శ్రీ: శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
<< పూర్వపు భాగం
శ్రీ పిన్బళగియరామ్ పెరుమాళ్ జీయర్ స్వామివారు ఒక సన్యాసి మరియు స్వామి నంపిళ్ళై వారి శిష్యులు. ఆయన మన పూర్వాచార్యుల అనేక వార్తలను సమగ్రంగా సేకరించి “వార్తామాలై ” గ్రంథంగా సంకలనం చేశారు. అదే గ్రంథానికి పుత్తూర్ స్వామి వారు సులభమైన వివరణను అందించి ప్రచురించారు. శ్రీ పిన్బళగియరామ్ పెరుమాళ్ జీయర్ స్వామివారికీ, శ్రీ పుత్తూర్ స్వామి వారికీ, వారి అపార కృపకు మన కృతజ్ఞతలు సమర్పిస్తున్నాము.
శ్రీ ఉ.వే. సారథి తోతాద్రి స్వామి వారు పిన్బళగియరాం పెరుమాళ్ జీయర్ వారి “వార్తామాలై” గ్రంథంపై చేసిన తమిళ కాలక్షేపం యొక్క తెలుగు అనువాదం ఇక్కడ అందించబడుతున్నది. ఈ విషయాన్ని వారి తమిళ కాలక్షేపం ద్వారా అధ్యయనం చేసే అవకాశాన్ని కల్పించినందుకు, అలాగే ఈ వ్యాసాల ప్రచురణలో నిరంతరం సహకరిస్తున్నందుకు శ్రీ ఉ.వే. సారథి తోతాద్రి స్వామి వారికి హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు.
(కాలక్షేప విషయ సూచన: ప్రారంభంలో ఈ కాలక్షేపాలు, శ్రీపెరుంబుదూరులో ఎంబెరుమానార్ వారి మాస తిరునక్షత్ర దినమైన తిరువాదిరై సందర్భంగా ఆస్వాదించబడినవి)
‘వార్తై’ అనే పదాన్ని ఒక నిర్దిష్ట విషయానికి సంబంధించిన వివరణ అని అర్థం చేసుకోవాలి.
ప్రతి వార్తైలో అనేక ఆచార్యుల శ్రీసూక్తులు సమాహరించబడి ఉన్నాయి. వీటిలో మన విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతం యొక్క అనేక ముఖ్యమైన తాత్త్విక అంశాలు, ఆళ్వారుల పాశురాల లోతైన అర్థాలు, ఆచార్య భక్తి, ఆచార్యాభిమానము, శరణాగతి, అర్థపంచకం, తత్త్వత్రయం మొదలైన అనేక విశిష్ట విషయాలు నిండి ఉన్నాయి.
ఇప్పుడు మనము ఎనిమిదవ వార్తైను ప్రారంభిద్దాం.
వార్తై -8
జీవాత్మ స్వరూపం, జీవాత్మ యొక్క జ్ఞానం (జ్ఞానము) యొక్క స్వభావం (తన్మై), జ్ఞానంతో కూడిన జీవాత్మ యొక్క ఉనికి స్థితి, ఈ మూడు అంశాలు ఎనిమిదవ వార్తైలో విపులంగా చర్చించబడ్డాయి. ఇక్కడ వివరించబడిన అనేక విషయాలు లోతైన వేదాంత సూత్రాలను ప్రతిపాదిస్తాయి; వాటిని పూర్తిగా గ్రహించాలంటే వేదాంతం పై సమగ్ర అవగాహన అవసరం.
ఆత్మావినుడైయ ధర్మి ధర్మంగళిన్ స్వరూపం – స్వరూప నిరూపక ధర్మముం, నిరూపిత స్వరూప విశేషణముం, వ్యాపారముం, లక్షణముం, ద్రవ్యత్వముం ఆగిఱ ప్రకారంగళై ఉడైత్తాయ్ ఇరుక్కుమ్
ఆత్మావినుడైయ ధర్మి ధర్మంగళిన్ స్వరూపం – ఆత్మకు రెండు రకాల జ్ఞానాలు ఉన్నాయి – ధర్మి జ్ఞానం మరియు ధర్మభూత జ్ఞానం.
ధర్మి జ్ఞానం: ఇది తనను తాను తెలుసుకునే చైతన్యం. ఆత్మ జ్ఞానమయమైనది; అది అణు స్వరూపమైంది, సూక్ష్మమైనది. ఆత్మసాక్షాత్కారం ధర్మి జ్ఞానం ద్వారానే సంభవిస్తుంది. “నేను” అనే భావం ధర్మి జ్ఞానం. ఇది తనను మాత్రమే సూచిస్తుంది; బాహ్య వస్తువులను కాదు.
ధర్మభూత జ్ఞానం: ఇది ఆత్మ తనకు భిన్నమైన అన్ని విషయాలను తెలుసుకొనే జ్ఞానం.
స్వరూప నిరూపక ధర్మముం, నిరూపిత స్వరూప విశేషణముం, వ్యాపారముం, లక్షణముం, ద్రవ్యత్వముం ఆగిఱ ప్రకారంగళై ఉడైత్తాయ్ ఇరుక్కుమ్
వీటిలో ప్రతి దానికి ఐదు లక్షణాలు ఉన్నాయి.
1. స్వరూప నిరూపక ధర్మం – ఏదైనా వస్తువును గుర్తించడానికి సహాయపడే నిర్వచన లక్షణం. ఆ వస్తువు యొక్క స్వరూపాన్ని స్థాపించేది.
2. నిరూపిత స్వరూప విశేషణం -ఒక వస్తువు తన ప్రత్యేక లక్షణాల ద్వారా నిరూపించబడిన తర్వాత, దాని ఇతర గుణాలను వివరిస్తుంది.
3. వ్యాపారం-వస్తువు చేసే కార్యం లేదా ఉపయోగం.
4. లక్షణం-ఆ వస్తువు యొక్క ప్రత్యేక గుర్తింపు.
5. ద్రవ్యత్వం-గుణాలను ఆశ్రయించిన ద్రవ్యంగా అది ఎలా నిలుస్తుందో తెలియజేస్తుంది. ఇక్కడ ధర్మి జ్ఞానం, ధర్మభూత జ్ఞానం, మరియు వాటితో కూడిన ఆత్మ ద్రవ్యంగా ఎలా ఉంటాయో సూచిస్తుంది.
ఇప్పుడు ఈ ఐదు లక్షణాలను ధర్మి జ్ఞానం, ధర్మభూత జ్ఞానం, మరియు వాటిని కలిగిన ఆత్మలో పరిశీలిద్దాం.
సాధారణంగా స్వరూపం అనే పదం ధర్మి జ్ఞానాన్ని సూచిస్తుంది; స్వభావం అనే పదం ధర్మభూత జ్ఞానాన్ని సూచిస్తుంది.
ఇదిల్ స్వరూపం సత్యమాయ్ జ్ఞానమాయ్ ఆనందమాయ్ అమలమాయ్ ఇరుక్కుమ్. స్వరూప నిరూపక ధర్మమ్ – సత్యత్వమ్, జ్ఞానత్వమ్, ఆనందత్వమ్, అమలత్వమ్ ఆగిఱ ఇవై.
నిరూపిత స్వరూప విశేషణమ్ – స్వస్మై స్వయం ప్రకాశత్వమ్ – అదావదు తన్నైత్ తానే అరిందు కొండిరుక్కై. అరిగిర కర్తావుమ్ తానేయాయ్, అరివిక్కిర జ్ఞానముమ్ తానేయాయ్, అరియప్పడుగిర జ్ఞేయముమ్ తనేయాయ్ ఇరుక్కై. ఇప్పడి తన్నైత్తానే అరిందుకొండిరుక్కిర అరివుదాన్ “అహమ్” ఎన్రిరుక్కుమ్; “ఇదమ్” ఎన్రిరాదు. “ఇదమ్” ఎన్రిరుక్కిల్ అప్పోదు వ్యతిరిక్త విషయత్తిల్ దర్శనముండామ్. అప్పోదు జ్ఞేయమాగత్ తన్నై అరియమాట్టాన్. అత్తాలే–జ్ఞేయమాగిర అరివుమిల్లైయామ్. జ్ఞేయమాగిర అరివు ఇల్లామైయాలే జ్ఞాతృత్వమిల్లైయామ్.
ఇదిల్ స్వరూపం సత్యమాయ్ జ్ఞానమాయ్ ఆనందమాయ్ అమలమాయ్ ఇరుక్కుమ్. స్వరూప నిరూపక ధర్మమ్ – సత్యత్వమ్, జ్ఞానత్వమ్, ఆనందత్వమ్, అమలత్వమ్ ఆగిఱ ఇవై.
ధర్మి జ్ఞానం (స్వరూపం) అనేది ఆత్మ యొక్క చైతన్యం (“నేను” అనే అనుభూతి) లేదా ఆత్మసాక్షాత్కారం. ఇది సత్యం (నిత్యమైన సత్యం), జ్ఞానం (యథార్థ జ్ఞానం), ఆనందం (పరమానందం), మరియు అమలం (ఏ విధమైన దోషమూ లేదా మలినమూ లేనిది) అయి ఉంటుంది.
ఆత్మ స్వభావతః ఎలాంటి మలినత లేదా దోషం లేనిది. దోషాలు ఉన్నట్లు కనిపించడమంతా కర్మబంధం వల్లనే.
స్వరూప నిరూపక ధర్మం కూడా పైన చెప్పినట్లే సత్యత్వం, జ్ఞానత్వం, ఆనందత్వం, అమలత్వం అనే నాలుగు లక్షణాలను కలిగి ఉంటుంది.
నిరూపిత స్వరూప విశేషణమ్ – స్వస్మై స్వయం ప్రకాశత్వమ్ – అదావదు తన్నైత్ తానే అరిందు కొండిరుక్కై.
నిరూపిత స్వరూప విశేషణమ్- దాని విలక్షణమైన లక్షణాలు
స్వస్మై – తనకు తానే
స్వయం – స్వయంగా
ప్రకాశత్వం – తనను తాను ప్రకాశింపజేసుకోవడం, అంటే ఆత్మ తనను తానే తెలుసుకుంటుంది.
అరిగిర కర్తావుమ్ తానేయాయ్, అరివిక్కిర జ్ఞానముమ్ తానేయాయ్, అరియప్పడుగిర జ్ఞేయముమ్ తనేయాయ్ ఇరుక్కై. ఇప్పడి తన్నైత్తానే అరిందుకొండిరుక్కిర అరివుదాన్ “అహమ్” ఎన్రిరుక్కుమ్; “ఇదమ్” ఎన్రిరాదు. “ఇదమ్” ఎన్రిరుక్కిల్ అప్పోదు వ్యతిరిక్త విషయత్తిల్ దర్శనముండామ్. అప్పోదు జ్ఞేయమాగత్ తన్నై అరియమాట్టాన్. అత్తాలే–జ్ఞేయమాగిర అరివుమిల్లైయామ్. జ్ఞేయమాగిర అరివు ఇల్లామైయాలే జ్ఞాతృత్వమిల్లైయామ్.
ధర్మి జ్ఞానం అన్నది అన్నింటినీ కలిగి ఉంటుంది; అదే కర్త (క్రియను చేయువాడు), జ్ఞాత (తెలుసుకొనువాడు), మరియు జ్ఞేయం (తెలుసుకోవలసినది) కూడా అవుతుంది.
ఈ ఆత్మజ్ఞానం లేదా స్వరూపానుభూతి “అహం” (నేను/స్వయం) స్వరూపమైనది; “ఇదం” (బయట ఉన్నది, ‘అది/ఇది’) కాదు.
ఈ జ్ఞానం “ఇదం” రూపంలో ఉంటే, ఆత్మ తనకు బయట ఉన్న వస్తువులను గ్రహించగలదని సూచిస్తుంది. కానీ అది సాధ్యం కాదు, ఎందుకంటే ఆత్మకు వేరుగా ఉన్న జ్ఞేయం (తెలిసికొనవలసిన బాహ్య వస్తువు) ఏదీ లేదు.
అలా ఉంటే, ఆత్మ గురించి జ్ఞానం ఉండదు. కానీ ఆత్మకు జ్ఞానం ఉండటం అనేది దాని మౌలిక స్వరూపం
ఇవై ఇల్లామైయాలే – జ్ఞానాశ్రయత్వం ఇల్లైయాం. జ్ఞానాశ్రయత్వం ఇల్లామైయాలే – జ్ఞాన హాని పిరక్కుం. ఇప్పడియాగైయాలే తనైతానే అరిగిర అరివు అహం అర్థత్తుకు విషయం ఎన్రదాయిత్తు. నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – అనంత జ్ఞానాది గుణంగళ్; వ్యాపారం – అపరిచ్ఛిన్నమాన స్వరూపానందానుభవం; లక్షణం – అణుత్వం. ద్రవ్యత్వం – గుణానాం ఆశ్రయత్వం.
ఇవై ఇల్లామైయాలే – జ్ఞానాశ్రయత్వం ఇల్లైయాం. జ్ఞానాశ్రయత్వం ఇల్లామైయాలే – జ్ఞాన హాని పిరక్కుం. ఇప్పడియాగైయాలే తనైతానే అరిగిర అరివు అహం అర్థత్తుకు విషయం ఎన్రదాయిత్తు.
అందువల్ల, దానికి ఇతర వస్తువులను తెలుసుకునే సామర్థ్యం ఉండదు; అలాగే జ్ఞానానికి నాశనాన్ని కలిగించగల “జ్ఞానాశ్రయత్వం” కూడా ఉండదు. కాబట్టి “అహం” అనే పదానికి అర్థం ధర్మి.
[గమనిక: పై వివరణలో కేవలం ధర్మి జ్ఞానాన్ని మాత్రమే గ్రహిస్తున్నాం. ఇది ఆత్మలోని ధర్మి జ్ఞానం మరియు ధర్మభూత జ్ఞానం రెండింటిని కలిపి వివరించదు. ఇది కేవలం ధర్మి జ్ఞానం, అంటే ఆత్మలోని ‘నేను’ అనే భావనను మాత్రమే వివరిస్తుంది.]
నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – అనంత జ్ఞానాది గుణంగళ్; వ్యాపారం – అపరిచ్ఛిన్నమాన స్వరూపానందానుభవం; లక్షణం – అణుత్వం. ద్రవ్యత్వం – గుణానాం ఆశ్రయత్వం.
ధర్మికి అదనపు విశిష్ట లక్షణాలు ఏమిటి?
అనంత జ్ఞానాది గుణంగళ్ – అనగా అపరిమితమైన జ్ఞానం మొదలైన గుణాలు కలిగి ఉండటం.
ఈ ‘నేను’ అనే భావనకు వ్యాపారం ఏమిటి?
అపరిచ్ఛిన్నమాన స్వరూపానందానుభవం – స్వరూపానికి సంబంధించిన అపరిమిత ఆనందానుభవం. అంటే, తన స్వరూపాన్ని గురించి ఆలోచిస్తూ అపారమైన ఆనందాన్ని అనుభవించడం.
దాని లక్షణం (ప్రత్యేక గుర్తింపు) ఏమిటి?
ఆత్మకి అణుత్వం స్వరూపం.
ఆత్మ గుణాలను కలిగి ఉండటం వలన ద్రవ్యంగా (ద్రవ్యత్వం) నిలుస్తుంది. ఆత్మకు ధర్మి కన్నా అదనపు గుణాలు ఉంటాయి. ఈ గుణాలను కలిగి ఉండటమే ద్రవ్యత్వానికి కారణం.
[గమనిక: ఇప్పటివరకు మనం ధర్మి జ్ఞానాన్ని మాత్రమే చూశాము. తరువాత ధర్మభూత జ్ఞానం గురించి చూస్తాం. ధర్మభూత జ్ఞానం అంటే స్వయం (ఆత్మ) బయట ఉన్న విషయాలను తెలుసుకునే జ్ఞానం.]
ధర్మత్తుక్కు స్వరూపం – సత్యమాయ్, జ్ఞానమాయ్, అనంతమాయ్, ఆనందమాయ్, అమలమాయ్ ఇరుక్కుమ్. స్వరూప నిరూపక ధర్మం – సత్యత్వం, జ్ఞానత్వం, అనంతత్వం, ఆనందత్వం, అమలత్వం ఆగిఱ ఇవై. నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – పరస్మై స్వయం ప్రకాశముమాయ్, పరస్మై విషయ ప్రకాశముమాయ్ ఇరుక్కై. ఇత్థాల్ – తన్నైయుమ్ వ్యతిరిక్తంగళైయుమ్ అరియాదు ఎన్రాయత్తు. నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – క్రియావిశేషంగళ్, వ్యాపారం – ఆత్మావుక్కు అవిచ్ఛిన్నమైన ఆనందత్తై విళైక్కై. లక్షణం – విభుత్వం, ద్రవ్యత్వం – క్రియాగుణంగళుక్కు ఆశ్రయమాయ్ ఇరుక్కై.
ధర్మత్తుక్కు స్వరూపం – సత్యమాయ్, జ్ఞానమాయ్, అనంతమాయ్, ఆనందమాయ్, అమలమాయ్ ఇరుక్కుమ్.
ధర్మ భూత జ్ఞానం / స్వభావం – దాని స్వరూపం సత్యం, జ్ఞానం, అనంతం (అపరిమితం), ఆనందం మరియు అమలం. ధర్మత్తుక్కు (ధర్మం) అంటే ధర్మ భూత జ్ఞానమే సూచించబడుతుంది. ధర్మం యొక్క నిజ స్వభావం సత్యం – నిత్యమైన సత్యం, ఎటువంటి పరిమితి లేనిది, ఆనందస్వరూపం మరియు మలినరహితం.
ధర్మి జ్ఞానం మరియు ధర్మ భూత జ్ఞానం మధ్య భేదం ఏమిటంటే, ధర్మి జ్ఞానం పరిమితమైనది. అయితే ధర్మ భూత జ్ఞానం అనంతమైనది (అనంతత్వం). ఈ ధర్మ భూత జ్ఞానం కాలం, స్థలం మొదలైన వాటిచే పరిమితం చేయబడదు. ఉదాహరణకు, మనం ఒక గదిలో కూర్చున్నప్పుడు, పక్క గదిలో జరుగుతున్న విషయాన్ని కూడా గ్రహించగలుగుతాము. ఇది ధర్మ భూత జ్ఞానం ఆత్మను అధిగమించి విస్తరించటం వలన జరుగుతుంది. అందువల్ల, ధర్మ భూత జ్ఞానానికి ధర్మి జ్ఞానంతో పోల్చినప్పుడు అనంతత్వం అనే అదనపు లక్షణం ఉంటుంది.
స్వరూప నిరూపక ధర్మం – సత్యత్వం, జ్ఞానత్వం, అనంతత్వం, ఆనందత్వం, అమలత్వం ఆగిఱ ఇవై.
ఇది ముందే వివరించబడినదే. ఇవన్నీ స్వరూపంగా (గుర్తింపుగా) చెప్పబడినవి. అంటే, దాని సత్యత్వం, జ్ఞానత్వం, అనంతత్వం, ఆనందత్వం మరియు అమలత్వం ద్వారా ధర్మ భూత జ్ఞానం గుర్తించబడుతుంది.
నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – పరస్మై స్వయం ప్రకాశముమాయ్, పరస్మై విషయ ప్రకాశముమాయ్ ఇరుక్కై.
నిరూపిత స్వరూప విశేషణం అంటే ధర్మం యొక్క స్వభావాన్ని చూపించే అదనపు లక్షణాలు.
ఇంతటితో ధర్మ భూత జ్ఞానం యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న తరువాత, దాన్ని గుర్తించడానికి ఉపయోగించే అదనపు లక్షణాలను నిరూపిత స్వరూప విశేషణం అంటారు. వాటిలో ఒక లక్షణం ‘పరస్మై స్వయం ప్రకాశం’ – అంటే ఇది ఇతరులకు స్వయంగా ప్రకాశించేది. ఈ సందర్భంలో ‘ఇతరులు’ అంటే ధర్మి (ఆత్మ). అంటే, జ్ఞానం ఏ బయటి సహాయం లేకుండానే ఆత్మకు తనను తాను తెలియజేస్తుంది. ఉదాహరణకు, దీపం యొక్క వెలుతురును చూడటానికి మరే ఇతర సాధనం అవసరం లేదు; ఆ వెలుతురు తనను తాను చూపించుకుంటూనే, దగ్గరలో ఉన్న ఘటం వంటి వస్తువులను కూడా చూపిస్తుంది. కానీ ఘటం తనను తాను చూపించుకోవాలంటే వెలుతురు అవసరం. ఘటానికి వెలుతురు ద్వారా తన ఉనికి తెలుస్తుంది, కానీ ధర్మ భూత జ్ఞానం మాత్రం ఆత్మచే ఎటువంటి బయటి సహాయం లేకుండానే గ్రహించబడుతుంది. ఈ స్వయం ప్రకాశ స్వభావమే ధర్మ భూత జ్ఞానానికి నిరూపిత స్వరూప విశేషణంగా నిలుస్తుంది.
ధర్మ భూత జ్ఞానం యొక్క మరొక లక్షణం ‘పరస్మై విషయ ప్రకాశం’ – అంటే స్వయానికి బాహ్యమైన వస్తువులను ప్రకాశింపజేయడం. ఈ ధర్మ భూత జ్ఞానం వల్లనే మనం దూరంగా ఉన్న వస్తువులను కూడా గ్రహించగలుగుతాము. ఇంద్రియాల ద్వారా, ముఖ్యంగా కన్నుల ద్వారా, జ్ఞానం ఆ వస్తువువైపు వెళ్లి దాని వివరాలను గ్రహించి, ఆ సమాచారాన్ని మనస్సు ద్వారా ఆత్మకు చేరుస్తుంది. వస్తువును గ్రహించే ప్రక్రియ ఇదే క్రమంలో జరుగుతుంది. అందువల్ల ధర్మ భూత జ్ఞానం స్వరూపానికి బయట ఉన్న విషయాలను ప్రకాశింపజేస్తుంది; ఈ లక్షణం ధర్మి జ్ఞానంలో ఉండదు.
దీనిని అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక సులభమైన ఉదాహరణను పరిశీలించండి. ఒక మానవ శరీరంలో ఆత్మ ఉంటుంది; అలాగే ఒక రాయిలో కూడా ఆత్మ ఉంటుంది. రాయిలో ఉన్న ఆత్మ యొక్క ధర్మ భూత జ్ఞానం సంకుచితంగా ఉంటుంది. అందువల్ల రాయిలోని ఆత్మ బయట జరిగే విషయాలను తెలుసుకోలేడు. రాయి అచేతనమైనదే అయినప్పటికీ, దానిలోని ఆత్మ స్థితి పరిమితి వల్ల అచేతనానికి సమానంగా ఉంటుంది. కానీ మానవ శరీరం ఆత్మకు బయటి ప్రపంచాన్ని గ్రహించే అవకాశం ఇస్తుంది. అందువల్ల మానవ శరీరం కూడా రాయిలా అచేతనమే అయినా, అది రాయికంటే ఉన్నతమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది. దీని ద్వారా ధర్మ భూత జ్ఞానానికి ‘పరస్మై విషయ ప్రకాశం’ అనే లక్షణం ఉందని మనం అర్థం చేసుకుంటాము. [శాస్త్రం ప్రకారం మనం ప్రతి రూపంలో చూస్తున్న ప్రతి వస్తువులో ఒక ఆత్మ ఉంటుంది, ఆ ఆత్మలో పరమాత్మ కూడా ఉంటుంది. అందువల్ల ధర్మ భూత జ్ఞానం శరీర స్వరూపాన్ని బట్టి విస్తరించటం లేదా సంకుచితం కావటం వలన బయటి ప్రపంచ గ్రహణం మారుతుంది].
ఇత్తాల్ – తన్నైయుమ్ వ్యతిరిక్తంగళైయుమ్ అరియాదు ఎన్రాయత్తు.
అందువల్ల ధర్మ భూత జ్ఞానం తనను తాను తెలుసుకోదు; బదులుగా అది తనను ఇతరులకు ప్రకాశింపజేస్తుంది మరియు బయటి వస్తువులను ఇతరులకు తెలియజేస్తుంది. ఈ విధంగా అది తనను తాను గ్రహించదు, అలాగే బాహ్య వస్తువులను కూడా స్వయంగా గ్రహించదు. మరొక విధంగా చెప్పాలంటే, ఆ జ్ఞానం ఇతర వస్తువుల ఉనికిని తన కోసం తెలుసుకోదు; అది కేవలం వాటిని ఆత్మకు తెలియజేస్తుంది. ఆ జ్ఞానం ఆ సమాచారాన్ని తనలో నిలుపుకోదు; అది ఆ సమాచారాన్ని ఆత్మకు మాత్రమే చేరవేస్తుంది. ధర్మ భూత జ్ఞానం యొక్క ఉనికి పూర్తిగా ఆత్మ కోసం మాత్రమే.
నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – క్రియావిశేషంగళ్, వ్యాపారం – ఆత్మావుక్కు అవిచ్ఛిన్నమైన ఆనందత్తై విళైక్కై. లక్షణం – విభుత్వం, ద్రవ్యత్వం – క్రియాగుణంగళుక్కు ఆశ్రయమాయ్ ఇరుక్కై.
ధర్మ భూత జ్ఞానం యొక్క క్రియలు ‘క్రియావిశేషంగళ్’ అని పిలవబడతాయి. ఈ క్రియలే దాన్ని గుర్తించడానికి సహాయపడే అదనపు లక్షణాలుగా (నిరూపిత స్వరూప విశేషణంగా) నిలుస్తాయి. ఉదాహరణకు, కన్నులు, చెవులు వంటి ఇంద్రియాల ద్వారా జ్ఞానాన్ని పొందడం ఈ క్రియల్లోకి వస్తుంది.
దాని వ్యాపారం (ఫంక్షన్) ఏమిటంటే ఆత్మకు నిరంతరం అపారమైన ఆనందాన్ని కలిగించడం ధర్మ భూత జ్ఞానం యొక్క నిజమైన కార్యం.
దాని లక్షణం (లక్షణము) ఏమిటంటే విభుత్వం – అంటే విస్తృతంగా వ్యాపించిన జ్ఞానం. ఉదాహరణకు, ఒక ఆత్మ ముక్తాత్మ స్థితికి చేరుకున్నప్పుడు, దాని జ్ఞానం పూర్తిగా విస్తరించి అన్నిచోట్ల వ్యాపిస్తుంది. భగవంతుడు అన్నింటినీ తెలిసినట్లే, ముక్తాత్మ కూడా అన్నింటినీ తెలుసుకుంటాడు. కానీ సంసార బంధంలో ఉన్న ఆత్మకు జ్ఞానం పరిమితంగా ఉంటుంది.
ద్రవ్యత్వం విషయానికి వస్తే, ధర్మ భూత జ్ఞానం ద్రవ్యత్వాన్ని కలిగి ఉంటుంది; ఎందుకంటే అది తన క్రియల ద్వారా ఏర్పడిన గుణాలను ఆధారంగా కలిగి ఉంటుంది. అంటే ఆత్మకు కొన్ని క్రియలు ఉంటాయి, ఆ క్రియలకు గుణాలు ఉంటాయి. ఆ క్రియలు గుణాలను కలిగి ఉండటం వల్ల ధర్మ భూత జ్ఞానం ఒక ద్రవ్యంగా స్థిరపడుతుంది.
[ఇదితో ధర్మ భూత జ్ఞానం యొక్క వివరణ ముగిసింది. తరువాతి వాఖ్యలో దీనిని సమగ్రంగా సంగ్రహిస్తారు].
ఆగ, స్వరూపం స్వస్మై స్వయం ప్రకాశమాయ్ ఇరుక్కుం, స్వభావం పరస్మై స్వయం ప్రకాశముమాయ్ పరస్మై విషయ ప్రకాశకముమాయ్ ఇరుక్కుం. అప్రాకృత అచితు పరస్మై స్వయం ప్రకాశం. ప్రాకృత అచిత్ వికారమైన ఘటపటాదిగళ్ అన్యాధీన ప్రకాశం. అధావదు – పరస్మై పరప్రకాశ్యమాయ్ ఇరుక్కుం. స్వరూపత్తుక్కు స్వభావత్తిల్ వాసి – స్వస్మై ఆగైయుం, విషయ ప్రకాశకత్వం ఇల్లామైయుం, స్వభావత్తుక్కు స్వరూపత్తిల్ వాసి – పరస్మైయుం విషయ ప్రకాశకత్వముం, ఘటాదిగళిల్ వాసి – స్వస్మై స్వయమాగై. ఘటాదిక్కు స్వరూపత్తిల్ వాసి – పరస్మైయుం పరప్రకాశముం, స్వభావత్తిల్ వాసి – పరప్రకాశం ఆగైయుం విషయ ప్రకాశకత్వం ఇల్లామైయుం. స్వరూపానుభవత్తిల్ స్వరూపత్తిలే ఉత్తకర్షం. స్వవ్యతిరిక్తానుభవత్తిల్ స్వభావత్తిలే ఉత్తకర్షం.
ఆగ, స్వరూపం స్వస్మై స్వయం ప్రకాశమాయ్ ఇరుక్కుం,
ఆగ, సంక్షేపంగా (ఆగా) స్వరూపం లేదా ధర్మి జ్ఞానం స్వస్మై స్వయం ప్రకాశముగా (తనకు తానే ప్రకాశించే మరియు తనను తాను తెలియజేసుకునే స్వభావంతో) ఉంటుంది.
స్వభావం పరస్మై స్వయం ప్రకాశముమాయ్ పరస్మై విషయ ప్రకాశకముమాయ్ ఇరుక్కుం.
స్వభావం లేదా ధర్మ భూత జ్ఞానం, స్వభావసిద్ధంగా తనను తాను మరియు బాహ్య ప్రపంచాన్ని ఇతరులకు ప్రకాశింపజేస్తుంది.
అప్రాకృత అచిత్ పరస్మై స్వయం ప్రకాశం.
ఇక్కడ ప్రధానంగా ధర్మి జ్ఞానం మరియు ధర్మ భూత జ్ఞానం వివరించబడుతున్నప్పటికీ, ఈ భావనలను మెరుగుగా అర్థం చేసుకోవడానికి అచిత్ కూడా వివరణలోకి తీసుకోబడింది.
అప్రాకృత అచిత్ అంటే నిత్య విభూతి (పరమపదం)లో ఉన్న అచిత్. భౌతిక జగత్తులో ఉన్న అచిత్లా ఇది పంచభూతాలతో నిర్మించబడినది కాదు; బదులుగా పంచ ఉపనిషత్తులతో నిర్మితమైనది. అందువల్ల ఇది దోషరహితమైనది.
ఈ అప్రాకృత అచిత్ పరస్మై స్వయం ప్రకాశం – అంటే ఇది స్వయంగా ప్రకాశించేది. భౌతిక జగత్తులో ఒక ఘటం వంటి వస్తువు కనిపించడానికి వెలుగు వంటి బయటి ఆధారం అవసరం. కానీ పరమపదంలో ఉన్న వస్తువులు (ఘటాలు, ఉద్యానాలు, నదులు మొదలైనవి) బయటి వెలుగు లేకుండానే కనిపిస్తాయి. అవి స్వయంగా ప్రకాశించే స్వభావం కలవి. ఇదే పరస్మై స్వయం ప్రకాశం యొక్క అర్థం.
ప్రాకృత అచిత్ వికారమైన ఘటపటాదిగళ్ అన్యాధీన ప్రకాశం.
ప్రాకృత అచిత్ అంటే జ్ఞానం లేని భౌతిక జగత్తులోని అచేతన పదార్థాలు.
ఘటపటాదిగళ్ – ఘటం అంటే కుండ; పటం అంటే వస్త్రం.
అన్యాధీన ప్రకాశం – ఇటువంటి వస్తువులు కనిపించడానికి బయటి వెలుగు మీద ఆధారపడతాయి.
అదావదు – పరస్మై పరప్రకాశ్యమాయ్ ఇరుక్కుం.
అంటే, అచిత్ తనను తాను తెలియజేసుకోకుండా, బయటి వెలుగు సహాయంతోనే ఇతరులకు తెలియజేయబడుతుంది.
స్వరూపత్తుక్కు స్వభావత్తిల్ వాసి – ధర్మి జ్ఞానం మరియు ధర్మ భూత జ్ఞానం మధ్య భేదాలు.
[ఇక్కడ ఇప్పటివరకు చెప్పిన ఆధారంగా ధర్మి జ్ఞానం (స్వరూపం) మరియు ధర్మ భూత జ్ఞానం (స్వభావం) మధ్య ఉన్న భేదాలను చూపిస్తున్నారు.]
స్వస్మై ఆగైయుం, విషయ ప్రకాశకత్వం ఇల్లామైయుం.
ధర్మి జ్ఞానం స్వస్మై – అది తనను తాను తెలుసుకుంటుంది, కానీ బాహ్య వస్తువులను తెలుసుకునే సామర్థ్యం (విషయ ప్రకాశకత్వం) దానికి స్వతహాగా ఉండదు [బాహ్య వస్తువులు ధర్మ భూత జ్ఞానం ద్వారా మాత్రమే తెలియజేయబడతాయి].
స్వభావత్తుక్కు స్వరూపత్తిల్ వాసి – పరస్మైయుం విషయ ప్రకాశకత్వముం.
స్వభావం (ధర్మ భూత జ్ఞానం) – ధర్మి జ్ఞానంతో పోల్చితే ఇది బాహ్య వస్తువులను ప్రకాశింపజేసే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంటుంది. అందువల్ల ఇది ఇతరుల కోసం మాత్రమే ఉంటుంది.
ఘటాదిగళిల్ వాసి – స్వస్మై స్వయమాగై.
ఘటం – కుండ.
ఘటాదిగళిల్ – కుండ వంటి వస్తువుల్లో.
ధర్మి జ్ఞానం మరియు ఘటం వంటి వస్తువుల మధ్య భేదం:
ధర్మి జ్ఞానం స్వస్మై (తన కోసం ఉంటుంది) మరియు స్వయం ప్రకాశం (తనను తానే తెలియజేసేది),
కానీ ఘటం వంటి వస్తువులు తమను తాము తెలుసుకునే సామర్థ్యం (చైతన్యం) లేకుండా ఇతరుల కోసం మాత్రమే ఉంటాయి.
ఘటాదిక్కు స్వరూపత్తిల్ వాసి – పరస్మైయుం పరప్రకాశముం, స్వభావత్తిల్ వాసి – పరప్రకాశమాగైయుం, విషయ ప్రకాశకత్వం ఇల్లామైయుం.
స్వరూపత్తిల్ వాసి – పరస్మైయుం పరప్రకాశముం – ఘటాదిగళ్ యొక్క ముఖ్య లక్షణం (ధర్మి జ్ఞానంతో పోల్చితే) అవి ఇతరుల కోసం మాత్రమే ఉండటం మరియు ఇతరులచే ప్రకాశింపబడటం.
స్వభావత్తిల్ వాసి – పరప్రకాశమాగైయుం – ఘటాదిగళ్ బాహ్య వెలుగు ద్వారా మాత్రమే తెలిసేవి. కానీ ధర్మ భూత జ్ఞానం ఆత్మచే నేరుగా, ఎటువంటి బయటి సహాయం లేకుండానే తెలిసిపోతుంది. ఆత్మ (ధర్మి) ధర్మ భూత జ్ఞానాన్ని నేరుగా గ్రహిస్తుంది.
విషయ ప్రకాశకత్వం ఇల్లామైయుం – విషయ ప్రకాశకత్వం అంటే వస్తువులను తెలియజేసే సామర్థ్యం. ఘటాదిగళ్కు ఈ సామర్థ్యం లేదు, కానీ జ్ఞానానికి ఉంది.
ఇలా ధర్మి, ధర్మ భూత జ్ఞానం, మరియు బాహ్య వస్తువుల మధ్య సంబంధాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఆత్మ (ధర్మి) బాహ్య వస్తువులను ధర్మ భూత జ్ఞానం ద్వారానే తెలుసుకుంటుంది. దీని ద్వారా ధర్మ భూత జ్ఞానం ధర్మికి విషయ ప్రకాశకత్వాన్ని ఇస్తుంది, కానీ ఘటాదిగళ్ వంటి వస్తువులకు ఈ లక్షణం ఉండదు.
స్వరూపానుభవత్తిల్ స్వరూపత్తిలే ఉత్తకర్షం.
దీని ద్వారా మనం అర్థం చేసుకుంటాము: స్వరూపానుభవం (ఆత్మానుభవం)లో అత్యుత్తమ స్థానం స్వరూపంలోనే ఉంటుంది. ఇది ధర్మిలో ఉన్న సహజమైన స్వయం ప్రకాశ స్వభావం వల్ల, తనను తాను తెలుసుకునే సామర్థ్యమే అత్యున్నతతను ఇస్తుంది.
స్వవ్యతిరిక్తానుభవత్తిల్ స్వభావత్తిలే ఉత్తకర్షం.
దీని ద్వారా మనం అర్థం చేసుకుంటాము: స్వవ్యతిరిక్త అనుభవం (తనకు భిన్నమైన విషయాల అనుభవం)లో అత్యుత్తమ స్థానం ధర్మ భూత జ్ఞానంలోనే ఉంటుంది. ఎందుకంటే అది బాహ్య వస్తువులను గ్రహించే సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంటుంది.
[ఇప్పుడు మూడవ భాగానికి వస్తాము, అక్కడ ఆత్మలో ధర్మి మరియు ధర్మ భూత జ్ఞానం కలసి ఉన్న స్థితి వివరించబడుతుంది.]
ధర్మి ధర్మంగళినుడైయ కూట్టరవిల్ – స్వరూపం విశేషణమాయ్ ఇరుక్కుం; స్వరూప నిరూపక ధర్మం – శేషత్వం; నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – శేషత్వ లాభం ఇత్తలైక్కన్రిక్కే అత్తలైక్కేయాయ్ ఇరుక్కై; నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – కైంకర్యైక రసత్వం; వ్యాపారం – అవనుగప్పు కండు తాన్ ఉగక్కై; లక్షణం – అనన్యార్హత్వం, అదావదు తత్ప్రకారమెన్రిరుక్కై; ద్రవ్యత్వం – కైంకర్యమాగిర గుణత్తుక్కు ఆశ్రయమాయ్ ఇరుక్కై. జ్ఞానత్వముం స్వయం ప్రకాశత్వముం ధర్మి ధర్మంగళుక్కు సాధారణం.
ధర్మి ధర్మంగళినుడైయ కూట్టరవిల్ – ఆత్మలో ధర్మి మరియు ధర్మ భూత జ్ఞానం కలిసి ఉన్న స్థితి.
ఆత్మ (ధర్మి) మరియు ధర్మ భూత జ్ఞానం కలసి ఉన్నప్పుడు వాటి లక్షణాలు ఎలా ఉంటాయి?
స్వరూపం విశేషణమాయ్ ఇరుక్కుం.
స్వరూపం అంటే స్వరూప విశేషణం అనేది విడదీయలేని సహజ లక్షణం. ఆత్మకు (ధర్మికి) ఈ స్వరూపం ఎవరికి విశేషణమో? ఇది మన సిద్ధాంతంలో ముఖ్యమైన భావన; దీనిని విశేషణ–విశేష్య భావం, ప్రకార–ప్రకారి భావం, శరీర–శరీరి భావం అంటారు. భగవానుడు విశేష్యుడు; చిత్ మరియు అచిత్ ఆయనకు విశేషణాలు. అదే విధంగా భగవానుడు ప్రకారి; చిత్ మరియు అచిత్ ఆయన ప్రకారాలుగా విడదీయలేనివి; భగవానుడు శరీరి; అన్ని చిత్ మరియు అచిత్ ఆయన శరీరంగా ఉంటాయి.
అందువల్ల ఆత్మ (ధర్మి) మరియు ధర్మ భూత జ్ఞానం యొక్క స్వరూపం భగవానునికి విడదీయలేని శరీరంగా/ప్రాకారంగా ఉండటం.
స్వరూప నిరూపక ధర్మం – శేషత్వం.
స్వరూప నిరూపక ధర్మం అంటే ఆత్మను ధర్మ భూత జ్ఞానంతో కలిపి గుర్తించే ప్రత్యేక లక్షణం శేషత్వం (భగవానునికి సేవకత్వం).
ఆత్మ శరీరంలో ఉంటుంది; శరీరం ఆత్మకు శేషంగా ఉండి దాని ఆజ్ఞల ప్రకారం పనిచేస్తుంది. ఆత్మ వెళ్ళిపోయినప్పుడు శరీరం పని చేయదు. కొన్నిసార్లు శరీరం ఆత్మకు విరుద్ధంగా పనిచేసినట్లు అనిపించినా అది అజ్ఞానం వల్ల మాత్రమే; నిజ స్వభావం శేషత్వమే. జ్ఞానం కలిగినప్పుడు ఈ శేషత్వం స్పష్టమవుతుంది.
ఇది భగవద్విషయంలో కూడా వర్తిస్తుంది. అన్ని వస్తువులు భగవానునికి శేషభూతులే అయినా, కొందరు మాత్రమే తమ శేషత్వాన్ని గుర్తించి అనుసరిస్తారు; మరికొందరు తమ నిజ స్వభావానికి విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తారు.
అందువల్ల శేషత్వమే ఆత్మకు (జ్ఞానంతో కూడిన ధర్మికి) స్వరూప నిరూపక ధర్మం.
నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – శేషత్వ లాభం ఇత్తలైక్కన్రిక్కే అత్తలైక్కేయాయ్ ఇరుక్కై.
ఆత్మ భగవానునికి విశేషణంగా ఉన్నట్లే, ఆత్మకూ తన ప్రత్యేక లక్షణాలు (నిరూపిత స్వరూప విశేషణం) ఉంటాయి.
మనం పూర్తిగా భగవానునికి శేషులమని గ్రహించినప్పుడు, ఈ శేషత్వం ఎవరి ప్రయోజనం కోసం? ఆత్మ కోసం లేదా భగవానుని కోసం? అసలు ప్రయోజనం పూర్తిగా భగవానునికే చెందుతుంది.
మన శేషత్వం భగవానుని మహిమను పెంచుతుంది; అనేక ఆత్మలు తమ నిజ స్వభావాన్ని గ్రహించి సేవ చేస్తున్నాయని చూపిస్తుంది. శేషి మహిమ తన శేషభూతుల సంఖ్యతో పెరుగుతుంది.
కాబట్టి శేషత్వ లాభం ఆత్మ కోసం కాదు (ఇత్తలైక్కన్రిక్కే), పూర్తిగా భగవానునికే (అత్తలైక్కేయాయ్ ఇరుక్కై). శేషత్వం భగవానునికి ఆనందాన్ని కలిగించడానికి మాత్రమే ఉంది. దీన్ని అర్థం చేసుకోవడం మరియు అనుసరించడం ఆత్మ యొక్క నిరూపిత స్వరూప విశేషణం.
నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – కైంకర్యైక రసత్వం
నిరంతరం సేవలో నిమగ్నమై ఉండటమే ఆత్మ యొక్క ప్రత్యేక లక్షణం; ఇది ఆత్మకే ఆనందాన్ని కలిగించాలి.
[గమనిక: ఆత్మ యొక్క మూల స్వరూప లక్షణాలు ఇప్పటికే నిర్వచించబడ్డాయి; ఇప్పుడు వాటికి అదనంగా ఉన్న లక్షణాలను పరిశీలిస్తున్నాం. గత వాక్యంలో శేషత్వమే ఆత్మ యొక్క నిజ స్వరూపమని చెప్పబడింది. ఇప్పుడు ఆ శేషత్వానికి సంబంధించిన తదుపరి అదనపు లక్షణాన్ని చూస్తున్నాం.]
మొదటి నిరూపిత స్వరూప విశేషణం (పూర్వం చెప్పినట్లుగా) – శేషత్వం కేవలం ఎంబెరుమాన్ ఆనందం కోసం మాత్రమే ఉంటుంది. రెండవ నిరూపిత స్వరూప విశేషణం – సేవ చేయడం సముచితమని తెలుసుకుని, దానిని స్వచ్ఛందంగా చేయడం (కైంకర్యైక రసత్వం) అనేదే ఆ నిరూపిత స్వరూప విశేషణం.
వ్యాపారం – అవనుగప్పు కండు తాన్ ఉగక్కై.
జ్ఞానం కలిగిన ఆత్మ యొక్క వ్యాపారం ఏమిటంటే, ఎంబెరుమాన్ కైంకర్యాన్ని స్వీకరించి ఆనందిస్తున్నాడని చూసి తాను కూడా ఆనందించడం. ఆత్మ భగవానుని ఆనందాన్ని గ్రహించకపోతే, దాని స్థితి అచిత్ (రాయి వంటి జడ వస్తువు) లాగా మారినట్లే అవుతుంది. ఇదే భావాన్ని కులశేఖర ఆళ్వార్ పెరుమాళ్ తిరుమొళి 4-9లో “పడియాయ్ కిడందు ఉన్ పవళ వాయ్ కాణ్బేనే” అని వ్యక్తపరుస్తారు.
ఎంబెరుమాన్ కైంకర్యాన్ని స్వీకరించి ఆనందించినప్పుడు, ఆ సున్నితమైన చిరునవ్వును ఆత్మ గ్రహించి తన ఆనందాన్ని పొందుతుంది. ఈ పరస్పర ఆనందమే ఆత్మ యొక్క వ్యాపారం.
లక్షణం – అనన్యార్హత్వం, అదావదు తత్-ప్రకారమ్ ఎన్ఱిరుక్కై
లక్షణం అంటే జ్ఞానం కలిగిన ఈ ఆత్మను గుర్తించడానికి సహాయపడే ప్రత్యేక గుర్తింపు. అనన్యార్హత్వం అంటే భగవానుని కోసం మాత్రమే ఉండటం; ఆయనకు విడదీయరాని ప్రాకారంగా (శరీరంగా) ఉండటం. మన శరీరం ఆత్మ కోసం మాత్రమే ఉన్నట్లే, ఎంబెరుమాన్ యొక్క శరీరం పూర్తిగా ఆయనకే చెందుతుంది. ఈ విధంగా భగవానునికే అంకితమైన స్థితియే లక్షణం.
ద్రవ్యత్వమ్ – కైంకర్యం అగిర గుణత్తుక్కు ఆశ్రయమాయ్ ఇరుక్కై.
“ద్రవ్యత్వం” అంటే కైంకర్యం (సేవ) వంటి గుణాలకు ఆధారంగా (ఆశ్రయంగా) ఉండటం. ఆత్మ (ధర్మి, ధర్మభూత జ్ఞానంతో కూడినది) ఒక “ద్రవ్యము”గా ఉన్నదని మనం ఎలా తెలుసుకుంటాము? “ద్రవ్యము” అంటే గుణాలను కలిగి ఉన్న ఒక సత్త్వము. ఆత్మకు ఏ ప్రత్యేక గుణాలు ఉన్నాయి? ఆత్మ కైంకర్య గుణానికి నిలయంగా ఉంటుంది. దీని ద్వారా ఆత్మ స్వభావం ఒక ద్రవ్యమని (ద్రవ్యత్వం) అవగతమవుతుంది.
జ్ఞానత్వముమ్ స్వయమ్ ప్రకాశత్వముమ్ ధర్మి ధర్మన్గళుక్కు సాధారణమ్
ధర్మి మరియు ధర్మభూత జ్ఞానం కలిసి ఉన్న ఈ స్థితిలో, జ్ఞానత్వము (జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉండటం) మరియు స్వయం ప్రకాశత్వము (తానే తాను ప్రకాశించుకోవడం) ఉనికిలో ఉంటాయి. ఇవి ధర్మి మరియు ధర్మభూత జ్ఞానం కలిసి ఉన్నప్పుడు సాధారణంగా (సాధారణ లక్షణాలుగా) కనిపించే స్వభావాలు.
ధర్మత్తుక్కు విషయిత్వం ఏత్త్రం; ధర్మిక్కు ప్రత్యక్త్వం ఏత్త్రం; జ్ఞానత్వమావదు – కస్యచిత్ ప్రకాశత్వం. అదావదు – తన్నుడైయ ఆగవుమామ్, పిరరుడైయ ఆగవుమామ్, వ్యవహారానుగుణ్యత్తైప్ పణ్ణుగై. తన్నై విషయీకరిప్పతొరు జ్ఞానాంతరత్తై అపేక్షియాదే తనే ప్రకాశిక్కై స్వయం ప్రకాశం ఆవదు. ధర్మత్తుక్కు విషయిత్వమావదు – తన్నైయొళింద ఒన్రై కాట్టుగై. ధర్మిక్కు ప్రత్యక్త్వం ఆవదు – స్వస్మై భాసమానత్వం. అదావదు తనక్కే తోఱ్రుగై. అదావదు – తన ప్రకాశత్తుక్కు తానే పళియాయిరుక్కై ఎన్ఱపడి.
ధర్మత్తుక్కు విషయిత్వం ఏత్త్రం
ధర్మ అనేది ధర్మభూత జ్ఞానం (ధర్మ భూత జ్ఞానం)ను సూచిస్తుంది. దాని గొప్పతనం (ఏత్త్రం) బాహ్య వస్తువులను గ్రహించగల సామర్థ్యం (విషయిత్వం) కలిగి ఉండటమే.
ధర్మిక్కు ప్రత్యక్త్వం ఏత్త్రం
ధర్మి యొక్క గొప్పతనం (ఏత్త్రం) తనను తాను చూడగలగడమే.
జ్ఞానత్వం ఆవదు – కస్యచిత్ ప్రకాశత్వం. అదావదు – తన్నుడైయ ఆగవుమామ్, పిరరుడైయ ఆగవుమామ్, వ్యవహారానుగుణ్యత్తైప్ పణ్ణుగై.
జ్ఞానం అనేది ఏదో ఒకదాన్ని ప్రకాశింపజేసే లక్షణం (ప్రకాశత్వం). ఇది స్వయాన్ని (తన్నుడైయ ఆగవుమామ్) మరియు ఇతర వస్తువులను (పిరరుడైయ ఆగవుమామ్) రెండింటినీ వెలుగులోకి తేవడమే. ఇలా జ్ఞానం అనేది స్వయం మరియు పరవస్తువులను గ్రహించగలిగే విధంగా (వ్యవహారానికి అనుగుణంగా) పనిచేసే శక్తి.
తన్నై విషయీకరిప్పతొరు జ్ఞానాంతరత్తై అపేక్షియాదే తనే ప్రకాశిక్కై స్వయం ప్రకాశం ఆవదు
తనను తాను తెలుసుకోవడానికి (తన్నై విషయీకరిప్పతొరు) మరో జ్ఞానాన్ని ఆశ్రయించకుండా (అపేక్షియాదే), స్వయంగా ప్రకాశించగలగడం స్వయం ప్రకాశం (స్వయంప్రకాశం) అని అంటారు.
ధర్మత్తుక్కు విషయిత్వమావదు – తన్నైయొళింద ఒన్రై కాట్టుగై
ధర్మభూత జ్ఞానం యొక్క లక్షణం (విషయిత్వం) తనను తప్ప ఇతర వస్తువులను చూపించడమే.
ధర్మిక్కు ప్రత్యక్త్వమావదు – స్వస్మై భాసమానత్వం
ధర్మి యొక్క ప్రత్యక్త్వం అంటే తనకు తానే ప్రకాశించబడటం (స్వస్మై భాసమానత్వం).
అదావదు తనక్కే తోఱ్రుగై. అదావదు – తన ప్రకాశత్తుక్కు తానే పళియాయిరుక్కై ఎన్రపడి
అంటే, తనను తాను అనుభవించుకోవడం (తనక్కే తోఱ్రుగై). మరొక మాటలో చెప్పాలంటే, తన స్వప్రకాశానికి తానే ఆధారంగా ఉండటం (తన ప్రకాశానికి తానే ఫలితంగా ఉండటం).
ఏదేనుమ్ ఒరు వస్తువుక్కు పళియెంగిర సాధారణాకారత్తై తన ప్రకాశత్తుక్కు పళియెన్రు విశేషిత్తవారే ప్రత్యక్త్వమామ్. ధర్మత్తుక్కు ఇవ్విశేషం ఇల్లాద సాధారణముం ఇత్థోడే వ్యాప్తమాన చేతనత్వముం ఇల్లై. ఇత్ధర్మ ధర్మిగళ్ ఇరండుం స్వయం ప్రకాశంగళాయ్ ఇరుందాలుం నిత్యత్వాది ధర్మ విశేష విశిష్టంగళాగైయాల్, జ్ఞానాంతర వేద్యంగళామ్. ధర్మ భూత జ్ఞానం జ్ఞానాంతర వేద్యమాంపోదు ప్రసరణ భేదత్తాలే జ్ఞానాంతర వ్యపదేశం. సంసరిక్కైకు స్వరూప యోగ్యతై పరతంత్ర చేతనత్వం. సహకారి కారణం – అనాదియాన అజ్ఞాతిలంఘనం ఆగిఱ అపరాధం, ప్రధాన కారణం – ఈశ్వరనుడైయ నిరంకుశ స్వాతంత్ర్యం; పరమ ప్రాప్యమాన కైంకర్యత్తుక్కు స్వరూప యోగ్యతై శేషత్వే సతి చేతనత్వం, సహకారి కారణం – భక్తి ప్రపత్తిగళ్ ఆగిఱ అనుకూల వృత్తిగళ్; ప్రధాన కారణం – ఈశ్వరనుడైయ సహజ కారుణ్యం.
ఏదేనుమ్ ఒరు వస్తువుక్కు పళియెంగిర సాధారణ ఆకారత్తై తన ప్రకాశత్తుక్కు పళియెన్రు విశేషిత్తవారే ప్రత్యక్షత్వమామ్.
ఒక వస్తువు “ప్రకాశమానమైనది” అని చెప్పడం సాధారణ వివరణ (సామాన్య ఆకారం). కానీ అదే వస్తువు “తనకే తాను ప్రకాశమానమైనది” అని ప్రత్యేకంగా చెప్పినప్పుడు అది ప్రత్యక్షత్వం అవుతుంది.
ధర్మత్తుక్కు ఇవ్విషేశమిల్లాద సామాన్యముమ్ ఇత్తొదే వ్యాప్తమాన చేతనత్వముమ్ ఇల్లై.
ధర్మభూత జ్ఞానానికి ఈ విశేష సామాన్యం – స్వయంప్రకాశత్వం – ఉండదు. అందువల్ల దానికి చైతన్యత (సెంటియెన్స్) లేదు. అంటే జ్ఞానం స్వయంగా ఏదీ గ్రహించదు; అది కేవలం ధర్మికి జ్ఞానాన్ని ప్రకాశింపజేస్తుంది. ఉదాహరణకు ఇంద్రియాలు బాహ్య విషయాలను సేకరించి వాటిని ఆత్మకు తెలియజేసినట్లు, ధర్మభూత జ్ఞానం కూడా తాను గ్రహించినదాన్ని ఆత్మకు ప్రకాశింపజేస్తుంది కానీ స్వయంగా అనుభవించదు.
ఇత్ధర్మ ధర్మిగళ్ ఇరణ్డుమ్ స్వయమ్ ప్రకాశన్గళాయ్ ఇరున్దాలుమ్ నిత్యత్వాది ధర్మ విశేష విశిష్టన్గళ్ ఆగైయాలే, గ్యానాన్తర వేద్యన్గళామ్. ధర్మ భూత జ్ఞానం జ్ఞానాంతర వేద్యమామ్పోధు ప్రసరణ భేదత్తాలే జ్ఞానాన్తర వ్యపదేశమ్.
ధర్మి మరియు ధర్మభూత జ్ఞానం రెండూ కలిసి ఉన్న ఈ స్థితిలో, ఆత్మ (ధర్మి) మరియు ధర్మభూత జ్ఞానం రెండూ స్వయంప్రకాశాలు (తమను తాము ప్రకాశింపజేసుకునేవి)గా ఉంటాయి. అయితే ఈ రెండూ స్వయంప్రకాశాలైనప్పటికీ, నిర్దిష్టమైన నిత్య ధర్మ విశేషాలతో విశిష్టంగా ఉండుట వలన అవి ఇతర జ్ఞానాల ద్వారా కూడా తెలుసుకోబడతాయి. అలాగే, జ్ఞానం వివిధ ఇంద్రియాల ద్వారా గ్రహించబడుతున్నందున, అది అనేక విధాలుగా వివరణ పొందుతుంది.
సమ్సరిక్కైక్కు స్వరూప యొగ్యతై పరతన్త్ర చేతనత్వమ్
ఈ లోకంలో ధర్మి మరియు ధర్మభూత జ్ఞానం రెండూ అనాదికాలం నుంచే కలిసి ఉన్నవిగా ఉన్నాయి. దీనికి కారణం ఆత్మ (ధర్మి మరియు ధర్మం రెండింటితో కూడినది) స్వభావతః భగవంతునికి పరతంత్రంగా ఉండటమే.
[జీవుడు అనాదిగా ఈ సంసారంలో ఎందుకు ఉన్నాడు అనే ప్రశ్నకు తరువాత వివరణ ఇవ్వబడుతుంది. ముందుగా సహకారి కారణాన్ని, అంటే సహాయక కారణాన్ని, వివరిస్తున్నారు]
సహకారి కారణమ్ అనాదియాన ఆజ్ఞాతిలంఘనమ్ ఆగిఱ అపరాధమ్
ఈశ్వరుడు శాస్త్రాలలో అనేక ఆజ్ఞలు ఇచ్చాడు. కానీ ఆ ఆజ్ఞలను అనుసరించకుండా, వాటికి విరుద్ధంగా ఆత్మ ప్రవర్తించడం వల్ల, ఆత్మ ఈ సంసారంలోనే కొనసాగుతుంది.
ప్రధాన కారణమ్ ఈశ్వరనుడైయ నిరంకుశ స్వాతంత్ర్యం
ఆత్మ ఈ లోకంలో ఉండటానికి ముఖ్య కారణం భగవంతుని నిర్బంధ రహిత స్వేచ్ఛ. ఆయన కార్యాలను ఎవ్వరూ ప్రశ్నించలేరు. ప్రతి ఆత్మ తన తప్పును తెలుసుకునే వరకు భగవంతుడు వేచి ఉండి, చివరికి మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.
పరమ ప్రాప్యమైన కైంకర్యానికి స్వరూప యోగ్యత – శేషత్వంలో సతి చైతన్యత్వం.
ఆత్మ తన స్వభావం భగవంతునికి శేషభూతుడని తెలుసుకుని నిరంతర కైంకర్యం చేయడమే పరమ లక్ష్యం. ఈ యోగ్యత యొక్క సారాంశం శేషత్వంతో కూడిన చైతన్యం. అందువల్ల అన్ని ఆత్మలు కైంకర్యానికి అర్హులే.
సహకారి కారణమ్ భక్తి ప్రపత్తికళ్ ఆగిఅ అనుకూల వృత్తిగళ్
భగవంతుని పాదాలకు భక్తితో నిమగ్నమవడం లేదా శరణాగతి చేయడం ఆయనకు ప్రియమైనది. ఈ అనుకూల వృత్తుల ద్వారా కైంకర్యానికి అవకాశం లభిస్తుంది.
ప్రధాన కారణమ్ ఈశ్వరనుడైయ సహజ కారుణ్యమ్
కేవలం భక్తి లేదా ప్రపత్తి మాత్రమే జీవాత్మకు కైంకర్యాన్ని ఇవ్వదు. కైంకర్యం లభించడానికి ప్రధాన కారణం భగవంతుని సహజ కరుణ. ఆయన కృప వలననే జీవుడు భక్తి లేదా ప్రపత్తి చేయగలడు. అనేక జన్మలుగా భగవంతుడు జీవుడిని సరిచేయడానికి ప్రయత్నించగా, చివరికి ఆయన నిర్హేతుక కృపను గ్రహించి జీవుడు శరణాగతి చేస్తాడు.
తదుపరి వ్యాసంలో, మనం తొమ్మిదవ వార్తను అనుభవించబోతున్నాము.
ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమానార్ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
పిన్బళగియరామ్ పెరుమాళ్ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
అడియేన్ ఉషా రామానుజ దాసి
అడియేన్ శ్రీకాంత్ రామానుజదాసన్
మూలం: https://granthams.koyil.org/2026/06/16/varthamalai-3-english/
ఆడియో – https://1drv.ms/u/s!AnOSadexHn4jgnJaK0GVFP–TBc_?e=NIzcj0
వీడియో- https://youtu.be/DxHNpi8OF2A
ప్రమేయము (గమ్యము) – https://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – https://pillai.koyil.org