చేతన మరియు అచేతన ఉంటాయి. ఉభయ విభూతి నాథుడు కావడం ఎమ్పెరుమాన్ ముఖ్యమైన స్వరూపములలో ఒకటి. అదే ఆయన పర స్వరూపం.
పరస్వరూప యాథాత్మ్యమ్ “అదు నమదు విధివగై” ఎన్గఱపడియే అర్చావతార పర్యన్తమాన ఆశ్రిత పారతన్త్ర్యమ్
ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క ప్రథమ స్థితి, ఆయన నిత్య విభూతి మరియు లీలా విభూతి అనే రెండింటినీ నియమిస్తూ, నియంత్రిస్తూ ఉండటం అని మనం చూశాము;
నమ్మాళ్వార్ తిరువాయిమొళి 10.6.1 పాశురంలో, “అరుళ్ పెఱువార్ అడియార్ తమ్ అడియనేఱ్కు ఆళియాన్ అరుళ్ తరువాన్ అమైగిన్ఱాన్ అదు నమదు విధి వగైయే” అని సాయించారు. దీనిలో ఆయన ఎమ్పెరుమాన్ను తనను పరమపదానికి తీసుకువెళ్లమని ప్రార్థిస్తారు. అందుకు ప్రతిగా ఎమ్పెరుమాన్ ఆళ్వార్ యొక్క తిరువుళ్ళం (మనస్సు) ప్రకారం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉంటాడు. ఈ విధంగా, ఎమ్పెరుమాన్ ఆళ్వార్ల ఇష్టానుసారం ప్రవర్తిస్తాడు. ఎమ్పెరుమాన్ తన అడియార్లకు అధీనం గా ఎలా ఉంటాడో చూపించడానికి ఈ పాశురాన్ని ఈ వార్తలో ప్రమాణంగా చూపారు.
అర్చావతారంలో, ఎమ్పెరుమాన్ అడియార్ల కోరిక ప్రకారమే ప్రవర్తిస్తాడు; ఇది ముదల్ తిరువన్దాది 44వ పాశురంలో, “తమర్ ఉగన్ధదతు ఎవ్వురువమ్ అవ్వురువమ్ తానే, తమర్ ఉగన్దదు ఎప్పేర్ మాఱ్ఱు అప్పేర్” అనే వాక్యంలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
ఈ విధంగా, ఆయన పరస్వరూప యొక్క యథాత్మ్యం తన ఆశ్రితులైన అడియార్లకు పారతంత్ర్యం (ఆశ్రిత పారతంత్ర్యమ్) కలిగి ఉండటమే అని తెలుస్తున్నది.
ఇని, పరస్వరూప ప్రతి సమ్బన్దధియాన స్వస్వరూపమావతు – ప్రకృతే:పరమ్, జ్ఞానానంద లక్షణమ్, నిత్యమ్, ఏకరూపమ్, జ్ఞాన గుణకమ్, స్వయమ్ ప్రకాశమ్, ఈశ్వర శేషమ్, అన్యార్హమ్, స్వ రక్షణతిల్ ప్రాప్తియిల్లద పారతంత్ర్యమ్; ఇతినుడైయ యాథాత్మ్యమావతు – “అరుళ్పెఱువార్ అడియార్ తమ్ అడియనేఱ్కు” ఎన్ఱుమ్, “అడిగళ్ అడియే నినైయుమ్ అడియవర్గళ్ తమ్ అడియాన్” అన్ఱుమ్, “మెయ్ మ్మైయై మికవుణర్ న్దు” ఎన్ఱుమ్ శొల్లుకిఱపడియే తధీయ శేషత్వ పర్యన్తమాయిరుక్కై;
ఇని, పరస్వరూప ప్రతిసమ్బన్ధియాన స్వస్వరూపమావతు – ప్రకృతే:పరమ్, ఙ్ఞానానన్ద లక్షణమ్ , నిత్యమ్, ఏకరూపమ్, జ్ఞాన గుణకమ్, స్వయమ్ ప్రకాశమ్, ఈశ్వర శేషమ్, అన్యార్హమ్, స్వ రక్షణతిల్ ప్రాప్తియిల్లద పారతంత్ర్యమ్.
ఇప్పుడు, పరమాత్మతో సంబంధం (ప్రతి సంబంధి) కలిగిన జీవాత్మ యొక్క స్వభావాన్ని పరిశీలిద్దాం. జీవాత్మ యొక్క స్వరూపం క్రింది విధంగా చక్కగా వివరించబడింది:
- ప్రకృతేః పరమ్ – జీవాత్మ శరీరం (ప్రకృతి) కంటే భిన్నమైనవాడు; శరీరానికి అతీతమైనవాడు.
- జ్ఞానానంద లక్షణం – జ్ఞానము, ఆనందము మొదలైన గుణాలతో గుర్తించబడేవాడు.
- నిత్యం – ఆత్మ నిత్యమైనది. జీవాత్మకు ఆది, అంతము లేవు; జీవుడు శాశ్వతుడు.
- ఏకరూపం – ఆత్మ యొక్క స్వరూపం ఎల్లప్పుడూ ఒకే విధంగా ఉంటుంది; అది మార్పుకు లోనుకాదు.
- జ్ఞాన గుణకం – జ్ఞానం ఆత్మకు ఒక గుణంగా ఉంటుంది. జీవాత్మ జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉంటాడు.
- స్వయం ప్రకాశం – జీవాత్మ స్వయంప్రకాశకుడు. తన ఉనికిని తెలియజేయడానికి మరొక దాని అవసరం లేదు.
- ఈశ్వర శేషం – జీవాత్మ ఈశ్వరునికి శేషభూతుడు, అంటే ఈశ్వరునికి సేవకుడు.
- అనన్యార్హం – జీవాత్మ ఎమ్పెరుమాన్కు మాత్రమే అధీనుడై, ఆయనకు మాత్రమే సేవ చేయడానికి అర్హుడైనవాడు. అతని సేవ మరెవరికీ చెందదు.
- స్వ రక్షణతిల్ ప్రాప్తి ఇల్లాద పారతంత్ర్యం – తనను తాను రక్షించుకునే అధికారం తనకు లేదని జీవాత్మ గ్రహించి, పూర్తిగా ఎమ్పెరుమాన్పై ఆధారపడే స్థితి.
ఇక్కడ పారతంత్ర్యం అంటే ఎమ్పెరుమాన్ కోసమే జీవించడం, ఆయనకు మాత్రమే అధీనంగా ఉండటం. స్వ రక్షణతిల్ ప్రాప్తి లేని అంటే తనను తాను రక్షించుకోవడానికి తనకు స్వతంత్ర అధికారం లేదా హక్కు లేదని అర్థం. జీవాత్మ తన రక్షణ బాధ్యతను కూడా ఎమ్పెరుమాన్కే పూర్తిగా సమర్పించుకుంటాడు.
ఇతినుడైయ యాతాత్మ్యమావతు అరుళ్పెఱువారైడ్యార్థమ్మడియనేఱ్కు ఎన్ఱుమ్, అడిగళడియే నినైయుమ్ అడియవర్గళ్ తమ్ అడియాన్ ఎన్ఱుమ్, మెయ్మ్మైయై మిగవుణర్న్దు ఎన్ఱుమ్ సొల్లుగిఱపశియే తదియశేషత్వ పర్యన్తమాయిరుక్కై
ఇక్కడ ఆయన జీవాత్మ యొక్క సహజ స్థితిని వివరిస్తున్నారు. ఇందుకోసం తిరువాయ్మొళిలోని అదే పాశురాన్ని తీసుకున్నారు: “అరుళ్ పెఱువార్ అడియార్ తమ్ అడియనేర్కు” ఇందులో ఆళ్వార్ తనను తాను ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అడియార్లకు అడియానుగా, అంటే సేవకునిగా పేర్కొంటారు. పెరియ తిరుమొళి 2.6.10 పాశురంలో తిరుమంగై ఆళ్వార్ ఇలా సాయించారు: “అడిగళ్ అడియే నినైయుం అడియవర్గళ్ తమ్ అడియాన్” ఇందులో ఎమ్పెరుమాన్, “అడిగళ్” అని, ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క తిరువడిని (పాదకమలాలను) ధ్యానిస్తూ ఉండే భక్తులు, “అడియవర్గళ్” అని పేర్కొంటారు. తాను ఆ అడియవర్గళకు “అడియాన్”, అంటే వారి సేవకుడిని అని తిరుమంగై ఆళ్వార్ తెలియజేస్తున్నారు.
తిరుమాలై 38వ పాశురం, “మేం పొరుళ్ పోగవిట్టు మైయ్ మైయై మిగవుణర్ న్దు” లో కూడా ఇదే భావం వివరించబడింది.
అందువల్ల, స్వ స్వరూపం ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క భక్తులకు (తదీయ) శేషభూతుడిగా, అంటే వారికి సేవకుడిగా (శేషత్వం ) ఉండటమే.
జీవాత్మ యొక్క నిజమైన మరియు సహజ స్వరూపం ఎమ్పెరుమాన్కు మాత్రమే సేవకుడిగా ఉండటంలోనే కాకుండా, ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అడియార్లకు కూడా సేవకుడిగా ఉండటంలో పరిపూర్ణమవుతుంది.
ఇని, స్వరూపానురూపమాన ఫల స్వరూపమావతు – భగవత్ స్వరూపరూపగుణానుభవ జనిత ప్రీతి కారిత కైఙ్కర్యమ్ ఇతినుడైయ యాథాత్మ్యమ్ ఇరుక్కమ్పడి – “ప్రహర్షయిష్యామి” ఎన్గఱపడియే ఇన్దకైఙ్కర్య ప్రతి సమ్బన్దధియాన శేషియినుడైయ హర్షమ్; తద్విరోధి స్వరూపమావతు – దేహత్తిల్ ఆత్మ బుద్ధియుమ్, దేహానుబన్ధియాన పదార్థఙ్గళిల్ మమతా బుద్ధియుమ్, దేహాత్పరనాన ఆత్మావిన్ పక్కలిలే స్వతన్త్ర బుద్ధి పణ్ణుగైయుమ్;
ఇని, స్వరూపానురూపమాన ఫల స్వరూపమావతు – భగవత్ స్వరూపరూపగుణానుభవ జనిత ప్రీతి కారిత కైఙ్కర్యమ్.
తరువాతది ఫల స్వరూపం (లాభం లేదా లక్ష్యం) గురించి. ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపానికి (స్వ స్వరూప) పూర్తిగా సరిపోయే ఫలితం లేదా ఫలం (ఫలన్) అనేది సామాన్య లాభం (పోధు ఫలన్) కాదు. ఆత్మ యొక్క నిజమైన అంతర్గత స్వభావం (స్వరూపం) ఎమ్పెరుమాన్కు అత్యంత పారతంత్ర్యం (శేషత్వం). దీని సహజ ఫలితం (ఫల స్వరూపం), ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క స్వరూపం (స్వరూప), దివ్య రూపం (రూప), శుభ గుణాల (గుణ) అనుభవం నుండి జనించిన అతిశయ ప్రీతిచే ప్రేరితమైన కైంకర్యం నిర్వహణలో పూర్తిగా మునిగిపోవడం.
ఇతినుడైయ యాథాత్మ్యమ్ ఇరుక్కమ్పడి – “ప్రహర్షయిష్యామి” ఎన్గఱపడియే ఇన్దకైఙ్కర్య ప్రతి సమ్బన్దధియాన శేషినుడైయ హర్షమ్.
ఈ ఫలం (ఫల స్వరూప యథాత్మ్యం) యొక్క నిజ స్వభావం కైంకర్యం కాదు; బదులుగా, ఆ కైంకర్యాన్ని స్వీకరించే ఎమ్పెరుమాన్ (శేషి) యొక్క ఆనందం (హర్షం). ఈ అస్తిత్వ స్థితిని స్తోత్ర రత్నం 46వ శ్లోకంలో ఆత్మ ఇలా కోరుకుంటుంది: “నేను ఎప్పుడు మీకే నిత్య దాసుడిని (శేషుడు) అయి, మీకు అపార ఆనందాన్ని (హర్షం) కలిగిస్తాను (ప్రతి సంబంధి) (ప్రహర్షయిష్యామి)?”
తద్విరోధి స్వరూపమావతు – దేహత్తిల్ ఆత్మ బుద్ధియుమ్, దేహానుబన్ధియాన పదార్థఙ్గళిల్ మమతా బుద్ధియుమ్, దేహాత్పరనాన ఆత్మావిన్ పక్కలిలే స్వతన్త్ర బుద్ధి పణ్ణుగైయుమ్.
పొందవలసిన ఉత్తమ లక్ష్యానికి (ఫలన్) అడ్డంకులు (విరోధి) మూడు భ్రమలు: శరీరాన్ని ఆత్మగా భ్రమించడం (దేహాత్మాభిమానం), ఇల్లు, ఆస్తి, భార్య, పిల్లలు మొదలైన బాహ్య వస్తువులపై “నాది” అనే అహంకార బుద్ధి (మమతాబుద్ధి), మరియు శరీరానికి భిన్నమైనదని తెలిసిన తర్వాత కూడా ఆత్మను పూర్తిగా స్వతంత్రుడిగా (స్వతంత్రన్) భావించడం.
ఇతినుడైయ యాథాత్మ్యమావతు – స్వరూపానురూపమాన కైఙ్కర్యాన్తర్గతమాన అహఙ్కారమమకారఙ్గళ్; తన్నివృత్తిక్కుమ్ పురుషార్థ సిద్ధిక్కుమ్ ఉపాయమావతు – సిద్ధ స్వరూపనాయ్, సౌలభ్యాది గుణ విశిష్టనాయ్ ఇరున్దుళ్ళ ఈశ్వరన్ తిరువడిగళ్; ఇతినుడైయ యాథాత్మ్యమావతు – అధికారి విశేషణత్తైయుమ్ సహియాతపడియాన సహకారి నైరపేక్ష్యమ్.
అడ్డంకి (విరోధి) యొక్క నిజ స్వభావం (యథాత్మ్యం), ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపానికి అనుగుణంగా ఉండే కైంకర్యంలో కూడా దాగి ఉండే అహంకారం, మమకారం. ఈ అడ్డంకిని నివారించడం అత్యవసరం.
ఆండాళ్ నాచ్చియార్ తిరుప్పావై 29వ పాశురంలో “ (మాతైనమ్ కామఙ్గల్ మాత్తు)” అని దయతో వెల్లడించారు, అంటే “ఎమ్పెరుమాన్కు కైంకర్యం చేస్తూ స్వయం ఆనందం కోసం ఆసక్తి కలగకుండా ఉండటం.”
నాచ్చియార్ తిరుమొళి 1.5 లో ఆండాళ్ “మానిడవర్ క్కెన్ఱు పేచ్చుప్పడిల్| వాళకిల్లేన్ కొణ్డాయ్ మన్మదనే” అని సాయించారు. ఆమె ఎమ్పెరుమాన్తో ఇలా అంటుంది, “నేను, మీరు ఇద్దరం కూడా తెలియకుండానే, ఊరిలో నన్ను సామాన్యుడికి వివాహం చేస్తారని మాటలు వస్తే, ఆ మాటలు నా చెవులకు తాకకపోయినా, ఆ క్షణం తర్వాత నేను బతికి ఉండను.”
ఈ విధంగా ఆండాళ్ నాచ్చియార్, “మనం కైంకర్యం మన స్వయం ఆనందం కోసం చేస్తున్నామనే భావనను తొలగించమని” ఎమ్పెరుమాన్ను ప్రార్థిస్తారు. ఆమే ఇలా ప్రార్థించినప్పుడు, మన పరిస్థితి ఏమిటి?
ఆ అహంకారం, మమకారం అనేది, కైంకర్యం నిర్వహిస్తున్న సమయంలోనే ప్రవేశించి పుట్టేది (అంతర్గతమాన); ఇదే అడ్డంకి (విరోధి) యొక్క అత్యంత సహజ (యథాత్మ్యం) స్వరూపం.
తన్నివృత్తిక్కుమ్ పురుషార్థ సిద్ధిక్కుమ్ ఉపాయమావతు – సిద్ధ స్వరూపనాయ్, సౌలభ్యాది గుణ విశిష్టనాయ్ ఇరున్దుళ్ళ ఈశ్వరన్ తిరువడిగళ్.
తరువాతిది ఉపాయ స్వరూపం. ఉపాయం అంటే అడ్డంకులను (విరోధి) తొలగించడానికి, లక్ష్యాన్ని (పురుషార్థం – ఫలం) పొందడానికి మార్గం. పురుషార్థం అంటే ఎమ్పెరుమాన్ శ్రీమన్నారాయణుని దివ్య పాదపద్మాలు. ఆయన ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండేవాడు (సిద్ధ స్వరూపనాయ్), సౌలభ్యం వంటి కళ్యాణ గుణ (గుణ) భూషితుడు (విశిష్టన్).
ఎమ్పెరుమాన్ను “సిద్ధోపాయం”గా అర్థం చేసుకోవాలి, అంటే మన శరణాగతిని స్వీకరించడానికి ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండేవాడు. ఇతర ఉపాయాలను “సాధ్యోపాయం” అంటారు. సాధారణంగా మనం ఏదైనా క్రియ చేస్తే, దానికి ఫలితం లభిస్తుంది. ఆ ఫలితాన్ని ఇచ్చేవాడు ఎమ్పెరుమాన్. క్రియకు మాత్రమే ఆ ఫలాన్ని ఇచ్చే శక్తి లేదు. ఇది ఎమ్పెరుమాన్ స్వభావం. ఆయన ఎల్లప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండేవాడు (సిద్ధ స్వరూపన్). కైంకర్యం అనే లక్ష్యాన్ని నేరుగా మనకు ప్రసాదించే శక్తి కలిగినవాడు ఆయన ఒక్కడే.
ఎమ్పెరుమాన్కు సౌలభ్యం (సులభంగా చేరుకోవడం), సౌశీల్యం (సరళత్వం), సౌందర్యం (అందం), మాధుర్యం వంటి అనేక గుణాలు ఉన్నాయి.
ఇతినుడైయ యాథాత్మ్యమావతు – అధికారి విశేషణత్తైయుమ్ సహియాతపడియాన సహకారి నైరపేక్ష్యమ్.
తరువాతది ఉపాయం యొక్క యథాత్మ్య స్వభావం. ఇది ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క పూర్తి సహకారి నైరపేక్ష్యంగా నిర్వచించబడింది, అంటే ఆయనకు మన నుండి ఏ సహాయక అంశాల అవసరం లేదు; మనం చేసే శరణాగతి అనేది ఆత్మ యొక్క సేవకుడిగా ఉండే లక్షణం మాత్రమే కాబట్టి, దానిని కూడా ఉపాయంగా భావించడానికి ఆయన సిద్ధపడడు.
ఇక్కడ సహకారి అంటే “సహాయం” లేదా “సహాయక అంశాలు”; నైరపేక్ష్యం అంటే “ఆశ లేకపోవడం” లేదా “స్వాతంత్యం”. ఎమ్పెరుమాన్ మనల్ని రక్షించడానికి, ఆశీర్వదించడానికి మన నుండి ఏ సహాయాన్ని ఆశించడు; మనల్ని రక్షించడం పూర్తిగా ఆయన బాధ్యత. ఆయన దివ్య క్రియను నిర్వహించడానికి మనం ఏమీ సహాయం చేయగలమని కూడా ఊహించలేము.
మనం ఎమ్పెరుమాన్కు శరణాగతి చేసినప్పుడు, ఒక ప్రశ్న సహజంగా తలెత్తుతుంది: శరణాగతి చేయడం అనేది ఉపాయం కాదా? శరణాగతి లక్షణం ప్రకారం, ఎమ్పెరుమాన్ ఒక్కడే ఉపాయం, మన శరణాగతి క్రియ కాదు.
అధికారి విశేషణం అంటే భగవంతునికి శరణు పొందిన వ్యక్తి యొక్క లక్షణం. అటువంటి మన లక్షణం ఎన్నటికీ ఆయన కృపకు కారణం కాదు. ఆయన కృపను కురిపించడం పూర్తిగా మనతో ఆయనకు ఉన్న నిత్య బంధం వల్ల, మరియు ఆయన స్వతంత్రుడు (స్వతంత్రన్) కాబట్టి.
దీనిని బాగా అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక ఉదాహరణ చూద్దాం. కళాశాలలో చేరడానికి మనం వినతి పత్రం. కానీ వినతి పత్రం నింపినందుకే మాకు ప్రవేశం లభించింది” అని మనం చెప్పుకోలేము. వినతి పత్రం సమర్పించడం ప్రారంభ దశ, అది సమర్పించని వారికి ప్రవేశం ఇవ్వరు. కానీ ప్రవేశం ఇచ్చే అధికారం కళాశాల అధికారులకే ఉంటుంది. అలాగే, మనం ఎమ్పెరుమాన్కు శరణాగతి చేసినప్పుడు, మన శరణాగతి క్రియ వల్ల మాత్రమే ఆయన మోక్షం ప్రసాదించడు. ఎవరికైనా మోక్షం ప్రసాదించే అధికారం (స్వాతంత్ర్యం) ఆయనకు ఉంది, కళాశాల ప్రధానోపాధ్యాయుడు. ఎవరినైనా చేర్చుకోవచ్చు అన్నట్లు. కాబట్టి, ఎమ్పెరుమాన్ కృప (కృపై) మరియు స్వాతంత్ర్యం (స్వాతంత్ర్యం) నిజమైన ఉపాయం, మన శరణాగతి క్రియ కాదు.
ఈ పదెనిమిదవ వార్తలో మనం అర్థ పంచకం (పర స్వరూపం, స్వ స్వరూపం, ఫల స్వరూపం, విరోధి స్వరూపం, ఉపాయ స్వరూపం) యొక్క ప్రాథమిక మరియు ఉన్నత స్థితి రెండింటినీ చూశాము.
తరువాతిది పంతొమ్మిదవ వార్త.
పంతొమ్మిదవ వార్తై
భోగ విరోధి – విషయ ప్రావణ్యమ్; ప్రాప్య విరోధి – మమతై; సాధన విరోధి – అజ్ఞాన కర్తృత్వమ్; త్రివిధ విరోధిక్కుమ్ కారణమ్ – అహఙ్కారమ్; కైఙ్కర్య విరోధి – స్వాతన్త్ర్యమ్; రుచి విరోధి – శబ్దాధిగళ్; సమాశ్రయణ విరోధి – దేవతాన్తరమ్; జ్ఞాన విరోధి – అజ్ఞానమ్; శేషత్వ విరోధి – దేవతాన్తరమ్; శరణాగతి విరోధి – ఉపాయాన్తరమ్; స్వరూప విరోధి – భాగవతాపచారమ్; పురుషార్థ విరోధి – విషయ ప్రావణ్యమ్ అన్ఱు పిళ్ళై అరుళిచ్చెయ్వర్.
ఇవి లోకాచార్యర్, మహాచార్యర్ అని పిలువబడే నంపిళ్ళై (పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ ఆచార్యులు) మాటలు. ఆయన మనకు ఈడు మహా వ్యాఖ్యానాన్ని దయతో అనుగ్రహించారు. ఆయన విరోధుల వివిధ అంశాలను విపులీకరించి, ఇక్కడ చూపించారు.
ఎమ్పెరుమాన్ను అనుభవించడానికి (భోగం) అడ్డంకి లౌకిక, భౌతిక సుఖాలపై గాఢమైన ఆసక్తి లేదా కోరిక (విషయ ప్రావణ్యమ్). మనం లౌకిక విషయాలలో ఎంత గాఢంగా చిక్కుకుంటామో, అంతవరకు మనం ఎమ్పెరుమాన్ను అనుభవించలేము; ఎమ్పెరుమాన్ కూడా మనల్ని అనుభవించలేడు. మనం ఎమ్పెరుమాన్ను అనుభవిస్తున్నప్పుడు, ఇతర లౌకిక విషయాలపై (విషయాంతరంగళ్) మన ఆసక్తి అకస్మాత్తుగా జ్ఞాపకం వచ్చి, ఆ దివ్య అనుభవానికి అడ్డంకి (విరోధి లేదా తడై) అవుతాయి. అలాగే, ఎమ్పెరుమాన్ మనల్ని అనుభవించడానికి ఉత్సాహంగా ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, మనం ఇటూ అటూ చూస్తూ విచలితులమై ఉంటే, ఎమ్పెరుమాన్ మనల్ని ఎలా అనుభవించగలడు? ఆయన వచ్చినప్పుడు, మనం ఆయనకు ప్రేమతో కూడిన కైంకర్యం (తోణ్డు) చేసి, ఆనందాన్ని (ఇన్బమ్) ఇవ్వాలి. అలా ఉండగా, మన ఆలోచనలు ఎక్కడికో వెళ్తుంటే, అది ఎమ్పెరుమాన్ యొక్క అనుభవం మరియు ఆనందానికి కూడా అడ్డంకి (విరోధి) అవుతుంది.
ప్రాప్య విరోధి – మమతై
పరమపదాన్ని పొందడం మరియు నిత్య కైంకర్యం చేయడం అనే లక్ష్యాన్ని (ప్రాప్యమ్) పొందడానికి అడ్డంకి, “నాది” అనే భావన లేదా మమత (మమతై). ఎమ్పెరుమాన్ను అనుభవించడం, ఆయనకు కైంకర్యం చేయడం, దీనికి ఏ అడ్డంకి ఉండగలదు? ఒకవేళ “నేను ఈ సేవను నా స్వార్థం కోసం చేస్తున్నాను” లేదా “ఇది నాకు ఆనందం ఇస్తుంది కాబట్టి చేస్తున్నాను” అని అనుకుంటే, ఆ ఆలోచననే అడ్డంకి (విరోధి).
సాధన విరోధి – అజ్ఞాన కర్తృత్వమ్
ఉపాయానికి (సాధనం) అడ్డంకి, “నేనే స్వతంత్ర కర్త” అనే అజ్ఞాన భ్రమ (కర్తృత్వమ్). ఎమ్పెరుమాన్ స్వయంగా సిద్ధోపాయంగా ఉన్నాడని మనం ఇప్పుడే చూశాము. “ఎమ్పెరుమాన్ సిద్ధోపాయం” అనే దృఢ నమ్మకానికి అడ్డంకి ఏమిటి? అది అజ్ఞాన కర్తృత్వమ్, “నేనే స్వతంత్ర కర్త” అనే అజ్ఞాన భ్రమ. ఈ భౌతిక ప్రపంచంలోని లావాదేవీ స్వభావాన్ని చూసి, తెలియకుండానే “ఎమ్పెరుమాన్ మనం ఏదో చేస్తేనే కృప (కృపై) కురిపిస్తాడు” అని పొరబడతాము. ఇలా ఆలోచించి, ఎమ్పెరుమాన్కు శరణాగతి చేస్తూ కూడా, ఇతర స్వప్రయత్నాలు లేదా మార్గాలపై (వేఱు సాధనంగళ్) చేతులు పెడతాము. ఇవన్నీ ఆ అజ్ఞానం (అజ్ఞానమ్) వల్లనే జరిగే క్రియలు అని ఆయన సూచిస్తారు.
త్రివిధ విరోధిక్కుమ్ కారణమ్ – అహంకారమ్
ఈ మూడు రకాల అడ్డంకులకు (త్రివిధ విరోధి) మూల కారణం అహంకారం. అహంకారం అంటే, ఆత్మ కానిదాన్ని ఆత్మగా భ్రమించడం; శరీరాన్ని (దేహం) ఆత్మగా (ఆత్మా) భావించడం (దేహాత్మాభిమానం).
లౌకిక ఆసక్తి (విషయ ప్రావణ్యమ్) ఎందుకు కలుగుతుంది? అందుకు కారణం స్వయం అవగాహన లోపం. ఆత్మను భౌతిక శరీరంగా (దేహాత్మాభిమానం) పొరబడటం వల్లనే లౌకిక విషయాలలో ఈ గాఢ చిక్కుబాటు ఏర్పడుతుంది.
దివ్య సేవ (కైంకర్యం) చేస్తున్నప్పుడు కూడా, ఈ శరీరాభిమానం (దేహాత్మాభిమానం) మిగిలి ఉండటం వల్ల కొన్ని తప్పు ఆలోచనలు రావచ్చు.
అలాగే, ఉపాయానికి అడ్డంకి (సాధన విరోధి) విషయంలో కూడా, భౌతిక ప్రపంచంలో మన శరీరం మరియు స్వప్రయత్నం ద్వారా విషయాలు సాధించడానికి అలవాటు పడటం వల్ల, ఇక్కడ కూడా అదే తర్కాన్ని వర్తింపజేయవచ్చు అని పొరబడతాము; దీనివల్ల ఆ లోపభూయిష్ట ఆలోచనలు ఏర్పడతాయి.
కైంకర్య విరోధి – స్వాతంత్ర్యమ్
“మన స్వంత స్వతంత్ర సామర్థ్యం ద్వారా కైంకర్యం చేస్తున్నాము” అని అనుకోవడం భారీ పొరపాటు. మనం చేసే కైంకర్యాన్ని ఎమ్పెరుమాన్ అంగీకరించడం ఆయన అపార కరుణ (కరుణై) వల్ల మాత్రమే. మన మనస్థితి ఎల్లప్పుడూ “ఈ సేవను ఆయన ఆనందం (ఇన్బమ్) కోసమే చేస్తున్నాము” అని ఉండాలి. దానికి బదులుగా “ఈ సేవ చేయడం నా ఇష్టం, నేనే చేస్తున్నాను” (స్వాతంత్ర్యమ్) అనే ఆలోచన రాకూడదు. ఆ ఆలోచన వస్తే, అదే అడ్డంకి (విరోధి).
రుచి విరోధి – శబ్దాధిగళ్
ఎమ్పెరుమాన్పై రుచి లేదా కోరిక (రుచి) అభివృద్ధి చేయడానికి అడ్డంకి శబ్దంతో మొదలయ్యే ఐదు ఇంద్రియ సుఖాల విచలితత్వం: శబ్దం (శ్రవణేంద్రియానికి), స్పర్శ (త్వక్కుకు), రూపం (నేత్రాలకు), రసం (జిహ్వకు), గంధం (ఘ్రాణేంద్రియానికి).
సమాశ్రయణ విరోధి – దేవతాంతరమ్
సరైన శరణు (సమాశ్రయణం) పొందడానికి అడ్డంకి ఇతర, తక్కువ దేవతలను (దేవతాంతరం) ఆశ్రయించడం. మనం ఇతర దేవతల వద్దకు వెళ్తే, ఎమ్పెరుమాన్ను ప్రార్థించే అవకాశం కోల్పోతాము.
జ్ఞాన విరోధి – అజ్ఞానమ్
నిజమైన ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానానికి (జ్ఞానం) అడ్డంకి అజ్ఞానం (అజ్ఞానమ్).
శేషత్వ విరోధి – దేవతాంతరమ్
ఎమ్పెరుమాన్కు మాత్రమే అత్యంత పారతంత్ర్యం (శేషత్వం) కలిగి ఉండే మన సహజ స్వభావాన్ని గ్రహించడానికి అడ్డంకి, ఇతర దేవతలను పూజించడం (దేవతాంతరం).
శరణాగతి విరోధి – ఉపాయాంతరమ్
పూర్తి శరణాగతికి (శరణాగతి) అడ్డంకి మోక్షం కోసం ఇతర ఉపాయాలు లేదా స్వప్రయత్నాలపై ఆధారపడటం (ఉపాయాంతరం). శరణాగతి చేసిన తర్వాత కూడా ఇతర ఉపాయాలపై ఆధారపడితే, అది ఇదివరకు చేసిన శరణాగతికి కూడా విరోధి అవుతుంది.
స్వరూప విరోధి – భాగవతాపచారమ్
ఆత్మ యొక్క నిజమైన అంతర్గత స్వభావానికి (స్వరూపం) అటు పెద్ద అడ్డంకి ఎమ్పెరుమాన్ భక్తులకు అపచారం చేయడం (భాగవతాపచారం). ఆత్మ యొక్క సహజ స్వభావం (యథాత్మ్యం) అంటే ఎమ్పెరుమాన్ దాసులకు దాసుడిగా ఉండటం కాబట్టి, వారికి అపచారం చేయడం వల్ల ఆ స్వభావ సారం నాశనమవుతుంది; ఇది అడ్డంకి (విరోధం). ఇది శ్రీవచన భూషణంలో అందంగా చూపించబడింది. ఆచార్య సంబంధం శిష్యుడికి మోక్షం కలిగిస్తుంది, అందుకు విరుద్ధంగా భాగవతాపచారం స్వరూప విరోధి కనుక అది మోక్షానికి అడ్డంకి.
పురుషార్థ విరోధి – విషయ ప్రావణ్యమ్
జీవిత పరమ లక్ష్యానికి (పురుషార్థం) అడ్డంకి లౌకిక విషయాలలో పూర్తిగా చిక్కుకోవడం (విషయ ప్రావణ్యం).
ఆచార్యులు ఒకే విషయాన్ని ఎందుకు మళ్ళీ మళ్ళీ వివరిస్తారని మనం అనుకోవచ్చు. వారు అలా ఎందుకు చేస్తారంటే, ఎన్నిసార్లు చెప్పినా, మనం దానిని నిజంగా గ్రహించలేకపోతున్నాము. లౌకిక విషయాలపై మన గాఢ ఆసక్తి మరియు అహంకార-మమకారాలు మనలో నిరంతరం ఉంటూనే ఉన్నాయి. ఈ లోపాలు మనలో ఉన్నంత కాలం, ఆచార్యులు ఈ సత్యాలను మళ్ళీ మళ్ళీ ఉపదేశిస్తూనే ఉంటారు. మనం కూడా వాటిని నిరంతరం చదవాలి, వినాలి. ఈ సత్యాలు చాలా అరుదైనవి, అత్యంత గాఢమైనవి కాబట్టి, ఎన్నిసార్లు విన్నా మన మనస్సులో దృఢంగా నాటుకోవడం కష్టం. దీనిని తెలుసుకుని, ఆచార్యులు మనకు వివరించడానికి దొరికిన ఏ అవకాశాన్ని వదలకుండా, నిరంతరం వివరిస్తూనే ఉంటారు.
తరువాత ఇరవైయ్యవ వార్త.
ఇరవయ్యవ వార్తై
ఈ వార్తై ను తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి వారు ఉడయవర్ (ఎమ్పెరుమానార్) వారికి కృపతో అనుగ్రహించారు. తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి వారు ఎమ్పెరుమానార్ యొక్క ముఖ్యమైన ఆచార్యులలో ఒకరు.
ఎమ్పెరుమానార్కు అనేకమంది ఆచార్యులు ఉన్నారని చెప్పబడుతుంది. ఆయనను “పంచాచార్య పాదాశ్రిత” అని ఘనంగా కీర్తిస్తారు, ఐదుగురు ఆచార్యుల దివ్య పాదములను ఆశ్రయించినవారు అని అర్థం. ఈ ఐదుగురు ప్రధాన ఆచార్యులు అందరూ ఆళవందార్ శిష్యులే. వీరందరూ ఎమ్పెరుమానార్కు మార్గదర్శకులగా నిలిచారు.
మొదట, ఎమ్పెరుమానార్ తిరుక్కచ్చి (కాంచీపురం)లో ఉన్న సమయంలో తిరుక్కచ్చి నంబి ఆయనకు మార్గదర్శకత్వం చేసినవారు. తర్వాత ఆయన శ్రీరంగం చేరుకున్న తర్వాత, ఆళవందార్ల ఐదు ప్రధాన శిష్యులు. తిరువరంగప్పెరుమాళ్ అరైయర్, పెరియ నంబి, తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి, పెరియ తిరుమలై నంబి, మరియు తిరుమలై ఆండాన్ ఎమ్పెరుమానార్ను ప్రేమతో ఆదరించి, అన్ని రహస్యార్థాలను వివరించారు.
వారిలో
- పెరియ నంబి ఆయనకు పంచ సంస్కారం నిర్వహించిన ఆచార్యులు.
- పెరియ తిరుమలై నంబి శ్రీ రామాయణం అర్థాలను అందంగా వివరించిన ఆచార్యులు.
- తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి తిరుమంత్రం మరియు చరమ శ్లోకం అర్థాలను స్పష్టంగా వివరించిన ఆచార్యులు.
- తిరుమలై ఆండాన్ భగవత్ విషయ కాలక్షేపం (తిరువాయిమొళి అర్థాలు)ను దయతో ప్రసాదించిన ఆచార్యులు.
- తిరువరంగప్పెరుమాళ్ అరైయర్ ఆచార్య అభిమానం (ఆచార్యుని కృపపై మాత్రమే ఆధారపడటం) యొక్క మహిమను పూర్తిగా వివరించిన ఆచార్యులు.
ఈ విధంగా ఈ ఐదుగురు ఆచార్యులు ఎమ్పెరుమానార్కు అనేక హితార్థాలను ఉపదేశించి, మన సమ్ప్రదాయానికి నాయకత్వం వహించడానికి ఆయనను సిద్ధం చేశారు. వారిలో తిరుక్కోష్టియూర్ నంబికి ఎమ్పెరుమానార్పై అపారమైన, కరుణాపూర్వకమైన ప్రేమ ఉండేది. ఇక్కడ చూపించబడిన 20వ వార్త తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి ఉడయవర్లు (ఎమ్పెరుమానార్)కు దయతో పలికిన దివ్య వచనాలు. ఇప్పుడు దానిని అనుభవించి, ఆనందిద్దాం.
తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి వైభవాన్ని మనమందరం ఎరుగుదుము. నంబి మహిమలను తెలుసుకున్న ఉడయవర్లు, చరమ శ్లోకం యొక్క రహస్యార్థాన్ని తెలుసుకోవడానికి శ్రీరంగం నుండి తిరుక్కోష్టియూర్కు 18 సార్లు నడిచి వెళ్లారు. చివరికి, 18వ సారి నంబి ఆ రహస్యార్థాన్ని ఉపదేశించాలని నిర్ణయించుకుంటారు. నంబి ఉడయవర్లను అర్హత లేనివారికి, దీనిని తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నమూ చేయని వారికీ ఈ జ్ఞానాన్ని ఇవ్వకూడదని అని ప్రమాణం చేయమని అడుగుతారు. తాము ఉడయవర్లును ఎలా పరీక్షించారో, ఎలా పరిశీలించారో, అదే విధంగా ఉడయవర్లు కూడా తన శిష్యులను పరీక్షించి, పరిశీలించాలి. వారు ఒక నెల పాటు ఉపవాసం ఉండి, అక్కడికి 18 సార్లు నడిచి వెళ్లినట్లుగానే, ఈ రహస్యార్థాన్ని ఇచ్చే ముందు తమ శిష్యులను కూడా అలాగే పరీక్షించాలి అని ఆజ్ఞాపించారు..
ఆ పట్టణంలోని స్థానిక శ్రీవైష్ణవులందరూ ఉడయవర్లు 18 సార్లు నడిచి రావడాన్ని గమనిస్తూ ఉన్నారు. తిరుక్కోష్టియూర్ నంబిని చూసి వారు అత్యంత ఆశ్చర్యపోయారు. “తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి ఎవరితోనూ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడరు. ఆయన ఎల్లప్పుడూ ధ్యానంలో మునిగి, ఆళవందార్లను మాత్రమే నిరంతరం స్మరిస్తూ ఉంటారు. అటువంటి ఆశ్చర్యకరమైన తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి నుండి ఈ చరమశ్లోకార్థాన్ని పొందడానికి ఉడయవర్లు ఇంత ప్రయత్నం చేస్తున్నారు” అని అనుకున్నారు. ఇది చూసి, ప్రజలు ముందుగా ఉడయవర్లును సమీపించి, “దేవరీరు పొందే అర్థం ఏదైనా, దయతో మాకు కూడా ప్రసాదించండి” అని కోరారు. అప్పుడు ఉడయవర్లు “తప్పకుండా అలాగే చేస్తాను” అని మాట ఇచ్చారు.
నంబి ఆ అర్థాన్ని సాయించగా, ఉడయవర్లు శ్రద్ధగా విని, గ్రహించారు. తరువాత, ఆయన తిరుక్కోష్టియూర్ ఆలయంలో (విమానం దారిలో) ఉన్న తెర్కాళ్వాన్ సన్నిధికి వెళ్లారు. అక్కడ, చరమ శ్లోకం రహస్యార్థాన్ని తెలుసుకోవడానికి చాలా ఉత్సాహంగా ఉన్న శ్రీవైష్ణవులను వెంటనే సమకూర్చి, వారికి వివరించారు. ప్రచారంలో తప్పుగా ఉన్నట్లు వారు విమానం/గోపురం (ఆలయ స్తంభం) పై నుండి చెప్పలేదు; మొత్తం పట్టణం వినిపించేలా గట్టిగా అరవలేదు; ఇతర మంత్రాలను కూడా చెప్పలేదు. వేద శాస్త్రాలను స్థాపించడానికి అవతరించినవారు, వాటికి అత్యంత గౌరవం ఇచ్చినవారు కాబట్టి, శాస్త్రాలను ఉల్లంఘించే అటువంటి పని చేయడానికి ఆయనకు ఎటువంటి అవకాశమూ లేదు. ఈ రహస్యార్థం తెర్కాళ్వాన్ సన్నిధిలో పంచబడిందని పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ 6000 పడి గురుపరంపరా ప్రభావంలో వివరంగా చూపించారు.
నంబి ఈ విషయం విని, వెంటనే ఉడయవర్లను పిలిపించారు. నంబి ఉడయవర్లు చేసిన పని గురించి అడిగారు; ఉడయవర్లు తాము ఆజ్ఞను ఉల్లంఘించానని అంగీకరించారు. నంబి “ఎందుకు అలా చేశావు?” అని అడిగినప్పుడు, ఉడయవర్లు ఇలా అన్నారు: “మీ ఆజ్ఞను ఉల్లంఘించడం వల్ల నేను నరకానికి వెళ్లవచ్చు, కానీ (చరమ శ్లోకం అర్థాన్ని నేర్చుకున్న) అనేక మంది మోక్షం పొంది, ఉన్నత స్థితికి చేరుకుంటారు.” ఇతరులకు ఉపకారం చేయటంలో ఉదయవర్ల మంచి మనస్సుకి నంబి పూర్తిగా కరిగిపోయి, వారికి ఒక ప్రత్యేక నామం అనుగ్రహించారు- “ఎమ్పెరుమానార్”. ఎమ్పెరుమాన్ అంటే నా ప్రభువు (భగవాన్); ఎమ్పెరుమానార్ అంటే భగవాన్ కంటే కూడా ఎక్కువ కరుణ కలిగినవారు. తిరుక్కోష్టియూర్ నంబి మరియు ఉడయవర్ల మధ్య ఉన్న సంబంధం ఇటువంటిది.
అలాగే, ఒకసారి శ్రీరంగంలో కొందరు దుష్టులు ఎమ్పెరుమానార్కు విషం పెట్టినప్పుడు, నంబి తిరుక్కోట్టియూర్ నుండి వచ్చి, కిడాంబి ఆచ్చాన్ కు ఎమ్పెరుమానార్ కోసం ప్రసాదం తయారు చేయమని ఆదేశించారు మనం చూశాము.
అలాగే, తిరుమలై ఆండాన్ కొన్ని అపార్థాల వల్ల కాలక్షేపాన్ని ఆపివేసినప్పుడు, నంబి శ్రీరంగం వచ్చి, ఆ సమస్యను పరిష్కరించి, తిరుమలై ఆండాన్కు ఎమ్పెరుమానార్ వైభవాన్ని వివరించారని మనం చూశాము. ఎమ్పెరుమానార్లు ఆళవందార్ల నుండి నేరుగా కాలక్షేపం వినలేదు కానీ, వారి మధ్య గాఢమైన సంబంధం ఉంది. ఆళవందార్ల నుండి మనం విని, నేర్చుకున్న రహస్యార్థాలు ఆళవందార్లే తన అపార కరుణతో ఆయనకు నేరుగా ప్రసాదించినవి; కాలక్షేపం కొనసాగాలని ఆయనే బలవంతం చేసి, అది జరిగేలా చూశారు.
ఈ విధంగా, నంబి ఎమ్పెరుమానార్ను ఎంతో అబిమానించారు, ఎల్లప్పుడూ వారి శ్రేయస్సు కోసం తపిస్తూ ఉండేవారు. ఎమ్పెరుమానార్కు ఆయన ఉపదేశాలే ఈ ఇరవైయ్యవ వార్తలో ఉన్నాయి.
తిరుక్కో ట్టియూర్ నమ్బి ఉడైయవరుక్కు అరుళిచ్చెయ్ద వార్తై ప్రపన్ననుక్కు పరిహార్యమ్ ఆఱు; అవైయావన ఆశ్రయణ విరోధి, శ్రవణ విరోధి, అనుభవ విరోధి, స్వరూప విరోధి, పరత్వ విరోధి, ప్రాప్తి విరోధి ఎన్ఱు. ఇవత్తిల్ ఆశ్రయణ విరోధియావతు అహఙ్కారమమకారఙ్గళుమ్, ఫలాభిసన్ధియుమ్, పురుషకారత్తై ఇగళ్గైయుమ్, పేఱ్ఱిల్ సమ్శయముమ్; శ్రవణ విరోధియావతు-దేవతాన్తర కథా విషయఙ్గళిలే అవశమాక చ్చెవిత్తాళక్కై,అనుభవ విరొధియావతు- భోగద్రవ్యఙ్గొణ్డుపుక్కు స్నానద్రవ్యఙ్గొణ్డు పుప్పడుగిఱ విశయానుభవేచ్చై; స్వరూప విరోధియావతు- పరతన్త్రనాక ఇశైయాతే స్వతన్త్రనాయ్ క్కైవిఞ్జుగై. పరత్వ విరోధియావతు- ముత్తిల్ క్షేత్రజ్ఞరాన బ్రహ్మ రుద్రాదిగళై ఈశ్వరరాగ భ్రమిక్కై; ప్రాప్తి విరోధియావతు కేవలరోట్టై చ్చేర్తి
పరిహార్యం అనగా ప్రపన్నుడు విడిచిపెట్టవలసినవి. ప్రపన్నునికి పరిహార్యములు ఆరు: ఆశ్రయణ విరోధి, శ్రవణ విరోధి, అనుభవ విరోధి, స్వరూప విరోధి, పరత్వ విరోధి, ప్రాప్తి విరోధి. వీటిని ప్రపన్నుడు పూర్తిగా పరిహరించవలెను.
1. ఆశ్రయణ విరోధి అనేది అహంకారం, మమకారం, ఫలాలను గురించి ఆలోచించడం, పిరాట్టి లేదా ఆచార్యులను అగౌరవపరచడం వంటివి కలిగి ఉంటుంది.
ఆశ్రయణ విరోధిలో: అహంకారం, మమకారం, ఫలాభిసంధి (ఫలం గురించి ఆలోచనలు), పురుషకారాన్ని (పిరాట్టి లేదా ఆచార్యుల మధ్యవర్తిత్వం) అలక్ష్యం చేయడం, పేఱ్రిల్ (ఆచార్యుని గురించి) సంశయం ఉంటాయి.
- అహంకారం, మమకారం: ఇవి అడ్డంకులు (విరోధి). ఈ అహంకారం, మమకారం ఉన్నంత కాలం, ఎమ్పెరుమాన్కు శరణు పొందడం మనకు చాలా కష్టం (దుర్లభం). నిజమైన శరణాగతి మన మనస్సులో స్థాపితమై ఉంటే, ఈ అహంకారం, మమకారం ఉండలేవు.
- ఫలాభిసంధి: “నిత్య కైంకర్యం చేసే మహాభాగ్యాన్ని మనం ఎలా పొందుతాము? మనకు అది లభిస్తుందా? లేదా?” వంటి ఫలం గురించిన ఆలోచనలు తప్పు. ఇవే ప్రాప్తి (విరోధి).
- పురుషకారత్తై ఇగళ్గైయుమ్: పిరాట్టి లేదా ఆచార్య పురుషాకారాన్ని (మధ్యవర్తిత్వం) అలక్ష్యం చేయడం. మనం పిరాట్టి మధ్యవర్తిత్వం ద్వారా మాత్రమే ఎమ్పెరుమాన్ను చేరుకుంటాము. ఇక్కడ ఆచార్యులు పిరాట్టి ప్రతినిధులుగా ఉంటారు. మనం ఆచార్యుని ద్వారా మాత్రమే ఎమ్పెరుమాన్ను సమీపించాలి. అటువంటి ఆచార్యుడిని లేదా పిరాట్టిని అగౌరవించామని, అలక్ష్యం చేశామని అంటే అదే ఎమ్పెరుమాన్ను ఆశ్రయించడానికి, కైంకర్యం చేయడానికి అడ్డంకి (విరోధి).
2. శ్రవణ విరోధి – ఇతర దేవతల విషయాలను మరియు వారి మహిమలను వినడానికి అనాలోచితంగా లేదా అజాగ్రత్తగా అయినా వినటం.
కూరత్తాళ్వాన్ కథ మనకు తెలుసు. ఒకనాడు, యవ్వనంలో ఉన్న కూరత్తాళ్వాన్ కాంచీపురం వీధుల్లో నడుస్తున్నారుఅక్కడ బౌద్ధ, జైన మొదలైన మతాలు ఉండేవి. అకస్మాత్తుగా ఒక ప్రవచనం ఆయన చెవులలో పడింది. ఆయన తన తిరుమాళిగైకు తిరిగి వచ్చారు; ఆయన తండ్రి ఆళ్వాన్ ఆలస్యానికి కారణం అడిగారు. కూరత్తాళ్వాన్ “ప్రవచనం వింటూ ఉండిపోయాను, అందుకే ఆలస్యమైంది” అని సమాధానమిచ్చారు. ఆయన తండ్రి “శ్రీవైష్ణవుడు ఎన్నటికీ అటువంటి విషయాలు వినకూడదు” అని హెచ్చరించి, తిరుమాళిగైలోకి ప్రవేశించే ముందు శుద్ధి స్నానం చేసి, శ్రీపాద తీర్థం సేవించమని ఆజ్ఞాపించారు. అటువంటి ప్రవచనాలు వినడం వల్ల మనస్సు అశుద్ధమవుతుంది, అడ్డంకి (విరోధి) అవుతుంది; ఇది దేవతాంతర కథలు వినడానికి కూడా వర్తిస్తుంది.
3. అనుభవ విరోధి- లౌకిక/భౌతిక భోగాలపై కోరిక అడ్డంకి అవుతుంది.
భోగ ద్రవ్యంగళ్ (భోగ వస్తువులు) అంటే ఇంద్రియ సుఖాలలో మునిగిపోవడం; ఉదాహరణకు పూలు, చందనం వాడటం లేదా పురుష-స్త్రీ సంయోగం వంటివి, స్నాన ద్రవ్యయాలు అడ్డంకిగా ఉంటాయి. అటువంటి లౌకిక విషయాలను అనుభవించాలనే కోరిక ఉంటే, అది ఎమ్పెరుమాన్ దివ్య అనుభవానికి అడ్డంకి అవుతుంది. కాబట్టి, ఈ భౌతిక శరీరం కోసం లౌకిక విషయాలలో మునిగిపోవడం ఎమ్పెరుమాన్ అనుభవానికి అడ్డంకి (విరోధి).
4. స్వరూప విరోధి
భగవాన్కు దాసుడిగా ఉండటమే మన నిజ స్వభావం (స్వరూపం). అలా పరతంత్రుడిగా ఉండటానికి అంగీకరించకుండా, “నేను రాజును” అని చెప్పుకుంటూ స్వతంత్రుడిగా ప్రవర్తించడం, ఎమ్పెరుమాన్ ఆజ్ఞను ఉల్లంఘించడం. ఇది మన నిజ స్వభావానికి (స్వరూప) అడ్డంకి (విరోధి) అవుతుంది.
5. పరత్వ విరోధి
బద్ధ ఆత్మను (క్షేత్రజ్ఞ) లేదా బ్రహ్మ, రుద్రుడు వంటి ఉన్నతులను కూడా (వారు బద్ధాత్మలే) ఈశ్వరుడిగా భ్రమించడం (భ్రమిక్కై).
6. ప్రాప్తి విరోధి
పరమపదంలో ఎమ్పెరుమాన్ను చేరుకోవడం, ఆయనకు నిత్య కైంకర్యం చేయతటమే మనకు ప్రాప్తి. దీనికి అడ్డంకి ఏమిటి? కైవల్య నిష్ఠులు కేవలం ఆత్మ సాక్షాత్కారం పై దృష్టి పెట్టి, ఆత్మను శాశ్వతంగా అనుభవిస్తూ ఉండేవారు.
వారు “మనం మన ఆత్మను మాత్రమే అనుభవిస్తూ ఉందాం. ఈ ప్రపంచ లౌకిక విషయాలపై మనకు విరక్తి వచ్చింది, కానీ ఎమ్పెరుమాన్కు కైంకర్యం చేయాలనే కోరిక రాలేదు” అని భావిస్తారు అటువంటి వారితో సహవాసం చేయడమే మన లక్ష్యానికి అడ్డంకి (విరోధి). వారితో సహవాసం వల్ల ప్రపన్నుడికి కూడా అదే మనస్థితి సోకుతుంది; ఇది ఎమ్పెరుమాన్ అనుభవానికి అడ్డంకి అవుతుంది.
ఇది 20వ వార్త.
ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమానార్ జీయర్ తిరువడిగలే శరణం
జీయర్ తిరువడిగలే శరణం
పిన్భళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ తిరువడిగలే శరణం
అడియేన్ ఉషా రామానుజ దాసి
అడియేన్ శ్రీకాంత్ రామానుజదాసన్
మూలం – https://www.youtube.com/watch?v=wy5rLpq9p4A&list=PLcJLpGJlP9moqO1XaFrFTgVAqKoRM_Dff&index=7
ఆంగ్లంలో – https://granthams.koyil.org/2026/08/18/varthamalai-part-7-english/
పొందుపరచిన స్థలం: https://granthams.koyil.org
ప్రమేయము (గమ్యము) – https://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – https://pillai.koyil.org