శ్రీః శ్రీమతే శఠగోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః
నంపిళ్ళై గారు – తిరువల్లిక్కేణి
41.అవ్యక్తత్తినుడైయ వ్యక్తతదశైయిఱే మహానాగిఱతు.
మూల ప్రకృతి అనేది సమస్త భౌతిక జగత్తుకు ఆది కారణమైన మూల ద్రవ్యం. సత్త్వము, రజస్సు మరియు తమస్సు అనేవి ఈ ప్రకృతి యొక్క మూడు గుణాలు. ప్రకృతి యొక్క వ్యక్తం కాని (కనిపించని) సూక్ష్మ అవస్థను ‘అవ్యక్తము’ అంటారు. ఈ అవ్యక్త స్థితిలో సత్త్వ, రజో, తమో గుణాలు మూడూ సమస్థితిలో సమానంగా ఉంటాయి. ఎప్పుడైతే ఈ మూడు గుణాల సమస్థితి తప్పి అసమానంగా మారతాయో, అది ప్రకృతి యొక్క వ్యక్త (స్థూల) అవస్థకు దారితీస్తుంది. అలా వ్యక్తమైన భౌతిక ద్రవ్యం యొక్క మొట్టమొదటి వికార అవస్థయే ‘మహత్’ (మహత్తత్త్వము).
గమనిక : ఈ పరమ సిద్ధాంతాలను పిళ్లై లోకాచార్యులవారు తమ ‘తత్త్వత్రయం’ దివ్య ప్రబంధంలో అత్యంత సుందరంగా విశదీకరించారు. ఈ గ్రంథాన్ని ‘కుట్టి భాష్యం’ (సంక్షిప్త శ్రీభాష్యం శ్రీభాష్యంలో వివరించబడిన సమస్త వేదాంత సిద్ధాంతాలను అత్యంత సుబోధకంగా, సంక్షేపంగా ఆవిష్కరించడం చేత) అని కూడా పిలుస్తారు. జగదాచార్యులైన శ్రీ మణవాళ మామునులు ఈ ప్రబంధానికి అద్భుతమైన దివ్య వ్యాఖ్యానాన్ని ప్రసాదించారు, ఇది సంస్కృత వేదాంత సారమంతటినీ అత్యంత శ్రేష్ఠమైన రీతిలో వెలికితీస్తుంది. దీనికి సంబంధించిన సంక్షిప్త ఆవిష్కరణ కోసం https://granthams.koyil.org/thathva-thrayam-telugu/
ను సందర్శించవచ్చు. ప్రత్యేకించి, ఇందులో ‘అచేతన’ (భౌతిక ద్రవ్యం) తత్త్వానికి సంబంధించిన అంశాలు అత్యంత లోతుగా చర్చించబడ్డాయి.
42.సాత్వికమాయుమ్ రాజసమాయుమ్ తామసమాయుమ్ మూన్ఱు వగైప్పట్టిఱే అహంకారంతాన్ ఇరుప్పతు.
అహంకారము అనేది మనలను మోహంలో పడేసి, భౌతిక శరీరాన్నే ఆత్మగా పొరబడేలా చేసే మూల కారణము (దేహాత్మాభిమానం). ఇది అచేతన తత్త్వానికి చెందిన 24 భౌతిక ద్రవ్యాలలో ఒకటి. ఇది ‘మహత్’ (మహత్తత్త్వము) నుండి ఆవిర్భవిస్తుంది. అహంకారము మూడు రకాలుగా ఉంటుంది.అవి సాత్త్విక అహంకారము, రాజస అహంకారము మరియు తామస అహంకారము.
అహంకారము అంటే ‘అనాత్మని ఆత్మ బుద్ధి’ అనగా అజ్ఞానం చేత భౌతిక శరీరమే (దేహమే) ఆత్మ అని పొరబడడం. ఆధ్యాత్మిక ప్రగతిలో ఇది మొదటి మరియు అత్యంత పెద్ద అవరోధం. మనం దేహము కాదు, దేహియైన ఆత్మ అనే సత్యాన్ని గ్రహించి, దేహాత్మ భ్రమను వీడేంత వరకు వేరే ఏ ఆధ్యాత్మిక విషయాలను మనం సరిగ్గా అర్థం చేసుకోలేము; ఎందుకంటే మన మూల గుర్తింపు ఆలోచనే ఇక్కడ తప్పుగా ఉంది. అందుకే భగవద్గీత రెండవ అధ్యాయమంతటా కణ్ణన్ ఎంబెరుమాన్ (శ్రీకృష్ణ భగవానుడు) ముందుగా ఆత్మ స్వరూపాన్నే నిరూపించాడు. రెండవ అధ్యాయం 12వ శ్లోకంలో ‘న త్వేవాహం’ ద్వారా జీవాత్మ వినాశనం లేనివాడని (నిత్యుడని) మరియు దేహము అనిత్యమైనదని వెంటనే స్పష్టం చేశాడు. అదే శ్లోకంలో స్వామి అసంఖ్యాకమైన జీవాత్మల ఉనికిని, ప్రతి జీవాత్మ యొక్క ప్రత్యేక వ్యక్తత్వాన్ని నిరూపిస్తూ, పరమాత్మ జీవాత్మ కంటే భిన్నమైనవాడని సిద్ధాంతీకరించాడు.జీవాత్మ గురించి వివరణ ఈ కింది లింకులో చూడవచ్చు. https://granthams.koyil.org/thathva-thrayam-telugu/
43.సాత్త్విక అహంకార కార్యం ఏకాదశ ఇంద్రియంగళ్. తామస అహంకార కార్యం పృథివ్యాది భూతంగళ్. ఇరణ్డుక్కుమ్ ఉపకారమాయ్ ఇరుక్కుమ్ రాజస అహంకారం.
సాత్త్విక అహంకారం నుండి ఐదు జ్ఞానేంద్రియాలు, ఐదు కర్మేంద్రియాలు మరియు ఒకటి మనస్సు (మొత్తం ఏకాదశ ఇంద్రియాలు) పరిస్ఫుటంగా ఆవిర్భవిస్తాయి.
జ్ఞానేంద్రియాలు (5): శ్రోత్రము (చెవులు), త్వక్కు (చర్మం), చక్షుస్సు (కళ్ళు), జిహ్వ (నాలుక) మరియు ఘ్రాణము (ముక్కు).
కర్మేంద్రియాలు (5): వాక్కు (నోరు/శబ్దోచ్ఛారణ), పాణి (చేతులు), పాదము (కాళ్ళు), పాయువు (విసర్జనాంగము) మరియు ఉపస్థ (ప్రజనోత్పత్తి అంగము).
తామస అహంకారం నుండి సమస్త భౌతిక సృష్టికి ఆధారమైన పంచభూతాలు (ఐదు మూలకాలు) వెలువడుతాయి.
పంచభూతాలు (5): ఆకాశము (శూన్యము), వాయువు (గాలి), అగ్ని (తేజస్సు), అపః/జలము (నీరు) మరియు పృథివి (భూమి).
రాజస అహంకారమనేది తన నుండి స్వయంగా దేనినీ సృష్టించనప్పటికీ, సాత్త్విక మరియు తామస అహంకారాలు ఆయా సృష్టి కార్యాలను నిర్వర్తించడంలో అత్యంత అనుకూలమైన సహాయక శక్తిగా (ఉపకారకంగా) నిలుస్తాయి.
గమనిక : https://granthams.koyil.org/thathva-thrayam-telugu/
ఇంకా వివరాలకు ఈ పై లింకులో చూడవచ్చు.
44.కిట్టినార్కు సామ్యాపత్తియిఱే ఫలమ్.
జీవాత్మకు లభించే నిజమైన పరమ మంగళం (శ్రేయస్సు) ఎంపెరుమాన్ (శ్రీమన్నారాయణుని) శ్రీచరణాలను చేరుకోవడమే. తనను ఆశ్రయించి చేరిన ముముక్షువులకు స్వామి ‘సామ్యాపత్తి మోక్షాన్ని’ అనుగ్రహిస్తాడు. ఈ అమోఘమైన తత్త్వాన్ని తిరుమంగై ఆళ్వార్లు తమ ‘పెరియ తిరుమొళి’ 11.3.5వ పాశురంలో ‘తమ్మైయే ఒక్క అరుళ్ సెయ్వర్’ (భగవంతుడు ముక్తాత్మునికి తనతో సమానమైన జ్ఞాన, ఆనంద గుణాలను, పరమపద అప్రాకృత శోభను అనుగ్రహిస్తాడు) అని అత్యంత సుందరంగా కొనియాడారు.
గమనిక : సామ్యాపత్తి మోక్షము అంటే భగవంతుని నిర్హేతుక కృప చేత ముక్తాత్మ ఎనిమిది దివ్య గుణాలను (అష్ట గుణాలను) పొందడం.ఈ ఎనిమిది గుణాలు భగవంతుని యందు నిత్యము, పరిపూర్ణముగా ఉంటాయి. అయితే, ఈ అష్ట గుణాలకు అతీతంగా శ్రియఃపతిత్వము (శ్రీ మహాలక్ష్మికి దివ్య భర్త అయి ఉండడం), శేషశయిత్వము (ఆదిశేషునిపై శయనించి ఉండడం), ఉభయ విభూతి నాథత్వము (లీలా విభూతి మరియు నిత్య విభూతి అనే రెండు లోకాలకూ ఏకైక సార్వభౌముడై ఉండడం) మొదలైన కొన్ని విశిష్ట ధర్మాలు/గుణాలు కేవలం భగవంతునికి మాత్రమే అసాధారణమైనవి (స్వకీయమైనవి).
ఆ ఎనిమిది గుణాలు ఇక్కడ వివరించబడినది :
1.అపహతపాప్మా : సమస్త పాపములు, సమస్త భౌతిక కర్మల నుండి పరిపూర్ణమైన విముక్తి కలిగి ఉండడం.
2.విజరః : ముసలితనం (జరాభారము/రూపవికారము) ఏమాత్రం లేక నిత్య నూతన శోభతో వెలసిల్లడం.
3.విమృత్యుః : మరణము, దేహపాతము లేదా వినాశనము లేక నిత్యత్వంలో ప్రకాశించడం.
4.విశోకః : ఎలాంటి మానసిక దుఃఖములు, శోకములు లేదా ఆవేదనలు దరిచేరకపోవడం.
5.విజిఘత్సః : భౌతికమైన ఆకలి లేదా ఆహార వేదన లేకపోవడం.
6.అపిపాసః : భౌతికమైన దప్పిక లేదా తృష్ణ లేకపోవడం.
7.సత్యకామః : భగవదనుభవానికి, దివ్య కైంకర్యానికి సంబంధించిన సమస్త కోరికలు సిద్ధించి ఉండడం.
8.సత్యసంకల్పః : సంకల్పించిన మరుక్షణమే ఏ ఆటంకమూ లేకుండా సమస్త కార్యాలను, కైంకర్యాలను నెరవేర్చగలిగే సామర్థ్యం కలిగి ఉండడం.
45.ముక్తర్ పంచ వింశతి వార్షికరాయిరుప్పర్గళిఱే – నిరంతర భగవదనుభవత్తాలే
ముక్తాత్మలు నిరంతరం ఎడతెగని భగవదనుభవంలో తేలియాడడం వల్ల, పరమపదంలో ఎల్లప్పుడూ 25 సంవత్సరాల పరువపు నవయౌవన శోభతో ప్రకాశిస్తారు.
గమనిక :
నిరంతర భగవదనుభవము అనేది ఒక చేతనుడు తన నిత్య నవయౌవనాన్ని తిరిగి పొందడానికి మరియు దాన్ని నిలబెట్టుకోవడానికి దారితీస్తుంది (ఇది భౌతిక కోణంలో జరిగేది కాదు – ఇది భగవంతుని నిర్హేతుక కృప వల్ల ప్రాప్తించే ఒక దివ్య ఆత్మ సిద్ధాంతము). దీనికి సంబంధించిన కొన్ని సుందరమైన దృష్టాంతాలను/ఉదాహరణలను మనం పరిశీలిద్దాం.
దశరథ చక్రవర్తి నిరంతరం శ్రీరామచంద్రుని దివ్య మంగళ విగ్రహాన్ని దర్శిస్తూ, ఆ స్వామి గుణానందంలో తేలియాడేవారు. ఆ నిరంతర భగవదనుభవంలో ఆయన తన స్వంత వృద్ధాప్య దేహాన్ని కూడా విస్మరించి, ఆత్మపరంగా నవయౌవనాన్ని తిరిగి పొందుతుండేవారు. ఈ నిరంతర భగవదనుభవ రసజ్ఞతను కులశేఖరాళ్వార్లు తమ పెరుమాళ్ తిరుమొళి (9.4) లోని ‘వా పోగు వా’ అనే దివ్య పాశురంలో అత్యంత సుందరంగా ఆవిష్కరించారు.
తిరుప్పావై 11వ పాశురమైన ‘కట్రు కఱవై’ లో కూడా ఇదే దివ్య ఆత్మ సిద్ధాంతం వివరించబడింది. ఇక్కడ ‘కట్రు’ అంటే లేగదూడ అని, ‘కఱవై’ అంటే పాలిచ్చే ఆవు అని అర్థము. అయితే, ‘లేగదూడ పాలు ఇవ్వడం ఎలా సాధ్యమవుతుంది?’ అనే సందేహం కలిగినప్పుడు, ఆచార్యులైన అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ తమ వ్యాఖ్యానంలో అత్యంత సుందరంగా సమన్వయించారు – పరమపదంలో నిరంతర భగవదనుభవం వల్ల ముక్తాత్మలు ఎల్లప్పుడూ 25 సంవత్సరాల నవయౌవనంతో నిలిచి ఉన్నట్లే, ఇక్కడ గోకులంలో శ్రీకృష్ణుని దివ్య స్పర్శ మరియు సాంగత్యం వల్ల ఆ ఆవులు ఎప్పటికీ లేగదూడలవలె నిత్య నవయౌవన శోభతో ప్రకాశిస్తూనే (కట్రు), అపరిమితంగా పాలనిచ్చే ఆవులుగా (కఱవై) విరాజిల్లుతున్నాయి.
46.క్షుద్ర విషయంగళాయ్ అనుభవిక్క పుక్కాల్, అవై అల్పాస్థిరత్వాది దోష తుష్టమాగైయాలే, అనుభవిక్కుమ్ కాలముమ్ అల్పమాయిరుక్కుమ్.
భగవద్ విషయానికి (భగవదనుభవానికి) వెలుపల ఉండే లౌకిక సుఖాలన్నీ అత్యంత అల్పమైనవి మరియు అశాశ్వతమైనవి. ఆ కారణం చేతనే, అలాంటి ప్రాకృత భోగములన్నీ అత్యంత క్షణికమైనవి (చాలా తక్కువ సమయం మాత్రమే నిలిచేవి).
47.అనుభావ్య విషయమ్ అపరిచ్ఛిన్నమాగైయాలే కాలముమ్ అనంతకాలమాయ్ ఇరుక్కుమ్.
నమ్మాళ్వార్లు తిరుక్కుడందై (కుంభకోణం) దివ్యదేశంలో వేంచేసియున్న శ్రీఆరావముదన్ ఎంబెరుమాన్ను ఎన్నటికీ తరగని, తృప్తి తీరని ‘అపరిమిత అమృతము’ (ఆర్ ఆవముదు) అని పరమానందంతో కొనియాడారు.
భగవానుడు పరిమితులు లేని అనంత స్వరూపుడు, అపార గుణసాగరుడు కావడం చేత, ఆ స్వామికి సమర్పించే ఆనందమయమైన కైంకర్యము (దివ్య సేవ) కూడా ఎప్పటికీ ఎడతెగకుండా శాశ్వతంగా కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.
48.మాతా పితాక్కళ్ కుఱైవాళర్ పక్కలిలేయిఱే ఇరంగువదు
నమ్మాళ్వార్లు శ్రీరంగనాథ దివ్యధామంలో పవళించియున్న ఎంబెరుమాన్ (శ్రీరంగనాథుని) యొక్క ‘వ్యూహ సౌహార్దాన్ని’ – అనగా క్షీరసాగరంలో పవళించి సృష్టి చింతన చేస్తూ కూడా, సంసారి జీవుల యోగక్షేమాల కోసం తపించే అత్యున్నత వాత్సల్య గుణాన్ని పరిపూర్ణంగా కొనియాడారు.
కన్నతల్లిదండ్రులకు (శారీరకంగా లేదా మానసికంగా) అశక్తులైన, బలహీనులైన పిల్లల పట్లనే అత్యంత అనురాగము, ఆర్తి మరియు రక్షణ చింతన ఎక్కువగా ఉంటాయి.
గమనిక : భగవానుడు సంసార చక్రంలో చిక్కుకొని అలమటిస్తున్న బద్ధ జీవాత్మల పట్ల అత్యంత దయామయుడు మరియు నిరంతరం వారి క్షేమం గురించే తీవ్రంగా ఆందోళన చెందుతుంటాడు. పరిపూర్ణ జ్ఞానంతో నిరంతరం భగవత్ కైంకర్యంలో తేలియాడే నిత్యసూరులు (నిత్యులు), ముక్తాత్మలు (ముక్తులు) వేరు, ఈ అజ్ఞాన సంసారంలో బంధించబడి అలమటించే బద్ధజీవులు వేరు. అయినప్పటికీ, ఈ బద్ధ జీవాత్మలు కూడా తమ మూల స్వరూప జ్ఞానాన్ని (గుర్తింపును) గ్రహించి శ్రీమన్నారాయణుడే తమ ఏకైక ప్రభువు మరియు రక్షకుడని అంగీకరించిన మరుక్షణమే, ఆ నిత్యులతో సమానంగా నిత్య కైంకర్యాన్ని పొందే పరిపూర్ణ అర్హతను కలిగి ఉన్నారు. బద్ధ జీవాత్మలలో ఈ ఆత్మజ్ఞానాన్ని, చైతన్యాన్ని రగిలించి రక్షించడం కోసం ఎంబెరుమాన్ ఎంతో శ్రమకోర్చి ఈ క్రింది అద్భుతమైన ప్రయత్నాలను చేస్తాడు.
- సృష్టి చేయడం : ప్రళయ కాలంలో నామరూపాలు లేక, చేతనాచేతన వ్యత్యాసం తెలియక మూగవోయి పడివున్న బద్ధ జీవాత్మలకు మళ్లీ అవకాశమిస్తూ లీలా సృష్టిని గావించడం.
- కరణ కలేబరాలను ప్రసాదించడం : ఆత్మ తన భగవత్-కైంకర్య జ్ఞానాన్ని వికసింపజేసుకోవడానికి అనువుగా శరీరాన్ని (కలేబరము), ఇంద్రియాలను (కరణములు) అనుగ్రహించడం.
- జ్ఞానాన్ని అనుగ్రహించడం : సరియైన దారిలో నడవడానికి కావలసిన వివేకాన్ని, ధర్మభూత జ్ఞాన చైతన్యాన్ని జీవునిలో రగిలించడం.
- అంతర్యామిగా తోడుండడం మరియు మార్గదర్శనం చేయడం : ప్రతి జీవాత్మ హృదయ కమలంలో ‘అంతర్యామిగా’ ఎల్లప్పుడూ నివసిస్తూ, జీవుడు చేసే ప్రతి పనికి సాక్షిగా, అనుజ్ఞాతగా నిలిచి సన్మార్గంలో నడిపించడం.
- శాస్త్రాలను అనుగ్రహించడం : తన దివ్య స్వరూప రూప గుణ విభూతులను, ధర్మాధర్మాలను స్పష్టంగా గ్రహించడానికి వేదములు, స్మృతులు, పురాణాది శాస్త్రాలను ప్రసాదించడం.
- అవతారాలుగా సంసారంలోకి దిగిరావడం : శాస్త్ర నియమాలకు భయపడి దూరమయ్యే జీవులను రక్షించడానికి, తాను స్వయంగా రామ, కృష్ణ, నృసింహాది దివ్య విభవావతారాలుగా ఈ శోక సముద్రమైన సంసారంలోకి అవతరించి తన సౌలభ్య సౌశీల్యాలను ప్రదర్శించడం.
- ఆళ్వార్లు మరియు ఆచార్యుల ఆవిర్భావాన్ని సుగమం చేయడం : తన కంటే కూడా బద్ధజీవుల పట్ల పరమ దయామయులైన ఆళ్వార్లను, భగవద్రామానుజాది పూర్వాచార్యులను ఈ భువికి పంపి, వారి దివ్య ఉపదేశాల ద్వారా సంసారి జీవులను ఉద్ధరించడం.
ఈ పరమ దివ్య సిద్ధాంతాలన్నీ పిళ్లై లోకాచార్యులు అనుగ్రహించిన శ్రీవచన భూషణ దివ్య శాస్త్రంలోని 381వ సూత్రమైన – ‘త్రిపాద్ విభూతియిలే పరిపూర్ణ అనుభవమ్ నడవా నిఱ్క…’ మరియు దాని తదనంతర సూత్రాలలో అత్యంత సుందరంగా, స్పష్టంగా ఆవిష్కరించబడ్డాయి. ఈ దివ్య సూత్రం భగవానుని ‘నిర్హేతుక కృపను’ (ఎలాంటి కారణమూ ఆశించని అపార దయావృష్టిని) సమగ్రంగా, పరిపూర్ణంగా సిద్ధాంతీకరిస్తుంది. దీనిలోని నిగూఢమైన ఆత్మ తత్త్వాన్ని శ్రీమణవాళ మామునులు తమ దివ్య వ్యాఖ్యానంలో వర్ణనాతీతమైన శోభతో ప్రసరింపజేశారు.
49.తెళివిశుంబాకైయాలే అన్నిలమ్ తానే సొల్లువిక్కుమ్. ఇరుళ్ తరుమా జ్ఞాలమాకైయాలే ఇన్నిలమ్ అత్తై తవిర్పిక్కుమ్.
పరమపదము (శ్రీవైకుంఠము) అనేది అనంతమైన బ్రహ్మానందము మరియు అపరిచ్ఛిన్నమైన పరిపూర్ణ జ్ఞానప్రకాశంతో విరాజిల్లే దివ్య లోకము. అందుకే ఆ పరమపద ధామమే స్వయంగా ప్రతి ఒక్కరి చేత శ్రీమన్నారాయణుని దివ్య గుణగానాన్ని (సామ గానము మొదలైన అమృత స్తోత్రాల ద్వారా) నిరంతరం చేయిస్తుంది. కానీ ఈ సంసారము అవిద్య, అజ్ఞానమనే గాఢాంధకారంతో నిండియున్నది. అందుకే ఈ భౌతిక ప్రపంచము ప్రతి ఒక్కరినీ అల్పమైన లౌకిక విషయాలలో, క్షుద్ర భోగాలలో బంధించి ఉంచుతుంది.
50.భగవన్నామ సంకీర్తనముమ్ భాగవత సహవాసముమ్ సత్తాయాతారకమ్.
భక్తులు భగవానుని దివ్య నామాలను సదా సంకీర్తనం చేయడం ద్వారా మరియు భాగవతుల (భగవద్భక్తుల) దివ్య సాంగత్యంలో కైంకర్యాలు ఆచరించడం ద్వారానే తమ ఆత్మ సత్తాను (జీవనాన్ని) నిలబెట్టుకుంటారు (ఉజ్జీవిస్తారు).
ఆంగ్లంలో: https://granthams.koyil.org/2013/08/03/divine-revelations-of-lokacharya-5/
అడియేన్ శ్రీ తేజ రామానుజ దాసి
ప్రూఫ్ రీడింగ్ చేసినవారు – ప్రసూన రామానుజ దాసి
https://granthams.koyil.org లో ఆర్కైవ్ ఉంచబడినది.
ప్రమేయం (లక్ష్యం) – https://koyil.org
ప్రమాణం (గ్రంధాలు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాతా(ఉపదేశకులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్యా/పిల్లల పోర్టల్ – https://pillai.koyil.org