శ్రీః శ్రీమతే శఠగోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః
కూరం క్షేత్రంలో నంపిళ్ళై గారు
1.స్వపక్షత్తై స్థాపిక్కవే పరపక్షమ్ నిరస్థ్తమామిరే. నెఱ్చెయ్యప్ పుర్ట్రేయుమాప్పోలే.
శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలో దీనిని ఒక గొప్ప న్యాయంగా (ఉదాహరణగా) చెప్తారు. హృదయంలో భగవత్ భక్తి, సత్సిద్ధాంతం అనే మంచి పంటను పెంచితే అజ్ఞానం, కువాదాలు అనే కలుపు మొక్కలు దానంతట అవే అంతరిస్తాయని నంపిళ్లై గారి భావం.
2.స్వరూపానుసంధానత్తుక్కు ఈడాయిరుక్కిఱ తిరుమంతిరత్తినుడైయ అర్థానుసంధానమ్ మోక్షసాధనమ్.
జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వరూపాన్ని తిరుమంత్రం వెల్లడిస్తుంది. అనగా — ‘శ్రీమన్నారాయణుడికి మాత్రమే సంపూర్ణంగా లోబడి ఉండే నేను (జీవాత్మను), నా స్వార్థాన్ని/స్వప్రయోజనాన్ని పూర్తిగా వీడి, ఆయననే నా ఏకైక శరణాగతిగా స్వీకరించాలి. సమస్త చరాచర సృష్టికి అధిపతి అయిన ఆ శ్రీమన్నారాయణుడికే సర్వవిధాలా నిరంతర కైంకర్యం (సేవ) చేయడమే నా పరమ కర్తవ్యం’ (తిరుమంత్రం యొక్క సారాంశాన్ని తెలియజేసే శ్రీ పిళ్లై లోకాచార్యుల వారి ముముక్షుప్పడి సూత్రం 115 యొక్క భావం ఇది). ఇటువంటి పరమ పవిత్రమైన తిరుమంత్రార్థాన్ని నిరంతరం మనస్సులో స్మరించడం (అనుసంధానం చేయడం) ద్వారానే, ఒక జీవుడు తన ఆత్మస్వరూప జ్ఞానంలో నిజంగా స్థిరపడి, మోక్షానికి అర్హుడువుతాడు.
3.చక్కరవర్త్తి తిరుమగన్ అవతరిత్త పిన్బు వానరజాతి వీఱుపెర్ట్రాప్ పోలే కాణుమ్ ఆళ్వార్గళ్ అవతరిత్తు తిర్యక్ జాతి వీఱుపెర్ట్రదు.
శ్రీరామచంద్రుడు హనుమని ఆలింగనం చేసుకొనుట
తిరుమూళిక్కళం క్షేత్రంలో వేంచేసియున్న శ్రీమన్నారాయణుడికి (తిరుమూళిక్కళత్తాన్ ఎంపెరుమాన్కు) ఆళ్వారులు పక్షి ద్వారా పంపిన దివ్య విరహ సందేశం (తూదు).
దశరథ చక్రవర్తి కుమారుడైన ఆ శ్రీరామచంద్రమూర్తి ఈ భూమిపై అవతరించిన తర్వాత వానరులకు (కోతులకు) శ్రీరామునితో లభించిన దివ్య సాంగత్యం వల్ల, రావణ సంహార యుద్ధంలో వారు చేసిన కైంకర్యం (సేవ) వల్ల ఎనలేని కీర్తిప్రతిష్టలు, పరమ వైభవం లభించాయి. అదేవిధంగా, ఈ లోకంలో ఆళ్వారులు అవతరించిన తర్వాత ఇక్కడి పక్షులకు కూడా అంతటి మహోన్నతమైన కీర్తి లభించింది. ఎందుకంటే, భగవంతుని ఎడబాటును భరించలేక తాము పడుతున్న విరహ వేదనను, ఆర్తిని ఆ స్వామికి వివరించి చెప్పవలసిందిగా ఆళ్వారులు స్వయంగా ఈ పక్షులనే తమ దివ్య సందేశ వాహకులుగా (దూతలుగా) ప్రార్థించారు.
4.గటకరుడైయ ఆత్మ గుణత్తోపాధి రూప గుణముమ్ ఉద్దేశ్యమ్
సాధారణంగా ఆచార్యుల వారిని ఒక ‘గటకుడు’ (ఇద్దరిని కలిపే సంధానకర్త లేదా మధ్యవర్తి) గా గుర్తిస్తారు. జీవాత్మను పరమాత్మతో చేర్చే ఆ గటకుని యొక్క ఆత్మ గుణాలైన కృప (దయ), కారుణ్యం వంటి కల్యాణ గుణాలే కాకుండా వారి రూప గుణాలైన సౌందర్యం (దివ్య మంగళ విగ్రహ అందం), మార్దవం (మృదువైన స్వభావం) వంటి బాహ్య సౌకుమార్యం కూడా శిష్యుడికి నిరంతరం కొనియాడదగినవి మరియు ఆరాధించదగినవి.
5.ఈశ్వరన్ ఆశ్రిత స్పర్శముళ్ళ ద్రవ్యత్తాలల్లదు దరియాన్
సమస్త చరాచర సృష్టికి నిలయము మరియు నియంత అయిన ఆ భగవంతుడు తన భక్తులకు సంబంధించిన వస్తువుల (ద్రవ్యాల) సాంగత్యం లేకుంటే తనను తాను అస్సలు నిలబెట్టుకోలేడు (ధరించలేడు).
ప్రత్యేక గమనిక: ఉదాహరణకు, శ్రీకృష్ణ పరమాత్ముడు గొల్లభామలు తెచ్చే వెన్న కోసం అమితంగా ఆరాటపడేవాడు. ఆ వెన్న రుచి కోసం కాదు, తనపై అపారమైన అనురాగం కలిగిన ఆ ప్రజల హస్త స్పర్శ ఆ వెన్నకు తగలడం వల్లే స్వామి దానికి అంతగా కట్టుబడేవాడు.
6.యోగ్యనుక్కు యోగ్యతై సంపాదిక్క వేండా ; అయోగ్యనుక్కు యోగ్యతై సంపాదిక్క వేండా; ఆగైయాల్ ఈశ్వరోపాయమ్.
విభీషణుడు శ్రీరామచంద్రమూర్తికి శరణాగతి చేసినప్పుడు తాను ఉన్నదున్నట్లుగా (యథాతథంగా) స్వామి చరణాలను ఆశ్రయించాడు. శరణాగతి చేయడానికి ముందు స్నానం చేసి తనను తాను బాహ్యంగా పవిత్రం చేసుకోవాలనే కనీస ఆలోచన కూడా ఆయన చేయలేదు.
భగవానుని ఆశ్రయించడానికి అప్పటికే అర్హతలు (యోగ్యత) ఉన్నవాడు, స్వామిని చేరుకోవడానికి తన యోగ్యతను ప్రత్యేకంగా వదులుకోవలసిన అవసరం లేదు; అలాగే ఎలాంటి అర్హతలూ లేనివాడు (అయోగ్యుడు), స్వామిని ఆశ్రయించడం కోసం కొత్తగా యోగ్యతలను సంపాదించవలసిన అవసరమూ లేదు. కాబట్టి, ఆ సర్వేశ్వరుడిని ఏకైక శరణ్యంగా (ఉపాయంగా) స్వీకరించే ఈ మార్గం అందరికీ సమానమైనది మరియు ప్రతి జీవుడూ సహజంగానే భగవంతునికి శరణాగతి చేసే పరమ పవిత్రమైన అధికారాన్ని కలిగి ఉన్నాడు.
7.నామ్ ఆళ్వారై అనుబవిక్కుమ్పోదు చెరుప్పు వైత్తు త్తిరువడి తొళప్పుక్కాప్పోలే పోగవొణ్ణాదు.
ఒక వ్యక్తి ఆలయంలోనికి ప్రవేశించినప్పుడు, తన చెప్పులను వెలుపలే విడిచిపెడతాడు. కానీ, లోపల ఎంపెరుమాన్ను ఆరాధిస్తున్న సమయంలో కూడా, అతని మనస్సంతా బయట విడిచిపెట్టిన చెప్పుల భద్రత గురించే నిరంతరం ఆందోళన చెందుతూ ఉంటుంది. ఇటువంటి ఆరాధన వల్ల ఎలాంటి ప్రయోజనమూ లేదు. అదేవిధంగా, మనం ఆళ్వారులను అనుభవిస్తున్నప్పుడు (ధ్యానం చేస్తున్నప్పుడు), మన పూర్తి ఏకాగ్రత ఆళ్వారుల మీదే నిలపాలి తప్ప లౌకిక సుఖాల గురించి లేదా ప్రాపంచిక కోరికల గురించి ఆలోచించకూడదు.
8.అవన్ విడువదు బుద్ధి పూర్వమ్ ప్రాతికూల్యమ్ పణ్ణినారై; కైక్కొళ్ళుగైక్కు మిత్ర బావమే అమైయుమ్.
ఆ సర్వేశ్వరుడు తన సంకల్పానికి, ఆజ్ఞలకు వ్యతిరేకంగా తెలిసి బుద్ధిపూర్వకంగా ప్రవర్తించే వారిని మాత్రమే చేయి విడుస్తాడు (మరియు శిక్షిస్తాడు). కానీ, తన పట్ల కపటంతోనైనా సరే కనీస స్నేహ భావాన్ని ప్రదర్శించే వారిని కూడా ఆయన ప్రేమతో స్వీకరించి అనుగ్రహిస్తాడు.
గమనిక: పూర్వాచార్యులు దీనిని రెండు అద్భుతమైన ఉదాహరణలతో వివరించారు. హిరణ్యకశిపుడిని సంహరించే పరమ ఉగ్ర ఘట్టంలో కూడా, ఆ నరసింహ పెరుమాళ్ అతని హృదయంలో తన పట్ల ఏ కోశానైనా చిన్న సద్భావన ఉందేమోనని వెతికాడు; కానీ అక్కడ కేవలం ద్వేషం మాత్రమే కనిపించడంతో సంహరించక తప్పలేదు. అలాగే, లంకా నగరంలో సీతాపిరాట్టి రావణుడికి హితబోధ చేస్తూ శ్రీరామచంద్రమూర్తికి కనీసం ఒక మిత్రుడిగానైనా మారమని ఉపదేశించింది. (రావణుడు శ్రీరాముడికి పూర్తిగా శరణాగతి చేయవలసిన అవసరం కూడా లేదు, కేవలం కొద్దిగా స్నేహ హస్తం చాచినా సరే ఆ దయామయుడు అతని తప్పులన్నింటినీ క్షమించి రక్షిస్తాడని పిరాట్టి భావం).
9.ఆశ్రితరిలే ఒరువనుక్కు చ్చైదదుమ్ తనక్కు చ్చైదదాగ నినైత్తిరాతపోదు భగవద్ సంబంధ మిల్లై.
గజేంద్రుడిని కాపాడటానికి ఆ ఎంపెరుమాన్ చేసిన దివ్య సహాయాన్ని ఆళ్వారులు తమకు తామే స్వయంగా లభించిన పరమ ఉపకారంగా (సహాయంగా) భావించి ఆనందించారు.
పెరుమాళ్ళు ఒక శ్రీవైష్ణవుడికి (భక్తుడికి) ఏదైనా ఒక ఉపకారం చేసినప్పుడు ఆ స్వామి మనకే స్వయంగా ఆ సహాయం చేసినట్లుగా మనం అమితానందాన్ని పొంది, దానిని మనస్ఫూర్తిగా కొనియాడితే, అది మనకు భగవంతునితో ఉన్న నిజమైన స్వరూప బంధాన్ని మనం సరిగ్గా గ్రహించాము అనడానికి నిదర్శనం. అలా కాకుండా, ఆ తోటి భక్తుడికి జరిగిన మేలును చూసి మనం ఆనందించలేకపోతే సమస్త జీవులకూ అధిపతి అయిన ఆ పరమాత్మతో మనకున్న పరమ పవిత్రమైన బంధాన్ని మనం ఇంకా పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేదనే అర్థం.
10.అమ్మి తుణైయాగ ఆఱిళిగైయిఱే, ఇవనై విట్టు ఉపాయాంతరత్తై ప్పట్రుగై.
అమ్మి అంటే అమితమైన బరువున్న ‘రుబ్బురాయి’. సర్వరక్షకుడైన ఆ శ్రీమన్నారాయణుడిని మాత్రమే పరమ ప్రాప్యముగా, ఏకైక శరణ్యముగా (ఉపాయంగా) విశ్వసించాల్సింది పోయి ఆ స్వామిని చేరుకోవడానికి జీవుడు తన స్వయంకృషితో కూడిన ఇతర ఉపాయాలను (కర్మ, జ్ఞాన, భక్తి యోగాలను) ఆశ్రయించడం ఎలాంటిదంటే ఉధృతంగా ప్రవహిస్తున్న నదిని దాటడం కోసం ఒక బరువైన రుబ్బురాయిని ఒంటికి గట్టిగా కట్టేసుకుని ఆ నదిలోకి దూకడం లాంటిది. ఆ బరువైన రాయి తాను నదిలో మునిగిపోవడమే కాకుండా, తనను నమ్ముకున్న మనుషులను కూడా తనతో పాటు అథఃపాతాళానికి లాక్కెళ్లి ముంచేస్తుంది (ఆత్మహత్యాసదృశం).
పూర్తి ధారావాహిక ఈ క్రింది లింకులో చూడవచ్చు:
అడియేన్ శ్రీ తేజ రామానుజ దాసి
ప్రూఫ్ రీడింగ్ చేసినవారు – ప్రసూన రామానుజ దాసి
ఆంగ్లంలో : https://granthams.koyil.org/2013/07/28/divine-revelations-of-lokacharya-1/
https://granthams.koyil.org లో ఆర్కైవ్ ఉంచబడినది.
ప్రమేయం (లక్ష్యం) – https://koyil.org
ప్రమాణం (గ్రంధాలు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాతా(ఉపదేశకులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్యా/పిల్లల పోర్టల్ – https://pillai.koyil.org