శ్రీ: శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
శ్రీ పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్, నంపిళ్ళై వారి శ్రీ పాదముల వద్ద, శ్రీరంగం
పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ కృపతో సంకలనం చేయబడిన ఈ గ్రంథం – వార్తామాలైను మనం అనుభవిస్తున్నాము. ఇది పూర్వాచార్యుల ఉపదేశాలు మరియు వారి జీవిత చరిత్రలకు (ఐతిహ్యాలకు) సంబంధించిన సంకలనం. గత వ్యాసంలో ఎనిమిదవ వార్తై వరకు మనం ఆస్వాదించాము.
ప్రతి వార్తైలో మన శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయానికి సంబంధించిన ఒక నిర్దిష్ట విషయాన్ని వివిధ ఆచార్యులు చెప్పిన ఉదాహరణలతో సహా వివరించబడుతుంది. ఎనిమిదవ వార్తైలో ఆత్మ, ధర్మభూత జ్ఞానం, ధర్మి జ్ఞానం గురించి విశదంగా చూశాము. ఇప్పుడు తొమ్మిదవ వార్తైను ప్రారంభిద్దాం.
తొమ్మిదవ వార్తై
చేతనన్ ఒన్ఱై నినైక్కుమ్-పోదు ఈశ్వరన్ తిరువుళ్ళత్తిలే ఆఱు ప్రకారమాన నినైవు కూడిన పోదాయ్త్తు నినైక్కలావదు. అవై ఎవై ఎన్నిల్; – కర్తృత్వమ్, కారయితృత్వమ్, ఉదాసీనత్వమ్, అనుమంతృత్వమ్, సహకారిత్వమ్, ఫలప్రదత్వమ్ ఆగిఱ ఇవై.
కర్తృత్వమ్ ఆవదు – తాన్ ముదల్ నినైక్కై; కారయితృత్వమ్ ఆవదు – అన్నినైవు ఇవనై నినైప్పిక్కై; ఉదాసీనత్వమ్ ఆవదు – నినైప్పిక్కుమ్ ఇడత్తిల్ ఇవన్ కర్మమడియాగ నినైప్పిక్కై; అనుమంతృత్వమ్ ఆవదు – ఇవన్ నినైక్కుమ్ ఇడత్తిల్ విలక్క వల్లనాయిరుక్కచ్-చ్చెయ్దే విలక్కాదొళిగై, సహకారిత్వమ్ ఆవదు – చేతనన్ ఈశ్వరనై-యొళియ ఒరు ప్రవృత్తి నివృత్తి క్షమనన్ఱిక్కే యిరుక్కై; ఫలప్రదత్వమ్ ఆవదు – ఇవై ఇత్తనైయుమ్ ఇవన్ పణ్ణిన కర్మత్తినుడైయ ఫలమాయిరుక్కై.
వివరణ
ఇది అత్యంత అందమైన వార్తై. ఇందులో ఒక గంభీరమైన సిద్ధాంత విషయాన్ని (తత్వాన్ని) లోతుగా వివరించారు. ఈ విషయం అనేక శాస్త్రాలలో కూడా కనిపిస్తుంది.
మన వేదాంతంలో, ముఖ్యంగా బ్రహ్మసూత్రంలో చెప్పబడిన ఒక ముఖ్యమైన సిద్ధాంతాన్ని పరిశీలిద్దాం. వ్యాసాచార్యులు ఇలా పేర్కొంటారు: “వైషమ్యనైర్ఘృణ్యే న సాపేక్షత్వాత్ తథా హి దర్శయతి” (బ్రహ్మసూత్రం 2.1.34). దీని అర్థం ఏమిటంటే, ఎంపెరుమాన్కు పక్షపాతం (వైషమ్యం) గానీ, కౄరత్వం (నైర్గుణయం) గానీ లేవు.
ఈ విషయాన్ని మన ఆచార్యులు ఎంతో స్పష్టంగా వివరించారు. ఈ జగత్తులో సృష్టి, స్థితి, సంహారం నిరంతరం జరుగుతూనే ఉంటాయి. ఎంపెరుమాన్ ఎవరికీ పక్షపాతం చూపడు, కొంతమందిని మంచివారిగా సృష్టించి వారికి సులభంగా మోక్షం ప్రసాదించడం గానీ, మరికొందరిని చెడ్డవారిగా సృష్టించి వారిని సంసారంలోనే ఉంచడం గానీ ఆయన చేయడు. అందువల్ల, వ్యాసాచార్యులు చెప్పినట్లుగా ఆయన సంపూర్ణ నిష్పక్షపాతి.
అలాగే, జీవాత్మ తన కర్మలకు తానే బాధ్యుడు; ఎంపెరుమాన్ కాదు. జీవుడు చేసిన కర్మలకు అనుగుణంగా వాటి ఫలితాలను మాత్రమే ఎంపెరుమాన్ ప్రసాదిస్తాడు; తన స్వేచ్ఛానుసారం కాదు. అందువల్ల ఆయనను క్రూరుడని కూడా చెప్పలేము. ఈ విధమైన దోషాలు ఆయనలో ఉంటే, అనంత కరుణాస్వరూపుడైన మరియు అందరిపట్ల సమభావం కలిగిన ఎంపెరుమాన్ స్వరూపానికే విరుద్ధమవుతాయి.
భగవంతుడు స్వయంగా “సమోఽహం సర్వభూతేషు” (శ్రీమద్భగవద్గీత 9.29) అని, అన్ని భూతాల పట్ల తాను సమభావంతో ఉన్నానని ప్రకటించాడు. అలాగే “సుహృదం సర్వభూతానాం” (శ్రీమద్భగవద్గీత 5.29) అని, సమస్త ప్రాణులకు తానే నిజమైన మిత్రుడని కూడా ఉపదేశించాడు.
సాధారణంగా, ఎంపెరుమాన్ ప్రతి జీవుని అంతర్యామిగా ఉండి, వారికి శ్రేయోమార్గాన్ని చూపాలనే సంకల్పంతో ఉంటాడు. అయితే, అనాది కాలం నుండి జీవాత్మలు తమ కర్మవశాత్తు ఈ సంసారంలోనే తిరుగుతున్నాయి. వారిలో ఎవరు ఎంపెరుమాన్ చూపిన మార్గాన్ని స్వీకరిస్తారో, వారు మోక్షాన్ని పొందుతారు. ఇదే మన శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలో సాధారణంగా అంగీకరించబడిన అర్థం.
ఇప్పుడు ఈ వార్తై యొక్క అర్థాన్ని పరిశీలిద్దాం.
చేతనన్ ఒన్ఱై నినైక్కుమ్-పోదు ఈశ్వరన్ తిరువుళ్ళత్తిలే ఆఱు ప్రకారమాన నినైవు కూడిన పోదాయ్త్తు నినైక్కలావదు. ఒక చేతనుడు (చేతన – జ్ఞానవంతుడు) ఏదైనా ఒక విషయం గురించి ఆలోచించేటప్పుడు, ఎంపెరుమాన్ మనస్సులో (తిరువుళ్ళమ్) ఆరు రకాల ఆలోచనలు కలుగుతాయి. అది లేకుండా, ఆత్మ దేని గురించి ఆలోచించలేదు.
అవై ఎవై ఎన్నిల్; – కర్తృత్వమ్, కారయితృత్వమ్, ఉదాసీనత్వమ్, అనుమంతృత్వమ్, సహకారిత్వమ్, ఫలప్రదత్వమ్ ఆగిఱ ఇవై. ఆ ఆరు ఆలోచనలు – కర్తృత్వమ్, కారయితృత్వమ్, ఉదాసీనత్వమ్, అనుమంతృత్వమ్, సహకారిత్వమ్ మరియు ఫలప్రదత్వమ్. వాటిలో ప్రతిదాన్ని క్రింద వివరించబడ్డాయి.
కర్తృత్వమ్ ఆవదు – తాన్ ముదల్ నినైక్కై కర్తృత్వమ్ అంటే ఎంపెరుమాన్ అంతర్యామిగా ఉండి అన్నీ తెలుసుకుంటారు, మనస్సు అనేది జ్ఞానం ఉద్భవించే ద్వారం, మరియు ఎంపెరుమాన్కు తెలియకుండా ఆత్మ ఏమీ ఆలోచించలేదు. తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ దీనిని తిరుమాలై పాసురమ్ 34లో చక్కగా చూపిస్తారు – “ఉళ్ళిల్ ఉళ్ళిట్రు ఎల్లామ్ ఉడన్ ఇరుందు అఱిది ఎన్ఱు వెళ్గిప్పోయ్ ఎన్నుళ్ళే నాన్ విలవఱచ్-చ్చిరిత్తిట్టేనే”, అంటే ఆళ్వార్ ఎంపెరుమాన్ గురించి ఏదో ఆలోచిస్తారు, ఆయనకు (ఎంపెరుమాన్కు) అది తెలియదని భావిస్తారు, కానీ తర్వాత ఎంపెరుమాన్ హృదయంలో (హృదయమ్) ఉన్నారని, అక్కడే ఆలోచనలు పుడతాయని, ఎంపెరుమాన్కు తెలియకుండా మనం ఏమీ ఆలోచించలేమని గ్రహిస్తారు; తన స్థితిని చూసి ఆళ్వార్ నవ్వుకున్నారు. క్లుప్తంగా, ఎంపెరుమాన్ కర్త మరియు అన్ని క్రియలు ఎంపెరుమాన్ ఆలోచనల వల్ల జరుగుతాయి మరియు ఆత్మ ఎంపెరుమాన్ ఇచ్చిన శక్తి ఆధారంగా పనిచేస్తుంది.
కారయితృత్వమ్ ఆవదు – అన్నినైవు ఇవనై నినైప్పిక్కై కారయితృత్వమ్ – ఎంపెరుమాన్ మొదట తాను ఆలోచించిన దానిని ఆత్మ ఆలోచించేలా చేస్తారు. ఆత్మకు సమస్త జ్ఞానమ్ ఉంది మరియు ఏదో ఒకదాని గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంటుంది. కానీ మొదట, ఎంపెరుమాన్ ఆ ఆలోచనలను చూసి, ఆత్మకు ఆలోచించడం సులభతరం చేస్తారు.
ఉదాసీనత్వమ్ ఆవదు – నినైప్పిక్కుమ్ ఇడత్తిల్ ఇవన్ కర్మమడియాగ నినైప్పిక్కై; ఆత్మ తన కర్మ ఆధారంగా ఏదో ఆలోచిస్తుంది. ఆ ఆలోచనలు మాటలుగా లేదా చేతలుగా బయటకు వస్తాయి. ఆ ఆలోచనలు కర్మ ఆధారంగా ఉండటం వల్ల, ఎంపెరుమాన్ ఉదాసీనంగా (ఉదాసీనన్) ఉంటారు మరియు నేరుగా జోక్యం చేసుకోరు లేదా ఆసక్తి చూపరు.
అనుమంతృత్వమ్ ఆవదు – ఇవన్ నినైక్కుమ్ ఇడత్తిల్ విలక్క వల్లనాయిరుక్కచ్-చ్చెయ్దే విలక్కాదొళిగై అంటే ఎంపెరుమాన్ అనుమతిని ఇచ్చేవారు. ఒకవేళ ఎంపెరుమాన్ మంచి లేదా చెడు పనులను ఆపాలనుకుంటే, ఆయన అలా చేయగలరు, కానీ ఆయన ఆత్మను తన ఆలోచనల ఆధారంగా పనిచేయడానికి మరియు ఆ పనుల ఫలితాన్ని (మంచి లేదా చెడు) పొందేందుకు అనుమతిస్తారు. ఒకవేళ ఎంపెరుమానే అన్నీ చేస్తే, ఆత్మకు చైతన్యం (చైతన్యమ్) లేదా జ్ఞానం (జ్ఞాన) గుణాలు ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. కాబట్టి, ఎంపెరుమాన్ ఆత్మను తన స్వంత ఆలోచనల ఆధారంగా ముందుకు సాగడానికి కేవలం అనుమతిని ఇస్తారు.
సహకారిత్వమ్ ఆవదు – చేతనన్ ఈశ్వరనై-యొళియ ఒరు ప్రవృత్తి నివృత్తి క్షమనన్ఱిక్కే యిరుక్కై సహకారిత్వమ్ అంటే సహాయపడటం. ఎంపెరుమాన్ సహాయం లేకుండా ఆత్మ ఏ పనిని చేయలేదు (ప్రవృత్తి) లేదా చేయకుండా ఉండలేదు (నివృత్తి), ఎందుకంటే సమస్తం ఎంపెరుమాన్ చేత సృష్టించబడింది. ఉదాహరణకు: మనం ఏదైనా వస్తువును ఉపయోగించి ఏదైనా చేయాలనుకున్నా, ఆ వస్తువు కూడా ఎంపెరుమాన్ చేత సృష్టించబడింది. కాబట్టి, ఆ వస్తువుతో ఏదైనా చేయడానికి మనకు ఎంపెరుమాన్ సహాయం కావాలి. ఇది ఆత్మతో సహా ప్రతిదానికి వర్తిస్తుంది (అది చేతనం (చిత్) అయినా లేదా అచేతనం (అచిత్) అయినా).
ఫలప్రదత్వమ్ ఆవదు – ఇవై ఇత్తనైయుమ్ ఇవన్ పణ్ణిన కర్మత్తినుడైయ ఫలమాయిరుక్కై అంటే లాభం లేదా ఫలితం (ఫలమ్) కూడా ఆత్మ యొక్క కర్మ వల్లనే వస్తుంది, మరో మాటలో చెప్పాలంటే అది కర్మ-జనిత ఫలం. అంతేకాకుండా, అతని క్రియకు ఫలితాన్ని కూడా ఎంపెరుమానే ఇస్తారు.
ఈ విధంగా, ఒక క్రియ సరిగా జరుగుతోందా లేదా అని నిర్ధారించడానికి ఎంపెరుమాన్ ఈ 6 దశల్లో ఉంటారు. అయితే, మన ఆలోచనల వల్లే ఏదో జరుగుతోందని మనం అనుకుంటాము. ఈ వార్త్తైలో ఈ లోతైన అర్థం చూపబడింది. దీనిని పిళ్ళై లోకాచార్యుల వారు తత్త్వత్రయంలోని సూత్రం 35 “కర్తృత్వమతాన్ ఈశ్వరాధీనమ్”లో చక్కగా వివరించారు మరియు మణవాళ మామునిగళ్ కూడా వివరంగా వివరించారు. మన పూర్వాచార్యులలో కొన్ని అభిప్రాయ భేదాలు కనిపిస్తాయి. నడాత్తూర్ అమ్మాళ్ అనుమంతృత్వమ్ అనే అంశాన్ని వివరిస్తారు. ఎంపెరుమాన్ ఎవరినీ మంచి లేదా చెడు పనులు చేయకుండా ఆపరు; ఈ లోకం క్రమబద్ధంగా పనిచేస్తుందని నిర్ధారించడానికి, ఆయన ఆత్మను క్రియ చేయడానికి, ప్రభావాన్ని చూడడానికి మరియు తర్వాత గ్రహించడానికి అనుమతిస్తారని మనం చూశాము. ఒకవేళ ఎంపెరుమాన్ ఆత్మను ఆపితే, ఆయన పక్షపాతి (వైషమ్యం) అవుతారు. మణవాళ మామునిగళ్ ఈ సూత్రానికి తన వ్యాఖ్యానంలో మరో ముఖ్యమైన అంశాన్ని చూపిస్తారు – ఎవరైనా గాఢమైన భక్తిని కలిగి ఉండి ఎంపెరుమాన్కు పూర్తిగా శరణాగతి చేస్తే, అప్పుడు ఎంపెరుమాన్ ఆ పనిని చేయాలా వద్దా (ప్రవృత్తి మరియు నివృత్తి) అనే నిర్ణయాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుంటారు. ఆళ్వార్ల విషయంలో, వారి జీవిత కాలంలో కర్మ లేదు, ఎందుకంటే ఎంపెరుమాన్ వారికి దోషరహితమైన జ్ఞానం మరియు భక్తిని (మయర్వఱ మదినళమ్) అనుగ్రహించారు మరియు వారు కూడా వెంటనే పరమపదానికి వెళ్లాలని కోరుకున్నారు. వారిని “ఆర్త ప్రపన్నులు” (భౌతిక ప్రపంచ దుఃఖాల నుండి వెంటనే విముక్తి పొందాలనుకునేవారు) అని పిలుస్తారు, కానీ వారు ఈ లోకంలోనే ఉండిపోయారు ఎందుకంటే ఎంపెరుమాన్ వారి ద్వారా తన స్వంత కార్యాలను పూర్తి చేయడానికి వారు ఈ లోకంలో ఉండాలని కోరుకున్నారు. అటువంటి ప్రత్యేక వ్యక్తుల కోసం, ఎంపెరుమాన్ స్వయంగా క్రియలను చేస్తారు లేదా చేయరు. పిళ్ళై లోకాచార్యుల వారు శ్రీవచనభూషణమ్ – సూత్రం 169 “కేవల భగవత్ ఇచ్ఛైయిఱే” (ఎంపెరుమాన్ యొక్క ప్రత్యేక కోరిక)లో చెప్పినట్లుగా, వారు పాసురాలను పాడటానికి మరియు ఈ లోకాన్ని సరిదిద్దడానికి ఎంపెరుమాన్ కోరిక మేరకే ఈ లోకంలో ఉన్నారు, ఎందుకంటే వారి కర్మ వెంటనే తొలగించబడింది మరియు ఎంపెరుమాన్ అప్పటికే వారి చేతులను పట్టుకున్నారు. అదేవిధంగా, ఎవరైనా భగవత్ అపచారం (ఎంపెరుమాన్ పట్ల అపరాధాలు) మరియు భాగవత అపచారం (ఎంపెరుమాన్ అడియార్ల పట్ల అపరాధాలు) చేస్తే, ఎంపెరుమాన్ వారిని నీచమైన జన్మలలోకి నెట్టివేస్తారు (క్షిపామి – శ్రీ భగవద్గీత 16.19) ఎందుకంటే ఆయన తన భక్తులను అవమానించే వారిని సహించరు (న క్షమామి వసుంధరే – వరాహ పురాణం) (శ్రీవచన భూషణమ్ – సూత్రం 15). ఇవన్నీ మినహాయింపులు, సాధారణ నియమం ఏమిటంటే, మామునిగళ్ “కర్తృత్వమతాన్ ఈశ్వరాధీనమ్” సూత్రానికి తన వ్యాఖ్యానంలో వివరించినట్లుగా, ఎంపెరుమాన్లో ఎటువంటి పక్షపాతం (వైషమ్యమ్) లేదని నిర్ధారించడానికి ప్రతిదీ ఒకరి స్వంత కర్మ ఆధారంగా ఉంటుంది.
పదవ వార్త్తై
తరువాతిది పదవ వార్త్తై. పది, పదకొండు మరియు పన్నెండవ వార్త్తైలు ఒకదానికొకటి సంబంధం కలిగి చాలా భోగ్యంగా ఉంటాయి.
పదవ వార్త్తై
తిరుమలైయిల్ జీయర్ అరుళిచ్చెయ్యుమ్ వార్త్తై; అహంకారమాగిఱదు – ఒరు చండాలన్; మమతైయాగిఱదు – అచ్చండాలనుక్కు భార్యై; రాగ ద్వేషంగళాగిఱన ఇవర్గళుడైయ ప్రజైగళ్; ఇవ్వహంకారమ్ ఒన్ఱైయుమ్ కొల్ల, ఇవై ఇత్తనైయుమ్ నశిక్కుమ్. ఎంగనే ఎన్నిల్; – పతివ్రతైయాగైయాలే భార్యై అనుమరణమ్ పణ్ణుమ్; ములై కొడుప్పారిల్లామైయాలే శిశుక్కళ్ నాక్కువఱ్ఱి నశిక్కుమ్.
సాధారణంగా, మన సంప్రదాయంలో, జీయర్ అనే పదాన్ని ఒంటరిగా ఉపయోగిస్తే, అది నంపిళ్ళై లేదా పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై కాలం వరకు నంజీయర్ను సూచిస్తుంది. ఈ సూత్రంలో, అది నేరుగా పేర్కొనబడలేదు మరియు తిరుమలైయిల్ జీయర్ అని పేర్కొనబడింది.
ఇక్కడ రెండు విషయాలు – అహంకారమ్ మరియు మమకారమ్, ఇంకా రాగ మరియు ద్వేషం ఇక్కడ వివరించబడ్డాయి. అహంకారమ్ అంటే ఏదైనా తనకు చెందనిది అయినప్పటికీ అది తనదేనని నమ్మడం, అంటే శరీరాన్ని (దేహమ్) ఆత్మగా (ఆత్మ) భావించడం. సాధారణ భాషలో, అహంకారమ్ అనేది గర్వం (గర్వమ్) గా పరిగణించబడుతుంది. కానీ శాస్త్రం ప్రకారం ఈ పదానికి ముఖ్యమైన ప్రత్యక్ష అర్థం “అనాత్మని ఆత్మ బుద్ధిః”, అంటే ఆత్మ కాని దానిని ఆత్మగా నమ్మడం. “అస్వే స్వబుద్ధిః” అనేది మమకారమ్, అంటే మనకు చెందని ఏదో ఒక ఆస్తిని (స్వమ్) మనదిగా భావించడం, ఇది స్వాతంత్ర్యం (మనం స్వతంత్రులం) అని చూపిస్తుంది. బదులుగా, మనం పరతంత్రులం (మనం, ఆత్మ ఎంపెరుమాన్ యొక్క సేవకులు) గా ఉండాలి.
అహంకారమాగిఱదు ఒరు చండాలన్. ఈ అహంకారమ్ ఒక చండాలన్, అత్యంత నీచమైన వ్యక్తి, నీచమైన వస్తువు (కుక్క మాంసం వంటి వస్తువులు) వలె, వేదాలు / వేద శాస్త్రాలపై ఎటువంటి విశ్వాసం (విశ్వాసం) లేని మరియు వేద శాస్త్రాలకు విరుద్ధంగా ప్రవర్తించేవాడు.
మమతైయాగిఱదు అచ్చండాలనుక్కు భార్యై మమకారం అనేది అహంకారానికి సేవకురాలు. దీనిని ఇలా చూడవచ్చు – అహంకారం భర్త (పతి) లాగా మరియు మమకారం భార్య (పత్ని) లాగా. మమకారం ఆ చండాలుని యొక్క భార్యై (భార్య).
రాగ ద్వేషంగళ్ అవర్గళుక్కు ప్రజైగళ్. రాగ (కోరిక) మరియు ద్వేష (ద్వేషం) వారి ప్రజైగళ్ (పిల్లలు). రాగ మరియు ద్వేష అనేవి అహంకార –మమకారముల సంతానం. మనకు అహంకారమ్ ఉంటే, మనం ఆత్మ అని అర్థం చేసుకోలేము. అటువంటి పరిస్థితిలో, శాస్త్రాలలో చూపబడిన అర్థాలను – “భగవాన్” అని ఒకరు ఉన్నారని మరియు మనం ఆ ఎంపెరుమాన్ సేవకులమని – మనం ఎలా అర్థం చేసుకోగలము? సంప్రదాయం యొక్క మూలస్తంభం ఏమిటంటే శరీరం మరియు ఆత్మ వేర్వేరు అని, మరియు అది తెలియకపోతే, ప్రతిదానిలో లోపం ఉంటుంది. ఒకవేళ ఎవరికైనా అహంకారమ్ ఉంటే, మమకారమ్ దానంతట అదే వస్తుంది. మనకు స్వతంత్రం అనే ఆలోచన వస్తుంది (అంటే, శరీరమే రాజు మరియు మనమే సర్వస్వం; మన చిన్న వృత్తంలో మన పర్యవేక్షణ లేకుండా ఏమీ జరగదు). స్వతంత్రం అనే ఆలోచన మమకారం (ఆ భార్యై) గా ఇక్కడ చూపబడుతోంది. మనకు అహంకారం మరియు మమకారం ఉంటే, దానంతట అదే రాగ (కోరిక) మరియు ద్వేష (ద్వేషం) ఉంటాయి. మనం శరీరం అని అనుకుంటే, మన శరీరానికి ఏది మంచిదో దానిని ఇష్టపడతాము మరియు ఏది మంచిది కాదో దానిని ద్వేషిస్తాము. అదే విధంగా, మన స్వాతంత్ర్యానికి ఏది మంచిదో దానిని ఇష్టపడతాము మరియు అది మంచిది కాకపోతే ద్వేషిస్తాము. ఇలా, రాగ మరియు ద్వేష అనేవి అహంకార మరియు మమకార ఆధారంగా ఉంటాయి.
మనం ఈ నాలుగింటిని తొలగించాలి, దానిని ఎలా తొలగించాలి?
ఇవ్వహంకారమ్ ఒన్ఱైయుమ్ కొల్ల, ఇవై ఇత్తనైయుమ్ నశిక్కుమ్ అంటే మనం శరీరం అని, ఆత్మ కాదని భ్రమలో ఉన్నాము. మనం ఎంపెరుమాన్ సేవకులమని ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకుంటే, మనం అహంకారాన్ని తొలగించవచ్చు. మనం అహంకారాన్ని తొలగిస్తే, మనం అన్నింటినీ నాశనం చేయవచ్చు.
ఎంగనే ఎన్నిల్; – పతివ్రతైయాగైయాలే భార్యై అనుమరణమ్ పణ్ణుమ్ అంటే పతివ్రత అయిన భార్య కేవలం తన భర్త కోసమే జీవిస్తుంది మరియు ఎప్పుడూ అతని గురించి ఆలోచిస్తుంది. ఆమె మరే ఇతర పురుషుడి గురించి ఆలోచించదు మరియు శాస్త్రాల ప్రకారం భర్త అవసరాలన్నీ తీరుస్తుంది. మమకారం అనేది అహంకారానికి పతివ్రత లాంటిది; అహంకారం నాశనమైతే, మమకారం కూడా నాశనమవుతుంది.
ములై కొడుప్పారిల్లామైయాలే శిశుక్కళ్ నాక్కువఱ్ఱి నశిక్కుమ్. ఒక తల్లికి ఇద్దరు పిల్లలు ఉంటే, ఆ పిల్లలు తల్లి పాలు మీద ఆధారపడి ఉంటారు. ఆ తల్లి వదిలివేస్తే, పిల్లలను చూసుకోవడానికి ఎవరూ ఉండరు. కొద్ది కాలంలోనే, ఆకలితో పిల్లలు కూడా నాశనమవుతారు.
ఈ అర్థాన్ని వివరించడానికి ఆయన ఒక ఉదాహరణను తీసుకున్నారు. పతివ్రతై అనే పదం ఉపయోగించబడింది కాబట్టి, మనం పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసర్ ఉదాహరణను చూద్దాం. ఆయన భార్య పొన్నాచ్చియార్ మరియు వారు లౌకిక జీవితానికి చాలా అతుక్కుపోయి ఉండేవారు. తర్వాత, ఎంపెరుమానార్ దయతో వారు గొప్ప భక్తులుగా మారారు. పొన్నాచ్చియార్ కూడా చాలా జ్ఞానవంతురాలు. పిళ్ళై ఉఱంగా విల్లి దాసర్ ఎంపెరుమానార్ నుండి అన్నీ నేర్చుకున్నట్లే, పొన్నాచ్చియార్ కూడా ఎంపెరుమానార్ యొక్క కాలక్షేపాలను ఆనందించారు మరియు అన్ని శాస్త్రాలలో విదుషీ (విద్వాంసురాలు) గా మారారు. తర్వాత, ఎంపెరుమానార్ కాలం తర్వాత, దాసర్ కూడా తిరునాడు (పరమపదం) ఆరోహణ చేశారు. పొన్నాచ్చియార్, పరమపదంలో దాసర్ కోసం గొప్ప ఆశీర్వాదం వేచి ఉందని అర్థం చేసుకుని, ఒక్క కన్నీటి చుక్క కూడా కార్చకుండా, సంతోషంగా ఆ స్థలాన్ని అలంకరించి, ఆ సమయమంతా శ్రీవైష్ణవులను చూసుకుంటారు. చివరగా, దాసర్ యొక్క తిరుమేని (పవిత్ర శరీరం) పల్లకీలో తీసుకువెళ్ళి వీధి చివరకు చేరుకున్నప్పుడు, ఆమె దాసర్ ఎడబాటును భరించలేక గట్టిగా ఏడవడం ప్రారంభిస్తుంది మరియు వెంటనే తన ప్రాణాలను కూడా వదిలేస్తుంది. శ్రీవైష్ణవులందరూ ఆమెను చూసి ఆశ్చర్యపోతారు మరియు వెంటనే ఆమెను కూడా దాసర్తో పాటు ఉంచడానికి ఏర్పాట్లు చేస్తారు. ఇది పతి – పత్ని అనుబంధం యొక్క తీవ్ర స్థాయిని చూపిస్తుంది, వారు ఇతర వ్యక్తి యొక్క ఎడబాటును చిన్న క్షణం కూడా భరించలేరు.
ఇలా, అధికారం నాశనమైతే, మమకారం (పతివ్రతై కావడం వల్ల) కూడా నాశనమవుతుంది మరియు రాగం మరియు ద్వేషం కూడా చివరికి నాశనమవుతాయి.
ఇప్పుడు పదకొండవ వార్త్తైని చూద్దాం.
పదకొండవ వార్త్తై
ఈ వార్త్తై మునుపటి దాని అర్థాన్నే కలిగి ఉంది కానీ వేరే రూపకాన్ని ఉపయోగిస్తుంది.
అహంకారమాగిఱదు – ఒరు సర్పమ్; మమతైయాగిఱదు – అదినుడైయ ఉడల్; రాగ ద్వేషంగళ్ – అదినుడైయ పఱ్కళ్; ఇప్పఱ్కళై ముఱిక్కత్ తీరుమ్.
గత వార్త్తైలో, ఆయన పై నుండి క్రిందికి వచ్చారు మరియు ఈ వార్త్తైలో, ఆయన క్రింది నుండి పైకి వెళ్తున్నారు. ఏది ఏమైనా, ఆయన దానిని తొలగించే ఉదాహరణను చూపిస్తున్నారు.
అహంకారమాగిఱదు – ఒరు సర్పమ్ అహంకారం ఒక పాము (సర్పము) లాంటిది. ఇక్కడ మనం దానిని పాము యొక్క ఆత్మగా భావించాలి.
మమతైయాగిఱదు – అదినుడైయ ఉడల్ మమకారం పాము యొక్క శరీరం.
రాగ ద్వేషంగళ్ – అదినుడైయ పఱ్కళ్ రాగ మరియు ద్వేష పాము యొక్క కోరలు/పళ్ళు (పఱ్కళ్).
ఇప్పఱ్కళై ముఱిక్కత్ తీరుమ్; మనం కోరలను / పళ్ళను (రాగ –ద్వేషములు) తొలగిస్తే, తమంతట తాముగా అహంకారం మరియు మమకారం నాశనమవుతాయి. అంటే, కోరిక మరియు ద్వేషం తగ్గిపోతే, మనం దేనినైనా అంగీకరించడానికి సత్త్వగుణం (స్వచ్ఛమైన గుణం) పొందుతాము మరియు తద్వారా మమకారం తొలగిపోతుంది. అప్పుడు, అహంకారం కూడా తొలగిపోతుంది.
పన్నెండవ వార్త్తై
పన్నెండవ వార్త్తై పెద్దది; కాబట్టి మనం దీనిని భాగాలుగా చూద్దాం (సౌలభ్యం కోసం 5 భాగాలుగా ఇవ్వబడింది).
భాగం 1
సంసారిచేతనర్ అవిద్యైయోడే కూడియిరుప్పర్గళ్; అవిద్యైయావదు – అహంకార మమకారంగళ్; ఇత్తాలే – రాగద్వేషంగళ్లుండామ్. ఇత్తాలే – నాలువగైప్పట్ట శరీరముండామ్; శరీరమడియాగ అంజు విషయంగళులుమ్ రుచి యుండామ్. అవ్విషయంగళై భుజిక్కైక్కాగ వళికెడ వర్త్తిప్పర్గళ్.
దీని ద్వారా, ఒక ఆత్మ క్రమంగా ఉన్నత స్థానాన్ని ఎలా పొందగలదో చూపబడింది.
సంసారిచేతనర్ అవిద్యైయోడే కూడియిరుప్పర్గళ్; అవిద్యై అంటే అజ్ఞానం. ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో బంధించబడిన జ్ఞానవంతులైన జీవులు (బద్ధులు లేదా సంసారులు) అజ్ఞానంతో ఉన్నారు.
అవిద్యైయావదు – అహంకార మమకారంగళ్; అహంకారం మరియు మమకారం అనేవి అవిద్యై.
ఇత్తాలే – రాగద్వేషంగళ్లుండామ్; అహంకారం మరియు మమకారమ్ కారణంగా, మనకు రాగ (కోరిక) మరియు ద్వేషమ్ (ద్వేషం) ఉన్నాయి.
ఇత్తాలే – నాలువగైప్పట్ట శరీరముండామ్; రాగ మరియు ద్వేషం కారణంగా, మనం నాలుగు రకాల శరీరాలను పొందుతాము, అవి దేవ (దేవతలు), మనుష్య (మానవులు), తిర్యక్ (జంతువులు/మృగాలు) మరియు స్థావర (మొక్కలు వంటి కదలనివి). ఆత్మ ఈ 4 రకాల శరీరాలలో పునర్జన్మ పొందుతోంది. ఈ పునర్జన్మ రాగ మరియు ద్వేషం ఉండటం వల్ల జరుగుతోంది, ఇది మనం కర్మ పర్యవసానాలకు దారితీసే పనులను చేయడానికి ప్రేరేపిస్తుంది.
శరీరమడియాగ అంజు విషయంగళులుమ్ రుచి యుండామ్. మనం 4 రకాల శరీరాలను చూశాము, అవి దేవ, మనుష్య, తిర్యక్ మరియు స్థావర. ఈ నాలుగు రకాలను బట్టి, ఐదు రకాల రుచి / కోరిక (రుచి) ఉంటుంది, అవి ఐదు ఇంద్రియంగళ్ (ఇంద్రియ విషయాలు) – శబ్ద (ధ్వని – చెవికి), స్పర్శ (తాకడం – చర్మానికి), రూప (ఆకారం – కళ్ళకు), రస (రుచి – నాలుకకు) మరియు గంధ (వాసన – ముక్కుకు).
అవ్విషయంగళై భుజిక్కైక్కాగ వళికెడ వర్త్తిప్పర్గళ్; వారు శాస్త్రంలో చూపబడని లేదా నిరోధించబడిన విషయాలలో పూర్తిగా మునిగిపోతారు (అనుభవిస్తారు).
అదావదు – పొయిసొల్లియుమ్, కళవుకండుమ్, పరహింసై పణ్ణియుమ్, నీసరై సేవిత్తుమ్ పోరుగై. పొయి అంటే అబద్ధాలు మరియు మనం ఎప్పుడూ అబద్ధాలు చెప్పకూడదు. ధర్మాన్ని అనుసరించేవారు శాస్త్రంలో చెప్పినదానికి సత్యంగా ఉంటారు – సత్యం వద, ధర్మం చర (తైత్తిరీయ ఉపనిషత్తు, శిక్షావల్లి, పదకొండవ అనువాకం, శ్లోకం 1). కళవు అంటే ఇతరులకు తెలియకుండా వారి వస్తువును దొంగిలించడం, పరహింసై అంటే ఇతరులకు వాక్ (మాట), మనస్ (హృదయం) మరియు శరీర (శరీరం) ద్వారా దుఃఖాన్ని కలిగించడం, నీసరై సేవిత్తుమ్ అంటే ఎంపెరుమాన్, పిరాట్టి, ఆళ్వార్, ఆచార్యులు, అడియార్లు మరియు భాగవతులు కాకుండా తక్కువ స్థాయి వారికి నమస్కరించడం (మనం అలా చేస్తే అది దోషమ్ అవుతుంది). ఇవి వారు తప్పుడు మార్గంలో క్రిందికి వెళ్ళే మార్గాలు. ఇప్పుడు, ఈ స్థితిలో ఉన్న ఎవరైనా ఎప్పుడైనా ఉజ్జీవనమ్ (మోక్షం/ఉద్ధరణ) పొందుతారా లేదా ఎప్పుడూ పునర్జన్మ పొందుతూనే ఉంటారా అని అడిగితే, ఆ వ్యక్తికి ఉజ్జీవనమ్ ఎలా లభిస్తుందో ఆయన ఇంకా వివరిస్తున్నారు. ఇవి శ్రీవచన భూషణమ్ వంటి గ్రంథాలలో చక్కగా చూపబడ్డాయి మరియు ఇక్కడ సంకలనం చేయబడ్డాయి.
భాగం 2
ఇప్పడి పోరుగిఱ చేతననుక్కు ఎంపెరుమానుడైయ సౌహార్దగుణత్తాలే, నినైవిన్ఱిక్కేయిరుక్క ఒరు సుకృతమ్ విళైయుమ్; అంద సుకృతమడియాగ – ఇవనిలుమ్ ఇవన్ అనర్త్తత్తుక్కు నొందుపోరుగిఱ ఎంపెరుమాన్ కుళిర కటాక్షిత్తరుళుమ్; ఆగ, ఇత్తాలే – అవన్ పక్కల్ ద్వేషమ్ పణ్ణత్తవిరుమ్; అత్తాలే – అవన్ తిరువుళ్ళమ్ ఉగక్కుమ్; అంద ఉగప్పాలే – ఇవనుక్కు సత్వమ్ తలైయెడుక్కుమ్; అత్తాలే – ‘నమక్కు నన్మైవేణుమ్’ ఎన్ఱు నినైత్తిరుక్కుమ్; అత్తాలే – సాత్వికరోడే సంగతియుండామ్; అత్తాలే – సదాచార్యనైక్ కిట్టుమ్; అవన్, తంజమాన అర్థంగళై ఉపదేశిక్కుమ్.
ఈ సంసారంలో, చేతన (ఆత్మ) మనతో సహా తిరుగుతున్నారు, అంటే, మనమందరం సరైన మార్గాన్ని కనుగొనడానికి కష్టపడుతున్నాము మరియు ఎంపెరుమాన్ మనలను సరిదిద్ది ఏదో ఒక విధంగా ఇక్కడికి తీసుకువచ్చారు. ఎంపెరుమాన్ మనలను సరిదిద్దిన దశలు ఇందులో చూపబడ్డాయి.
ఇప్పడి పోరుగిఱ చేతననుక్కు ఎంపెరుమానుడైయ సౌహార్దగుణత్తాలే, నినైవిన్ఱిక్కేయిరుక్క ఒరు సుకృతమ్ విళైయుమ్; ఈ సంసారంలో కష్టపడుతున్న చేతన (జ్ఞానవంతుడు) కోసం, ఎంపెరుమాన్ తన సౌహార్ద (ఇతరులకు మేలు చేయడం) గుణంతో అందరినీ పరమపదానికి తీసుకెళ్లడానికి, మనం దాని గురించి ఆలోచించకపోయినా సుకృతమ్ (గొప్ప కార్యం) జరుగుతుంది. ఎంపెరుమాన్ దాని కోసం ఒక మార్గాన్ని సృష్టిస్తున్నారు మరియు ఇది అనేక గ్రంథాలలో వివరంగా వివరించబడింది. ఉదాహరణకు శ్రీవచన భూషణమ్లో ఇది చక్కగా వివరించబడింది, “ఎన్నూరైచ్-చ్చొన్నాయ్, ఎన్ పేరైచ్-చ్చొన్నాయ్, ఎన్ అడియారై నోక్కినాయ్” (అంటే మీరు నా నివాస స్థలం పేరు చెప్పారు, మీరు నా పేరు చెప్పారు, మీరు నా భక్తులు విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి నీడను అందించారు మొదలైనవి) – సూత్రం 381కి మామునిగళ్ వ్యాఖ్యానం. ఎంపెరుమాన్ ఆత్మపై ఇటువంటి మంచి పనులను ఉంచుతారని పిళ్ళై లోకాచార్యుల వారు చూపిస్తున్నారు.
ఎన్నూరైచ్-చ్చొన్నాయ్ – ఉదాహరణకు, ఎవరైనా ఒక పరమ నాస్తికుడిని (నాస్తికుడు) అతని ఊరు గురించి అడిగితే మరియు అతను తాను తిరుమాలిరుంజోలై నుండి వచ్చానని చెబుతాడు. అతనికి అది తిరుమాలిరుంజోలై అయినా లేదా విరాలిమలై లేదా మరేదైనా కొండ అయినా తేడా లేదు, కానీ అతను తిరుమాలిరుంజోలై అని చెప్పాడు ఎందుకంటే అది అతని ఊరు. అనుకోకుండా పేరు చెప్పినా ఎంపెరుమాన్కు సరిపోతుంది మరియు ఒక భక్తుడు తన నివాసాన్ని చెప్పాడని ఆయన దానిని సుకృతమ్ గా పరిగణనలోకి తీసుకున్నారు. ఎన్ పేరైచ్-చ్చొన్నాయ్ – ఉదాహరణకు ఎవరైనా “నారాయణ” అనే పేరున్న వ్యక్తిని “కృష్ణ” అని పిలిస్తే, ఎంపెరుమాన్ ఆ ఉచ్చారణను తన పేరు (తిరునామ సంకీర్తనమ్) గా “క్లెయిమ్” చేస్తారు.
మనం ఏది చేసినా, అది ఎంపెరుమాన్కు తెలుసు. ఉదాహరణకు, మనం ఎవరినైనా కొట్టినా లేదా ఎవరికైనా సహాయం చేసినా, కొట్టడం లేదా సహాయం చేయడం అనే చర్య ముగిసిపోతుంది. కానీ ఎంపెరుమాన్, అంతర్యామిగా, మనం చేసిన పనిని గుర్తుంచుకుంటారు; అది మంచి పని అయితే, ఫలాన్ని ఇస్తారు లేదా అది చెడ్డ పని అయితే, శిక్షిస్తారు. ఆయన సర్వజ్ఞుడు మరియు అందరి లెక్కను ఉంచుకుంటారు – ప్రతి లోకంలోనూ యముని వంటి అధికారులను (అధ్యక్ష దేవ) నియమించి యముడిని ఉపయోగించి శిక్షిస్తారు. ఇది అజ్ఞాత సుకృతమ్ (తెలియని/ఉద్దేశపూర్వకం కాని పుణ్యం). అజ్ఞాత సుకృతమ్ యొక్క మరొక క్లాసిక్ ఉదాహరణ: ఒక ఆవు ఒకరి పొలాల్లోకి వస్తుంది. పొలం యజమాని ఆవును తరిమడం ప్రారంభిస్తాడు. ఆవు గుడి చుట్టూ పరిగెత్తడం ప్రారంభించింది, కానీ అప్రదక్షిణమ్ (వ్యతిరేక దిశలో ప్రదక్షిణ) లో. అతను కూడా అప్రదక్షిణమ్ లో పరిగెత్తుతాడు, అయినా ఎంపెరుమాన్ దీనిని గుడి చుట్టూ తిరగడంగానే పరిగణిస్తారు. శక్తి చర్యలో లేదు; శక్తి ఎంపెరుమాన్ యొక్క రక్షించాలనే కోరికలో ఉందని ఇది చూపిస్తుంది.
అంద సుకృతమడియాగ – ఇవనిలుమ్ ఇవన్ అనర్త్తత్తుక్కు నొందుపోరుగిఱ ఎంపెరుమాన్ కుళిర కటాక్షిత్తరుళుమ్ ఇవన్ ఆత్మ (దగ్గరగా) మరియు అవన్ సాధారణంగా ఎంపెరుమాన్. ఎంపెరుమాన్ ఆత్మ యొక్క దుఃఖం కోసం ఆత్మకంటే ఎక్కువగా బాధపడుతున్నారు. వేరొకరి దుఃఖం కోసం బాధపడటం దోషం (తప్పు) కాదు, అది ఒక గుణం (సద్గుణం). ఎంపెరుమాన్ వారిపై చల్లని దయగల చూపును కురిపిస్తారు, దీనిని జాయమాన-కటాక్షమ్ (పుట్టినప్పుడు చూపు) అని పిలుస్తారు. పురాణంలో, జాయమానం హి పురుషం యం పశ్యేన్మధుసూదనః సాత్త్వికః స తు విజ్ఞేయః స వై మోక్షార్థచింతకః (మహాభారతం, శాంతి పర్వం, మోక్షధర్మ పర్వం, అధ్యాయం 348, శ్లోకం 73) (అర్థం: మధుసూదన ఎంపెరుమాన్ ఒక వ్యక్తిపై వారి పుట్టుక సమయంలో తన చల్లని, దయగల చూపును ప్రసరింపజేస్తే, ఆ వ్యక్తి సత్త్వ గుణం తో సంపన్నుడవుతాడు; అతను మాత్రమే మోక్ష మార్గాన్ని వెతికేవాడు మరియు చింతించేవాడు అవుతాడు).
ఆగ, ఇత్తాలే – అవన్ పక్కల్ ద్వేషమ్ పణ్ణత్తవిరుమ్ ఎంపెరుమాన్ యొక్క ఈ కటాక్షం (చూపు) పొందిన తర్వాత, ఆత్మ అద్వేషమ్ (ఎంపెరుమాన్ సహాయం చేయడానికి వస్తున్నప్పుడు వారిని ఆపకపోవడం) పొందుతుంది. ఆత్మ అనాది కాలం నుండి దీనిని (సహాయాన్ని ఆపడం) చేస్తోంది, అందుకే ఎంపెరుమాన్ దగ్గరకు వెళ్లలేకపోతోంది. ఇప్పుడు అది ఆగిపోయింది, అది కూడా ఎంపెరుమాన్ ప్రయత్నాలు / దయ వల్లనే (మనం ముందే చూసినట్లుగా), మనం ఎంపెరుమాన్ పట్ల ద్వేషం చూపించము.
అత్తాలే – అవన్ తిరువుళ్ళమ్ ఉగక్కుమ్; అంద ఉగప్పాలే – ఇవనుక్కు సత్వమ్ తలైయెడుక్కుమ్; అత్తాలే – ‘నమక్కు నన్మైవేణుమ్’ ఎన్ఱు నినైత్తిరుక్కుమ్; అత్తాలే – సాత్వికరోడే సంగతియుండామ్; అత్తాలే – సదాచార్యనైక్ కిట్టుమ్; అవన్, తంజమాన అర్థంగళై ఉపదేశిక్కుమ్.
మనం ఆయన పట్ల ద్వేషము చూపించడం మానేసినందుకు ఎంపెరుమాన్ చాలా సంతోషంగా ఉన్నారు. ఎంపెరుమాన్ సంతోషం వల్ల ఆత్మకు సత్త్వ గుణం లభిస్తుంది. సత్త్వ గుణం పెరిగినప్పుడు, మనకు ఏది మంచిది మరియు ఉజ్జీవనం పొందడానికి మనం ఏమి చేయగలము అని ఆలోచిస్తాము. మనకు సత్త్వ గుణం లభించే వరకు, మనం తప్పుడు మార్గంలో వెళుతూనే ఉంటాము. ఈ సత్త్వ గుణం వల్ల, మనకు సాత్వికుల (సత్త్వ గుణం ఉన్నవారు, ఎంపెరుమాన్ శిష్యులు, శాస్త్రాల ప్రకారం నడుచుకునేవారు) సంగతి (సహవాసం లేదా సంబంధం) లభిస్తుంది. మనం అడియార్ల దగ్గరకు వెళ్ళినప్పుడు, వారు సాధారణంగా – ఆచార్య సంబంధం ఉందా, ఆచార్యుల గురించి, మీరు సమాశ్రయణం పొందారా లేదా, పొందకపోతే చేయించుకోమని ప్రోత్సహిస్తారు. అడియార్ల నుండి ఈ విషయాలను విని, అతనికి ఒక మంచి ఆచార్యుడు (సదాచార్య) లభిస్తారు. అటువంటి ఆచార్యులు అతనికి అత్యంత ముఖ్యమైన అర్థాలను ఉపదేశం చేస్తారు.
ఇది దశలవారీగా ఎలా జరుగుతుందో మనం అర్థం చేసుకోవాలి. ఎంపెరుమానార్ మనకు దీనిని సులభతరం చేశారు. మనం పంచ సంస్కారాన్ని పొందుతాము మరియు మనకు విషయాలు తెలిసినా తెలియకపోయినా, ఎంపెరుమానార్ సంబంధం వల్ల మనకు మోక్షం లభిస్తుందని నమ్ముతాము. అయినప్పటికీ, ఈ గ్రంథాలు ఆత్మ ఒక స్థితి నుండి మరొక ఉన్నత స్థితికి ఎలా ఎదుగుతుందో చూపిస్తాయి. మనం గ్రంథాలలో చూపినట్లుగా నడుచుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి; ఇది ముఖ్యమైన స్థితి [1]. తీసుకురావలసిన మార్పులు క్రింద వివరించబడ్డాయి.
భాగం 3
అవైయావన ; – ‘కాణ్గిన్ఱ ఉడంబొళియ వేఱే ఒరువన్ నాన్ ఎంగిఱవన్’ ఎన్ఱుమ్, ‘నాన్-తాన్ స్వతంత్రనన్ఱు, పరతంత్రన్’ ఎన్ఱుమ్, ‘పరతంత్రనామిడత్తు దేవతాంతరంగళుక్కుప్ పరతంత్రనన్ఱు, ఎంపెరుమానుక్కే పరతంత్రన్’ ఎన్ఱుమ్, ‘అదుక్కు ఎల్లై – శ్రీవైష్ణవర్గళుక్కుప్ పరతంత్రనాగై’ ఎన్ఱుమ్, ‘ఇదుక్కుప్ ఫలమ్ – ఎంపెరుమాన్ తిరువడిగళిలే కైంకర్యమ్ పణ్ణుగై’ ఎన్ఱుమ్, ‘అదుక్కు విరోధి – అహంకార మమకారంగళుమ్, శరీరసంబంధముమ్’ ఎన్ఱుమ్, ‘అవై కళిగైక్కు ఉపాయమ్ – అవన్ తిరువడిగళే’ ఎన్ఱుమ్, ‘ఇదెల్లామ్ అఱిగైక్కు ప్రమాణమ్ – రహస్యత్రయమ్’ ఎన్ఱుమ్ ఇవై.
ఇక్కడ ఆచార్య లక్షణమ్ వివరించబడింది; శిష్య లక్షణమ్ ఇంతకుముందు వివరించబడింది. ఆచార్యులు అందరికీ నేరుగా ఉపదేశం ఇవ్వలేకపోయినా, వారు పది మంది శిష్యులను తయారు చేయవచ్చు మరియు ఆ పది మంది శిష్యులను ఎంపెరుమానార్ చేసినట్లు సందేశాన్ని వ్యాప్తి చేయమని చెప్పవచ్చు. ఆచార్యుల లక్ష్యం శిష్యుని ఆత్మరక్షణమ్.
కాణ్గిన్ఱ ఉడంబొళియ వేఱే ఒరువన్ నాన్ ఎంగిఱవన్ ఆత్మ అంటే కళ్ళతో చూసే శరీరం కాదు, అది వేరు. ‘నేను’ ‘ఆత్మ’ మరియు ‘శరీరం’ నా ఆస్తి.
నాన్-తాన్ స్వతంత్రనన్ఱు, పరతంత్రన్ ఆత్మ స్వతంత్రన్ (స్వతంత్రుడు) కాదు, అది పరతంత్రన్ (ఎంపెరుమాన్ సేవకుడు).
పరతంత్రనామిడత్తు దేవతాంతరంగళుక్కుప్ పరతంత్రనన్ఱు, ఎంపెరుమానుక్కే పరతంత్రన్ ఒక పరతంత్రన్ (సేవకుడు) గా, అతను దేవతాంతర (ఇతర దేవతల) పరతంత్రన్ (సేవకుడు) కాదు; అతను కేవలం ఎంపెరుమాన్ పరతంత్రన్ మాత్రమే.
అదుక్కు ఎల్లై – శ్రీవైష్ణవర్గళుక్కుప్ పరతంత్రనాగై ఆత్మస్వరూపమ్ (ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపం) అంటే ఎంపెరుమాన్ పరతంత్రన్ కావడం, ఇది మొదటి దశ. దీనికంటే ఉన్నత దశ శ్రీవైష్ణవుల (అడియార్ల) పరతంత్రన్ కావడం.
ఇదుక్కుప్ ఫలమ్ – ఎంపెరుమాన్ తిరువడిగళిలే కైంకర్యమ్ పణ్ణుగై పురుషార్థమ్ (లాభం లేదా లక్ష్యం) ఎంపెరుమాన్ పాదపద్మాల వద్ద కైంకర్యమ్ (సేవ) చేయడం.
అదుక్కు విరోధి – అహంకార మమకారంగళుమ్, శరీరసంబంధముమ్ అహంకార, మమకారమ్ మరియు శరీర సంబంధం అనేవి విరోధి (అవరోధాలు). మనకు అధికారం మరియు మమకారం ఉన్నందున మనం నిత్య కైంకర్యాలు చేయలేకపోతున్నాము. మనం ఎంత కాలక్షేపం లేదా ఉపదేశం విన్నా, శరీరం మరియు ఆత్మ వేర్వేరు అని చూడటం చాలా కష్టం (ఇది చెప్పేవారికి మరియు వినేవారికి ఇద్దరికీ వర్తిస్తుంది). మనం ఎప్పుడూ శరీరాన్ని ఉపయోగించి మనల్ని మనం గుర్తించుకుంటాము మరియు శరీరం కోసం పనులు చేస్తాము. దేహాత్మ అభిమానంతో పాటు, మనం స్వతంత్రులమని (స్వతంత్రన్) కూడా అనుకుంటాము. ఇవి విరోధి (ప్రధాన అవరోధాలు). మన ఆచార్యులు ఎప్పుడూ దేహాత్మ అభిమానం మరియు స్వస్వాతంత్ర్యమ్ తొలగించుకోవడం యొక్క ప్రాముఖ్యతను నొక్కిచెప్పారు. తదుపరిది శరీర సంబంధం, దీనివల్ల మనం నిత్య కైంకర్యాలు చేయలేకపోతున్నాము. నమ్మాళ్వార్ తిరువాయ్మొళి 9.10.5 లోని తిరుక్కణ్ణపురమ్ మాలై నణ్ణి పదిగమ్లో ఎంపెరుమాన్ మాటలుగా చెప్పినట్లుగా, “శరణమాగుమ్ తనదాళ్ అడైందార్క్కు ఎల్లాం మరణమానాల్ వైగుందమ్ కొడుక్కుమ్ పిరాన్” (అర్థం: ఎంపెరుమాన్ తన దివ్య పాదాలను ఏకైక శరణుగా చేరిన మరియు శరణాగతి చేసిన వారందరికీ మరణం సంభవించినప్పుడు వైకుంఠం అనుగ్రహిస్తారు). ఇది వరాహ చరమ శ్లోకం వంటి అనేక ప్రదేశాలలో చూపబడింది, “స్థితే మనసి సుస్వస్థే శరీరే సతి యో నరః ధాతుసామ్యే స్థితే స్మర్తా విశ్వరూపం చ మామజమ్ తతస్థమ్ మ్రియమాణంతు కాష్ఠపాషాణ సన్నిభమ్ అహమ్ స్మరామి మద్భక్తమ్ నయామి పరమాం గతిమ్” (అర్థం: మీరు ఆరోగ్యంగా ఉన్నప్పుడు నాకు శరణాగతి చేస్తే, మరణ సమయంలో, మీరు నన్ను గుర్తుంచుకోకపోయినా నేను మిమ్మల్ని గుర్తుంచుకుంటాను మరియు మిమ్మల్ని వైకుంఠానికి తీసుకువెళతాను). ఆళ్వార్ ఈ పాశురములో ఎంపెరుమాన్ మాటలను అనువాదమ్ (పునరావృతం) చేస్తున్నారు. ఆ పాశురములలో చెప్పినట్లుగా, కొన్నిసార్లు మనకు నిత్య కైంకర్యాలు ఉండకపోవచ్చు, లేదా కొద్దిసేపు చేసి ఆపవచ్చు. అందువల్ల నిత్య కైంకర్యాలు కు విరోధి (అవరోధాలు) అహంకారం, మమకారం మరియు శరీర సంబంధం అని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు.
‘అవై కళిగైక్కు ఉపాయమ్ – అవన్ తిరువడిగళే’ ఉపాయమ్ అంటే ఎంపెరుమాన్ను పొందే మార్గం మరియు ఆయన తిరువడిగళ్ (పాదపద్మాలు) మాత్రమే ఏకైక మార్గం. శాస్త్రాలలో అనేక ఉపాయములు చూపబడ్డాయి కానీ వాటిని అనుసరించడం మన నిజ స్వరూపానికి విరుద్ధం – స్వరూప విరోధం. మనం మన స్వంత ప్రయత్నాలైన జ్ఞాన యోగ, భక్తి యోగ, తిరునామ సంకీర్తన, దివ్య దేశ వాసం (నివసించడం) మొదలైన వాటి ద్వారా ఎంపెరుమాన్ను పొందేందుకు ప్రయత్నిస్తే, అది స్వరూప విరోధము అవుతుంది; వీటిని ఉపాయమ్ గా పరిగణించలేము. జీవాత్మ పరతంత్రులు (స్వతంత్రులు కారు, ఎంపెరుమాన్ ఆదేశాలను అనుసరించాలి) అని మనం చూశాము, కాబట్టి మనం మన స్వంత ప్రయత్నాలతో ఏదైనా చేస్తే అది పారతంత్య్రమ్ క్రిందకు రాదు. అందువల్ల, తిరువడిగళ్ ను ఉపాయమ్ గా చూపించారు.
ఇదెల్లామ్ అఱిగైక్కు ప్రమాణమ్ – రహస్యత్రయమ్’ ఎన్ఱుమ్ ఇవై ఇవన్నీ రహస్యత్రయమ్ అంటే తిరుమంత్రమ్, ద్వయ మహా మంత్రమ్ మరియు చరమ శ్లోకం నుండి నేర్చుకుంటాము. ఆచార్యులు పైన చూపిన విధంగా వాటన్నిటినీ ఉపదేశం ఇవ్వాలి / బోధించాలి.
భాగం 4
అనంతరమ్, ఇవ్వర్థంగళై ఉపదేశిత్త ఆచార్యన్ పక్కలిలే కృతజ్ఞనాయ్, సాత్వికరోడే సంగతి పణ్ణుమ్; అనంతరమ్, ఆచార్యకైంకర్యమే యాత్రైయాయ్ప్ పోరుమ్. ఆచార్యకైంకర్యమావదు – అనిష్టమ్ తవిర్కైయుమ్, ఇష్టమ్ సెయ్కైయుమ్. అవై యిరండిలుమ్ వైత్తుక్కొండు అనిష్టమ్ తవిర్కైయే ప్రధానమ్. అదు వెన్నెన్నిల్; ఇష్టమ్ సెయ్యాదపోదు ఉపేక్షిక్కుమళవే యుళ్ళదు; అనిష్టమ్ తవిరాదపోదు, నేరాగ నిగ్రహిత్తుక్ కైవిడుమ్; అవన్ కైవిట్టవాఱే ఈశ్వరన్ కైవిడుమ్; పిన్నైత్ తుణైయావదు – పళైయ కర్మంగళుమ్, యమభటరుమ్ ఇవై యిరండుమ్ అఱివదు – శాస్త్రముఖత్తాలుమ్ ఆచార్యన్ నినైవాలుమ్.
ఆచార్య ఉపదేశం ప్రకారం మన జీవితాన్ని ఎలా గడపాలో ఇక్కడ చూపబడింది.
ఇవ్వర్థంగళై ఉపదేశిత్త ఆచార్యన్ పక్కలిలే కృతజ్ఞనాయ్, సాత్వికరోడే సంగతి పణ్ణుమ్; ఆచార్యులు ఉపదేశం ఇవ్వడం ద్వారా మనకు చాలా గొప్ప పనులు చేస్తున్నారు మరియు మనం ఎప్పుడూ కృతజ్ఞన్ (కృతజ్ఞతతో) గా ఉండాలి మరియు ఎప్పుడూ సాత్వికుల సంగతి (ఎంపెరుమాన్ అడియవర్, ఆచార్యుల అడియవర్ ల సత్సంగమ్) లో ఉండాలి.
అనంతరమ్, ఆచార్యకైంకర్యమే యాత్రైయాయ్ప్ పోరుమ్ జీవిత కాల లక్ష్యం ఆచార్యులకు కైంకర్యమ్ చేయడం మరియు అది ఒకరి యాత్రై (సమయాన్ని తెలివిగా గడపడం) గా ఉండాలి.
ఆచార్యకైంకర్యమావదు – అనిష్టమ్ తవిర్కైయుమ్, ఇష్టమ్ సెయ్కైయుమ్. అవై యిరండిలుమ్ వైత్తుక్కొండు అనిష్టమ్ తవిర్కైయే ప్రధానమ్. అదు వెన్నెన్నిల్; ఇక్కడ రెండు విషయాలు ముఖ్యమైనవిగా చూపబడ్డాయి. ఆచార్యులకు నచ్చని దానిని (అనిష్టమ్) మనం చేయకూడదు (తవిర్కై) మరియు ఆచార్యులకు నచ్చిన దానిని (ఇష్టమ్) చేయాలి (సెయ్కై). ఇది ఆచార్య కైంకర్యం. ఉదాహరణకు, తీపి పొంగల్ ఉంది కానీ కడుపు నొప్పి కూడా ఉంది. దానిని తినకుండా ఉండటం – అనిష్టమ్ తవిర్కై (కడుపు నొప్పి పోవాలి); ఇష్టమ్ సెయ్కై తీపి పొంగల్ తినడం. రెండింటిలో, అనిష్టమ్ తవిర్కై (వారికి నచ్చని దానిని వదిలివేయడం) ఇష్టమ్ సెయ్కై (వారికి నచ్చిన దానిని చేయడం) కంటే ముఖ్యం (ప్రధానమ్). దీనికి వివరణ క్రింద ఇవ్వబడింది.
ఇష్టమ్ సెయ్యాదపోదు ఉపేక్షిక్కుమళవే యుళ్ళదు; అనిష్టమ్ తవిరాదపోదు, నేరాగ నిగ్రహిత్తుక్ కైవిడుమ్; ఒక ఆచార్యుడికి 500 మంది శిష్యులు ఉన్నారనుకోండి, అందరూ ఆచార్యులకు నచ్చినట్లు చేయరు. ఒక్కొక్కరు ఒక్కో స్థితిలో ఉండవచ్చు. కొందరు ఆచార్య కైంకర్యములు, కొందరు భగవత్ కైంకర్యములు, కొందరు లౌకిక (ప్రాపంచిక) విషయాలలో ఉండి కైంకర్యమ్ చేయలేకపోవచ్చు. ఆచార్యులు అందరూ అన్ని కైంకర్యమ్ లు చేయాలని ఆశించరు. ఒక శిష్యుడు కైంకర్యానికి రాకపోతే, ఆచార్యులు ఆ శిష్యుడు వేరే ఏదైనా కైంకర్యానికి వస్తాడు అని అనుకుంటారు. అయినప్పటికీ, శిష్యుడు ఆచార్యులకు నచ్చని పనులు చేస్తే, ఆచార్యులు నిగ్రహ (నిరోధించడం) చూపిస్తారు మరియు ఆ శిష్యుడిని వదిలివేస్తారు. ఉదాహరణకు, వేరే వ్యక్తి గురించి ఏదైనా తప్పుగా చెప్పడం ఆచార్యులకు నచ్చదు (అనిష్టమ్). కానీ శిష్యుడు ఇతరుల గురించి మాట్లాడటం కొనసాగిస్తే, ఆచార్యులు ఆ శిష్యుడిని నిరోధిస్తారు. కాబట్టి, అనిష్టమ్ తవిర్కై (ఆచార్యులకు నచ్చని పనులను చేయడం ఆపడం) ముఖ్యం.
అవన్ కైవిట్టవాఱే ఈశ్వరన్ కైవిడుమ్; ఆచార్యులు ఒక వ్యక్తిని వదిలివేస్తే, ఈశ్వరుడు కూడా వదిలివేస్తాడు. ఎందుకంటే, ఈశ్వరుడు వదిలివేసినప్పుడు కూడా ఆళ్వార్లు మరియు ఆచార్యులు మనకు చేయి అందిస్తారు. ఎంపెరుమాన్ వదిలివేసినప్పుడు ఒక వ్యక్తి యొక్క ఆచార్య భక్తి అతనికి మద్దతు ఇస్తుంది, కానీ ఆచార్యులే వదిలివేస్తే, వేరే దిక్కు ఉండదు.
పిన్నైత్ తుణైయావదు – పళైయ కర్మంగళుమ్, యమభటరుమ్ ఆచార్య భక్తి కారణంగా, ఎంపెరుమాన్ ఒక వ్యక్తి యొక్క పాత కర్మలన్నింటినీ తొలగిస్తారు. కానీ ఆచార్యులు అతనికి నిగ్రహ చేస్తే, ఎంపెరుమాన్ పాత కర్మ ను తిరిగి ఇస్తారు మరియు యమ సేవకులు వచ్చి అతన్ని తీసుకువెళ్ళేలా చేస్తారు. ఎంపెరుమాన్ అతన్ని యమభటరు తో మాట్లాడమంటారు మరియు అతను ఎంపెరుమాన్ను చేరలేడు. ఎవరైనా ఎంపెరుమాన్ యొక్క నిజమైన అడియార్ అయితే, యమభటులు వచ్చినా, విష్ణు దూతలు వచ్చి రక్షిస్తారు (అజామిళ వంటి చరిత్తిరమ్ (కథలలో) చూసినట్లుగా).
ఇవై యిరండుమ్ అఱివదు – శాస్త్రముఖత్తాలుమ్ ఆచార్యన్ నినైవాలుమ్. మనం అనిష్టమ్ తవిర్కై మరియు ఇష్టమ్ సెయ్కై గురించి శాస్త్రమ్ లో చూపినట్లుగా మరియు ఆచార్యుల ఆలోచనల నుండి తెలుసుకోవచ్చు.
భాగం 5
ఇదుతాన్ పేఱ్ఱుక్కు సాధనముమాయ్, కైంకర్యముమాయ్, స్వరూపముమాయిరుక్కుమ్. ఇవై సాధనమెన్ఱు నినైక్కక్కడవనల్లన్; ఆచార్యనుక్కు ప్రియమాగ – భగవత్ కైంకర్యమ్, భాగవత కైంకర్యమ్ పణ్ణిక్కొండు పోరక్కడవన్; ఇప్పడియిరుక్కిఱ అధికారిక్కు ప్రాప్యసిద్ధియుండామ్. స్వస్వరూపత్తుక్కు సీమా తదీయశేషత్వమ్; పరస్వరూపత్తుక్కు సీమా అర్చ్చావతారమ్; విరోధిస్వరూపత్తుక్కు సీమా – అహంకార మమకారంగళ్; ఉపాయస్వరూపత్తుక్కు సీమా భగవత్ కృపై; ఉపేయ స్వరూపత్తుక్కు సీమా – భగవన్-ముఖోల్లాసమ్ – ఎన్ఱు నంపిళ్ళై అరుళిచ్చెయ్పర్
ఇదుతాన్ పేఱ్ఱుక్కు సాధనముమాయ్, కైంకర్యముమాయ్, స్వరూపముమాయిరుక్కుమ్. ఇవై సాధనమెన్ఱు నినైక్కక్కడవనల్లన్ ఈ ఆచార్య కైంకర్యమ్ ఫలితంగా సాధనమ్ (నిత్య కైంకర్యాలు చేయడానికి మోక్షం వైపు మార్గం), కైంకర్యం మరియు స్వరూపమ్ లభిస్తుంది. అయినప్పటికీ, మనం ఈ కైంకర్యాలను సాధనంగా భావించకూడదు ఎందుకంటే ఎంపెరుమాన్ యొక్క తిరువడి (పాదపద్మం) మాత్రమే ఏకైక ఉపాయం. మనం వీటిని సాధనంగా గా భావిస్తే, అది ఎంపెరుమాన్ ఉపాయం అనే స్థితికి లోటును కలిగిస్తుంది. ఎంపెరుమాన్ ఈ కైంకర్యాలను చూసి సంతోషించినా మరియు వారిని వదిలివేయకూడదని అనుకున్నా, మనం దానిని సాధనంగా భావించకూడదు.
ఎంపెరుమాన్ శత్రుఘ్నాళ్వాన్ ను ఇలైయాళ్వాన్ మరియు భరతాళ్వాన్ కంటే ఎక్కువగా ఇష్టపడతారు ఎందుకంటే శత్రుఘ్నాళ్వాన్ తన భక్తుడైన భరతాళ్వాన్ కు సేవ చేశాడు. అదే విధంగా, ఎంపెరుమాన్ మధురకవి ఆళ్వార్ ను ఇష్టపడతారు ఎందుకంటే వారు నమ్మాళ్వార్ కు సేవ చేశారు.
ఆచార్యనుక్కు ప్రియమాగ – భగవత్ కైంకర్యమ్, భాగవత కైంకర్యమ్ పణ్ణిక్కొండు పోరక్కడవన్; ఇప్పడియిరుక్కిఱ అధికారిక్కు ప్రాప్యసిద్ధియుండామ్; శ్రీవచన భూషణం లో చెప్పినట్లుగా, మరియు ఉపదేశ రత్తినమాలై 65వ పాశురంలో తెలిపినట్లు, “ఆచారియన్ సిచ్చన్ ఆరుయిరైప్ పేనుమవన్ దేసారుమ్ సిచ్చన్ అవన్ సీర్ వడివై – ఆసైయుడన్ నోక్కుమవన్ ఎన్నుమ్ నుణ్ణఱివైక్ కేట్టు వైత్తుమ్ ఆర్క్కుమ్ అన్నేర్ నిఱ్కై అరిదామ్” (అర్థం: ఆచార్యులు దివ్య జ్ఞానాన్ని అందించడం ద్వారా శిష్యుడి ఆత్మను రక్షిస్తారు, అయితే శిష్యుడు ప్రేమ మరియు భక్తితో ఆచార్యుల భౌతిక రూపాన్ని సేవించి రక్షిస్తాడు). ఆచార్యులకు నచ్చిన దానిని చేయడం శ్రేష్ఠం. ఉదాహరణకు, ఆచార్యులు సన్నిధిలో ఏదైనా కైంకర్యం చేయాలని కోరుకుంటే, మనం ఆచార్యుల భౌతిక రూపాన్ని చూసుకోవడానికి వారి దగ్గరే ఉంటామని చెప్పే బదులు వెంటనే వెళ్లి ఆ కైంకర్యం చేయాలి. క్లుప్తంగా, మనం భగవాన్ లేదా భాగవతుల కైంకర్యం చేసినా, అది ఆచార్యుల ఇష్టానికి అనుగుణంగా ఉండాలి. మనం ఈ విధంగా కైంకర్యం చేస్తుంటే, మనం పరమపదానికి వెళ్ళే మరియు ఎంపెరుమాన్ కోసం నిత్య కైంకర్యాలు చేసే అంతిమ లక్ష్యాన్ని పొందుతాము.
స్వస్వరూపత్తుక్కు సీమా తదీయశేషత్వమ్; పరస్వరూపత్తుక్కు సీమా అర్చ్చావతారమ్; విరోధిస్వరూపత్తుక్కు సీమా – అహంకార మమకారంగళ్; ఉపాయస్వరూపత్తుక్కు సీమా భగవత్ కృపై; ఉపేయ స్వరూపత్తుక్కు సీమా – భగవన్-ముఖోల్లాసమ్ – ఎన్ఱు నంపిళ్ళై అరుళిచ్చెయ్పర్ ఇక్కడ నంపిళ్ళై చెప్పినట్లుగా అర్థ పంచకంకు అంతిమ స్థితి చూపబడింది. సులభంగా అర్థం చేసుకోవడానికి ఇది క్రింది పట్టికలో ఇవ్వబడింది.
| అర్థ (సత్యం) | అంతిమ పరిమితి (ఎల్ లై నిలై) | |
| 1. స్వరూప (ఆత్మ) | భాగవత శేషత్వమ్ (ఎంపెరుమాన్ అడియార్ల సేవకుడిగా ఉండటం) | |
| 2. పరస్వరూప (ఎంపెరుమాన్ స్థితి) | అర్చావతారమ్ (గుడిలో లేదా ఇంట్లో) | |
| 3. విరోధి (అవరోధం) | అహంకార, మమకారములు | |
| 4. ఉపాయ (సాధనం) | భగవత్ కృపై | |
| 5. ఉపేయ (లక్ష్యం) | భగవాన్ తిరుముగమ్ (ముఖం) లో సంతోషాన్ని చూడటం |
ఇది చాలా అద్భుతమైన పదాలతో కూడిన పెద్ద వార్త్తై, మన సంప్రదాయం లో ఉన్న అనేక లోతైన అర్థాలను ఒకే చోట సేకరించి సమర్పించారు.
ఆళ్వార్ ఎంపెరుమానార్ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
[1] 80 నుండి 100 సంవత్సరాలకు పూర్వం కూడా, కొంత వరకు శిష్యాచార్య క్రమమ్ ఉండేది, ఎందుకంటే ఆచార్యులు/విద్వాంసులు/జ్ఞానులు మరియు భక్తులు దగ్గరగా ఉండేవారు మరియు పంచ సంస్కారం పొందిన తర్వాత, ప్రతి వ్యక్తి కొన్ని పాసురాలను మరియు వాటి అర్థాలను అర్థం చేసుకునేవారు. వారు నేర్చుకోవడానికి బయటకు వెళ్లలేకపోయినా, ఇంట్లో ఉన్న పురుషులు తమ భార్య మరియు పిల్లలకు సంప్రదాయ అర్థాలను మరియు కైంకర్యమ్ ఎలా చేయాలో నేర్పించేవారు (ఎందుకంటే బ్రాహ్మణులు లేదా ఇతరులు అనే తేడా లేకుండా చాలా మందికి కైంకర్యమే ఏకైక మార్గంగా ఉండేది, మరియు వారు సాధారణంగా గుడి దగ్గర నివసిస్తూ వారి స్థితిని బట్టి గుడి చుట్టూ కైంకర్యాలు చేసేవారు. కొందరు తిరువారాధనమ్, కొందరు మడప్పళ్ళి తాళిగై (వంట), మరికొందరు గుడిని శుభ్రం చేయడం, పరిచారకమ్, బట్టలు ఉతకడం, కుండలు చేయడం, నాదస్వరమ్ వాయించడం మొదలైనవి చేసేవారు). వారు కైంకర్యాలు చేస్తూనే కాలక్షేపాల ద్వారా సద్విషయాలను నేర్చుకునేవారు, ఎందుకంటే ఈనాటిలా ఇతర వినోదాలు ఉండేవి కావు. పూర్వపు రోజుల్లో ఇది మరింత అనుకూలంగా ఉండేది కానీ ఈ రోజుల్లో చాలా మారిపోయింది. మనం ఎంపెరుమాన్ మరియు ఆచార్యుల ఆశీర్వాదంతో ఆ పద్ధతికి తిరిగి వెళ్ళే మార్గాలను కనుగొనడానికి ప్రయత్నించాలి. మనకు ఆచార్యుల కరుణై (ఆశీర్వాదం) ఉంటే, మనం ఆచార్యులు ఉపదేశించిన దానిని వింటాము, అర్థం చేసుకుంటాము మరియు దాని ప్రకారం నడుచుకుంటాము.
అడియేన్ ఉషా రామానుజ దాసి
అడియేన్ శ్రీకాంత్ రామానుజదాసన్
మూలం- https://www.youtube.com/watch?v=90KIokzsLcU&list=PLcJLpGJlP9moqO1XaFrFTgVAqKoRM_Dff&index=4
ఆంగ్లంలో-https://granthams.koyil.org/2026/06/20/varthamalai-part-4-english/
ప్రమేయము (గమ్యము) – https://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – https://pillai.koyil.or