శ్రీ: శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
ఈ వ్యాసం, ఈ వార్తామాలై గ్రంథం గురించి శ్రీ ఉ.వే. సారథి తోతాద్రి స్వామి వారి తమిళ కాలక్షేపం నుండి తెలుగులోకి అనువదించబడినది. ఈ అవకాశాన్ని కల్పించి, వ్యాసాలను పరిశీలించి ప్రచురించడంలో నిరంతరం సహకరిస్తున్న స్వామి వారికి హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు.
ఈ వ్యాస పరంపరలో, పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ వారు అనుగ్రహించిన వార్తామాలైలోని విషయాలను మనం అనుభవిస్తూ వస్తున్నాము. పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ వారు నంపిళ్ళై వారి శిష్యులు. వారికి నంపిళ్ళై వారి తిరుమేనిపై అపారమైన ప్రేమ ఉండేది. వారు సన్యాసాశ్రమాన్ని స్వీకరించి జీయర్ స్వామిగా ఉన్నప్పటికీ, నంపిళ్ళై స్వామి వారు గృహస్థాశ్రమంలో ఉన్నా పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ వారు నంపిళ్ళై స్వామి వారికి అత్యంత సన్నిహితులైన శిష్యులుగా, వారితోనే ఉంటూ, వారికి అవసరమైన సమస్త కైంకర్యాలను నిర్వహిస్తూ ఉండేవారు.

గురుపరంపరా ప్రభావం 6000 పడి అనే గ్రంథాన్ని అనుగ్రహించినవారు వీరే. నంపిళ్ళై వారి కాలం వరకు మన పూర్వాచార్యుల చరిత్రను గ్రంథస్థం చేసినవారు పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ వారే. అంతేకాక, వార్తామాలై అనే ఈ అందమైన గ్రంథాన్ని కూడా మనకు అనుగ్రహించారు.
‘వార్తై’ అనే పదానికి సందేశం లేదా ఉపదేశం అని అర్థం. పూర్వాచార్యుల జీవితాలలో జరిగిన అనేక చారిత్రక సంఘటనలను, వారు అనుగ్రహించిన ఉపదేశాలను సంకలనం చేసి, వాటన్నింటినీ మనకు ఉపయుక్తమయ్యేలా ఆ ఉపదేశాలన్నింటినీ అందమైన పదమాలగా సంకలనం చేశారు. పుత్తూరు స్వామి వారు ఈ గ్రంథాన్ని ఎంతో చక్కగా ప్రచురించి, ఇందులోని గహనమైన అర్థాలను సులభంగా గ్రహించడానికి వీలుగా సరళమైన వివరణాత్మక వ్యాఖ్యానాన్ని అందించారు. వారి వ్యాఖ్యాన సహాయంతో ఈ వార్తలలోని లోతైన అర్థాలను మనం నేర్చుకుంటూ వస్తున్నాము.
ఈ వార్తలలో అనేకమైనవి రహస్యత్రయం : తిరుమంత్రం, ద్వయం, చరమశ్లోకం, తత్త్వత్రయం, అర్థపంచకం వంటి గహనమైన విషయాల అర్థాలను విపులంగా వివరిస్తాయి. 40వ వార్తలో తిరుమంత్రం మరియు ద్వయ మంత్రాలలో అంతర్లీనంగా ఉన్న అర్థాలను ఎంతో అందంగా ప్రకాశింపజేశారు.
వార్తై 40
తిరుమన్త్రత్తాలే రక్షకత్వ ప్రతిసమ్బన్ధి పూర్వకమాన రక్ష్యత్వమ్ శొల్లి, అన్యశేషత్వ నివృత్తి పూర్వకమాన అనన్యార్హ శేషత్వమ్ శొల్లి, అచేతన వ్యావృత్తి పూర్వకమాన చేతన వైలక్షణ్యమ్ ఒల్లి, అహఙ్కార మమకార నివృత్తి పూర్వకమాన స్వరూప పారతన్త్ర్యత్తినుడైయ ఎల్లై శొల్లి, ఔపాధిక నివృత్తి పూర్వకమాన నిరుపాధిక బన్ధుత్వమ్ శొల్లి, అపురుషార్థ నివృత్తి పూర్వకమాన పురుషార్థ స్వరూపమ్ శొల్లి తలై కట్టుగిఱదు.
విశేషణ ప్రధానమ్ ఆశ్రయణమ్; విశేష్య ప్రధానమ్ ఉపాయమ్; ఉభయ ప్రధానమ్ ఉపేయమ్. రక్షకనాయ్ శేషియాయ్ ఇరుక్కుమ్ మిరుప్పై ఉణరుగై ఈశ్వర స్వరూపమ్; రక్ష్యమాయ్ శేషమాయ్ ఇరుక్కుమ్ మిరుప్పై ఉణరుగై ఆత్మ స్వరూపమ్; రక్షకత్వ స్వామిత్వఙ్గళ్ వ్యవస్థిత మానాప్పోలే శ్రియఃపతిత్వముమ్ వ్యవస్థితమ్; స్వ వ్యతిరిక్త సమస్త పదార్థఙ్గళుమ్ భగవద్ అభిమానత్తిలే కిడక్కిఱదు; పుఱమ్బుళ్ళార్ ఇప్పడి శొల్లానిఱ్క చెయ్దే తాఙ్గళ్ అభిమానియా నిఱ్పర్గళ్.
తాయ్ మడియిలే కిడన్దు ఉఱఙ్గుకిఱ ప్రజై స్వప్నత్తిలే పులియిన్ కైయిలే అగప్పట్టు కూప్పిడుమాపోలే తన్నై యుణర్ న్దదశై; కణ్ణై విళిత్తు తాయ్ ముగతై పార్తు నిర్భరనాయిరుక్కుమాపోలే ఎమ్పెరుమానై యుణర్ న్దదశై; ఉపాయ దశైయిల్ ఎమ్పెరుమానాలే ఎమ్పెరుమానై పెఱుమిత్తనై ఒళియ, తన్ధామ్ నన్మైకొణ్డు పెఱ నినైయార్ స్వరూప జ్ఞానమ్ ఉడైయార్.
ఇన్ద స్వాతన్త్ర్యమ్ తలై ఎదుత్తాల్ అకారత్తుక్కు అర్హనల్లన్; ఒరువనుడైయ వృత్తత్తై ఇట్టాదల్, జన్మతై ఇట్టాదల్ తణ్ణితాక నినైక్కిల్ మకారత్తుక్కు అర్హనల్లన్; పిఱర్ తనక్కు రక్షకర్ ఎన్ఱు ఇరున్దానాగిల్ ఉకారత్తుక్కు అర్హనల్లన్; తనక్కుత్తాన్ రక్షకన్ ఎన్ఱు నినైత్తపోదు నమస్సుక్కు అర్హనల్లన్;
తన్ కార్యత్తుక్కు త్తాన్ కడవనెన్ఱు నినైత్తపోదు నారాయణపదత్తుక్కు అర్హనల్లన్; శెయ్ తతొరుకైఙ్కర్యత్తై త్తానుకత్తిల్ శెయ్యిల్ చతుర్థిక్కు అర్హనల్లన్; ఇవ్వర్థమ్ ఒరు అధికారి అఱిన్దు తవర్ న్దపోతు తిరుమన్త్రార్థమ్ కైప్పుకున్దతాకక్కడవదు; అల్లాదపోదు తిరుమన్త్రత్తోడు సమ్బన్ధమ్ సన్దేహమామ్ ఇత్తనై ఎన్ఱు భట్టర్ అరుళిచ్చెయ్దార్.
వార్తై – 40
ఈ వార్తై, పరాశర భట్టర్ వారు అనుగ్రహించిన ఉపదేశం.
ఈ విషయాలలో అనేకమైన వాటిని మనం ఇంతకు ముందే విస్తారంగా విని, అనుభవించి ఉన్నప్పటికీ, మన పూర్వాచార్యులు అదే సత్యాలను అనేక విభిన్న కోణాలలో మనకు తెలియజేస్తున్నారు. ప్రతి ఆచార్యులూ అత్యంత ముఖ్యమైన రహస్యమైన తిరుమంత్రాన్ని తమదైన ప్రత్యేకమైన అనుభవంతో వివరించారు. రహస్యత్రయంలో తిరుమంత్రం ప్రథమ రహస్యంగా పేర్కొనబడింది. దీనికి అపారమైన వైభవం ఉంది.
ప్రథమ రహస్యం అంటే మొట్టమొదటి రహస్యం అని అర్థం. తిరుమంత్రం, లేదా నారాయణ మంత్రం, అష్టాక్షరం అని కూడా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది క్రింది విషయాలను స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది:
- జీవాత్మ స్వరూపం
- పరమాత్మ స్వరూపం
- ఉపాయ స్వరూపం
- విరోధి స్వరూపం
- ఫల స్వరూపం
ఈ విషయాలు అనేక గ్రంథాలలో విపులంగా వివరించబడ్డాయి. ముముక్షుప్పడి గ్రంథం కూడా తిరుమంత్రంలో అర్థపంచక జ్ఞానం వెల్లడవుతుందని తెలియజేస్తుంది. తిరుమంత్రం, ద్వయ మంత్రం రెండింటిలోనూ నిక్షిప్తమై ఉన్న ఇటువంటి మహోన్నతమైన సత్యాలను ఈ వార్తై కూడా మనకు విశదీకరిస్తుంది.
భాగం 1
తిరుమన్త్రత్తాలే రక్షకత్వ ప్రతిసమ్బన్ధి పూర్వకమాన రక్ష్యత్వమ్ శొల్లి
ఈ మొదటి భాగంలో ఆరు గహనమైన విషయాలు వెల్లడించబడ్డాయి. తిరుమంత్రంలో మూడు పదాలు ఉన్నాయి – ప్రణవం, నమః, నారాయణాయ. అంతేకాక, ప్రణవం కూడా అ, ఉ, మ అనే మూడు అక్షరాలతో కూడి ఉంటుంది. ఈ విధంగా మంత్రంలోని ప్రతి అంశాన్ని విశ్లేషిస్తూ ఆరు విశేషమైన తత్త్వాలను ఇక్కడ వివరించారు.
తిరుమంత్రంలోని మొదటి పదం రక్ష్యత్వ స్థితిని తెలియజేస్తుంది. ఈ సంబంధంలో భగవానుడు రక్షకుడిగా ఉంటాడు; సమస్త జీవాత్మలూ ఆయనచే రక్షించబడేవిగా ఉంటాయి. రక్షకత్వం అంటే సహజంగానే రక్షించే స్వభావం కలిగి ఉండటం. భగవానుడే ఏకైక రక్షకుడనే విషయం అకారంలో – ‘అ’ అనే అక్షరంలో – స్థాపించబడింది. ముముక్షుప్పడి వ్యాఖ్యానంలో వివరించినట్లుగా, అకారం సంస్కృత ధాతువైన “అవ రక్షణే” నుండి ఉద్భవించింది. ఈ ధాతువు స్వయంగా రక్షణను సూచిస్తుంది. భగవానునికి సహజంగానే రక్షించే గుణం ఉందని ఈ ధాతువు తెలియజేస్తున్నందున, జీవాత్మ రక్షించబడే వస్తువు అనే స్థితి కూడా అకారంలోనే సహజంగా వెల్లడవుతుంది.
అన్యశేషత్వ నివృత్తి పూర్వకమాన అనన్యార్హ శేషత్వమ్ శొల్లి
ఉకారం – ‘ఉ’ అనే అక్షరం – ఒక్క ఎంపెరుమానుకే శేషభూతంగా ఉండాలనే ప్రత్యేకమైన అర్థాన్ని తెలియజేస్తుంది. శేషత్వం అంటే సేవకుడిగా ఉండే స్థితి. అన్యశేషత్వం అంటే ఎంపెరుమాన్ కాకుండా ఇతరులకు కూడా శేషభూతంగా ఉండటం. నివృత్తి అంటే ఇతరులకు శేషభూతంగా ఉండే స్థితిని పూర్తిగా తొలగించడం. మొదట ఇతరులకు శేషభూతులుగా ఉండటాన్ని పూర్తిగా తొలగించి, ఆ తరువాత ఒక్క ఎంపెరుమానుకే శేషభూతంగా ఉండే అనన్యార్హ శేషత్వాన్ని ఉకారం తెలియజేస్తుంది.
అంతేకాక, నారాయణాయ అనే పదంలోని ‘ఆయ’ అనే ప్రత్యయం అంతర్లీనంగా ఉన్న చతుర్థీ విభక్తిని సూచిస్తుంది. దీని ద్వారా ఎంపెరుమానుకు ఆయన సేవకుడిగా కైంకర్యం చేయడం తెలియజేయబడుతుంది. అయితే, ఒక్క ఎంపెరుమానుకే శేషభూతంగా ఉండాలనే విశేషార్థం ఉకారం ద్వారా నేరుగా స్థాపించబడుతుంది.
అచేతన వ్యావృత్తి పూర్వకమాన చేతన వైలక్షణ్యమ్ శొల్లి
ఈ సత్యం మకారంలో – ‘మ’ అనే అక్షరంలో – నిక్షిప్తమై ఉంది. ఈ అక్షరం జీవాత్మను సూచిస్తుంది. జ్ఞానం కలిగి ఉండటమే జీవాత్మ కి ఉన్న ప్రధానమైన లక్షణం.
అచేతనం అంటే జ్ఞానం లేని వస్తువులు. మనం చూసే రాయి, చెక్కముక్క, ఫోన్ లేదా పువ్వు వంటి భౌతిక వస్తువులన్నీ జ్ఞానం లేనివి. అందువల్ల అవి అచేతనాలుగా పరిగణించబడతాయి. వ్యావృత్తి అంటే ఇతరుల నుండి భిన్నంగా ఉండటం లేదా ప్రత్యేకంగా గుర్తించబడటం. చేతనమైన జీవాత్మ ఈ అచేతన వస్తువులన్నింటి నుండి పూర్తిగా భిన్నమైనది. జ్ఞానస్వరూపంగా ఉండటమే చేతనమైన జీవాత్మకు అచేతనాల నుండి ఉన్న ప్రత్యేకమైన భేదం. ఈ ప్రత్యేకత మకారంలో తెలియజేయబడుతుంది.
ఈ విధంగా ప్రణవంలో భాగమైన అకారం, ఉకారం, మకారం అనే మూడు అక్షరాల ద్వారా మూడు ముఖ్యమైన సత్యాలు స్థాపించబడుతున్నాయి:
- అకారంలో, ఎంపెరుమాన్ రక్షించే స్వభావం, అలాగే జీవాత్మ రక్షించబడే స్థితి వెల్లడవుతున్నాయి.
- ఉకారంలో, జీవాత్మ ఒక్క ఎంపెరుమానుకే శేషభూతంగా ఉంటుందనే సత్యం స్థాపించబడుతుంది.
- మకారంలో, జీవాత్మ జ్ఞానం కలిగిన చేతనమైనది అని, జ్ఞానం లేని అచేతన వస్తువులన్నింటికీ పూర్తిగా భిన్నమైనదని తెలియజేయబడుతుంది.
అహఙ్కార మమకార నివృత్తి పూర్వకమాన స్వరూప పారతన్త్ర్యత్తినుడైయ ఎల్లై శొల్లి
నమః అనే పదం అహంకారం – నేను అనే భావన, మమకారం – నాది అనే భావన పూర్తిగా తొలగిపోవడాన్ని తెలియజేస్తుంది. నమః అనే పదంలో ‘మః’ అంటే “నేను నా కోసం ఉన్నాను” అనే భావన. ‘నమః’ అనేది ఈ భావనను నిరాకరిస్తూ, “నేను నా స్వప్రయోజనం కోసం లేను” అని తెలియజేస్తుంది. ఈ విధంగా నమః అనే పదాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా అహంకారం, మమకారం రెండూ పూర్తిగా తొలగిపోతాయి.
అహంకార మమకారాలు తొలగిపోయినప్పుడు, స్వరూప పారతంత్ర్యం యొక్క పరాకాష్ఠ వెల్లడవుతుంది. స్వరూప పారతంత్ర్యం అంటే ఆత్మ పూర్తిగా ఎంపెరుమానుపై ఆధారపడి ఉండే సహజమైన స్థితి. జీవాత్మ తన స్వరూపరీత్యా ఎంపెరుమానుపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటుంది. పారతంత్ర్యం అంటే ఎంపెరుమాన్ దివ్య సంకల్పానికి పూర్తిగా లోబడి ఉండటం.
నమః అనే పదం జీవాత్మ ఎంపెరుమానుకు సేవకుడిగా, ఆయనపై ఆధారపడి ఉంటుందని తెలియజేస్తుంది. అయితే, ఈ పారతంత్ర్యానికి అంతిమ హద్దు ఇంకా ఉన్నతమైనది. జీవాత్మ భాగవతులకు కూడా సేవకుడిగా ఉండాలి; వారి ఆజ్ఞలకు, మార్గదర్శకత్వానికి అనుగుణంగా నడుచుకోవాలి. భాగవతులకు చేసే సేవలో పారతంత్ర్యం పరిపూర్ణతను పొందుతుందనే సూత్రం నమః అనే పదంలో తెలియజేయబడుతుంది.
ఔపాధిక నివృత్తి పూర్వకమాన నిరుపాధిక బన్ధుత్వమ్ శొల్లి
నారాయణాయ అనే పదం – నారాయణ, ఆయ అనేభాగాలతో – ఔపాధిక సంబంధాలను తొలగించడం ద్వారా నిరుపాధికమైన బాంధుత్వాన్ని తెలియజేస్తుంది.
ఔపాధికం అంటే ఏదైనా బాహ్యమైన పరిస్థితి లేదా కారణం వల్ల ఏర్పడేది. ఈ సంసారంలో మనకు కలిగే లౌకిక సంబంధాలన్నీ కేవలం మన కర్మ వల్లనే ఏర్పడతాయి. మన జన్మ, మనకు లభించే భార్య, పిల్లలు, తండ్రి, తల్లి, తాత, నాయనమ్మ, బంధువులు, స్నేహితులు – ఇవన్నీ మన కర్మకు తగిన ఫలితాలే. ఎంపెరుమాన్ మన కర్మను త్రాసులో తూచినట్లుగా పరిశీలించి, మనకు అర్హమైన ఫలితాన్ని ఎక్కువ కాకుండా, తక్కువ కాకుండా అనుగ్రహిస్తాడు. ఈ లౌకిక సంబంధాలన్నీ కర్మ వల్లనే ఏర్పడుతున్నందున వాటిని ఔపాధిక సంబంధాలని అంటారు. ఈ షరతులతో కూడిన సంబంధాలను తొలగించి, ఆ లౌకిక సంబంధాలే శాశ్వతమైన బంధుత్వానికి ఆధారం కావని గ్రహించినప్పుడు, నారాయణ అనే పదం నిరుపాధిక బాంధుత్వాన్ని, అంటే సహజమైన బంధుత్వాన్ని తెలియజేస్తుంది.
నిరుపాధికం అంటే మరే బాహ్యమైన కారణం లేదా షరతు లేకుండా సహజంగా, శాశ్వతంగా ఉండేది. నారాయణుడే అటువంటి సహజమైన బంధువు. నారాయణ అనే పదానికి రెండు ప్రత్యేకమైన అర్థాలు ఉన్నాయి:
- సమస్త వస్తువులకూ ఎంపెరుమానే ఆధారస్థానం మరియు నివాసస్థానం.
- ప్రతి ఒక్కరి హృదయంలో అంతర్యామిగా ఎంపెరుమాన్ నివసిస్తున్నాడు.
ఈ విధంగా ప్రతి ఒక్కరూ ఎంపెరుమానులో ఉంటారు; ఎంపెరుమాన్ ప్రతి ఒక్కరిలోనూ ఉంటాడు. ఇటువంటి సంబంధం మరే ఇతర వస్తువుతోనూ ఉండదు. తల్లిదండ్రులు తమ పిల్లలను బాల్యంలో పోషించినప్పటికీ, వారు పెరిగి పెద్దవారైన తరువాత ఎల్లప్పుడూ వారిపై ఆధారపడి ఉండలేరు. కానీ సమస్త జీవరాశులూ ఎల్లప్పుడూ ఎంపెరుమానుపైనే ఆధారపడి ఉంటాయి. ఎందుకంటే ఎంపెరుమాన్ నిరంతరం అందరినీ భరిస్తూ, పోషిస్తూ ఉంటాడు.
అదేవిధంగా, లౌకిక బంధువులెవరూ మన హృదయంలో శాశ్వతంగా విడిపోకుండా నివసించరు. ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే అంతర్యామిగా మనలో ఉండి, ఎప్పటికీ విడిపోడు. అనాదికాలం నుండి ఆత్మను అనుసరిస్తూ, జీవాత్మకు శ్రేయస్సు కలిగించే విషయాల వైపు నిరంతరం మార్గదర్శనం చేస్తుంటాడు. ఈ విధంగా ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే నిరుపాధిక బంధువు – ఎటువంటి బాహ్య కారణం లేకుండానే శాశ్వతంగా ఉండే బంధువు. ఈ సత్యాన్ని నారాయణ అనే పదం తెలియజేస్తుంది.
అపురుషార్థనివృత్తి పూర్వకమాన పురుషార్థస్వరూపమ్ శొల్లి తలై కట్టుగిఱదు.
నారాయణాయ అనే పదంలో రెండు భాగాలు ఉన్నాయి – నారాయణ, ఆయ.
ఆయ అనే ప్రత్యయం ఎంపెరుమానుకు కైంకర్యం చేయడాన్ని సూచిస్తుంది. పురుషార్థం అంటే మనం పొందవలసిన అంతిమ లక్ష్యం. అదే ఎంపెరుమానుకు, భాగవతులకు కైంకర్యం చేయడం. ఈ కైంకర్యం కాకుండా మిగిలినవన్నీ అపురుషార్థాలే. లౌకిక సంపదను కోరుకోవడం, కైవల్యార్థం ఆత్మానుభవాన్ని ఆశించడం, ఇంద్రియాలకు సంబంధించిన లౌకిక సుఖాలన్నీ అపురుషార్థాలే. ఈ అపురుషార్థాలన్నింటినీ పూర్తిగా తొలగించడం ద్వారా, ఆయ అనే పదం నిరంతరం ఎంపెరుమానుకు కైంకర్యం చేయడమే నిజమైన పురుషార్థ స్వరూపమని స్థాపిస్తుంది.
ఈ విధంగా వార్తై మొదటి భాగం తిరుమంత్రంలో వెల్లడయ్యే ఆరు ముఖ్యమైన సత్యాలను వివరించింది:
- అకారంలో – ఎంపెరుమాన్ రక్షకత్వం, అంటే రక్షించే స్వభావం స్థాపించబడుతుంది.
- ఉకారంలో – జీవాత్మ ఒక్క ఎంపెరుమానుకే శేషభూతంగా ఉంటుందనే సత్యం వెల్లడవుతుంది.
- మకారంలో – జీవాత్మ జ్ఞానం కలిగిన చేతనమైనది; జ్ఞానం లేని అచేతన వస్తువులన్నింటికీ భిన్నమైనది అని తెలియజేయబడుతుంది.
- నమఃలో – అహంకారం, మమకారం పూర్తిగా తొలగిపోవడం ద్వారా స్వరూప పారతంత్ర్యం స్థాపించబడుతుంది. అంటే, “నేను నా కోసం లేను; పూర్తిగా ఎంపెరుమాన్ మరియు భాగవతుల కోసమే ఉన్నాను” అనే జ్ఞానం కలుగుతుంది.
- నారాయణ అనే పదంలో – మన కర్మ వల్ల ఏర్పడే షరతులతో కూడిన బంధువులు నిజమైన బంధువులు కారని, వారిపై ఆధారపడే భావనను విడిచిపెట్టాలని తెలియజేయబడుతుంది. శాశ్వతంగా ఉండే ఎంపెరుమానే సహజమైన బంధువు. ఎంపెరుమానుకు, ఆత్మకు మధ్య మాత్రమే నిజమైన శాశ్వత సంబంధం ఉంటుంది.
- ఆయ అనే పదంలో – ఎంపెరుమానుకు కైంకర్యం చేయడమే ఏకైక పురుషార్థం. లౌకిక సుఖాలలో నిమగ్నమవడం లేదా కైవల్యాన్ని కోరుకోవడం ఆత్మకు తగినది కాదు. భగవత్ కైంకర్యం, భాగవత కైంకర్యం మాత్రమే ఆత్మకు తగినవి.
తదుపరి భాగంలో ద్వయ మంత్రంలోని సత్యాలను వివరిస్తారు.
భాగం 2
ద్వయ మంత్రంలో అంతర్లీనంగా ఉన్న ఒక అద్భుతమైన సత్యాన్ని ఇక్కడ ఒక్క వాక్యంలో చాలా సంక్షిప్తంగా తెలియజేశారు.
విశేషణ ప్రధానం – ఆశ్రయణం ; విశేష్య ప్రధానం – ఉపాయం ; ఉభయ ప్రధానం – ఉపేయం
విశేషణ ప్రధానం – ఆశ్రయణం
ఈ విషయాలను స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడానికి విశేషణం, విశేష్యం అనే పదాల గురించి తెలుసుకోవడం అవసరం. విశేష్యం అంటే ప్రధానమైన వస్తువు లేదా వ్యక్తి. విశేషణం అంటే ఆ వస్తువు లేదా వ్యక్తికి సంబంధించిన ప్రత్యేక లక్షణం. ఉదాహరణకు, తిరుమణ్ ధరించడం లేదా శిఖను కలిగి ఉండటం అనేవి విశేషణాలు – ఒక వ్యక్తిని గుర్తించడానికి సహాయపడే బాహ్య లక్షణాలు. ఈ లక్షణాలను కలిగి ఉన్న వ్యక్తి విశేష్యం.
ఈ సందర్భంలో, విశేషణ ప్రధానం – ఆశ్రయణం అని చెప్పబడింది. ఆశ్రయణం (లేదా సమాశ్రయణం) అంటే ఆచార్యుల ద్వారా ఎంపెరుమానును సమీపించి, ఆయనను శరణు వేడుకోవడం.
ఎంపెరుమానును ఆశ్రయించేటప్పుడు, ఆయనను విశేషంగా తెలియజేసే లక్షణానికి ప్రధాన స్థానం ఇవ్వబడుతుంది. శ్రీమన్నారాయణ అనే నామంలో నారాయణుడు విశేష్యం, అంటే ప్రధానమైన వ్యక్తి. శ్రీ, పిరాట్టి విశేషణం, అంటే ఆయనను ప్రత్యేకంగా తెలియజేసే లక్షణం. శ్రీమన్నారాయణ అనే నామం ఎల్లప్పుడూ పిరాట్టితో కలిసి ఉండే, ఏకైక శరణ్యుడైన ఎంపెరుమానును సూచిస్తుంది.
శరణు పొందడం కోసం ఎంపెరుమానును ఆశ్రయించేటప్పుడు పిరాట్టికి ప్రధాన స్థానం ఇవ్వాలి. ఇదే విశేషణ ప్రధానం – ఆశ్రయణం అనే దాని అర్థం. ఎంపెరుమానును శరణు వేడుకునే సమయంలో పిరాట్టి పురుషకారం ప్రధానమైనది. ఎందుకంటే పిరాట్టి పురుషకారం ద్వారానే ఎంపెరుమానును ఆశ్రయించడం సాధ్యమవుతుంది.
విశేష్య ప్రధానం – ఉపాయం
ఎంపెరుమానుకు శరణాగతి చేసే సమయంలో జీవాత్మ, పిరాట్టి ఇద్దరూ అవసరం. శరణాగతి చేసే అర్హత కలిగిన వ్యక్తి జీవాత్మ కనుక జీవాత్మ ఉండాలి. అదే విధంగా, పిరాట్టి పురుషకారం కూడా ఉండాలి. ఎందుకంటే ఆమె పురుషకారం ద్వారానే ఆ శరణాగతి ఫలిస్తుంది.
మోక్షఫలాన్ని అనుగ్రహించే విషయంలో ఎంపెరుమాన్ మరెవరి సహాయంపైనా ఆధారపడకుండా స్వతంత్రంగా అనుగ్రహిస్తాడు. ఎంపెరుమానే ప్రధానమైన వ్యక్తి. పిరాట్టి ఎంపెరుమాన్ విశేషణంగా, ఆయనను గుర్తించే లక్షణంగా ఉంటుంది. అందువల్ల ఉపాయాన్ని విశేష్య ప్రధానం అని పేర్కొంటారు.
శరణాగతి చేసేటప్పుడు పిరాట్టినే ప్రధానంగా ఆశ్రయించాలి. దీనిని ఒక లౌకిక ఉదాహరణతో వివరించవచ్చు. ఒక పిల్లవాడికి తండ్రి నుండి ఏదైనా కావాలనుకున్నప్పుడు, తండ్రి కోపపడతాడేమోనని భయపడి, తల్లి ద్వారా తండ్రిని సమీపిస్తాడు. తల్లి మధ్యవర్తిత్వాన్ని కోరుకుంటాడు. అయితే, ఆ వస్తువును లేదా సంపదను నిజంగా ఇచ్చేటప్పుడు తండ్రే ఇస్తాడు. తండ్రి దానిని ఇచ్చేలా తల్లి ప్రోత్సహిస్తుంది.
అదేవిధంగా, ఆత్మను ఎంపెరుమానుతో కలపడంలో పిరాట్టి పురుషకారం అవసరమైనప్పటికీ, అంతిమ ఫలాన్ని అనుగ్రహించే ఉపాయంగా ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే ఉంటాడు. ఇదే విశేష్య ప్రధానం. ఇందులో ఎంపెరుమానుకే ప్రధాన స్థానం ఉంటుంది. మోక్షాన్ని అనుగ్రహించేటప్పుడు ఎంపెరుమాన్ ఎటువంటి బాహ్య సహాయంపైనా ఆధారపడకుండా స్వయంగా అనుగ్రహిస్తాడు.
ఉభయ ప్రధానమ్ ఉపేయమ్
తరువాత, కైంకర్యం ఎలా చేయాలి అనే ప్రశ్న వస్తుంది. పిరాట్టికే ప్రధాన స్థానం ఇచ్చి, ఎంపెరుమానును ద్వితీయంగా భావిస్తూ కైంకర్యం చేయాలా? లేక ఎంపెరుమానుకు ప్రధాన స్థానం ఇచ్చి, పిరాట్టిని ద్వితీయంగా భావిస్తూ కైంకర్యం చేయాలా?
ఇక్కడ స్థాపించబడిన సూత్రం ఉభయ ప్రధానం. అంటే, కైంకర్యాన్ని స్వీకరించేవారిగా ఎంపెరుమాన్, పిరాట్టి ఇద్దరూ సమానమైన ప్రాధాన్యాన్ని కలిగి ఉంటారు. ఎందుకంటే ఆ కైంకర్యం వారిద్దరికీ ఉమ్మడిగా చెందుతుంది.
ఈ విధంగా, ఒక్క సంక్షిప్తమైన వాక్యంలో మూడు ప్రత్యేకమైన విషయాలు వెల్లడవుతున్నాయి:
- శరణాగతి కోసం ఆశ్రయించేటప్పుడు – పిరాట్టి మధ్యవర్తిత్వానికి ప్రధాన స్థానం ఉంటుంది.
- ఫలాన్ని అనుగ్రహించేటప్పుడు – ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే రక్షకుడిగా ఉంటాడు.
- కైంకర్యం సమర్పించేటప్పుడు – ఎంపెరుమాన్, పిరాట్టి ఇద్దరికీ సమానమైన ప్రధాన స్థానం ఉంటుంది.
ఈ మూడు విషయాలూ ద్వయ మంత్రంలో నిక్షిప్తమై ఉన్నాయి.
మొదటి వాక్యమైన “శ్రీమన్నారాయణ చరణౌ శరణం ప్రపద్యే”లో ప్రపద్యే అనే పదం శరణాగతి చేయడాన్ని సూచిస్తుంది. పిరాట్టితో ఎల్లప్పుడూ కలిసి ఉండే (అందుకే శ్రీమన్నారాయణ చరణౌ అని చెప్పబడింది), ఏకైక శరణ్యుడైన నారాయణుని శ్రీ చరణాలనే శరణుగా స్వీకరిస్తున్నాము. ఈ మంత్రాన్ని ఉచ్చరించేటప్పుడు శ్రీ (పిరాట్టి) మొదట పేర్కొనబడుతుంది. అందువల్ల ఈ మొదటి వాక్యంలో విశేషణ ప్రధానమ్ ఆశ్రయణమ్, అంటే శరణాగతి సమయంలో పిరాట్టి పురుషకారం యొక్క ఆవశ్యకత, అలాగే విశేష్య ప్రధానం – ఉపాయం, అంటే మోక్షాన్ని అనుగ్రహించేది ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే అనే రెండు విషయాలూ ఉన్నాయి.
రెండవ వాక్యమైన “శ్రీమతే నారాయణాయ నమః”లో కైంకర్యం చేసే భాగ్యాన్ని అనుగ్రహించమని ప్రార్థిస్తున్నాము. శ్రీమతే నారాయణాయ అనే చతుర్థీ విభక్తి ప్రయోగం, ఎల్లప్పుడూ కలిసి ఉండే దివ్య దంపతులనే స్పష్టంగా సూచిస్తుంది. ఈ వాక్యం ద్వారా జీవాత్మ ఎంపెరుమానుకు, పిరాట్టికి కలిపి శాశ్వతమైన కైంకర్యాన్ని అనుగ్రహించమని ప్రార్థిస్తుంది. ఈ విధంగా కైంకర్యంలో ఉభయ ప్రధానం స్థాపించబడుతుంది.
రక్షకనాయ్ శేషియాయ్ ఇరుక్కుమ్ ఇరుప్పై ఉణరుగై ఈశ్వర స్వరూపమ్
ఎంపెరుమాన్ రక్షకుడిగానూ, సర్వోత్తమ యజమానిగానూ ఉంటాడని గ్రహించడమే ఈశ్వర స్వరూపాన్ని, అంటే ఆయన నిజమైన స్వభావాన్ని సరిగ్గా తెలుసుకోవడం.
రక్ష్యమాయ్ శేషమాయ్ ఇరుక్కుమ్ ఇరుప్పై ఉణరుగై ఆత్మ స్వరూపమ్;
జీవాత్మ స్వరూపాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం అంటే, జీవాత్మ సహజంగానే రక్షించబడవలసిన వస్తువుగా ఉంటుందని, ఎంపెరుమానుకు పూర్తిగా శేషభూతంగా ఉంటుందని గ్రహించడం. ఈ ప్రాథమిక స్థితిని అర్థం చేసుకోవడమే తన స్వరూపాన్ని నిజంగా తెలుసుకోవడం.
రక్షకత్వ స్వామిత్వఙ్గళ్ వ్యవస్థితమానా ప్పోలే శ్రియ:పతిత్వముమ్ వ్యవస్థితమ్;
ఎంపెరుమానులో రక్షకత్వం, శేషిత్వం, స్వామిత్వం ఎలాగైతే శాశ్వతంగా స్థిరంగా ఉన్నాయో, అలాగే శ్రియఃపతిత్వం – శ్రీకి భర్తగా ఉండే స్థితి – కూడా మార్పులేకుండా శాశ్వతంగా స్థిరంగా ఉంటుంది.
ఎంపెరుమాన్ స్వయంగా దానిని దాచాలని అనుకున్నప్పటికీ, శ్రియఃపతిత్వాన్ని దాచలేడు. దీనిని వామనావతారంలో చూడవచ్చు. ఎంపెరుమాన్ బ్రహ్మచారిగా అవతరించాడు. బ్రహ్మచారిగా ఉన్నప్పుడు తన వక్షస్థలంలో ఎల్లప్పుడూ నివసించే పిరాట్టిని బహిరంగంగా చూపించలేక, జింక చర్మంతో ఆమెను కప్పడానికి ప్రయత్నించాడు. అయినప్పటికీ, ఆ జింక చర్మంతో కూడా ఆమెను నిజంగా దాచలేకపోయాడు. ఎందుకంటే శ్రియఃపతిగా ఉండే స్థితి అన్ని కాలాలలోనూ, అన్ని పరిస్థితులలోనూ ఆయనతో విడదీయరాని సంబంధాన్ని కలిగి ఉంటుంది. అందువల్ల శ్రియఃపతిత్వం వ్యవస్థితమైనది. అంటే, పిరాట్టి ఎప్పటికీ ఎంపెరుమానును విడిచిపెట్టదనే శాశ్వత సత్యాన్ని ఇది తెలియజేస్తుంది.
స్వ వ్యతిరిక్త సమస్త పదార్థఙ్గళుమ్ భగవద్ అభిమానత్తిలే కిడక్కిఱదు;
‘స్వ’ అంటే తాను లేదా స్వయం. ‘వ్యతిరిక్త’ అంటే వేరైనది లేదా ఇతరమైనది. ఎంపెరుమానును మినహాయించి మిగిలిన సమస్త వస్తువులూ – చేతనాలు, అచేతనాలు రెండూ – ఆయన అభిమానంలో, అంటే ఆయన స్వామిత్వంలో, ప్రేమలో పూర్తిగా ఇమిడి ఉంటాయి. ఎంపెరుమాన్ వీటన్నింటినీ తనవిగా భావిస్తాడు. సమస్తమూ పట్ల అభిమానంతో ఉంటాడు. సమస్త బ్రహ్మాండాలు, నిత్యవిభూతి, లీలావిభూతి, ఈ రెండు విభూతులలో నివసించే ఆత్మలన్నీ ఎంపెరుమాన్ అభిమానానికి పాత్రంగా ఉంటాయి.
పుఱమ్బుళ్ళార్ ఇప్పడి శొల్లానిఱ్క చెయ్దే తాఙ్గళ్ అభిమానియా నిఱ్పర్గళ్.
శ్రీ వైష్ణవ సిద్ధాంతంలోని ప్రత్యేకమైన స్వభావం గురించి ఇక్కడ ఒక గహనమైన, సూక్ష్మమైన తేడాను తెలియజేస్తున్నారు.
ఇతర సిద్ధాంతాలు, దర్శనాలు కూడా ఎంపెరుమానే సర్వోత్తముడని, సమస్త జీవులూ ఆయనకు చెందినవారని అంగీకరించవచ్చు. అయితే, వాటిలో తరచుగా ఒక సూక్ష్మమైన స్వతంత్ర భావన మిగిలి ఉంటుంది. కృష్ణుడు, రాముడు లేదా నారాయణునికి దాసులమని ప్రకటిస్తూ దాస్యభావాన్ని అంగీకరించినప్పటికీ, లోతుగా పరిశీలిస్తే ఎంపెరుమానుకు భిన్నంగా తమకంటూ ఒక స్వతంత్రమైన వ్యక్తిత్వం ఉందనే భావనను కలిగి ఉంటారు.
కానీ శ్రీవైష్ణవ సిద్ధాంతం సంపూర్ణమైన పారతంత్ర్యాన్ని ఎటువంటి సందేహానికీ తావులేకుండా అంగీకరిస్తుంది. ఇది ప్రకార ప్రకారి భావం లేదా శరీర శరీరి భావం అనే ప్రధాన సిద్ధాంతంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. అంటే, సమస్త వస్తువులకూ ఎంపెరుమానుకూ మధ్య ఉన్న శరీర-ఆత్మ సంబంధం.
ఇతర సంప్రదాయాలు ఎంపెరుమాన్ ఎక్కడో దూరంగా ఉన్న లోకంలో ఉండి సృష్టిని పర్యవేక్షిస్తున్నాడని భావిస్తాయి. కానీ విశిష్టాద్వైతం ప్రకారం, ఎంపెరుమాన్ ప్రతి వస్తువులోనూ అంతర్యామిగా నివసిస్తాడు. మనలో, ఇతరులలో, సమస్త సృష్టిలోనూ ఉంటాడు. ప్రతి చేతన, అచేతన వస్తువూ ఎంపెరుమానుకు శరీరంగా ఉంటుంది. ఎంపెరుమాన్ సంపూర్ణ శరీరి, సర్వోత్తమమైన ఆత్మగా ఉంటాడు.
భౌతిక శరీరం దానిలో నివసించే ఆత్మచే సహజంగానే పూర్తిగా నియంత్రించబడుతుంది. ఆత్మ సంకల్పానికి అనుగుణంగా శరీరం జీవించి ఉన్నప్పుడు పనిచేస్తుంది; ఆత్మ శరీరాన్ని విడిచిన తరువాత అది కేవలం నిర్జీవమైన శవంగా మారుతుంది. అదేవిధంగా, ఈ విశ్వమూ, సమస్త ఆత్మలూ ఎంపెరుమాన్ అభిమానంలో పూర్తిగా ఇమిడి ఉండి, ఆయన సంకల్పానికి లోబడి ఉంటాయి.
అందువల్ల, గ్రంథాలలో పుఱంబుళ్ళార్ (ఈ సంప్రదాయానికి వెలుపల ఉన్నవారు) అని పేర్కొన్నప్పుడు, ఇతరులు బాహ్యంగా ఎంపెరుమానును యజమానిగా, తమను సేవకులుగా ప్రకటించినప్పటికీ, శరీర-శరీరి భావం అనే ప్రాథమిక జ్ఞానం లేకపోవడం వల్ల తమలో కొంత స్వతంత్ర భావనను తప్పనిసరిగా నిలుపుకుంటారని అర్థం. విశిష్టాద్వైతంలో మాత్రమే సంపూర్ణ పారతంత్ర్యం, ఎంపెరుమానుపై పూర్తి ఆధారపడటం అనే సత్యం పరిపూర్ణంగా అర్థం చేసుకోబడి, అంగీకరించబడుతుంది.
భాగం 3
తాయ్ మడియిలే కిడన్దు ఉఱఙ్గకిఱ ప్రజై స్వప్నత్తిలే పులియిన్ కైయిలే అగప్పట్టు కూప్పిడుమాపోలే తన్నై ఉణర్ న్దదశై
జీవాత్మ స్వరూపం, పరమాత్మ స్వరూపం మధ్య ఉన్న తేడాను ఇక్కడ ఒక చక్కని ఉదాహరణ ద్వారా వివరిస్తున్నారు. కేవలం జీవాత్మ స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న వ్యక్తి స్థితికి, పరమాత్మ స్వరూపాన్ని కూడా తెలుసుకుని, జీవాత్మ పరమాత్మకు శేషభూతమని, అన్ని విధాలా ఎంపెరుమానుచే నియంత్రించబడుతుందని గ్రహించిన వ్యక్తి స్థితికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని ఈ ఉదాహరణ తెలియజేస్తుంది.
తల్లి ఒడిలో హాయిగా నిద్రపోతున్న ఒక చిన్న పిల్లవాడికి, నిద్రలో తాను పులి చేతిలో చిక్కుకున్నట్లు కల వస్తుంది. ఆ కల వల్ల భయపడిన పిల్లవాడు ఉలిక్కిపడి లేచి, భయంతో వణుకుతూ ఏడుస్తూ తల్లిని పిలుస్తాడు.
జీవాత్మ స్వరూపాన్ని మాత్రమే తెలుసుకోవడం అంటే, ఆత్మ అచేతన వస్తువుల నుండి భిన్నమైనదని తెలుసుకున్నప్పటికీ, ఎంపెరుమాన్ రక్షణను పూర్తిగా గ్రహించకపోవడం. ఇది ఆ పిల్లవాడికి వచ్చిన కలతో సమానం. సంసారంలో చిక్కుకుని ఉన్న తన స్థితిని గమనిస్తూ జీవాత్మ స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్నప్పుడు భయం, దుఃఖం కలుగుతాయి. “అయ్యో! నేను జ్ఞానం కలిగిన జీవాత్మను. అయినప్పటికీ, నాకు తగని ఈ సంసారంలో చిక్కుకుని ఉన్నాను!” అని విలపిస్తాడు.
ఇది రక్షకుడైన ఎంపెరుమానుపై సంపూర్ణమైన నమ్మకం ఇంకా కలగని ఆత్మజ్ఞానం యొక్క ప్రారంభ దశను సూచిస్తుంది.
కణ్ణైవిళిత్తు తాయ్ ముగతై ప్పార్తు నిర్భరనాయ్ ఇరుక్కుమాపోలే ఎమ్పెరుమానై ఉణర్ న్దదశై;
పిల్లవాడు కళ్ళు తెరిచి చుట్టూ చూసినప్పుడు మొదట అతని చూపు కొంచెం మసకగా ఉంటుంది. అయితే, క్రమంగా చూపు స్పష్టమైనప్పుడు తన తల్లిని గుర్తిస్తాడు. తల్లి తన పక్కనే ఉందని గుర్తించిన వెంటనే అతనికి ధైర్యం కలుగుతుంది. “అది కేవలం కల మాత్రమే. నా తల్లి ఇక్కడే నా పక్కన ఉంది. భయపడాల్సిన అవసరం లేదు” అని గ్రహిస్తాడు. వెంటనే అతని భయమంతా తొలగిపోతుంది.
అదేవిధంగా, పరమాత్మ స్వరూపాన్ని నిజంగా తెలుసుకున్నప్పుడు, జీవాత్మ ఎంపెరుమానుకు దాసుడని, ఎంపెరుమానుకు శరీరంగా ఉంటుందని గ్రహిస్తాడు. అప్పుడు సంసారం గురించి ఉన్న భయమంతా పూర్తిగా తొలగిపోతుంది. ఈ గహనమైన సత్యాన్ని ఈ ఉదాహరణ ద్వారా తెలియజేస్తున్నారు.
ఉపాయ దశైయిల్ ఎమ్పెరుమానాలే ఎమ్పెరుమానై పెఱుమిత్తనై ఒళియ, తన్ధామ్ నన్మైకొణ్డు పెఱ నినైయార్ స్వరూప జ్ఞానమ్ ఉడైయార్.
జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వరూపం గురించి సరైన జ్ఞానాన్ని పొందినవారు ఒక ప్రాథమిక సత్యాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకుంటారు. అదే ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే ఆత్మను రక్షిస్తాడనే దృఢమైన జ్ఞానం. ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే మనకు ఏకైక రక్షకుడని తెలుసుకోవడమే జీవాత్మ స్వరూపం గురించి నిజమైన జ్ఞానం.
అటువంటి జ్ఞానం కలిగినవారు ఎంపెరుమానును పొందడానికి ఆయననే ఉపాయంగా స్వీకరిస్తారు.
ఇదే శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలోని ప్రధానమైన సూత్రం:
- ఎంపెరుమానును పొందడానికి ఎంపెరుమానునే ఉపాయంగా స్వీకరించాలి. ఇల్లు, భూమి, సంపద వంటి లౌకిక వస్తువులను పొందడానికి ఎంపెరుమానును ఒక సాధనంగా ఉపయోగించకూడదు.
- ఎంపెరుమానును పొందడానికి ఇతర దేవతలను ఆశ్రయించడం లేదా స్వప్రయత్నాల ద్వారా ఇతర ఉపాయాలను అనుసరించడం ఎన్నటికీ చేయకూడదు.
ఈ రెండు విధానాలూ పూర్తిగా నిషిద్ధమైనవి. ఎంపెరుమానే ఉపాయం; ఎంపెరుమానే ఉపేయం. ఈ సత్యాన్ని లోతుగా గ్రహించినవారే నిజమైన భాగవతులుగా కీర్తించబడతారు. ఈ ప్రాథమిక జ్ఞానం స్థిరపడినప్పుడు మిగిలిన ఆధ్యాత్మిక గుణాలన్నీ సహజంగానే కలుగుతాయి. శ్రీవచన భూషణం వంటి పవిత్ర గ్రంథాలలో ఈ విషయం విస్తారంగా వివరించబడింది.
శ్రీవచన భూషణం ప్రకారం, భక్తులను అత్యంత గౌరవంతో చూడాలి. వారిపట్ల గానీ, మరెవరి పట్ల గానీ అపచారం చేయకూడదు. పిళ్ళై లోకాచార్య స్వామీ శ్రీవచన భూషణం సూత్రం 223 లో ఆచార్య తుల్యర్ ఎఱ్ఱుమ్ సంసారిగళిలుమ్ తన్నిలుమ్ ఈశ్వరనిలుమ్ అధికర్ ఎఱ్ఱుమ్ నినైక్కై అని సాయించారు. అంటే, వారిని తమ ఆచార్యులతో సమానులుగా భావించాలి. లౌకిక వ్యక్తుల కంటే, తమకంటే, ఈశ్వరుని కంటే కూడా ఉన్నతులుగా భావించాలి.
అయితే, ఒక వ్యక్తికి అటువంటి గౌరవం లభించడానికి అవసరమైన అర్హతను సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవాలి. కనీసం ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే ఉపాయం, ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే అంతిమ లక్ష్యం అనే ప్రాథమిక స్వరూప జ్ఞానం ఉండాలి. ఈ జ్ఞానం కలిగిన వ్యక్తి ఎప్పటికీ అపచారం చేయడు; తన నిజమైన స్వరూపానికి విరుద్ధమైన పనులను చేయడు.
దీనికి విరుద్ధంగా, ఈ ప్రాథమిక జ్ఞానం లేనివారికి ఇటువంటి ఉన్నతమైన ఆదేశాలను వర్తింపజేయలేము. ఒక వ్యక్తి ఇతర దేవతలను ఆరాధిస్తూ ఉంటే లేదా నిరంతరం లౌకిక విషయాలలో మునిగి ఉంటే, అటువంటి వ్యక్తిని ఆచార్యునితో సమానంగా భావించలేము. అందువల్ల శాస్త్రాలను, పూర్వాచార్య గ్రంథాలను అధ్యయనం చేసేటప్పుడు వాటి అంతరార్థాన్ని గ్రహించాలి. ఎంపెరుమానును ఎంపెరుమాన్ ద్వారానే పొందాలని కోరుకుంటున్నాడా లేదా అనేదే ఒక వ్యక్తికి స్వరూప జ్ఞానం ఉందా లేదా అని తెలుసుకోవడానికి సరైయిన పరీక్ష.
స్వరూప జ్ఞానం లేనివారు తప్పనిసరిగా తప్పుడు స్వతంత్ర భావనతో వ్యవహరిస్తారు. ఇది ఇంతకుముందు పేర్కొన్న “పుఱమ్బుళ్ళార్ ఇప్పడి శొల్లానిఱ్క చెయ్దే తాన్గళ్ అభిమానియా నిఱ్పర్గళ్” అనే వాక్యానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది. అంటే, సంప్రదాయానికి వెలుపల ఉన్నవారు దైవ సంబంధమైన విషయాలను మాట్లాడినప్పటికీ, తమ స్వతంత్ర భావనను నిలుపుకుంటూ, తమను తాము స్వతంత్రులుగా భావిస్తారు. ఈ స్వతంత్ర భావన మనసులో స్థిరపడినప్పుడు ఆత్మకి ఉన్న అర్హత నశిస్తుంది. ఎంపెరుమానుపై సంపూర్ణ ఆధారపడటం అనే పునాది లేకుండా, ఒక వ్యక్తి తిరుమంత్రంలోని గహనమైన అంతరార్థాన్ని గ్రహించడానికి, దాని సత్యాలకు అనుగుణంగా జీవించడానికి పూర్తిగా అనర్హుడవుతాడు.
భాగం 4
ఇన్ద స్వాతన్త్ర్యమ్ తలై ఎదుత్తాల్ అకారత్తుక్కు అర్హనల్లన్
ఒక వ్యక్తిలో స్వతంత్ర భావన బలంగా పెరిగి, “నేను గొప్పవాడిని, సమస్త కార్యాలూ నా వల్లనే జరుగుతున్నాయి” అనే అహంకారపూరితమైన ఆలోచన కలిగినప్పుడు, ఆ వ్యక్తి అకారాన్ని (తిరుమంత్రంలోని ‘అ’ అనే అక్షరాన్ని) అర్థం చేసుకోవడానికి వెంటనే అనర్హుడవుతాడు.
అకారం ఎంపెరుమానే సమస్తమనీ, ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే సర్వోత్తమ యజమాని అనీ తెలియజేస్తుంది. శాస్త్రంలో “అకారార్థో విష్ణుః” అని స్పష్టంగా చెప్పబడింది. అంటే, ‘అ’ అనే అక్షరం విష్ణువును సూచిస్తుంది. అకారంలో ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే రక్షకుడు, సర్వోత్తమ యజమాని, సమస్తానికి మూలకారణం, శ్రీకి భర్త అనే ప్రాథమిక సత్యాలు నిక్షిప్తమై ఉన్నాయి.
తనలోని స్వతంత్ర భావనను పూర్తిగా విడిచిపెట్టినవారికే ఈ గహనమైన సత్యాలను గ్రహించే అర్హత ఉంటుంది. తమ స్వతంత్ర భావనను, స్వీయ గొప్పదనాన్ని పట్టుకుని ఉండేవారు సర్వోత్తముడైన నారాయణుని తెలియజేసే అకారాన్ని అర్థం చేసుకునే అర్హతను కోల్పోతారు.
ఒరువనుడైయ వృత్తతై ఇట్టాదల్, జన్మతై ఇట్టాదల్ తణ్ణియదాగ నినైక్కిల్ మకారత్తుక్కు అర్హనల్లన్;
ఒక వ్యక్తి జీవాత్మ స్వరూపాన్ని సరిగ్గా గ్రహించాడా లేదా అనేది ఇతర వ్యక్తులను, భక్తులను అతను ఏ విధంగా చూస్తున్నాడనే దానిపై పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటుంది. ఒక వ్యక్తి భాగవతులను వారి వృత్తి, లౌకిక కార్యకలాపాలు లేదా వంశం ఆధారంగా అంచనా వేసి, వారిని తక్కువవారిగా లేదా హీనులుగా భావిస్తే, అతని బుద్ధి మకారాన్ని (తిరుమంత్రంలోని ‘మ’ అనే అక్షరాన్ని) అర్థం చేసుకోవడానికి అనర్హమవుతుంది.
ఎవరైనా అపారమైన సంపద లేదా హోదా కలిగి ఉన్నారని వారిని గొప్పవారిగా భావిస్తూ, శారీరక శ్రమతో పనిచేసే భక్తుడైన భాగవతుడిని తక్కువగా చూడటం జీవాత్మ సిద్ధాంతాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడాన్ని సూచిస్తుంది. అదేవిధంగా, బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు, శూద్రుడు లేదా చండాలుడు అనే సామాజిక విభజనల ఆధారంగా భాగవతులను వర్గీకరించి, జన్మ కారణంగా ఏ భక్తుడినైనా తక్కువగా భావించడం ఒక వ్యక్తి యొక్క ఆధ్యాత్మిక స్థితిని పూర్తిగా నాశనం చేస్తుంది. జీవాత్మ సిద్ధాంతాన్ని అర్థం చేసుకునే అర్హతను కోల్పోయేలా చేస్తుంది.
మకారం జీవాత్మను సూచిస్తుంది. ప్రతి ఆత్మకూ జ్ఞానం ఉంటుంది. ప్రతి ఆత్మ యొక్క నిజమైన స్వరూపం ఒక్కటే – ఎంపెరుమానుకు సహజంగానే శేషభూతంగా ఉండటం. కర్మ ఆధారంగా భౌతిక శరీరాలు భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, వాటిలోని జీవాత్మ మాత్రం స్వచ్ఛమైనది. సర్వోత్తముడైన ఎంపెరుమానుతో దాని సంబంధం అందరిలోనూ ఒకే విధంగా ఉంటుంది. జీవాత్మ స్వరూపాన్ని నిజంగా అర్థం చేసుకున్న వ్యక్తి, శారీరకమైన, తాత్కాలికమైన లేదా దేహ సంబంధమైన భేదాల ఆధారంగా ఇతరులను ఎప్పుడూ ఎక్కువ లేదా తక్కువగా చూడడు.
పిఱర్ తనక్కు రక్షకర్ ఎన్ఱు ఇరున్దానాగిల్ ఉకారత్తుక్కు అర్హనల్లన్
అకారం, మకారం గురించి పరిశీలించిన తరువాత, ఉకారం (తిరుమంత్రంలోని ‘ఉ’ అనే అక్షరం) యొక్క ప్రాముఖ్యత తెలుస్తుంది. ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే మనకు ఏకైక రక్షకుడు అని ఉకారం స్థాపిస్తుంది. మరే ఇతర వస్తువూ మనకు రక్షకుడిగా ఉండదని తెలియజేస్తుంది.
లౌకిక సంబంధాలపై రక్షణ కోసం ఆధారపడినప్పుడు, ఒక వ్యక్తి ఉకారాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి అనర్హుడవుతాడు. కుటుంబ సభ్యుడు, భార్య లేదా భర్త, తల్లిదండ్రులు, బంధువులు లేదా పొరుగువారి నుండి అంతిమ రక్షణను ఆశించడం, ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే పరమ రక్షకుడు అనే పవిత్రమైన సత్యానికి విరుద్ధం.
పరిమితమైన, నశ్వరమైన మానవ సంబంధాల నుండి రక్షణను ఆశించడం, ఉకారంలోని గహనమైన అర్థాన్ని గ్రహించడానికి అవసరమైన అర్హతను పూర్తిగా నాశనం చేస్తుంది.
తనక్కుత్తాన్ రక్షకన్ ఎన్ఱు నినైత్తపోదు నమస్సుక్కు అర్హనల్లన్;
నమః అనే పదానికి అర్హత పొందాలంటే, స్వయంగా తనను తాను రక్షించుకోగలననే భావనను పూర్తిగా విడిచిపెట్టాలి.
వ్యుత్పత్తి ప్రకారం నమః అనే పదాన్ని “న” మరియు “మః” అని విడదీయవచ్చు.
- మః అంటే “నేను నన్ను నేను రక్షించుకోగలను” అనే భావన. అంటే, తన స్వప్రయత్నాల ద్వారా తనను తాను కాపాడుకోవడం.
- న + మః అంటే ఈ అహంకారపూరితమైన భావనను నిరాకరించడం. “నేను నన్ను నేను రక్షించుకోలేను; ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే నన్ను రక్షించాలి” అని తెలియజేయడం.
తానే తనకు రక్షకుడని, తానే తనను కాపాడుకోగలనని భావించడం, నమః అనే పదాన్ని ఆశ్రయించడానికి అవసరమైన అర్హతను వెంటనే నాశనం చేస్తుంది.
[గమనిక: పూర్వాచార్యులు తిరుమంత్రంలోని ప్రతి పదాన్ని ఎంతో శ్రద్ధగా విశ్లేషించి, దానిలోని గహనమైన అర్థాలను అనేక కోణాల నుండి మనకు తెలియజేశారు. ఈ సత్యాలను పదేపదే అధ్యయనం చేసినప్పుడు అవి మనకు ముందే తెలిసినవిగా అనిపించినప్పటికీ, వాటిని నిజంగా గ్రహించామా లేదా అనేది మన నిత్య జీవితంలోని ప్రవర్తన, ఆ సత్యాలకు అనుగుణంగా మనం జీవిస్తున్నామా లేదా అనే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది.]
తన్ కార్యత్తుక్కు త్తాన్ కడవనెన్ఱు నినైత్తపోదు నారాయణపదత్తుక్కు అర్హనల్లన్;
నారాయణ అనే పదం ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే ఆత్మ ఉనికిని భరిస్తూ, పోషిస్తూ, దాని భారాన్ని వహిస్తాడనే ప్రాథమిక సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది.
తన పనులను తానే నిర్వహించుకోవాలి, తానే పూర్తి చేసుకోవాలి అనే భావనను కలిగి ఉండటం ఈ సత్యాన్ని అర్థం చేసుకునే అవకాశాన్ని కోల్పోయేలా చేస్తుంది. తన స్వప్రయత్నాలపై ఆధారపడటం వల్ల ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే ఏకైక పరమ హితకారకుడు, పోషకుడు అనే సత్యాన్ని అర్థం చేసుకునే బుద్ధి పూర్తిగా మూసుకుపోతుంది.
శెయ్దదొరు కైఙ్కర్యతై త్తాన్ ఉగత్తల్ పిఱర్ ఉగత్తల్ శెయ్యిల్ చతుర్థిక్కు అర్హనల్లన్;
నారాయణాయ అనే పదంలోని ఆయ అనే భాగం, సమస్త కైంకర్యాలూ ఎంపెరుమాన్ సంతోషం, ఆనందం కోసమే చేయాలని తెలియజేస్తుంది.
తాను చేసిన కైంకర్యం అందంగా ఉందని తనను తాను మెచ్చుకోవడం, ఇతరుల ప్రశంసలను కోరుకోవడం, తన కైంకర్యాన్ని తోటి భక్తులు గమనించారా లేదా అని ఆలోచించడం, చుట్టుపక్కల వారి నుండి పొగడ్తలను ఆశించడం – ఇవన్నీ కైంకర్యం యొక్క నిజమైన ఉద్దేశాన్ని పూర్తిగా మరుగుపరుస్తాయి.
వ్యక్తిగత కీర్తిని లేదా మానవుల ప్రశంసలను కోరుకోవడం వల్ల కైంకర్యం ఎంపెరుమాన్ ఆనందం కోసమే అనే సత్యం మరుగునపడుతుంది. తద్వారా కైంకర్యం యొక్క అంతిమ ప్రయోజనాన్ని పూర్తిగా కోల్పోతాడు.
ఇవ్వర్తమ్ ఒరు అధికారి అఱిన్దు తవిర్ న్దపోతు తిరుమన్త్రార్థమ్ కైప్పుకున్దతాకక్కడవదు
ఈ ఆరు అంశాలు ఈ వార్తైలో నిక్షిప్తమై ఉన్న ప్రధాన ఉపదేశాలను తెలియజేస్తున్నాయి. ఒక వ్యక్తి ఈ సూత్రాలకు అనుగుణంగా తన జీవితాన్ని మలచుకుని, నిషిద్ధమైన కార్యాలను జాగ్రత్తగా విడిచిపెట్టి, విధిగా ఆచరించవలసిన వాటిని ఆచరించినప్పుడే తిరుమంత్రాన్ని నిజంగా గ్రహించినట్లు అవుతుంది.
ఈ విధంగా జీవించినప్పుడు తిరుమంత్రంలోని అర్థం అతని హృదయంలో, బుద్ధిలో దృఢంగా స్థిరపడిందని చెప్పవచ్చు. దీనికి విరుద్ధంగా, ఈ సత్యాలకు అనుగుణంగా తన జీవితాన్ని నడిపించుకోకపోతే, తిరుమంత్రం నిజంగా మనసులో స్థిరపడలేదని అర్థం. అందువల్ల ఈ సత్యాలకు అనుగుణంగా జీవించే వరకు పదేపదే ఉపదేశం పొందుతూ, నిరంతరం మననం చేయవలసి ఉంటుంది.
శ్రీవైష్ణవ సంప్రదాయంలో ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం, ఆచరణ రెండూ విడదీయరానివి. సంపాదించిన జ్ఞానం వెంటనే నిత్య జీవితంలోని ఆచరణలో ప్రతిఫలించాలి. ఒకేసారి సంపూర్ణతను సాధించడం కష్టమైనప్పటికీ, పవిత్రమైన సత్యాలను గ్రహించడం అంటే వాటిని నిత్య జీవితంలో ఆచరించడానికి నిజాయితీతో ప్రయత్నించడం. ఉదాహరణకు, నేర్చుకున్న ప్రతి పది సూత్రాలలో కనీసం ఆరు లేదా ఎనిమిది సూత్రాలనైనా ఆచరించడానికి ప్రయత్నించాలి. ఈ విధమైన ఆచరణే నిజమైన ఆధ్యాత్మిక అనుభవ సారాంశం. ఈ విషయాన్నే ఇక్కడ నొక్కి చెబుతున్నారు.
అల్లాదపోదు తిరుమన్త్రత్తోడు సమ్బన్ధమ్ సన్దేహమామ్ ఇత్తనై ఎన్ఱు భట్టర్ అరుళిచ్చెయ్దార్.
ఈ ప్రాథమిక సూత్రాన్ని పరాశర భట్టర్ వారు కృపతో అనుగ్రహించారు. ఒక వ్యక్తి తిరుమంత్రంలోని అంతరార్థానికి అనుగుణంగా తన జీవితాన్ని నడిపించుకోకపోతే, అతను నిజంగా తిరుమంత్రాన్ని అర్థం చేసుకున్నాడా లేదా అనే విషయమే పూర్తిగా సందేహాస్పదమవుతుంది.
[వార్తామాలైలోని 40వ వార్తలో భట్టర్ వారి ఈ గహనమైన ఉపదేశాన్ని పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ వారు అత్యంత స్పష్టంగా, లోతైన అర్థంతో మనకు తెలియజేశారు.]
వార్తై 41
స్వస్వాతన్త్ర్యమ్ మేలిట్టదాగిల్ ప్రణవత్తిల్ ప్రథమపదార్థత్తై అనుసన్ధిప్పాన్; ఇతరర్పక్కల్ శేషిత్వ ప్రతిపత్తినడైయాడిత్తాకిల్, ఉకారార్థతై అనుసన్ధిప్పాన్; దేవోహమ్ ఎన్ఱు ఇరున్దానాగిల్, మకారార్థత్తై అనుసన్ధిప్పాన్; స్వ రక్షణ విశయత్తిల్ కరైన్దానాగిల్, నమశ్శబ్దార్థతై అనుసన్ధిప్పాన్; ఈశ్వర విభూతిగళోడే కాఱు కాఱు ఎన్ఱానాగిల్, నారశబ్దార్థతై అనుసన్ధిప్పాన్; శబ్దాది విషయన్గళిలే భోగ్యబుధి పిఱన్దదాగిల్ ఆయశబ్దార్థతై అనుసన్ధిప్పాన్.
ఈ విషయాన్ని గతంలో (ముప్పై ఎనిమిదవ వార్తై) పరాశర భట్టర్ అనుగ్రహించిన ప్రసిద్ధమైన అష్టశ్లోకీ లోని “దేహాసక్తాత్మ బుద్ధిః” అని ప్రారంభమయ్యే శ్లోకాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని అనుభవించాము. ఆ వివరణలో, ఆత్మ ఉద్ధరణకి ఎదురయ్యే వివిధ ఆటంకాలను ఎలా తొలగించుకోవాలో వివరించబడింది. ఈ వార్తై కూడా ఇదే విషయాన్ని మరల స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.
స్వస్వాతన్త్ర్యమ్ మేలిట్టదాగిల్ ప్రణవత్తిల్ ప్రథమపదార్థత్తై అనుసన్ధిప్పాన్;
ఒక వ్యక్తిలో స్వాతంత్ర్య భావన బలపడి, “నేనే గొప్పవాడను; సమస్తమూ నా ఇష్టప్రకారమే జరగాలి” అనే అహంకారపూరితమైన భావన కలిగినప్పుడు, ప్రణవంలోని మొదటి అక్షరం యొక్క అర్థాన్ని ధ్యానించాలి.
ప్రణవం అ, ఉ, మ అనే మూడు అక్షరాలతో కూడి ఉంటుంది. అందులో మొదటి అక్షరం అకారం (అ). ఈ అకారంలోని అంతరార్థాన్ని ధ్యానించడం వలన, ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే రక్షకుడని, సంపూర్ణ స్వాతంత్ర్యం ఆయనకు మాత్రమే ఉన్నదని, ఆత్మలన్నీ ఆయనకు పూర్తిగా పరతంత్రులని గ్రహించవచ్చు.
ఎప్పుడైతే స్వాతంత్ర్య భావన అనే భ్రాంతి మనస్సులో ప్రవేశిస్తుందో, అప్పుడు అకారార్థాన్ని లోతుగా మననం చేసుకోవడమే దానికి తక్షణ పరిష్కారం. ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే సర్వోత్తముడని, సమస్తానికీ ఆయనే అధిపతి అని, మిగిలినవన్నీ ఆయనకు శాశ్వతంగా దాసులై ఉన్నాయని గ్రహించినప్పుడు, అహంకారం పూర్తిగా తొలగిపోయి, ఆత్మ తన సహజమైన పరతంత్ర స్వభావాన్ని గుర్తిస్తుంది.
ఇతరర్పక్కల్ శేషిత్వ ప్రతిపత్తినడైయాడిత్తాకిల్, ఉకారార్థతై అనుసన్ధిప్పాన్;
ఇతరర్ అంటే ఎంపెరుమాన్ తప్ప మిగిలినవారందరూ. ఎంపెరుమాన్ కాకుండా మరొకరు మనకు అధిపతి అనే భావన కలిగినప్పుడు, మన కోరికలను నెరవేర్చగలిగే అధికారం మరొకరికి ఉందని భావించినప్పుడు, దానికి తక్షణ పరిష్కారం ఉకారార్థాన్ని (ఉ అనే అక్షరం యొక్క అర్థాన్ని) ధ్యానించడమే.
ఉకారం ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే మనకు పరమాధిపతి అని, మరే ఇతర వ్యక్తికీ మనపై అధికారం లేదని తెలియజేస్తుంది. ఈ సత్యాన్ని మననం చేసుకోవడం వలన ఆ భ్రాంతి తొలగిపోతుంది. ఏ లౌకిక వ్యక్తీ మనకు నిజమైన అధిపతిగా వ్యవహరించలేడనే సత్యం మరల స్థిరపడుతుంది.
దేవోహమ్ ఎన్ఱు ఇరున్దానాగిల్, మకారార్థత్తై అనుసన్ధిప్పాన్
“దేవోహమ్” (నేను దేవతను) అనే భావన, లేదా “నేను మనిషిని” అనే భావనతో పాటు, నేను లావుగా ఉన్నాను, సన్నగా ఉన్నాను, తెల్లగా ఉన్నాను, నల్లగా ఉన్నాను, పొట్టిగా ఉన్నాను, పొడవుగా ఉన్నాను అనే ఆలోచనలు కలగడం మకారార్థాన్ని సరిగ్గా తెలుసుకోకపోవడాన్ని సూచిస్తాయి.
దేవత, మనిషి, జంతువు మొదలైన జన్మభేదాలతో పాటు, శరీరపు ఆకృతి, రంగు, ఎత్తు మొదలైన లక్షణాలన్నీ శరీరానికి సంబంధించినవే తప్ప ఆత్మకు సంబంధించినవి కావు. ఎప్పుడైతే మనిషి తనను తాను శరీర లక్షణాలతో గుర్తించుకుంటాడో, అప్పుడు వెంటనే మకారార్థాన్ని ధ్యానించాలి. మకారం జ్ఞానస్వరూపమైన జీవాత్మ అనే ప్రత్యేక తత్త్వాన్ని సూచిస్తుంది. రంగు, ఎత్తు వంటి లక్షణాలన్నీ ఆత్మకు కాకుండా శరీరానికే సంబంధించినవి.
మకారార్థాన్ని ధ్యానించడం వలన జీవాత్మ శరీరానికి పూర్తిగా భిన్నమైనదనే ప్రాథమికమైన సత్యం అవగతమవుతుంది.
స్వ రక్షణ విశయత్తిల్ కరైన్దానాగిల్, నమశ్శబ్దార్థతై అనుసన్ధిప్పాన్
తనను తాను రక్షించుకోవాలనే ఆందోళనతో ఉండటం, భవిష్యత్తులో ఏమి జరుగుతుందోనని నిరంతరం భయపడటం, రాబోయే ప్రమాదాల గురించి లేదా అనారోగ్యం కలుగుతుందేమోనని చింతించడం, రేపటి సమస్యలను ఎలా ఎదుర్కోవాలనే ఆలోచనలతో కలత చెందడం వంటివి కలిగినప్పుడు నమః అనే పదం యొక్క అర్థాన్ని ధ్యానించాలి.
నమః అనే పదం ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే మనకు ఏకైక ఆశ్రయమని, రక్షకుడని తెలియజేస్తుంది. తనను తాను రక్షించుకోవాలనే భావన వలనగానీ, లౌకికమైన ఇతర వస్తువులు లేదా వ్యక్తులు తనకు రక్షకులనే భావన వలనగానీ భయం కలిగినప్పుడు, నమః పదార్థాన్ని ధ్యానించడమే ప్రత్యక్షమైన పరిష్కారం. ఎంపెరుమానే మనకు పరమ రక్షకుడనే సత్యాన్ని గ్రహించడం వలన భయము, చింత అన్నీ పూర్తిగా తొలగిపోతాయి.
ఈశ్వర విభూతిగళోడే కాఱు కాఱు ఎన్ఱానాగిల్, నారశబ్దార్థతై అనుసన్ధిప్పాన్;
“కాఱు కాఱు” అనే ప్రయోగం పదేపదే కలహించుకోవడం, ఒకరితో ఒకరు తగాదా పడటం అనే భావాన్ని తెలియజేస్తుంది. చుట్టూ ఉన్న ప్రతి ఒక్కరితోనూ వాదనలకు దిగడం, అనవసరమైన విరోధభావాన్ని పెంచుకోవడం వంటివి ఇందులో భాగమే. ఎవరిపట్లనైనా కలహించే స్వభావం లేదా శత్రుత్వ భావన కలిగినప్పుడు, వెంటనే నారాయణ అనే పదంలోని “నార” శబ్దార్థాన్ని ధ్యానించాలి.
“నార” అనే పదం చిత్, అచిత్ అనే సమస్త నిత్య తత్త్వాలూ ఎంపెరుమాన్ సొత్తు మరియు ఆయన శరీరమని తెలియజేస్తుంది. ఒకే వ్యక్తికి చెందిన రెండు చేతులు ఒకదానితో మరొకటి పోట్లాడుకోవు కదా! అలాగే, ఒకే ఎంపెరుమాన్ కు చెందిన జీవులు కూడా పరస్పరం కలహించుకోవడం తగదు.
ఈ అర్థాన్ని ధ్యానించడం వలన ప్రతి ఆత్మా ఎంపెరుమాన్ అవయవమని స్థిరపడుతుంది. దానితో ఇతరులపట్ల ఉండే ద్వేషం, విరోధభావం వెంటనే పూర్తిగా తొలగిపోతాయి.
శబ్దాది విషయన్గళిలే భోగ్యబుధి పిఱన్దదాగిల్ ఆయశబ్దార్థతై అనుసన్ధిప్పాన్.
శబ్దం, స్పర్శ, రూపం, రుచి, వాసన అనే ఐదు ఇంద్రియ విషయాలను ఇంద్రియాల ద్వారా అనుభవించడం ఈ భౌతిక లోకంలోని తాత్కాలికమైన సుఖాలకు సంబంధించినది. ఒక వ్యక్తికి ఈ లౌకిక విషయాలపట్ల ఆసక్తి కలిగి, వాటిని అనుభవించాలనే కోరిక పెరిగినప్పుడు, వెంటనే నారాయణాయ అనే పదంలోని “ఆయ” శబ్దార్థాన్ని ధ్యానించాలి.
“ఆయ” అనేది ఎంపెరుమాన్ కు కైంకర్యం చేయడాన్ని సూచిస్తుంది. దాని అంతరార్థాన్ని ధ్యానించడం వలన లౌకిక విషయాలలోనే ఆనందం ఉన్నదనే భ్రాంతి తొలగిపోతుంది. ఎంపెరుమాన్ కు, ఆయన భక్తులకు కైంకర్యం చేయడమే పరమానందమనే సత్యం వెల్లడవుతుంది. ఈ అర్థాన్ని ధ్యానించడం వలన ఈ సత్యం మనస్సులో సంపూర్ణంగా స్థిరపడుతుంది.
ఇంతటితో నలభై ఒకటవ వార్తై వివరణ పూర్తవుతుంది. ఇంతకు ముందు వివరించిన విషయాన్నే ఈ వార్తై మరొకసారి స్పష్టంగా నొక్కి చెబుతుంది.
వార్తై 42
ప్రమాణమ్ పదత్రయాత్మకమాయ్ ఇరుక్కుమ్; ప్రమేయమ్ పర్వత్రయాత్మకమాయ్ ఇరుక్కుమ్; అధికారి త్రయాత్మకమాయ్ ఇరుక్కుమ్. ప్రమేయమ్ పదత్రయాత్మకమాగైయావదు ప్రథమ పదమ్, మధ్యమ పదమ్, తృతీయ పదమ్; ప్రమేయమ్ పర్వత్రయాత్మకమాగైయావదు పొరున్ద విట్ట తిరువడిగళుమ్, అఞ్జలెన్ఱ తిరుక్కైయుమ్, శివన్ద తిరుముకమణ్డలముమ్; అధికారి త్రయాత్మకమాకైయావతు అనన్యార్హ శేష భూతనాయ్, అనన్య శరణనాయ్, అనన్యభోగ్యనాయ్ ఇరుక్కై.
ప్రథమపదమ్ అనన్యార్హ శేషత్వప్రకాశకమ్; పొరున్ద విట్ట తిరువడిగళ్ అనన్యార్హతైక్కు ప్రతిసమ్బన్ధియాయ్ ఇరుక్కుమ్; మధ్యమ పదమ్ అనన్యశరణత్వ ప్రకాశకమాయ్ ఇరుక్కుమ్; అఞ్జలెన్ఱతిరుక్కై అనన్యశరణత్వత్తుక్కు ప్రతిసమ్బన్ధియాయ్ ఇరుక్కుమ్; తృతీయపదమ్ అనన్యభోగ్యత్వ ప్రకాశకమాయ్ ఇరుక్కుమ్; శివన్ద తిరుముకమణ్డలముమ్ అనన్య భోగ్యత్వ ప్రతిసమ్బన్ధియాయ్ ఇరుక్కుమ్ ఎన్ఱు ఆచ్చాన్ పిళ్ళై అరుళిచ్చెయ్ అవర్.
క్రింద అనువాదంలో ఇబ్బందిగా ఉన్న పదబంధాలను సరిచేసి, తెలుగు సహజంగా చదవబడేలా మార్చాను. మూలంలోని శ్రీవైష్ణవ పారిభాషిక పదాలను సాధ్యమైనంతవరకు అలాగే ఉంచి, వాటి భావాన్ని తెలుగులో స్పష్టంగా వ్యక్తం చేశాను.
ఈ వార్తై జీవాత్మ స్వరూపాన్ని, ఎంపెరుమాన్ దివ్య స్వరూపాన్ని, ఈ రెండింటి మధ్య ఉన్న గహనమైన సంబంధాన్ని వివరిస్తుంది. ఈ వివరణ పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై సాయించిన ఉపదేశంగా అందించబడింది.
ప్రమేయమ్ పదత్రయాత్మకమాగైయావదు పొరున్దవిట్టతిరువడిగళుమ్, అఞ్జలెన్ఱతిరుక్కైయుమ్,శివన్ద తిరుముకమణ్డలముమ్;
- ప్రమాణం – పదత్రయాత్మకమై ఉంటుంది: ప్రమాణం అంటే యథార్థమైన జ్ఞానాన్ని పొందడానికి ఆధారమైన ప్రామాణిక సాధనం. ఇక్కడ అది తిరుమంత్రం. తిరుమంత్రం మూడు పదాలతో కూడి ఉంటుంది – ప్రణవం, నమః, నారాయణాయ.
- ప్రమేయం – మూడు భాగాలతో కూడి ఉంటుంది: ప్రమేయం అంటే పరమ ప్రాప్యమైన ఎంపెరుమాన్. ఇక్కడ ముఖ్యంగా భక్తులు కోరుకున్న రూపంలో వెలసిన ఆయన అర్చావతార స్వరూపం సూచించబడుతోంది. అర్చావతార ఎంపెరుమాన్ తిరుమేనిలో మూడు విశేషమైన అంశాలను ఇక్కడ వివరిస్తున్నారు. .
- అధికారి – మూడు స్వభావాలను కలిగి ఉంటాడు: అధికారి అంటే ఎంపెరుమాన్ ను ఆశ్రయించే జీవాత్మ. జీవాత్మ మూడు ప్రత్యేకమైన స్వభావాలతో కూడి ఉంటుంది.
వీటికి సంబంధించిన విస్తృతమైన వివరణ తరువాత ఇవ్వబడుతుంది. ఈ మూడు త్రయాల స్వరూపం ఈ విధంగా వివరించబడుతోంది.
ప్రమాణమ్ పదత్రయాత్మకమాగైయావదు ప్రథమ పదమ్, మధ్యమ పదమ్, తృతీయ పదమ్;
ప్రమాణమైన తిరుమంత్రంలోని మూడు పదాలు:
- మొదటి పదం ప్రణవం.
- మధ్య పదం నమః.
- మూడవ పదం నారాయణాయ.
ఈ మూడు ప్రాథమిక పదాలతోనే ప్రమాణమైన తిరుమంత్రం ఏర్పడి ఉంటుంది.
ప్రమేయమ్ పదత్రయాత్మకమాగైయావదు పొరున్ద విట్ట తిరువడిగళుమ్, అన్జలెన్ఱ తిరుక్కైయుమ్, శివన్ద తిరుముకమణ్డలముమ్;
ప్రమేయమైన అర్చావతార ఎంపెరుమాన్ తిరుమేనిలోని మూడు భాగాలు ఇవి. పాదాల నుండి పైకి ఎంపెరుమాన్ దివ్య స్వరూపాన్ని మూడు స్థాయిలుగా వివరిస్తున్నారు.
- పొరుంద విట్ట తిరువడిగళుం: చక్కగా అమరి, ఒకదానితో మరొకటి పొసగిన ఎంపెరుమాన్ శ్రీ పాదాలు. ఇవి మొదటి, ఆధారమైన స్థాయిని సూచిస్తాయి.
- అంజల్ ఎన్ఱ తిరుక్కైయుం: అభయప్రదాన ముద్రతో ఉన్న ఎంపెరుమాన్ శ్రీ హస్తం. అది ఆత్మకు, “మా శుచః” – చింతించవద్దు, నేను నిన్ను రక్షిస్తాను అని అభయమిస్తుంది. ఇది మధ్యస్థాయిని సూచిస్తుంది. కొన్ని దివ్యదేశాలలో అభయప్రదాన ముద్రతో ఉన్న ఆ హస్తంపై “మా శుచః” అనే సందేశం చెక్కబడి ఉంటుంది.
- శివంద తిరుముఖమండలముం: ఎర్రని కాంతితో విరాజిల్లే ఎంపెరుమాన్ తిరు ముఖమండలం. ఇది మూడవదైన, అత్యున్నత స్థాయిని సూచిస్తుంది.
అధికారి త్రయాత్మకమాగైయావదు అనన్యార్హ శేష భూతనాయ్, అనన్య శరణనాయ్, అనన్యభోగ్యనాయ్ ఇరుక్కై.
అధికారియైన జీవాత్మలో ఉండవలసిన మూడు విశేష లక్షణాలు ఇవి.
- అనన్యార్హ శేషభూతుడు: ఎంపెరుమాన్ కు మాత్రమే ప్రత్యేకంగా దాసుడై ఉండటం. “అర్హం” అంటే తగినది లేదా యోగ్యమైనది. “అన్యార్హం” అంటే ఇతరులకు కూడా తగినది. “అనన్యార్హం” అంటే మరెవరికీ తగనిది; ఎంపెరుమాన్ కు మాత్రమే తగినది. కాబట్టి అనన్యార్హ శేషభూతుడిగా ఉండటం అంటే ఎంపెరుమాన్ కు మాత్రమే సంపూర్ణంగా దాసుడై ఉండటం, వేరెవరికీ దాసుడిగా ఉండకపోవడం.
- అనన్య శరణుడు: ఎంపెరుమాన్ తప్ప మరెవరినీ ఆశ్రయించకుండా, ఆయనే ఏకైక రక్షకుడని భావించి ఆయననే శరణు పొందడం.
- అనన్య భోగ్యుడు: ఎంపెరుమాన్ తప్ప మరేదీ ఆనందించదగినదిగా భావించకుండా, ఆయన్నే తనకు సర్వస్వంగా భావించి, ఆయన అనుభవంలోనే సంపూర్ణ ఆనందాన్ని పొందడం.
ఈ మూడు త్రయాల మధ్య ఉన్న గహనమైన సంబంధాన్ని ఈ వార్తై తరువాత వివరిస్తుంది.
ప్రథమపదమ్ అనన్యార్హ శేషత్వప్రకాశకమ్
తిరుమంత్రంలోని మొదటి పదం ప్రణవం.
ప్రణవం జీవాత్మ ఎంపెరుమాన్ కు మాత్రమే ప్రత్యేకంగా దాసుడనే సత్యాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది. అందుకే అది అనన్యార్హ శేషత్వ ప్రకాశకం.
ఈ సత్యం ప్రణవంలోని మూడు అక్షరాల ద్వారా వెల్లడవుతుంది.
- అకారం ఎంపెరుమానును సూచిస్తుంది.
- మకారం జీవాత్మను సూచిస్తుంది.
- ఉకారం జీవాత్మ ఎంపెరుమాన్ కు మాత్రమే దాసుడై ఉంటుందని, మరెవరికీ దాసుడిగా ఉండదని తెలియజేస్తుంది.
ఈ విధంగా మొదటి పదమైన ప్రణవం, ఎంపెరుమాన్ కు మాత్రమే ప్రత్యేకంగా దాసుడై ఉండటమే జీవాత్మ సహజ స్వభావమని స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.
పొరున్ద విట్ట తిరువడిగళ్ అనన్యార్హతైక్కు ప్రతిసమ్బన్ధియాయ్ ఇరుక్కుమ్
ప్రమాణం, అధికారి, ప్రమేయం అనే మూడు త్రయాల మధ్య ఉన్న పరస్పర సంబంధం మొదటి స్థాయిలో ఈ విధంగా ప్రారంభమవుతుంది.
తిరుమంత్రంలోని మొదటి పదమైన ప్రణవం, జీవాత్మ ఎంపెరుమాన్ కు మాత్రమే దాసుడనే సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఇది ప్రమాణం.
జీవాత్మ యొక్క ఈ దాస్యాన్ని స్వీకరించే తగిన ప్రతిసంబంధి ఎంపెరుమాన్ శ్రీ పాదాలు. ఇది ప్రమేయం.
మరెవరికీ దాసుడిగా ఉండటానికి తాను తగనివాడినని గ్రహించి, ఎంపెరుమాన్ పాదాలను ఆశ్రయించి, వాటిని గట్టిగా పట్టుకున్నప్పుడే జీవాత్మ యొక్క ఈ అనన్యార్హమైన దాస్యభావం వ్యక్తమవుతుంది.
ఈ విధంగా ప్రమాణంలోని ప్రణవం, జీవాత్మలోని అనన్యార్హ శేషత్వం, ప్రమేయమైన ఎంపెరుమాన్ పాదాలు – ఈ మూడూ పరస్పరం విడదీయరాని సంబంధాన్ని కలిగి ఉంటాయి.
మధ్యమ పదమ్ అనన్యశరణత్వ ప్రకాశకమాయ్ ఇరుక్కుమ్;
నమః అనే పదం ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే మనకు పరమాశ్రయమని, ఆయనను పొందడానికి ఆయనే ఏకైక ఉపాయమని తెలియజేస్తుంది.
ఈ సత్యం ఎంపెరుమాన్ అర్చావతార తిరుమేనిలో ఏ భాగం ద్వారా ప్రత్యక్షంగా తెలియజేయబడుతుందో తరువాతి వాక్యంలో వివరిస్తున్నారు.
అఞ్జల్ ఎన్ఱతిరుక్కై అనన్యశరణత్వత్తుక్కు ప్రతిసమ్బన్ధియాయ్ ఇరుక్కుమ్;
రక్షణను సూచించే ఆ హస్తాన్ని దర్శించినప్పుడు, ఎంపెరుమాన్ స్వయంగా మనకు అభయమిస్తున్నట్లు జీవాత్మకు అనుభవమవుతుంది: “చింతించవద్దు. నేనే నీకు ఏకైక ఆశ్రయాన్ని. నన్ను మాత్రమే రక్షకుడిగా ఆశ్రయించు.”
ఈ విధంగా అనన్య శరణత్వం అంటే ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడినే ఆశ్రయించే స్వభావం. ఇది జీవాత్మ సహజ స్వరూపం. ఈ స్వభావాన్ని తిరుమంత్రంలోని ప్రమాణమైన నమః అనే పదం తెలియజేస్తుంది. దీనికి తగిన ప్రతిరూపమైన ప్రమేయం ఎంపెరుమాన్ హస్తంలో కనిపిస్తుంది. అభయమిచ్చే విధంగా తన హస్తాన్ని చాపడం ద్వారా, ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే మనకు ఏకైక ఆశ్రయమని తెలియజేస్తున్నారు.
తృతీయపదమ్ అనన్యభోగ్యత్వ ప్రకాశకమాయ్ ఇరుక్కుమ్;
మూడవ పదం నారాయణాయ. ఈ పదం అనన్య భోగ్యత్వాన్ని సూచిస్తుంది, జీవాత్మకు ఎంపెరుమాన్ తప్ప మరేదీ ఆనందించదగిన విషయం కాదు. అనుభవించదగినవాడు ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే. ఆయనకు కైంకర్యం చేయడమే మనకు ఏకైక ఆనందం. నారాయణాయ అనే పదం ఈ సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది.
ఈ అనన్య భోగ్యత్వానికి తగిన ప్రతిరూపం ఎంపెరుమాన్ ముఖమండలంలో కనిపిస్తుంది. అది ఈ విధంగా వివరించబడుతోంది.
శివన్ద తిరుముకమణ్డలముమ్ అనన్య భోగ్యత్వ ప్రతిసమ్బన్ధియాయ్ ఇరుక్కుమ్
ఎంపెరుమాన్ ముఖమండలం, జీవాత్మలోని అనన్య భోగ్యత్వానికి తగిన ప్రతిసంబంధిగా ఉంటుంది. ఎంపెరుమాన్ తిరు ముఖమండలాన్ని దర్శించినప్పుడు, అంతకంటే ఆనందాన్ని కలిగించేది మరొకటి లేదని, దానిని మించిన అనుభవం మరొకటి లేదని స్పష్టమవుతుంది.
ఎన్ఱు ఆచ్చాన్ పిళ్ళై అరుళిచ్చెయ్ అవర్.
ఈ విషయాన్ని ఆచ్చాన్ పిళ్ళై ఈ విధంగా వివరించారు.
ఈ విధంగా తిరుమంత్రం ప్రమాణం; అర్చావతార ఎంపెరుమాన్ ప్రమేయం; జీవాత్మ అధికారి.
ఈ మూడింటిలోనూ మూడు ప్రత్యేకమైన అంశాలు వివరించబడ్డాయి. వాటి మధ్య ఉన్న పరస్పర సంబంధం ఈ విధంగా తెలియజేయబడింది.
- జీవాత్మ ఎంపెరుమాన్ కు మాత్రమే ప్రత్యేకంగా దాసుడనే సత్యం తిరుమంత్రంలోని మొదటి పదమైన ప్రణవంలో తెలియజేయబడింది. ఈ సత్యం ఎంపెరుమాన్ పాదాలను గట్టిగా ఆశ్రయించడం ద్వారా వ్యక్తమవుతుంది.
- ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే మనకు ఆశ్రయమనే సత్యం నమః అనే పదంలో తెలియజేయబడింది. “భయపడవద్దు; నేనే నీకు ఆశ్రయాన్ని” అని అభయమిచ్చే ఆయన శ్రీ హస్తం ద్వారా ఈ ఆశ్రయ స్వరూపం స్పష్టమవుతుంది.
- ఎంపెరుమాన్ ఒక్కడే అనుభవించదగినవాడనే సత్యం నారాయణాయ అనే పదంలో వెల్లడవుతుంది. ఎంపెరుమాన్ ముఖాన్ని దర్శించినంత మాత్రాన, ఆయనే అత్యుత్తమమైన ఆనందానుభవానికి ఆధారమని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది.
ఇది పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై సాయించిన వాక్యంగా కొనియాడబడుతోంది.
ఆళ్వార్ ఎమ్పెరుమానార్ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
పిన్బళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
అడియేన్ ఉషా రామానుజ దాసి
అడియేన్ శ్రీకాంత్ రామానుజ దాసన్
ఆడియో – https://1drv.ms/u/s!AhgMF0lZb6nnhjmYWG6YwxVCG7K2?e=oOb0DH
వీడియో –https://youtu.be/l54gl_8bAtU
ఆంగ్లంలో – https://granthams.koyil.org/2026/10/28/varthamalai-part-15-english/
పొందుపరచిన స్థలం: https://granthams.koyil.org
ప్రమేయము (గమ్యము) – https://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – https://pillai.koyil.org