లోకాచార్యుల (నంపిళ్ళై) దివ్య ఉపదేశములు

శ్రీః శ్రీమతే శఠగోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

మన శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయాన్ని ‘ఉభయ వేదాంత సంప్రదాయం’ అని పిలుస్తారు. మన సంప్రదాయానికి రెండు నేత్రాల వలె- ఒకవైపు సంస్కృత వేద వేదాంతములు (నాలుగు వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, బ్రహ్మసూత్రాలు, స్మృతులు, ఇతిహాస-పురాణాలు, పాంచరాత్ర ఆగమములు), మరొకవైపు ద్రావిడ వేద వేదాంతములు (ఆళ్వారుల దివ్య ప్రబంధాలు, వాటికి మన పూర్వాచార్యులు అనుగ్రహించిన దివ్య వ్యాఖ్యానాలు) లభించడం మన పరమ భాగ్యం. ఈ రెండింటికీ మన సంప్రదాయంలో సమానమైన ప్రాముఖ్యత, గౌరవము కలవు. తన ఆత్మ యొక్క యథార్థ స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవాలని ఆశించే ఏ ముముక్షువైనా (మోక్షాన్ని కోరువాడు), తప్పనిసరిగా ఈ సంస్కృత, ద్రావిడ వేదాంతాలు రెండింటినీ అధ్యయనం చేయాలి.

ఉభయ వేదాంతం యొక్క పరమార్థం (ముఖ్య సారాంశం) ఏమనగా:

• శ్రీమన్నారాయణుడే ‘పరమాత్మ’. ఆయన సమస్త జీవకోటి కంటెను అత్యున్నతుడు, అనంతుడు
• సమస్త వేదములచే కీర్తించబడే పరమ ప్రాప్యుడైన (గమ్యస్థానమైన) వస్తువు ఆయనే; మరియు ప్రతి సృష్టి ఆదిలోనూ ఆ వేదరాశిని మరల మరల లోకానికి అనుగ్రహించి ప్రవచించే జగద్గురువు కూడా ఆయనే.

• అనంత కోటి బ్రహ్మాండములతో కూడిన ఈ సమస్త విశ్వ సృష్టికి ఆయనే ఏకైక సర్వకారణభూతుడు. ఈ సృష్టి పరిణామంలో ఆయనే – ఉపాదాన(సృష్టికి మూలమైన ద్రవ్యము) కారణము, నిమిత్త(సృష్టిని సంకల్పించి నిర్మించే కర్త) కారణము, మరియు సహకారిక(సృష్టి ప్రక్రియకు తోడ్పడే సాధనము కూడా) కారణము

• ఈ జగత్తులోని సమస్త చేతనాచేతనములు ఆయన చేతనే ధరించబడుతున్నాయి, ఆయన సంకల్పం చేతనే నియంత్రించబడుతున్నాయి, మరియు ఆయనకే సంపూర్ణంగా దాసోహమంటూ శేషభూతమై (విధేయులై) ఉన్నాయి.

• అట్టి స్వామి యొక్క అయాచిత ‘కృప’ (నిరుపాధిక కారుణ్యము) ఒక్కటే మనకు పరమ శరణ్యము. 

ఆ శ్రీమన్నారాయణునికి మరియు ఆయన దివ్య మహిషియైన పెరియ పిరాట్టికి నిరంతరాయంగా కైంకర్యము (సేవ) చేయడమే జీవుడి జన్మకు పరమ పురుషార్థము (అంతిమ గమ్యము).

మానవ చర్మచక్షువులకు, లౌకిక ఇంద్రియ జ్ఞానానికి ఏమాత్రం లభించని (అతీతమైన) ఈ పరమ సత్యాలన్నీ, కేవలం మన ‘ఉభయ వేదాంతం’ ద్వారానే అత్యంత స్పష్టంగా వెల్లడించబడుతున్నాయి.

“శ్రీ రామానుజాచార్యుల వారు మరియు వారి దివ్య శిష్య బృందం”

ఈ సంసార సాగరంలో చిక్కుకుని అలమటిస్తున్న జీవాత్మలను ఉద్ధరించడం కోరకు, భగవద్ రామానుజుల వారు తమ అయాచిత నిరుపాధిక కరుణతో ఈ భూమిపై అవతరించారు. పూర్వాచార్యులైన బోధాయనులు, టంకులు, ద్రమిడులు మొదలైన మహర్షుల అడుగుజాడలను అనుసరిస్తూ, ఆయన సంస్కృత వేద వేదాంతాలలోని పరమ సత్యాలను తమ దివ్య గ్రంథాలలో అత్యంత నిపుణతతో వివరించారు. ఆయన అందించిన సాహిత్య కావ్య ప్రసాదాలన్నీ సంస్కృత భాషలోనే ఉన్నాయి. బ్రహ్మసూత్రాలకు ఆయన అనుగ్రహించిన మహోత్కృష్ట భాష్యమైన ‘శ్రీభాష్యం’ ద్వారా విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతం యొక్క సార్వభౌమత్వం జగద్విదితమైంది.అయితే, ఆ బ్రహ్మసూత్రాల అంతరార్థాలను నిరూపించే క్రమంలో, శ్రీభాష్యకారులు, నమ్మాళ్వార్లు మరియు ఇతర ఆళ్వారుల యొక్క దివ్య శ్రీసూక్తులను ఆధారంగా చేసుకున్నారు. ఈ పరమ రహస్యాన్ని శ్రీ అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ గారు తమ ‘ఆచార్య హృదయం’ అనే గ్రంథంలోని 65వ చూర్ణికలో అద్భుతంగా వెల్లడించారు: భాష్యకారర్ ఇదు కొణ్డు సూత్రంగళై ఒరుంగ విడువర్’- అనగా, భాష్యకారులు బ్రహ్మసూత్రాలలోని సందిగ్ధతలను తొలగించి, వాటి యథార్థ అర్థాలను నిశ్చయించడానికి ‘తిరువాయిమొళి’ లోని దివ్య జ్ఞానాన్ని ప్రమాణంగా ఉపయోగించుకున్నారు. ఈ విధంగా శాస్త్రం యొక్క అంతిమ సత్యాలను స్పష్టంగా వివరిస్తూ, ఆయన లోకంలో జ్ఞానజ్యోతిని వెలిగించి అజ్ఞానాంధకారాన్ని పటాపంచలు చేశారు.రామానుజుల వారి తదనంతర కాలంలో, నడాదూర్ అమ్మాళ్ గారు ఈ దివ్య సిద్ధాంతాలను కాలక్షేప ప్రవచనాల ద్వారా దేశదేశాలా ప్రచారం చేశారు. ఆ నడాదూర్ అమ్మాళ్ గారి వద్ద శిష్యరికం చేసి, వారు చెప్పిన విశేషాలను శ్రవణం చేసిన  శ్రుత ప్రకాశికా భట్టర్  (శ్రీ సుదర్శన సూరి)… శ్రీభాష్యానికి అత్యంత సుదీర్ఘమైన, వివరణాత్మకమైన వ్యాఖ్యానాన్ని లిఖించారు. ఆ వ్యాఖ్యానమే ‘శ్రుత ప్రకాశిక’ గా సుప్రసిద్ధమైంది. ఇది మొత్తం 36,000 గ్రంథాల (ముప్పై ఆరు వేల పడి) పరిమాణంలో విస్తరించి ఉంది. (గమనిక: ఇక్కడ ఒక గ్రంథం లేదా ఒక పడి అనగా 32 అక్షరాల కలయిక అని అర్థం).

ఆళ్వారులు తాము అనుగ్రహించిన దివ్య ప్రబంధాలలో శ్రీమన్నారాయణుని యొక్క అనంత కల్యాణ గుణగణాలను కీర్తించారు. ఈ దివ్య ప్రబంధాలన్నింటిలోకి, నమ్మాళ్వార్ అనుగ్రహించిన నాలుగు దివ్య ప్రబంధాలను సాక్షాత్తు ‘ద్రావిడ వేదము’ అని పిలుస్తారు. అవి 

• తిరువిరుత్తమ్ – ఋగ్వేద సారం
• తిరువాశిరియమ్ – యజుర్వేద సారం
• పెరియ తిరువన్దాది – అథర్వణవేద సారం
• తిరువాయిమొళి – సామవేద సారం

నమ్మాళ్వార్ అనుగ్రహించిన ‘తిరువాయిమొళి’ కి అత్యంత ప్రాచీనమైన, విశిష్టమైన ఐదు వ్యాఖ్యానములు  నేటికీ లభ్యమవుతున్నాయి.

• 6000 పడి (ఆఱాయిరప్పడి): ఎంపెరుమానార్ (శ్రీ రామానుజాచార్యుల) వారి దివ్య ఆజ్ఞానుసారం, వారి ప్రధాన శిష్యులైన తిరుక్కురుగైప్పిరాన్ పిళ్ళాన్  గారు దీనిని రచించారు.
• 9000 పడి (ఒన్బదినాయిరప్పడి): పరాశర భట్టర్ గారి దివ్య ఆజ్ఞానుసారం, వారి పరమ శిష్యులైన నంజీయర్  గారు దీనిని రచించారు.
• 24000 పడి (ఇరుబత్తునాలాయిరప్పడి): నంపిళ్లై గారి దివ్య ఆజ్ఞానుసారం, వ్యాఖ్యాన చక్రవర్తి అని కొనియాడబడే పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై గారు దీనిని రచించారు.
• 36000 పడి (ముప్పత్తాఱాయిరప్పడి – ఈడు వ్యాఖ్యానం): నంపిళ్లై గారు అనుగ్రహించిన దివ్య కాలక్షేప ప్రవచనాలను ఆధారంగా చేసుకుని, ‘వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై’ గారు దీనిని గ్రంథస్థం చేశారు.
• 12000 పడి (పన్నిఱాయిరప్పడి): తిరువాయిమొళికి ప్రతిపదార్థ తాత్పర్యాన్ని (పదాల వారీగా అర్థాన్ని) వివరిస్తూ, పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై గారి శిష్యులైన ‘వాది కేసరి అళగియ మణవాళ జీయర్’ గారు దీనిని అనుగ్రహించారు.

నంపిళ్లై గారి కాలక్షేప గోష్టి

ఈ వ్యాఖ్యానములన్నింటిలోకి, 36,000 పడి వ్యాఖ్యానాన్ని ‘ఈడు’ వ్యాఖ్యానము అని పిలుస్తారు. ‘ఈడు’ అనగా ‘సాటిలేనిది’ లేదా ‘అసమానమైనది’ అని అర్థం. ఇది పరిమాణంలో కచ్చితంగా శ్రీభాష్య వ్యాఖ్యానమైన ‘శ్రుత ప్రకాశిక’తో (36,000 పడి) సరితూగుతుంది. అయితే, ఈ వ్యాఖ్యానాన్ని వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై గారు తమ ఆచార్యులైన నంపిళ్లై గారి ముందస్తు అనుమతి తీసుకోకుండానే గ్రంథస్థం చేశారు. ఒకసారి నంపిళ్లై గారు అనుకోకుండా ఈ వ్యాఖ్యానాన్ని చూసి, దానిలోని అద్భుతమైన శైలికి, సుదీర్ఘమైన వివరణలకు ఎంతగానో ఆశ్చర్యపోయారు. కానీ, ఈ పరమ రహస్య వ్యాఖ్యానాన్ని అందరికీ వెల్లడించడానికి ఇది సరైన సమయం కాదని భావించి, ఆయన దానిని వడక్కు తిరువీధి పిళ్లై గారి నుండి తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్నారు.

ఆ తర్వాత, నంపిళ్లై గారు ఆ గ్రంథాన్ని ఈయుణ్ణి మాధవ పెరుమాళ్  గారికి అప్పగించి, కేవలం అర్హులైన శిష్యులకు మాత్రమే దీనిని రహస్యంగా బోధించవలసిందిగా ఆజ్ఞాపించారు. అంతేకాదు, భవిష్యత్తులో శ్రీ రామానుజాచార్యుల వారే మరొక్కసారి మరొక ఆచార్యునిగా (మణవాళ మామునులుగా) అవతరించి, ఈ ‘ఈడు’ వ్యాఖ్యానం యొక్క పూర్తి వైభవాన్ని లోకానికి చాటిచెప్తారని నంపిళ్లై గారు ఆనాడే ప్రవచించారు. ఆ విధంగా, ఈ వ్యాఖ్యాన రహస్యం గురు-శిష్య పరంపరలో, ఈయుణ్ణి మాధవ పెరుమాళ్ నుండి ఈయుణ్ణి పద్మనాభ పెరుమాళ్ గారికి, అక్కడి నుండి నాలూర్ పిళ్లై గారికి, వారి నుండి నాలూర్ ఆచ్చాన్ పిళ్లై గారికి, తదనంతరం తిరువాయిమొళి పిళ్లై గారికి మరియు చివరకు శ్రీ మణవాళ మామునులకు చేరింది.చివరకు, సాక్షాత్తు ఆ నంపెరుమాళ్ (శ్రీ రంగనాథస్వామి) దివ్య ఆజ్ఞానుసారం, శ్రీ మణవాళ మామునులు ఈ ‘ఈడు’ వ్యాఖ్యానాన్ని అందరి సమక్షంలో బహిరంగంగా ప్రవచించారు. అంతవరకు రహస్యంగా కొద్దిమందికి మాత్రమే బోధించబడిన ఈ వ్యాఖ్యానం, నంపెరుమాళ్ యొక్క దివ్య సంకల్పం మేరకు, ఆ స్వామి ముందే ‘పెరియ కోయిల్’ (శ్రీరంగం ఆలయం) లో ఒక సంవత్సరం పాటు నిరంతరాయంగా కాలక్షేపంగా సాగింది. ‘ఆని’ మాసంలో వచ్చిన మూలా (తిరుమూలం) నక్షత్రం నాడు ఈ ప్రవచన సామంజస్యం మంగళకరంగా సంపూర్ణమైంది (శాత్తుమురై). ఆ తరుణంలో, నంపెరుమాళ్ స్వయంగా ఒక చిన్న బాలుడి రూపంలో వచ్చి, మామునుల పట్ల అత్యంత గౌరవంతో ‘శ్రీ శైలేశ దయాపాత్రం’ అనే తనియన్ను (శ్లోకాన్ని) సమర్పించి, మణవాళ మామునులను తన ఆచార్యునిగా స్వీకరించారు. దీనితో శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలోని ‘ఓరాణ్ వళి’ ఆచార్య పరంపర సంపూర్ణత్వము నొందింది.

వడక్కు తిరువీధి పిళ్లై గారు ‘ఈడు 36,000 పడి’ రూపంలో గ్రంథస్థం చేసిన దివ్య తిరువాయిమొళి ప్రవచనాలను అనుగ్రహించిన మహానుభావులే నంపిళ్ళై గారు. ఈయన ఉభయ వేదాంతంలో సాటిలేని అఖండ పాండిత్యం కలవారు. వీరు నంజీయర్ గారి నుండి మన సంప్రదాయ రథసారథ్య బాధ్యతలను స్వీకరించి, శ్రీరంగాన్ని ప్రధాన కేంద్రంగా చేసుకుని ధర్మ ప్రచారం చేశారు. ఉభయ వేదాంతంలో ఆయనకున్న జ్ఞానం అసమానమైనది. ఆయన కాలంలో మన శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయం అత్యున్నత శిఖరాలకు చేరుకుంది.

మిగతా అనేకమంది ఆచార్యుల కాలంలో వలె బాహ్య పరమత అల్లకల్లోలాలు గానీ, ఇతర ఆటంకాలు గానీ ఏమీ లేకుండా నంపిళ్ళై గారి కాలంలో శ్రీరంగం పరమ శాంతియుతంగా, సుభిక్షంగా సాగింది. ఆ కాలంలోని శ్రీవైష్ణవులు అత్యంత భాగ్యశాలురు; ఎందుకంటే వారు ఎటువంటి లౌకిక చింతలు లేకుండా నిరంతరం ‘భగవద్ అనుభవం’ లోనే ఓలలాడేవారు. ప్రతిరోజూ అసంఖ్యాకమైన భక్తజన సమూహం ఆయన దివ్య ప్రవచనాలను వినడానికి తరలివచ్చేది. ఒకసారి, ఒక వైష్ణవ రాజు నంపిళ్లై గారి కాలక్షేప ప్రవచనం ముగిసిన తర్వాత అక్కడ గుమిగూడిన అశేష భక్తజనాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆ జనం వెళ్తున్న శైలిని, వారి సంఖ్యను చూసి ఆ రాజు ‘ఇది సాక్షాత్తు ఆ నంపెరుమాళ్ (శ్రీ రంగనాథస్వామి) వైభవాన్ని చూసి వస్తున్న గోష్ఠియా (సమూహమా)? లేక నంపిళ్లై గారి దివ్య ప్రవచనం విని వస్తున్న గోష్ఠియా?’ అని అబ్బురపడ్డాడు (అనగా, నంపిళ్లై గారి వైభవం సాక్షాత్తు భగవంతుని వైభవంతో తూగింది).

నంజీయర్ గారు – నంపిళ్ళై గారు

ఆయన కేవలం అఖండ జ్ఞానసంపన్నులు మాత్రమే కాదు, దానికి మించిన పరమ వినయశీలి కూడా. తమ ఆచార్యులైన నంజీయర్ గారి పట్ల ఆయన సంపూర్ణ శరణాగతి భావాన్ని కలిగి ఉండేవారు; వారిద్దరి మధ్య జరిగిన ఆధ్యాత్మిక సంభాషణలు, మధుర ఘట్టాలు నేటికీ శ్రీవైష్ణవుల గుండెల్లో పరమ ఆస్వాదనీయంగా నిలిచిపోయాయి. అపారమైన మేధాసంపత్తి మరియు అమితమైన నమ్రత అనే ఈ అరుదైన కలయికే, ఆయనకు లోకాచర్య  (జగద్గురువు) అనే మహోన్నత బిరుదును తెచ్చిపెట్టింది. ఆ బిరుదు ఆయనకు ఎలా లభించిందో ఆ దివ్య వృత్తాంతాన్ని ఇప్పుడు సంక్షిప్తంగా తెలుసుకుందాం.

“ఒకానొక సమయంలో, సాక్షాత్తు ఆ నంపెరుమాళ్ (శ్రీ రంగనాథస్వామి) సన్నిధిలోనే ముదలియాణ్డాన్ గారి పరంపరకు చెందిన ‘కందాడై తోళప్పర్’ అనే వారు నంపిళ్లై గారిని ఉద్దేశించి కొన్ని కఠినమైన, నిందాపూర్వకమైన మాటలు పలికారు. అప్పట్లో ఆయన నంపిళ్లై గారి అఖండ వైభవాన్ని, ఆచార్య లక్ష్మణాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోలేకపోయారు; ఆ అసూయ, అసహనమే ఆయన నోట అంత కఠిన పదాలుగా వెలుపలికి వచ్చాయి. కానీ, నంపిళ్లై గారు దానికి బదులుగా ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు. ఆ అవమానాన్ని పరమ నిశ్శబ్దంగా భరిస్తూ, భగవంతుని ప్రసాదంగా స్వీకరిస్తూ, ఆయన ఆలయం నుండి నిష్క్రమించి, ప్రశాంతంగా తమ ‘తిరుమాళిగై’ (నివాసము) కు చేరుకున్నారు.

తోళప్పర్ తమ తిరుమాళిగై (నివాసము) కు చేరుకున్నప్పుడు, అప్పటికే జరిగిన వృత్తాంతాన్ని ఇతరుల ద్వారా విన్న ఆయన ధర్మపత్ని, ఆయన ప్రవర్తనను తీవ్రంగా ఖండించి, హితవు పలికారు. నంపిళ్లై గారి అఖండ వైభవాన్ని, వారి మహోన్నత గుణాలను భర్తకు వివరించి, ‘మీరు వెంటనే వెళ్లి ఆ మహానుభావుని పాదపద్మాలపై పడి క్షమాపణ వేడుకోవాలి’ అని గట్టిగా పట్టుబట్టారు. ఆమె మాటలతో చివరకు తోళప్పర్ తమ తప్పును తెలుసుకుని, పశ్చాత్తాపంతో ఆ అర్ధరాత్రి వేళ నంపిళ్లై గారి తిరుమాళిగైకి వెళ్లాలని నిశ్చయించుకున్నారు.

ఆయన బయటకు వెళ్లడానికి ఇల్లు దాటి తలుపు తీయగానే, అక్కడ ఒక వ్యక్తి నిలబడి ఉండడం చూసి నిశ్చేష్టులయ్యారు. ఆ వ్యక్తి మరెవరో కాదు, స్వయంగా ఆ నంపిళ్లై గారే! తోళప్పర్ గారిని చూడగానే, నంపిళ్లై గారు ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా ఆయన పాదాలపై పడి సాష్టాంగ ప్రణామం ఆచరించారు. అంతేకాదు, ‘స్వామీ! నా వల్ల ఏదో పొరపాటు జరిగి ఉంటుంది, అందుకే కదా నాపై మీకు అంతటి ఆగ్రహం కలిగింది. దయచేసి నన్ను క్షమించండి’ అని వేడుకున్నారు.నంపిళ్లై గారి ఆ అయాచిత క్షమాగుణాన్ని, మహోన్నతత్వాన్ని చూసి తోళప్పర్ దిగ్భ్రాంతికి లోనయ్యారు. తప్పు చేసింది తాను అయితే, ఇంతటి సర్వతంత్ర స్వతంత్రుడైన జ్ఞాని, తనపై తప్పును వేసుకుని క్షమాపణ అడగడం ఆయన హృదయాన్ని ద్రవింపజేసింది. తోళప్పర్ వెంటనే నంపిళ్లై గారి పాదాలను ఆశ్రయించి ప్రణామం చేస్తూ, ‘స్వామీ! ఇంతటి అఖండ పాండిత్యం ఉన్న మీరు, ఇంతటి అపారమైన వినయ విధేయతలు కలిగిన మీరే ఈ జగత్తుకు నిజమైన గురువులు. అందుకే ఈ రోజు నుండి మిమ్ములను అందరూ “లోకాచార్యులు” (సమస్త విశ్వానికి గురువు) అని పిలుస్తారు’ అని ప్రకటించారు. ఎంతటి గొప్ప స్థానంలో ఉన్నా, ఇంతటి అణకువ కలిగిన వారే ‘లోకాచార్య’ పదవికి అర్హులని, ఆ స్థానానికి నంపిళ్లై గారే సర్వవిధాలా తగినవారని ఆయన కొనియాడారు.ఆ క్షణం నుండి తోళప్పర్ తమ మనసులోని ద్వేషాన్ని పూర్తిగా వీడి, తన భార్యతో కలిసి నంపిళ్లై గారికి పరమ భక్తితో సేవ చేయడం ప్రారంభించారు; అంతేకాక వారి వద్దే చేరి సకల శాస్త్రాల అంతరార్థాలను అభ్యసించారు. శ్రీ మణవాళ మామునులు ఈ పరమ పవిత్ర ఘట్టాన్ని తమ ‘ఉపదేశ రత్తిన మాలై’ గ్రంథంలో ప్రస్తావిస్తూ, తోళప్పర్ మరియు నంపిళ్లై ఇద్దరినీ అత్యంత వైభవంగా కీర్తించారు. ఈ ఘట్టం ద్వారా నంపిళ్లై గారి హృదయ నైర్మల్యం (పరిశుద్ధత) మనకు అర్థమవుతుంది; అలాగే ఒక ఆచార్యుని దివ్య సహవాసం వల్ల తోళప్పర్ కూడా ఎలా పరమ పవిత్రులుగా మారారో మనకు స్పష్టమవుతుంది.

                     నంపిళ్ళై గారి శ్రీ చరణముల యందు పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్, శ్రీరంగము

నంపిళ్లై గారి దివ్య వైభవం అనంతమైనది, హద్దులు లేనిది. వ్యాఖ్యాన చక్రవర్తిగా (వ్యాఖ్యానకర్తలలో సర్వసార్వభౌమునిగా) కీర్తించబడే  పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్లై  గారు, తిరుమంగై ఆళ్వారులు అనుగ్రహించిన ‘పెరియ తిరుమొళి’ ఐదవ పత్తులోని ఎనిమిదవ దశకానికి చెందిన ఏడవ పాశురమైన ‘ఓదువాయ్‌మైయుమ్’ వ్యాఖ్యానంలో, నంపిళ్లై గారి అఖండ వైభవాన్ని అత్యంత సుందరంగా వెల్లడించారు. నంపిళ్లై గారి మహోన్నతత్వాన్ని కొనియాడుతూ స్వయంగా పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్లై గారు అనుగ్రహించిన దివ్య సూక్తులు ఇక్కడ ఇవ్వబడ్డాయి.

ముఱ్పడ ద్వయత్తై కేట్టు, ఇతిహాస పురాణంగళైయుమ్ అధికరిత్తు, 

పరపక్ష-ప్రతిక్షేపత్తుక్కుడలాగ న్యాయ మీమాంసైగళై అధికరిత్తు, 

పోదు పోక్కుమ్ అరుళిచ్చెయలిలేయామ్బడి పిళ్ళైయైప్పోలే 

అధికరిప్పిక్క వల్లనైయిరే ‘ఒరుత్తన్’ ఎన్బదు

ఈ పాశురంలో, తిరుమంగై ఆళ్వారులు, సాక్షాత్తు ఆ కణ్ణన్ ఎంపెరుమాన్ (శ్రీకృష్ణ పరమాత్ముని) కే ఆచార్యులైన ‘సాందీపని మహర్షి’ వైభవాన్ని కీర్తిస్తున్నారు. అయితే, ఒక ఉత్తమ ఆచార్యులు అనేవారు ఎలా ఉండాలో లోకానికి వివరించే క్రమంలో, పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్లై గారు తమ ఆచార్యులైన నంపిళ్లై గారి అపార గుణగణాలను ఇక్కడ ప్రస్తావించారు. ప్రతి ఒక్క ముముక్షువు (మోక్షాన్ని కోరే జీవుడు) అనుసరించదగిన అత్యంత పరిపూర్ణమైన ఆచార్యులు నంపిళ్లై గారేనని ఆయన ఈ వ్యాఖ్యానం ద్వారా అత్యంత సుందరంగా నిరూపించారు.

పాశురానికి సరళ వివరణ- ఒక నిజమైన ఆచార్యులు అనేవారు కచ్చితంగా నంపిళ్లై గారి వలెనే ఉండాలి. ఆయన తన శిష్యులకు ఈ క్రింది విధంగా పరిపూర్ణమైన విద్యను అందించగలరు – మొట్టమొదట ద్వయ మహామంత్రం యొక్క పరమ అంతరార్థాలను ఉపదేశించడం, ఆపై ఇతిహాస పురాణాలను బోధించడం, ఆ తర్వాత పరమతాలను అర్థం చేసుకుని మన విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతాన్ని గట్టిగా స్థాపించడానికి అవసరమైన న్యాయ, మీమాంస వంటి శాస్త్రాలను నేర్పించడం; మరియు తన సొంత సమయాన్ని నిరంతరం ఆళ్వారుల దివ్య ప్రబంధాలను, వాటి మధుర భావాలను చర్చించడంలోనే గడపడం.

నంపిళ్లై గారి దివ్య కాలక్షేప ప్రవచనాలు, వినేవారిని పరవశింపజేసే అంతటి సమ్మోహనకరమైన శైలిలో సాగేవి. ఆయన సాధారణంగా శ్రీరంగ ఆలయంలోని పెరియ పెరుమాళ్ (శ్రీ రంగనాథస్వామి) సన్నిధికి అత్యంత సమీపంలో, ప్రాకారం యొక్క తూర్పు భాగంలో కూర్చుని ప్రవచనాలు అనుగ్రహించేవారు. ఒకసారి నంపిళ్లై గారి ప్రవచనామృతాన్ని వింటూ, ఆ పరమ మధురమైన రసానికి ముగ్ధుడైన పెరియ పెరుమాళ్, తన శయన ముద్ర నుండి పైకి లేచి, ప్రాకారం వైపు వంగి మరీ నంపిళ్లై గారిని దర్శించడానికి ప్రయత్నించారట!కానీ, అది గమనించిన స్వామి వారి అంతరంగిక కైంకర్యపరుడైన ‘తిరువిళక్కుప్పిచ్చన్’ అనే భక్తుడు, వెంటనే స్వామిని వెనక్కి నెట్టి, తిరిగి ఆయనను ఆదిశేషుని శయ్యపై పడుకోబెట్టాడు. ‘స్వామీ! నీవు అర్చా స్వరూపానివి (విగ్రహ రూపానివి). నీవు ఇలా కదిలితే లోకం తట్టుకోలేదు. దయచేసి నీ అర్చా సమాధి స్థితిని (నిశ్చలత్వాన్ని) వీడకు’ అని స్వామిని నిలువరించాడట!

నంపిళ్లై గారి సంపూర్ణ వైభవాన్ని మరియు వారి జీవిత చరిత్రను ఇక్కడ చదవవచ్చు: https://acharyas.koyil.org/index.php/2013/09/25/nampillai-telugu/

మన సంప్రదాయం యొక్క స్థాపిత సిద్ధాంతాలకు, పరమ రహస్యాలకు నంపిళ్లై గారి ‘ఈడు వ్యాఖ్యానమే’ అత్యంత సమగ్రమైన, ప్రామాణికమైన ఆధారం. రాజ సభలో ‘నడువిల్ తిరువీధి పిళ్లై భట్టర్’ మరియు  పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్  ల మధ్య జరిగిన ఒక అద్భుత వృత్తాంతం దీనిని నిరూపిస్తుంది. ఆ సభలో నడువిల్ తిరువీధి పిళ్లై భట్టర్ గారు, సాక్షాత్తు శ్రీరామచంద్రమూర్తి జటాయువుకు మోక్షాన్ని ప్రసాదించిన పరమ తత్వాన్ని, నంపిళ్లై గారు పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ గారికి ఉపదేశించిన దివ్య వివరణను ఉపయోగించి అత్యంత సులువుగా నిరూపించారు.ఆ తదనంతరం నడువిల్ తిరువీధి పిళ్లై భట్టర్ గారిలో కలిగిన పరివర్తన వల్ల, ఆయన నంపిళ్లై గారిని ఆశ్రయించి చేసిన శరణాగతిని బట్టి చూస్తే, లోకాచార్యులైన నంపిళ్లై గారి నోటి నుండి వెలువడే ఒక్కొక్క మాట కూడా అనంతమైన సంపదతో సమానమని మనకు స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. ఈ పరమ పవిత్రమైన చారిత్రక ఘట్టాన్ని మనం ‘నడువిల్ తిరువీధి పిళ్లై భట్టర్ వైభవం’ లో ఇక్కడ పూర్తిగా చదవవచ్చు/చూడవచ్చు.https://acharyas.koyil.org/index.php/2015/05/07/naduvil-thiruvidhi-pillai-bhattar-telugu/

చెన్నై నివాసి, కోయిల్ కందాడై వాధూల అణ్ణన్ స్వామి వారి పరమ శిష్యులైన శ్రీ ఉ. వే. గోపాలకృష్ణ దాసర్ (కోనార్) గారు చాలా కాలం క్రితమే ‘ఈడు వ్యాఖ్యానం’ నుండి అత్యంత సుందరమైన సూక్తులను, వాక్యాలను సేకరించి ఒక దివ్య సంకలనంగా కూర్చారు. ఆ వాక్యాలకు కోయిల్ విద్వాన్ శ్రీ ఉ. వే. ఆర్. నరసింహాచార్యర్ స్వామి (పరమపదవాసి) గారు అత్యంత సరళమైన తమిళ భాషలో అర్థాలను లిఖించారు.

ఆ వివరణ ఈ క్రింది ఇవ్వబడిన లింకులో చూడవచ్చు.

https://docs.google.com/file/d/0ByVemcKfGLucbWJNTUMzVS1KTzA/edit?usp=sharing

తొలుత 7-1-68 న విడుదలైన ఈ పరమ పవిత్ర గ్రంథాన్ని, తదనంతరం ‘శ్రీశైలేశ దయాపాత్రం’ పత్రికా సంపాదకులైన పుత్తూర్ రఘురామన్ స్వామి గారు పునర్ముద్రించారు.ఈ మహోన్నత సంకలనాన్ని, మరింత మంది శ్రీవైష్ణవ శ్రోతలు, జిజ్ఞాసువులు చదివి ఆస్వాదించే భాగ్యం కలగాలనే సంకల్పంతో, అడియేన్ (దాసుడు) దీనిని తెలుగు భాషలోకి  అనువదించడానికి వినమ్రంగా ప్రయత్నిస్తున్నాను. లోకాచార్యులైన నంపిళ్లై గారి అఖండ సాహిత్య సాగరంలో ఇది ఒక చిన్న నమూనా మాత్రమే అయినప్పటికీ, మనందరిలో భగవద్విషయం పట్ల అమితమైన రుచిని, ఆసక్తిని కలిగించి, చివరకు ఆ అగాధమైన భగవద్విషయ మహాసముద్రంలో మనల్ని పూర్తిగా ముంచివేస్తుందని అడియేన్ ఆశిస్తున్నాను. ఏ గురువుల అనుగ్రహం వల్ల అడియేన్ ఈ పరమ పవిత్రమైన ‘భగవద్విషయ’ (తిరువాయిమొళి ఈడు) కాలక్షేపాన్ని శ్రవణం చేసే భాగ్యం లభించిందో, ఆ గోమఠం శ్రీ ఉ. వే. సంపత్ కుమారాచార్యర్ స్వామి గారి చరణారవిందాలకు అడియేన్ నా అనంత కృతజ్ఞతా ప్రణామాలను సమర్పించుకుంటున్నాను.

• మొదటి భాగము
• రెండవ భాగము
• మూడవ భాగము
• నాల్గవ భాగము
• ఐదవ భాగము
• ఆరవ భాగము
• ఏడవ భాగము
• ఎనిమిదవ భాగము 
• తొమ్మిదవ భాగము
• పదవ భాగము
• పదకొండవ భాగము
• పన్నెండవ భాగము
• పదమూడవ భాగము
• పద్నాల్గవ భాగము
• పదిహేనవ భాగము
• పదహారవ భాగము
• పదిహేడవ భాగము
• పద్దెనిమదవ భాగము
• పంతొమ్మిదవ భాగము
• ముగింపు

ఈ శ్రేణిలోని అన్ని వ్యాసాలను కలిగి ఉన్న ఈ-బుక్: https://docs.google.com/file/d/0ByVemcKfGLucYlpMa1NheHc5Y1U/edit?usp=sharing 

అసలు తమిళ ప్రచురణకు సంబంధించిన ఈ-బుక్: https://docs.google.com/file/d/0ByVemcKfGLucbWJNTUMzVS1KTzA/edit?usp=sharing 

గమనిక: ఈ పరిచయంలోని కొంత భాగం, శ్రీ ఉ.వే. కారప్పంగాడు వేంకటాచార్య స్వామి వారి ఉపన్యాసం మరియు శ్రీ ఉ.వే. శతాభిషేకం గోవింద నరసింహాచార్య స్వామి వారి వ్యాసం ఆధారంగా శ్రీ ఉ.వే. వి.వి. రామానుజం స్వామి రాసిన వ్యాసంపై ఆధారపడి ఉంది.

ఆంగ్లంలో : https://granthams.koyil.org/divine-revelations-of-lokacharya-english/

అడియేన్ శ్రీ తేజ రామానుజ దాసి

ప్రూఫ్ రీడింగ్ చేసినవారు – ప్రసూన రామానుజ దాసి

https://granthams.koyil.org లో ఆర్కైవ్ ఉంచబడినది.

ప్రమేయం (లక్ష్యం) – https://koyil.org
ప్రమాణం (గ్రంధాలు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాతా(ఉపదేశకులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్యా/పిల్లల పోర్టల్ – https://pillai.koyil.org