ಶ್ರೀಮತೇ ಶಠಕೋಪಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತೇ ರಾಮಾನುಜಾಯ ನಮಃ ಶ್ರೀಮತ್ ವರವರಮುನಯೇ ನಮಃ ಶ್ರೀ ವಾನಾಚಲ ಮಹಾಮುನಯೇ ನಮಃ
<< ವಾರ್ಥೈ 1 – 3
ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಚಾರ್ಯರು ಅನುಮೋದಿಸಿದಂತೆ ನಮ್ಮ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ಸಂಪ್ರದಾಯದಿಂದ ಮಹತ್ವದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ವಾರ್ಥಾಮಾಲೈ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಉಪದೇಶಗಳು, ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಜೀವನ ಘಟನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪಿನ್ಬಅழಗಿಯರಾಂ ಪೆರುಮಾಳ್ ಜೀಯಾರ್ (ನಂಪಿಲ್ಲೈ ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಿಷ್ಯ ಮತ್ತು 6000 ಪಾಡಿ ಗುರುಂಪರ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಲೇಖಕರು) ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸಹಾಯಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಓದುವ ಮೂಲಕ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದರೂ, ನಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತದ – ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಚಿತ್, ಅಚಿತ್, ಈಶ್ವರನ್ – ಆಳವಾದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಇವುಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ವಾರಥೈಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತದ ಮೂಲಭೂತ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಜ್ಞಾನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ.
ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಈ ಸಂಕೀರ್ಣ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ವಿವರವಾದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಪುತ್ತೂರು ಸ್ವಾಮಿಗಳಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುತ್ತೇವೆ.
ಮುಂದಿನ ಲೇಖನವು ಶ್ರೀ ಉ . ವೇ . ಸಾರಥಿ ತೋತಾದ್ರಿ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಈ ವಾರ್ಥಾಮಾಲೈ ಗ್ರಂಥದ ತಮಿಳು ಕಾಲಕ್ಷೇಪದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರ ನಿರಂತರ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುತ್ತೇವೆ.
ವಾರ್ಥೈ ಎಂದರೆ ಆಚಾರ್ಯರು ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲಕ ನೀಡಿದ ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು (ಬೋಧನೆಗಳು) ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ, ಇದನ್ನು ನಂತರ ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳಿವೆ. ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ, ಒಂದೇ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ವಾರ್ಥೈಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಭಿನ್ನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಬಹುದು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಲು ವಿಭಿನ್ನ ಆಚಾರ್ಯರು ವಿವರಣೆಯ ಗಮನವನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಹೊಂದಿರಬಹುದು ಎಂಬುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
ವಾರ್ಥೈ 4
ವಾರ್ಥೈ ನಾಲ್ಕರ ಸಾರಾಂಶ:
- ಚಿತ್ನ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವ.
- ಅಚಿತ್ನ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವ.
- ಈಶ್ವರನ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವ.
- ಅಚಿತ್ ಜಡಂ ಮತ್ತು ಇದು ವಿವಿಧ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
- ಚಿತ್ ಅಜಡಂ ಮತ್ತು ಶೇಷ೦ (ಅಧೀನ) ಎಂಪೆರುಮಾನ್.
- ಈಶ್ವರನು ಶ್ರೀಯ:ಪತಿ (ಶ್ರೀಮಾನ್ ನಾರಾಯಣ)
- ಈಶ್ವರನ ಸ್ವಭಾವವು ಇತರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.
ನಾಲ್ಕನೇ ವಾರ್ಥೈ
ಪ್ರಕ್ರುತಿಯಿನ್ಯುಡೈಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಜಡಂ; ಸ್ವಭಾವಂ ಕೊಂಡದು ಗುಣಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ ; ಪುರುಷನುಡೈಯ ಸ್ವರೂಪಂ ಶೇಷತ್ವಂ ; ಸ್ವಭಾವಂ – ಸ್ವರೂಪತ್ತುಕ್ಕು ಅನುರೂಪಮಾನ ವ್ರುತ್ತಿ ; ಈಶ್ವರನುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ – ಶ್ರೀಯ: ಪತಿತ್ವಂ ; ಸ್ವಭಾವಂ ರಕ್ಷಕತ್ವಂ. ಆತ್ಮವಿನುಡಿಯ ಸ್ವರೂಪಂ – ಜ್ಞಾತ್ವಾಯ್ ,ಜ್ಞಾನಮಾಯ್, ಜ್ಞೆಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ , ಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾಯ್ ಸ್ವಭಾವಂ ಜ್ಞಾನಮಾಯ್ ಸ್ವವಿಭೂತಿ ಜ್ಞೆಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ . ಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾಯ್ , ಸ್ವಭಾವಂ ಜ್ಞಾನಮಾಯ್ , ಪರಮಾತ್ಮಾವುಡನ್ ಜೀವಾತ್ಮವುಡನ್ ಉಲ್ಲವೈ ಜ್ಞೆಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ ; ಸ್ವರೂಪಂ “ಅಹಂ” ಎನ್ರು ಇರುಕ್ಕುಂ “ಇಧಂ” ಎನ್ನಮಾಟ್ಟಾದು . ಅರಿಗಿರದ್ದು ತನ್ನೈಯಾಗೈಯಾಲೇ ಜ್ಞೆಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ; ಅರಿಗಿರಾನ್ ತಾನಾಗೈಯಾಲೇ ಜ್ಞಾತ್ವಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ ; ಅರಿವು ತಾನಾಗೈಯಾಯ್ ಜ್ಞಾನಮುಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ ; ಅರಿಗಿರವಾನ್ ತಾನಾಗೈಯಾಲೇ ಜ್ಞಾತ್ವಾಮ್ ; ಇದು ಎನ್ನುಡೈಯ ಸ್ವಭಾವಂ ಎನ್ರು ದಾನ್ ಸ್ವಭಾವತ್ತೈ ಅರಿಯುಮಿಡತ್ತು ಸ್ವಭಾವನ್ದಾನೇ “ಇಧಂ ” ಎನ್ಗಿರ ಪರಿಕರಮಾಗೈಯಾಲೇ ಸ್ವಭಾವಂ ಜ್ಞಾನಮುಮಾಯ್ ಜ್ಞೆಯಮುಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ.
ವಿವರಣೆ:
ಈ ವಾರ್ಥೈ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಮೊದಲು ಕೆಲವು ಪದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
- ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜಡಂ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ವಸ್ತು
- ಅಜಡಂ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನವಿರುವ ವಸ್ತು
- ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದರೆ ಅಚ್ಛೇತನಂ (ಅಚೇತನ)
- ಸ್ವರೂಪಂ ಎಂದರೆ ಒಂದು ವಸ್ತುವಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಗುರುತು.
- ಸ್ವಭಾವ ಎಂದರೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಸ್ತುವಿನ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಗಳು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಸ್ವರೂಪವು ಮಾನವ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವವೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಕಿವಿಗಳು, ಎರಡು ಕೈಗಳು, ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು ಇರುತ್ತವೆ, ಅವನು ಕೆಟ್ಟವನು ಅಥವಾ ಒಳ್ಳೆಯವನು ಇತ್ಯಾದಿ.
- ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಎಂದರೆ ತಿಳಿದಿರುವವನು
- ಜ್ಞಾನಂ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನ
- ಜ್ಞೇಯಂ ಎಂದರೆ ತಿಳಿದಿರುವ ವಸ್ತು
- ಅಹಂ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ
- ಇಧಂ ನಾವು ಗುರುತಿಸುವ ಮತ್ತು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು (ಅಚೇತನಾ ವಸ್ತುಗಳು) ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಕೃತಿಯಿನುಡೈ ಸ್ವರೂಪಂ ಜಡಂ
ಚಿತ್, ಅಚಿತ್ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ್ ಎಂಬ ಮೂರು ತತ್ವಗಳು. ಈ ತತ್ತ್ವಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮೊದಲು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿ (ಪ್ರಾಚೀನ ವಸ್ತು) ಒಂದು ಅಚೇತನಂ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸ್ವರೂಪವೆಂದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ನಾವು ನೋಡುವ ವಸ್ತುಗಳು – ಮೇಜುಗಳು, ಕುರ್ಚಿಗಳು, ತಟ್ಟೆಗಳು, ನಮ್ಮ ದೇಹ ಇತ್ಯಾದಿ – ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಈ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿ (ಅಚೇತನಂ) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವ.
ಸ್ವಭಾವಂ ಕೊಂಡದು ಗುಣಂ ಇರುಕ್ಕುಂ
‘ಕೊಂಡದು ಗುಣಾಮೈ ಇರುಕ್ಕುಂ’ ಎಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಚೇತನ ವಸ್ತುಗಳು ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಅಗತ್ಯವಿರುವಂತೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಸಹಜ.
ಬದಲಾವಣೆಯು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸ್ವಭಾವ. ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ವಿವಿಧ ತನ್ಮೈ (ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ) ವೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮರಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳು, ಕಲ್ಲು, ಮರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಪಂಚಭೂತಗಳಿವೆ, ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ನಾವು ಆತ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ಆತ್ಮಗಳು ಒಂದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದರ ನಡುವೆ ನಾವು ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ರೂಪದಿಂದಾಗಿ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ (ಜ್ಞಾನ) ಹೆಚ್ಚಳ ಅಥವಾ ಇಳಿಕೆ ಕಂಡುಬರಬಹುದಾದರೂ, ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ಮೇಜು ಅಥವಾ ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವುಗಳ ನೋಟದಿಂದ ನಾವು ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಮೇಜಿನ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು ಕುರ್ಚಿಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಸ್ವಭಾವವು ಅವು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಪುರುಷನುಡೈ ಸ್ವರೂಪಂ ಶೇಷತ್ವಂ
ಇಲ್ಲಿ ಪುರುಷನು ಚೇತನಂ (ಚಿತ್), ಆತ್ಮವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪುರುಷನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವು ಅಡಿಮೈ (ಅಧೀನ) ಆಗಿದೆ.
ಸ್ವಭಾವಂ – ಸ್ವರೂಪತ್ತಕ್ಕು ಅನುರೂಪಮಾನ ವೃತ್ತಿ
ಪುರುಷನ ಸ್ವಭಾವವೆಂದರೆ ಅವನು ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ (ಸ್ವರೂಪ) ಸೂಕ್ತವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಯಾರಾದರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸೇವಕನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸೇವಕನು ತನ್ನ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ವೃತ್ತಿಯೇ ಪುರುಷನ ಸ್ವಭಾವ.
ಈಶ್ವರನುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ – ಶ್ರೀಯ:ಪತಿತ್ವಂ
ಈಶ್ವರನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪ ಶ್ರೀಯ:ಪಥಿತ್ವ. ಅವನು ಪಿರಟ್ಟಿಯ ಪತಿ – ತಿರುಮಗಲ್ ಕೇಳ್ವನ್. ಇದು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಅವರ ಸ್ವರೂಪ. ನಾವು ಪೆರುಮಾಳ್ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಿರಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಇರುವ ತಿರುಮಾಲ್ ಅನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.ಈಶ್ವರನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪ ಶ್ರೀಯ:ಪಥಿತ್ವ. ಅವನು ಪಿರಟ್ಟಿಯ ಪತಿ – ತಿರುಮಗಲ್ ಕೇಳ್ವನ್. ಇದು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಅವರ ಸ್ವರೂಪ. ನಾವು ಪೆರುಮಾಳ್ ಶ್ರೀಮನ್ ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಿರಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ (ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ) ಇರುವ ತಿರುಮಾಲ್ ಅನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. “ತಿರುವಿಲ್ ತ್ತೇವರೈ ತೆರೆಲ್ಮಿನ್ ದೇವು” ಎಂದು ಆಳ್ವಾರರು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಹಲವಾರು ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀ:ಪತಿ (ಪಿರಾಟ್ಟಿಯ ಪತಿ) ಆಗಿರುವುದು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು.
ಸ್ವಭಾವಂ ರಕ್ಷಕತ್ವಂ
ಈಶ್ವರನ ಮುಖ್ಯ ಗುಣ ರಕ್ಷಕತ್ವ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುವವನು ಅವನೇ. ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಭಾವಗಳಲ್ಲಿ, ಇತರರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಗುಣವು ಈಶ್ವರನ ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಚಿತ್ ಅಥವಾ ಅಚಿತ್ ಆಗಿರಲಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಈಶ್ವರನ ಸ್ವಭಾವ.
ಆತ್ಮಾವಿನುಡೈಯ ಸ್ವರೂಪಂ – ಜ್ಞಾತ್ವಾಯ್ , ಜ್ಞಾನಮಾಯ್ , ಜ್ಞೇಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ
- ಆತ್ಮದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವು ಜ್ಞಾತ್ವಾ . ಆತ್ಮನು ಜ್ಞಾನಿ.
- ಅವನು ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಜ್ಞಾನಿ.ಆತ್ಮವು ಜ್ಞಾನಮಯವಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ಅವನು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಧರ್ಮಿ ಜ್ಞಾನ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಭೂತಾ ಜ್ಞಾನ ಆತ್ಮವು ಹೊಂದಿರುವ ತಿಳಿವು (ಜ್ಞಾನ).ಆದ್ದರಿಂದ ಆತ್ಮವು ಎರಡೂ ಆಗಿದೆ, ಅವನು ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ. ಆತ್ಮವು ಧರ್ಮಿ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಧರ್ಮಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆತ್ಮವನ್ನು ಬಳಸಿದ ಮೂರ್ತ ವಸ್ತುವೆಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಇದು ಆನು ಸ್ವರೂಪ (ಪರಮಾಣು), ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಅವಯವ (ಅಂಗ) ಇಲ್ಲದೆ. ಆ ಆನು ಜ್ಞಾನಂ.
- ಆತ್ಮವು ಜ್ಞೆಯಂ. ಆತ್ಮವು ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ವಸ್ತುವೂ ಆಗಿದೆ. ಎರಡು ಆತ್ಮಗಳಿದ್ದರೆ ಒಬ್ಬ ಆತ್ಮನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆತ್ಮನನ್ನು ಅವರ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಭಗವಂತನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆತ್ಮನನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆತ್ಮನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಜ್ಞೆಯಂ .
ಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾತಾವಾಯ್ ಸ್ವಭಾವಂ ಜ್ಞಾನಮೇ ಸ್ವವಿಭೂತಿ ಜ್ಞೇಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ
ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜ್ಞಾತಾ, ಜ್ಞಾನಂ ಮತ್ತು ಜ್ಞೇಯಂ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
- ಸ್ವರೂಪಂ, ಆತ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವವು ಜ್ಞಾತಾ (ತಿಳಿವಳಿಕೆಗಾರ).
- ಸ್ವಭಾವ ಎಂದರೆ, ಆತ್ಮನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವಿರುತ್ತದೆ.
- ಸ್ವವಿಭೂತಿ, ಆತ್ಮದ ಆಸ್ತಿಗಳು (ವಿಭೂತಿ ಎಂದರೆ ಸಂಪತ್ತು), ಅದನ್ನು ಆತ್ಮದಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದು – ಜ್ಞೇಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ .
ಪರಮಾತ್ಮಾವುಡನ್ ಜೀವಾತ್ಮಾವುಡನ್ ಉಲ್ಲವೈ ಜ್ಞೇಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ .
ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮ ಇರುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ (ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು)ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. (ಜ್ಞೇಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ – ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು).
ಸ್ವರೂಪಂ “ಅಹಂ” ಎನ್ರಿರುಕ್ಕುಂ ; “ಇಧಂ” ಎನ್ನಮಾಟ್ಟಾದು .
ಅಹಂ “ನಾನು” ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಆತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವು ತನ್ನನ್ನು “ನಾನು” ಅಥವಾ “ಅಹಂ” ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಅದನ್ನು “ಇದು” ಅಥವಾ “ಇಧಂ” ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ‘ಇಧಂ/ಇದು’ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ “ನಾನು” ಮತ್ತು “ಇದು” ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಆತ್ಮ ಸ್ವರೂಪ, ಧರ್ಮಿ ಜ್ಞಾನವು ಯಾವಾಗಲೂ ಆತ್ಮನನ್ನು “ನಾನು” ಅಥವಾ “ನಾನ್” (ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ) ಎಂದು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ (ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ). ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ, ನಮಗೆ ನಡೆದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆಗೆ ಹೋಗುವ ಮೊದಲು ನಾವು ಹೇಗಿದ್ದೆವು ಎಂಬುದನ್ನು ಇನ್ನೂ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇದು “ನಾನ್” (ನಾನು) ಎಂಬ ಭಾವನೆಯಿಂದಾಗಿ. “ಅಹಂ” ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ನಾವು ಮೊದಲು ಏನಾಯಿತು, ಈಗ ಏನಾಯಿತು, ಮಲಗುವ ಮುನ್ನ ಏನಾಯಿತು ಮತ್ತು ನಾವು ಎದ್ದ ನಂತರ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ‘ಇಧಂ’ ಅಥವಾ ‘ಇದು’ (ಅಚೇತನ ವಸ್ತುಗಳು) ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ‘ಇಧಂ ‘ ಎಂಬುದು ಅಚೇತನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು (ಅಚೇತನವಲ್ಲದ) ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ನಾವು “ಇದು ಇದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅದು ಅಚೇತನ ವಸ್ತುವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. “ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ” (ನಾನ್ ಇರುಕ್ಕಿರೇನ್) ಆತ್ಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.ನಾವು ಧರ್ಮಿ ಜ್ಞಾನಂ (ಆತ್ಮಾ) ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವಾಗ, ಅದನ್ನು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ “ನಾನು” ಅಥವಾ ನಾನ್ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು “ಇಧು” ಅಥವಾ “ಇದನ್ನು ” ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಚೇತನ ವಸ್ತುವಲ್ಲ.
ಆರಿಗಿರದು ತನ್ನೈಆಗೈಯಾಲೇ ಜ್ಞೇಯಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ
ನಾವು ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ “ನಾನು” ಅಥವಾ “ನಾನ್” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ನಮಗೆ ಆತ್ಮ ತಿಳಿದಿದೆ. ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ನಾವು ಒಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅದು ಜ್ಞೇಯಮ್ ಆಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆತ್ಮವು ಸಹ ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ವಸ್ತುವಾಗಿದೆ; ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಇದನ್ನು ಜ್ಞೇಯಮ್ (ತಿಳಿಯಬಹುದಾದ ವಸ್ತು) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಅರಿವು ತಾನಾಗೈಯಾಲೇ ಜ್ಞಾನಮುಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ; ಅರಿಗಿರವನ್ ತಾನಾಗೈಯಾಲೇ ಜ್ಞಾತವಾಮ್.
ಧರ್ಮಿ ಜ್ಞಾನವು ಸ್ವತಃ ಇರುವುದರಿಂದ ಅದು ಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ. ಅದು ಸ್ವತಃ ತಿಳಿದಿರುವುದರಿಂದ, ಅದು ಜ್ಞಾನ (ಜ್ಞಾನಿ).
ಇಧು ಎನ್ನುಡೈ ಸ್ವಭಾವಂ ಎನ್ರು ತಂ ಸ್ವಭಾವತ್ಥೈ ಅರಿಯುಮಿಡತ್ತು ಸ್ವಭಾವಂತಾನೇ “ಇಧಂ” ಎನ್ಗಿರ ಪರಿಕರಮಾಗೈಯಾಲೇ , ಸ್ವಭಾವಂ ಜ್ಞಾನಮುಮಾಯ್ ಜ್ಞೇಯಮುಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ .
ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಭೂತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಾವು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು “ಇದು ನನ್ನ ಜ್ಞಾನ” ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅರಿವು ಅದೇ ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಭಾವವೆಂದರೆ ಜ್ಞಾನ (ಜ್ಞಾನ) ಮತ್ತು ಜ್ಞಾಯಂ (ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ವಸ್ತು).
ವಾರ್ಥೈ 5
ವಾರ್ಥೈ 5 ರ ಸಾರಾಂಶ:
- ಚಿತ್, ಅಚಿತ್ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ್ನ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
- ಅಚಿತ್ನ ಸ್ವರೂಪವೆಂದರೆ ಜಡಂ (ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ವಸ್ತುಗಳು) ಮತ್ತು ಶೇಷತ್ವಂ (ಅಧೀನ). ಇದರ ಸ್ವಭಾವ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಿಗೆ ರೂಪಾಂತರ.
- ಚಿತ್ನ ಸ್ವರೂಪವು ಜ್ಞಾನಂ (ಜ್ಞಾನ) ಮತ್ತು ಶೇಷತ್ವಂ (ಅಧೀನತೆ). ಇದರ ಸ್ವಭಾವವು ಕೈಂಕರ್ಯ ರಸತ್ವ (ಸೇವೆಯ ಸಂತೋಷ).
- ಈಶ್ವರನ ಸ್ವರೂಪವು ಜ್ಞಾನತೃತ್ವಂ (ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರುವುದು) ಮತ್ತು ಶೇಷಿತಂ (ನಾಯಕನಾಗಿರುವುದು). ಅವನ ಸ್ವಭಾವವು ಸರ್ವರಕ್ಷಕನ್ (ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಕ).
- ಜಡಂ ಅನ್ನು ಸಗುಣಂ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗುಣಂ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
- ಅಜಡಂ ಅನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
- ಪ್ರತ್ಯಕ್ ಎಂದರೆ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ ಎಂದರೆ ಅದು ಇತರರಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಐದನೇ ವಾರ್ಥೈ
ಅಚಿತ್ತುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ ಶೇಷಾತ್ವೇ ಸತಿ ಜಡತ್ವಂ ; ಸ್ವಭಾವಂ ಸತತಪರಿಣಾಮಿತ್ವಂ ; ಆತ್ಮಾವುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾನತೃತ್ವೇ ಸತಿ ಶೇಷತ್ವಂ; ಸ್ವಭಾವಂ ಕೈಂಕಾರ್ಯಿಕ ರಸತ್ವಂ ; ಈಶ್ವರನುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾನಾತೃತ್ವೇ ಸತಿ ಶೇಷಿತ್ವಂ ; ಸ್ವಭಾವಂ – ಸರ್ವರಕ್ಷಕತ್ವಂ. ತತ್ವನ್ಧಾನ್ , ಜಡಮೆನ್ರುಂ ಅಜಡಮೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು ಜಡನ್ಧಾನ್ – ನಿರ್ಗುಣಂ ಎನ್ರುಂ ಸಗುನಮೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು ; ಸಗುನಂದಾನ್ ತ್ರಿಗುಣಂಎನ್ರುಂ ಏಕಗುಣಮೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು ; ತ್ರಿಗುಣಂದಾನ್ , ಪ್ರಕೃತಿಯೆನ್ರುಂ ಪ್ರಾಕೃತಮೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು . ಅಜಡನ್ಧಾನ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಕೆನ್ರುಂ ಪರಾಕೇನ್ಡ್ರುಮ್ ಇರಂಡು ; ಪ್ರತ್ಯಕ್ಕುತ್ತಾನ್, ಆತ್ಮಾವೆನ್ರುಂ ಈಶ್ವರನೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು; ಪರಾಕ್ಕುತ್ತಾನ್ ಜ್ಞಾನಮೆನ್ರುಂ ಜ್ಞೇಯಂ ಎನ್ರುಂ ಜ್ಞಾನಮೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು .
ವಿವರಣೆ :
ಈ ಐದನೇ ವಾರ್ಥೈಯಲ್ಲಿ, ತತ್ವ ತ್ರಯಂ ಅನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಒಂದು ಪದವನ್ನು ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಿರಬಹುದು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ವಾರ್ಥೈ ಅನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆಚಾರ್ಯರು ಹೇಳಿರಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸಂಕಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿವರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿದ್ದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಹೊಸ ಪದಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್.
- ಪ್ರತ್ಯಕ್ ಎಂದರೆ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ. ಅಂದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು.
- ಪರಾಕ್ ಎಂದರೆ ಇತರರು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಆತ್ಮನಿಗೆ ಅದು ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದೆ. “ನಾನು” ಇದೆ ಎಂದು “ನನಗೆ” ತಿಳಿದಿದೆ. ಮೇಜು ಅಥವಾ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಅದು ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಇತರರಿಗೆ ಅದು ತಿಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇತರರಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಇರುವ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವು ಪರಾಕ್ ಆಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಪ್ರತ್ಯಕ್ ಎಂದರೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು.
ಗುಣಗಳು ಮೂರು ವಿಧ: ಸತ್ವ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್. ಈ ಗುಣಗಳ ಮಿಶ್ರಣದಿಂದಾಗಿ, ಈ ವಾರದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ವಿಭಿನ್ನ ವಸ್ತುಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತವೆ.
ಅಚಿತ್ಥುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ ಶೇಷಾತ್ವೇ ಸತಿ ಜಡತ್ವಂ
ಹಿಂದಿನ ವಾರ್ಥೈಯಲ್ಲಿ , ಅಚಿತ್ನ ಸ್ವರೂಪವು ಜಡ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಶೇಷತ್ವಂ (ಅಧೀನತೆ) ಅನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ವಿರೋಧಾಭಾಸವೆಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು; ಬದಲಾಗಿ, ಇವು ಈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸಲಾದ ವಿಭಿನ್ನ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸಲಾದ ಒಳನೋಟಗಳಾಗಿವೆ. ಅಚಿತ್ ನ ಸ್ವರೂಪವು ಜಡತ್ವ (ಜ್ಞಾನದ ಕೊರತೆ) ಮತ್ತು ಶೇಷತ್ವ (ಅಧೀನತೆ) ಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಯ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಜೊತೆಗೆ ಶೇಷಮ್ (ಅಧೀನ) ಆಗಿರುವ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅಚಿತ್ ಎಂದರೆ ಈ ಎರಡೂ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗುಣ.
ಶೇಷ ಎಂದರೆ ನಾಯಕನ (ಶೇಷಿ) ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇರುವ ಗುಣ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಗಡಿಯಾರ ಅಥವಾ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ನಮಗೆ ಶೇಷ; ಅದು ನಮ್ಮ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ನಾವು ಬಯಸಿದಂತೆ ಬಳಸಲು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಚಿತ್ ತನಗಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ಜಡಂಮಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ).
ಸ್ವಭಾವಂ ಸತತ ಸತತಪರಿಣಾಮಿತ್ವಂ
ಸ್ವಭಾವವು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಆರಂಭಿಕ ಹಂತವಾಗಿದೆ. ಮೊದಲು, ಮಹತ್ತ್ವವು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ (ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಂತರದ ಹಂತ), ಇದು ಅಚೇತನಂ. ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ, 23 ಅಚೈತನ್ಯ ತತ್ವಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಒಟ್ಟು 24 ಅಚೈತನ್ಯ ತತ್ವಗಳು. ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಮಹಾನ್, ಅಹಂಕಾರಂ, ಮನಸ್, ಪಂಚ ಭೂತಗಳು, ಪಂಚ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳ್ , ಪಂಚ ಜ್ಞಾನೇ೦ದ್ರಿಯಗಳು , ಪಂಚ ತನ್ಮಾತ್ರೈಗಳು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅಚೇತನಗಳು 24 ತತ್ವಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿವೆ. ಹೀಗೆ, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಹಲವಾರು ರೂಪಾಂತರಗಳಿವೆ ಎಂದು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ನಂತರ ಮಹಾನ್, ಅಹಂಕಾರಂ, ಮನಸ್,ಪಂಚ ಭೂತಗಳು, ಪಂಚ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳ್ , ಪಂಚ ಜ್ಞಾನೇ೦ದ್ರಿಯಗಳು , ಪಂಚ ತನ್ಮಾತ್ರೈಗಳು.
ನಾವು ನೋಡುವ ಜಗತ್ತು ಪಂಚಭೂತಗಳ ಮಿಶ್ರಣದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿದೆ. ಪಂಚಭೂತಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ ನಾವು ವಿಭಿನ್ನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮರವು ಒಂದು ರೂಪ, ಸಸ್ಯವು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪ, ಸಾಗರವು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪ, ಅದೇ ರೀತಿ ಮರಳು, ಮಣ್ಣು, ಇತ್ಯಾದಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವು ಹಾಗೆ ಇರಲು ಸ್ವಭಾವವು ಪಂಚಭೂತಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದಾಗಿ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅಚಿತ್ ನಿರಂತರ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಒಮ್ಮೆ ಅದು ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದರೆ, ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.
ಆತ್ಮಾವುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾತೃತ್ವೇ ಸತಿ ಶೇಷತ್ವಂ
ಆತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶೇಷತ್ವವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಅದು ಶೇಷನಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅಧೀನವೆಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.ಅದು ಜ್ಞಾತೃತ್ವವನ್ನು (ಜ್ಞಾನಿಯ ಸ್ವಭಾವ) ಹೊಂದಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಅಚೇತನಾ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬಹುದು. ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇವಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರೆ, ಅದು ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮ ಎರಡನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬಹುದು.ಆದಾಗ್ಯೂ ಜ್ಞಾತೃತ್ವೇ ಸತಿ ಶೇಷತ್ವಂ (ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಧೀನವಾಗಿರುವುದು) ಕೇವಲ ಜೀವಾತ್ಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಸ್ವಭಾವಂ ಕೈಂಕಾರ್ಯಿಕ ರಸತ್ವಂ
ಆತ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವವೆಂದರೆ ಕೈಂಕರ್ಯಿಕ ರಸತ್ವ (ಕೇವಲ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದು). ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅಧೀನವಾಗಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮದ ಸ್ವಭಾವವು ಕೈಂಕರ್ಯದ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಸ್ವಭಾವಂ ಎಂದರೆ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವ.
ಈಶ್ವರನುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾತೃತ್ವೇ ಸತಿ ಶೇಷಿತ್ವಂ
ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಜ್ಞಾತೃತ್ವ ಮತ್ತು ಶೇಷಿತ್ವವಿದೆ. ಅವನಿಗೆ ನಾಯಕನ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವಿದೆ.ಜ್ಞಾನದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರೆ, ಜೀವಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮನ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ಶೇಷಿತ್ವಂ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶೇಷಿತ್ವಂ (ನಾಯಕನಾಗಿರುವ ಸ್ವಭಾವ) ಜೊತೆಗೆ ಜ್ಞಾತೃತ್ವಂ (ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿರುವವರು). ಅವನು ಜ್ಞಾನವಾನ್ (ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿರುವವರು) ಮತ್ತು ಶೇಷಿ(ನಾಯಕ). ಇದು ಈಶ್ವರನ ಸ್ವರೂಪ.
ಸ್ವಭಾವಂ ಸರ್ವರಕ್ಷಕತ್ವಂ
ಈಶ್ವರನ ಸ್ವಭಾವ ಸರ್ವರಕ್ಷಕತ್ವ. ಅವನ ಮುಖ್ಯ ಗುಣವೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ರಕ್ಷಿಸುವುದು.
ತತ್ವಂದಾನ್ , ಜಡಮೆನ್ರುಂ , ಅಜಡಂಮೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು
ತತ್ವವನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನಂ ಇರುವ ತತ್ತ್ವಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ತತ್ವಗಳು. ಜಡಂ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತು ಅಜಡಂ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ. ಮೊದಲು, ತತ್ವತ್ರಯಂ ಅನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ, ಎಲ್ಲಾ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಎರಡು ವರ್ಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ – ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವರು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರು – ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತತ್ವಂ ಎಂದರೆ ನಿಜವಾದ ವಸ್ತುಗಳು. ಇವು ಜಡ ಮತ್ತು ಅಜಡಂಗಳ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿವೆ.
ಜಡಂಧಾನ್ – ನಿರ್ಗುನಮೆನ್ರಂ ಸಗುಣಂಮೆನ್ರಂ ಇರಂಡು
ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು (ಜಡ) ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ, ನಿರ್ಗುಣಂ ಮತ್ತು ಸಗುಣಂ. ನಿರ್ಗುಣಂ ಎಂದರೆ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ವಸ್ತುಗಳು. ಸಗುಣಂ ಎಂದರೆ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವಸ್ತುಗಳು. ಗುಣಗಳು ಸತ್ತ್ವಂ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್. ಹೀಗಾಗಿ, ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವಸ್ತುಗಳು ಜಡ ಪ್ಪೋರುಲ್ (ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ವಸ್ತುಗಳು) ನ ಒಂದು ಗುಂಪು ಮತ್ತು ಈ ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದ ವಸ್ತುಗಳು ಜಡ ಪ್ಪೋರುಲ್ ನ ಮತ್ತೊಂದು ಗುಂಪು.
ಸಗುನಂದಾನ್ ತ್ರಿಗುಣಂಎನ್ರುಂ ಏಕಗುಣಮೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು
; ಪ್ರತ್ಯಕ್ಕುತ್ತಾನ್, ಆತ್ಮಾವೆನ್ರುಮ್ ಈಶ್ವರನೆನ್ರುಮ್ ಇರಂಡು; ಪರಾಕ್ಕುತ್ತಾನ್ ಜ್ಞಾನಮೆನ್ರುಮ್ ಜ್ಞೇಯಂ ಎನ್ರುಮ್ ಜ್ಞಾನಮೆನ್ರುಮ್ ಇರಂಡು .
ಸಗುಣವು ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ: ತ್ರಿಗುಣಂ ಮತ್ತು ಏಕಗುಣಂ. ತ್ರಿಗುಣಂ ಎಂಬುದು ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ – ಸತ್ವಂ, ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ – ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಫಲಿತಾಂಶವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇದನ್ನು ತ್ರಿಗುಣಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳು ಒಂದೇ ಗುಣದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಅದು ಶುದ್ಧ ಸತ್ವ ಗುಣ. ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಸತ್ವಗುಣ ಮಾತ್ರ ಇದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇದನ್ನು ಏಕಗುಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಗುಣದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಜಡನ್ ಪ್ಪೋರುಲ್ ತ್ರಿಗುಣವು ಒಂದು ಗುಂಪಾಗಿದ್ದು, ಏಕಗುಣವು ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪಾಗಿದೆ.
ತ್ರಿಗುಣನಂಧಾನ್, ಪ್ರಕೃತಿಯೆನ್ರುಂ ಪ್ರಾಕೃತಮೆನ್ರುಂ ಇರಂಡು
ತ್ರಿಗುಣವಾಗಿರುವ ವಸ್ತುಗಳು ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ: ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಂ. ಪ್ರಕೃತಿ ಎಂದರೆ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ (ಆದಿ ವಸ್ತು). ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಅಚೈತನ ವಸ್ತುಗಳ ಮೊದಲ ಹಂತವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಕೃತಂ ಎಂದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಬಂದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು- ಮಹಾನ್, ಅಹಂಕಾರಂ, ಮನಸ್, ಪಂಚ ಭೂತಂಗಗಳು, ಪಂಚ ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಂಗಗಳು , ಪಂಚ ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಂಗಗಳು, ಪಂಚ ತನ್ಮಾತ್ರಗಳು. ಈ 23 ತತ್ವಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಕೃತಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಪಕೃತಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಹಾನ್, ಅಹಂಕಾರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ವಿಕಸನಗೊಂಡಾಗ, ಸತ್ವಂ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್’ಗಳ ಮಟ್ಟಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಮೂರು ಗುಣಗಳು ಸಮಾನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ಅದು ಪ್ರಾಕೃತಂ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.ನಂತರ ವಸ್ತುಗಳು ನಾಮ ಮತ್ತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ತ್ರಿಗುಣಂ ಜಡ ಪೋರುಲ್ ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿದೆ: ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಕೃತಂ.
ಜೊತೆಗೆ ನಿರ್ಗುಣಂ ಕೂಡ ಇದೆ. ಕಾಲ ತತ್ವವು ನಿರ್ಗುಣಂ ಆಗಿದೆ. ಕಾಲಕ್ಕೆ ಗುಣವಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಸತ್ವ ಶುನ್ಯಂ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಅಜಂಡನ್ದಾನ್ ಪ್ರತ್ಯಕೆನ್ರುಮ್ ಪರಾಕೇನ್ಡ್ರುಮ್ ಇರಂಡು
ಅಜಡಂ ವಸ್ತುಗಳು (ಸಂವೇದನಾಶೀಲ) ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿವೆ: ಪ್ರತ್ಯಕ್ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್. ಪ್ರತ್ಯಕ್ ಎಂದರೆ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಂ, ಆದರೆ ಪರಾಕ್ ಎಂದರೆ ಇತರರು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತ್ಯಕ್, ಇದು ಸ್ವಯಂ-ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ, ಇದು ಎರಡು ವಿಧವಾಗಿದೆ: ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮ. ಆತ್ಮವು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ತಿಳಿದಿದೆ (ಅದು “ನಾನು” ಎಂದು ತಿಳಿದಿದೆ), ಹಾಗೆಯೇ ಭಗವಂತನು ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ (ಅವನು “ನಾನು” ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ). ಜ್ಞಾನಂ ಮತ್ತು ಜ್ಞೆಯಂ ಅನ್ನು ಪರಾಕ್ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಂ ಧರ್ಮ ಭೂತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ಪರಕವಾಗಿದೆ. ಅಜಡ ಪೊರುಲ್ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನಂ “ಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ” ಎಂದು ಸೂಚಿಸುವುದರಿಂದ, ಇದು ಧರ್ಮ ಭೂತ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನಿತ್ಯ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿನ ವಸ್ತುಗಳು. ನಿತ್ಯ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಇತರರು ನೋಡಬಹುದು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಜ್ಞೆಯಂ ಪ್ರಕೃತಿ, ಪ್ರಕೃತಂಗಲ್ ಮತ್ತು ಕಾಲಂ ಅನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ – ನಾವು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ವಸ್ತುಗಳು.
ವಾರ್ಥೈ 6
ವಾರ್ಥೈ 6 ರ ಸಾರಾಂಶ:
- ಮೂರು ಗುಣಗಳಿವೆ – ಸತ್ವ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್.
- ಎಲ್ಲಾ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಗೂ ಮೊದಲ, ಎರಡನೇ ಮತ್ತು ಮೂರನೇ ಹಂತಗಳಿವೆ. ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರ ವಿವರಣೆ.
6 ನೆಯ ವಾರ್ಥೈ
ಸತ್ವ ರಾಜಸ್ ತಮಸ್ಸುಕ್ಕಳಾಗಿರ ಮುನ್ರು ಗುಣಂಗಳುಂ ಒರೊನ್ರು ಮುನ್ರು ವಗೈಯಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ – ತಾಮಸತಾಮಸಂ , ತಾಮಸರಾಜಸಂ , ತಾಮಸಸಾತ್ವಿಕಂ ; ರಾಜಸತಾಮಸಂ , ರಾಜಸರಾಜಸಂ , ರಾಜಸಸಾತ್ವಿಕಂ ; ಸಾತ್ವಿಕತಾಮಸಂ, ಸಾತ್ವಿಕರಾಜಸಂ , ಸಾತ್ವಿಕಸಾತ್ವಿಕಂ ಎನ್ರು . ಇಧಿಲ್ ತಾಮಸತಾಮಸಂ , ನಿದ್ರೈಯಾಯೈ ಪ್ರವರ್ತಿಪ್ಪಿಕ್ಕುಂ ; ತಾಮಸರಾಜಸಂ, ಸೋಗತ್ತೈ ಪ್ರವರ್ತಿಪ್ಪಿಕ್ಕುಂ ; ತಾಮಸ ಸಾತ್ವಿಕಂ ಪರಹಿಂಸೈಯಿಲೆ ಪ್ರವರ್ತಿಪ್ಪಿಕ್ಕುಂ . ರಾಜಸತಾಮಸಂ ವಿಷಯಾಂತರಂಗಳಿಲೇ ಮೂಟ್ಟುಮ್; ರಾಜಸರಾಜಸಂ, ಕಾಮ್ಯಕರ್ಮಾನ್ಗಳಿಲೇ ಮೂಟ್ಟುಮ್; ರಾಜಸಸಾತ್ವಿಕಂ ಭಗವತ್ ಸ್ತೋತ್ರತ್ತಿಲೇ ಪ್ರವರ್ತಿಪ್ಪಿಕ್ಕುಂ . ಸಾತ್ವಿಕತಾಮಸಂ , ಭಗವಾನ್ ಮಂತ್ರ೦ಗಳೀಲೇ ಪ್ರವರ್ತಿಪ್ಪಿಕ್ಕುಂ ; ಸಾತ್ವಿಕರಾಜಸಂ, ಪ್ರಕೃತ್ಯಾತ್ಮ ವಿವೇಕಂಗಳೀಲೇ ಪ್ರವರ್ತಿಪ್ಪಿಕ್ಕುಂ; ಸಾತ್ವಿಕಸಾತ್ವಿಕಂ , ಭಗವತ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರತ್ತಿಲೆ ಪ್ರವರ್ತಿಪ್ಪಿಕ್ಕುಂ .
ವಿವರಣೆ
ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ವ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್ ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಮುಂದಿನ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಸಹ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೂರು ಗುಣಗಳು, ಸತ್ವಂ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್ ಮೂರು ವಿಧಗಳಾಗಿವೆ – ತಾಮಸ-ತಾಮಸಂ, ತಾಮಸ-ರಾಜಸಂ ಮತ್ತು ತಾಮಸ-ಸಾತ್ವಿಕಂ; ರಾಜಸ -ತಾಮಸಂ , ರಾಜಸ-ರಾಜಸಂ ಮತ್ತು ರಾಜಸ-ಸಾತ್ವಿಕಂ ; ಸಾತ್ವಿಕ-ತಾಮಸಂ, ಸಾತ್ವಿಕ-ರಾಜಸಂ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವಿಕ-ಸಾತ್ವಿಕಂ. ಹೀಗೆ, ಸತ್ವ, ರಜಸ್ ಮತ್ತು ತಾಮಸಗಳನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸತ್ವದಲ್ಲಿ ಸತ್ವಮಾನ ಸತ್ವ ಗುಣ, ರಾಜಸಮಾನ ಸತ್ವ ಗುಣ ಮತ್ತು ತಾಮಸಮಾನ ಸತ್ವ ಗುಣಗಳಿವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ರಜಸ್ಸಿಗೂ ಸಹ, ಸತ್ವಮಾನ ರಜಸ್ಸುಗಳು, ರಾಜಸಮಾನ ರಜಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ತಾಮಸಮಾನ ರಜಸ್ಸುಗಳು ಇವೆ. ಹೀಗೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗುಣವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಭಜಿಸಿ ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಸತ್ವಗುಣವು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ರಜಸ್ಸು ಕೋಪ ಮತ್ತು ಬಯಕೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ತಾಮಸ ಗುಣವು ಅಜ್ಞಾನ, ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ತಾಮಾಸತಾಮಾಸಂ – ತಮೋ ಗುಣಂ ತಮೋ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.
ತಾಮಾಸರಾಜಸಂ – ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ದುಃಖ ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ತಾಮಾಸ ಸಾತ್ವಿಕಂ – ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಇತರರನ್ನು ನೋಯಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ರಾಜಸ ತಾಮಸಂ – ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಭೌತಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ರಾಜಸ ರಾಜಸಂ – ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಮ್ಯ ಕರ್ಮವನ್ನು (ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಗುರಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಗಳು. ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ ಈ ಕಾಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಕೆಲವು ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ) ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ರಾಜಸಾತ್ವಿಕಂ – ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಭಗವಂತನನ್ನು ಆನಂದಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಾತ್ವಿಕ ತಾಮಸಂ – ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಭಗವಾನ್ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಾತ್ವಿಕ ರಾಜಸಂ – ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ‘ಪ್ರಕೃತಿ ಆತ್ಮ ವಿವೇಕ’ (ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮವು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನ) ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಾತ್ವಿಕ ಸಾತ್ವಿಕಂ – ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಭಗವದ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ (ಭಗವನನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು). ಇದು ಸತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ಭಗವದ್ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಭಗವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡುವಂತಹ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ವಾರ್ಥೈ 7
ಸಾರಾಂಶ:
- ತತ್ತ್ವ ತ್ರಯಂನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತತ್ವಕ್ಕೂ ನಾಲ್ಕು ಅಂಶಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಅವುಗಳೆಂದರೆ, ಸ್ವರೂಪಂ (ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ), ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮಂ (ಆ ಘಟಕವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಗುಣಗಳು), ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ (ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಗಳು) ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಂ (ಕ್ರಿಯೆಗಳು).
- ಈಶ್ವರನ ಸ್ವರೂಪವು ಸತ್ಯಂ, ಜ್ಞಾನಂ, ಅನಂತಂ ಮತ್ತು ಅಮಲಂ. ಸ್ವರೂಪ ಧರ್ಮಮಂ ಎಂದರೆ ಸತ್ಯತ್ವಂ , ಜ್ಞಾನತ್ವಂ , ಅನಂತತ್ವಂ , ಆನಂದತ್ವಂ ಮತ್ತು ಅಮಲತ್ವಂ . ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನ, ಶಕ್ತಿ, ಬಲ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ವೀರ, ತೇಜಸ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳು. ವ್ಯಾಪರಂ ಎಂದರೆ ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿ (ಸೃಷ್ಟಿ), ಸ್ಥಿತಿ (ಪೋಷಣೆ) ಮತ್ತು ಸಂಹಾರ (ವಿನಾಶ) ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವುದು.
- ದಿವ್ಯದಂಪತಿಯರು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.
- ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಅಧಿಕಾರಿ ಸಂಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷಾಕಾರವನ್ನು ಪಿರಟ್ಟಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ . ಭಗವಂತನಿಗೆ ದಂಡಧಾರತ್ವಂವಿದೆ ಮತ್ತು ಪಿರಟ್ಟಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಉಪಾಯತ್ವವಿದೆ.
- ಚೇತನ ಸ್ವರೂಪವು ಸತ್ಯಂ, ಜ್ಞಾನಂ, ಆನಂದಂ, ಅಮಲನ್ ಮತ್ತು ಅಣು . ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮಂ ಇವು ಸತ್ಯತ್ವಂ, ಜ್ಞಾನತ್ವಂ , ಆನಂದತ್ವಂ , ಅಮಲತ್ವಂ ಮತ್ತು ಒಂದು ಅಣುತ್ವಂ . ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ ಎಂದರೆ ಶರೀರಂ ನಂತಹ ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಶೇಷನ್ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಂನಂತಹ ಗುಣಗಳು. ವ್ಯಾಪರಂ ಎಂಪೆರುಮಾನಿಗೆ ಕೈಂಕರ್ಯವಾಗಿದೆ.
- ಜ್ಞಾನಂ ಅಪ್ರಾಕೃತ ಅಚೇತನ ಸ್ವರೂಪಂ . ಜ್ಞಾನತ್ವಂ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಂ ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮಂ. ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಂ. ವ್ಯಾಪರಂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು ಭಗವಾನ್ ಬಯಸಿದಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
- ಪ್ರಕೃತ ಅಚೇತಾನನ ಸ್ವರೂಪಂ ಜಡಂ. ಸ್ವರೂಪ ನಿರುಪಕ ಧರ್ಮವು ಜಾಡತ್ವವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣವು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶೇಷನ್ ಆಗಿದೆ, ಇದು ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪರಂ ಎಂದರೆ ಅದು ಸ್ವಯಂ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತದೆ.
- ಕಾಲಂನ ಸ್ವರೂಪಂ ಜಡಂ. ವಿಭುತ್ವಂ ಮತ್ತು ಜಡತ್ವಂ ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮಂ . ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಂ. ವ್ಯಾಪಾರಂ ಎಂದರೆ, ಇದನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ಏಳನೇಯ ವಾರ್ಥೈ
ತತ್ವತ್ರಯತ್ತುಕ್ಕೂ ಸ್ವರೂಪಂ , ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮುಂ, ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಮುಂ , ವ್ಯಾಪಾರಮುಂ ಎನ್ರು ನಾಳು ಪ್ರಕಾರಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ.
ಇಧಿಲ್ ಈಶ್ವರ ಸ್ವರೂಪಂ ಸತ್ಯಮಾಯ್ , ಜ್ಞಾನಮಾಯ್ , ಅನಂತಮಾಯ್ , ಆನಂಧಮಾಯ್ , ಅಮಲಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ. ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮುಂ – ಸತ್ಯತ್ವಂ , ಜ್ಞಾನತ್ವಂ, ಅನಂತತ್ವಂ , ಆನಂದತ್ವಂ, ಅಮಲತ್ವಂಮಾಗಿರ ಇವೈ . ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ ,- ಜ್ಞಾನ ಶಕ್ತ್ಯಾದಿ ಸಮಸ್ತ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಂಗಳುಂ , ಗುಣವತ್ ವಿಶೇಷಣಮುಮಾಯ್ , ಗುಣ ಪ್ರಕಾಶಕಮುಮಾನ ದಿವ್ಯ ಮಂಗಳ ವಿಗ್ರಹಂಗಳುಂ, ಇಪ್ಪಡಿ ನಿರೂಪಿತಮಾನ ವಸ್ತು ದಂಪತಿಯಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ. ಇತ್ದಂಪತಿಕ್ಕು ಉಭಯವಿಭೂತಿಯಿಲ್ ಉಳ್ಳ ಚೇತನಾಚೇತನಗಳುಂ ಶರೀರತ್ಯಾ ಶೇಷಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ . ವ್ಯಾಪಾರಂ ಆವದು – ತನ್ನುಡೈ ಆನಂದತ್ತುಕ್ಕು ಪ್ಪೋಕ್ಕುವೀಡಾಗ ಪ್ಪಣ್ಣುಮ್ ಸಕಲ ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿತಿ ಸಂಹಾರಂಗಳುಂ , ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರದತ್ವಮುಂ ಇಪ್ಪಡಿ ಸರ್ವದಾ ಸಮಾನಾಥಿಶಯತ್ತೈ ಉಡೈತ್ತಾಯ್ ಇರುಂಡುಳ್ಳ ದಂಪತಿಗಳೈ ಅನ್ಯೋನ್ಯಮ್ ಅತಿಶಯಕರರಾಗ ಸೊಲ್ಲುಗೈಕ್ಕು ಹೇತು ಶ್ರೀಯ: ಪತಿತ್ವಂ , ವಿಷ್ಣುಪತ್ನಿತ್ವಂ ಆಗಿರ ಇವಟ್ರಾಳೇ , ಎಂಪೆರುಮಾನಿರ್ಕಾಟ್ಟಿಲ್ ಪಿರಾಟ್ಟಿಕ್ಕು ಅಧಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಂ ಅಧಿಕಾರ ಸಂಪತ್ತಿಯುಂ , ಪುರುಷಾಕಾರತ್ವಮುಂ , ಎಂಪೆರುಮಾನುಕ್ಕು ಅಧಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಂ – ದಂಢಧಾರತ್ವಮುಂ, ಉಪಾಯತ್ವಮುಂ
ಚೇತನ ಸ್ವರೂಪಂ – ಸತ್ಯಮಾಯ್ , ಜ್ಞಾನಮಾಯ್ , ಆನಂಧಮಾಯ್ , ಅಮಲಮಾಯ್ , ಅನುವಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ. ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ – ಸತ್ಯತ್ವಂ, ಜ್ಞಾನತ್ವಂ, ಆನಂದತ್ವಂ, ಅಮಲತ್ವಂ, ಅಣುತ್ವಮಾಗಿರ ಇವೈ. ನಿರುಪಿತಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ – ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಮುಂ, ಅನಂತ ಜ್ಞಾನಾಧಿ ಗುಣಂಗಳುಂ. ವ್ಯಾಪಾರಂ – ಅನುಭವಜನಿತ ಪ್ರೀತಿಕಾರಿತ ಕೈಂಕರ್ಯಮ್. ಅಚಿತ್ ಸ್ವರೂಪಂ ಮೂನ್ರುಪಡಿ ಪ್ಪಟ್ಟಿರುಕ್ಕುಂ. ಅದಾವದು – ಅಪ್ರಾಕೃತಂ, ಪ್ರಾಕೃತಂ. ಕಾಲಂ ಎನ್ರು. ಇಧಿಲ್, ಅಪ್ರಾಕೃತಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾನಂ; ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ ಜ್ಞಾನತ್ವಂ; ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಂ ; ವ್ಯಾಪಾರಂ – ಇಚ್ಚಾನುಗುಣ ಪರಿಣಾಮಂ. ಪ್ರಾಕೃತ ಸ್ವರೂಪಂ ಜಡಂ; ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ – ಜಡತ್ವಂ; ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ – ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಮುಂ, ಗುಣತ್ರಯತ್ವಮುಂ , ಸತತ ಪರಿಣಾಮಿತ್ವಮುಂ; ವ್ಯಾಪಾರಂ – ಭದ್ಢಚೇತನನುಕ್ಕು ಸ್ವಸ್ವರೂಪ ಪರಸ್ವರೂಪಂಗಳೈ ಮರೈಕ್ಕಯಿ. ಕಾಲತ್ತುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ – ವಿಭುವಾಯ್ ಜಡಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ. ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ ವಿಭುತ್ವ ಜಡತ್ವನ್ಗಲ್. ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ – ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಮುಮ್ ಕಲಾಕಾಷ್ಠಾಧಿಯಾನ ಪರಿಣಾಮಮುಂ. ವ್ಯಾಪಾರಂ – ಸೃಷ್ಟ್ಯಾಧಿಗಳುಕ್ಕು ಉಪಕರಣಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ.
ವಿವರಣೆ
ತತ್ವ ತ್ರಯತ್ತುಕ್ಕೂ ಸ್ವರೂಪಂ , ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮುಂ, ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಮುಂ , ವ್ಯಾಪಾರಮುಂ ಎನ್ರು ನಾಳು ಪ್ರಕಾರಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ.
ತತ್ವತ್ರಯಂ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ನಾಲ್ಕು ವಿಷಯಗಳಿವೆ. ಪ್ರತಿ ತತ್ತ್ವಕ್ಕೂ, ಒಂದು ಸ್ವರೂಪ (ಒಂದು ವಸ್ತುವಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ), ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮ (ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಗುಣಗಳು), ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನಾವು ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ, ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಂ (ಕ್ರಿಯೆಗಳು).
ಇಧಿಲ್ ಈಶ್ವರ ಸ್ವರೂಪಂ ಸತ್ಯಮಾಯ್ , ಜ್ಞಾನಮಾಯ್ , ಅನಂತಮಾಯ್ , ಆನಂಧಮಾಯ್ , ಅಮಲಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ.
ಈಶ್ವರನ ಸ್ವರೂಪ (ನಿಜವಾದ ಸ್ವಭಾವ) ಸತ್ಯಂ, ಜ್ಞಾನಂ, ಆನಂದಂ, ಅನಂತಂ ಮತ್ತು ಅಮಲಂ. ಈ ಐದು ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ನಾವು ಈಶ್ವರನನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈ ಐದು ಗುಣಗಳ ವಿವರಣೆಯು ಈಶ್ವರನು ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.ಅವನು ಸತ್ಯ (ನಿತ್ಯ). ನಿತ್ಯ ಎಂದರೆ ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಜ್ಞಾನ, ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪಿ. ಅವನು ಅನಂತ, ಅಂದರೆ, ಅವನು ಸ್ಥಳ, ಸಮಯ ಅಥವಾ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಂತಃ (ಅಂತ್ಯ) ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಆನಂದಮಾಯನ (ಆನಂದಮಯ). ಅವನು ಅಮಲನ್ (ಯಾವುದೇ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲದೆ). ಈ 5 ಗುಣಗಳು ಈಶ್ವರನ ಸ್ವರೂಪ.
ಈಶ್ವರನ ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮ: ಸತ್ಯತ್ವ, ಜ್ಞಾನತ್ವ, ಅನಂತತ್ವ, ಆನಂದತ್ವ ಮತ್ತು ಅಮಲತ್ವ. ಈಶ್ವರನನ್ನು ಸತ್ಯಂ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸತ್ಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ನಿತ್ಯನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನು ನಿತ್ಯನೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವನು ಅನಂತನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನು ಅನಂತನೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಮತ್ತು ಅವನು ಆನಂದನಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನು ಆನಂದನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ದೋಶಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವನು ಅಮಲನೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈ ಐದು ವಿಷಯಗಳು (ಗುಣಗಳು – ತನ್ಮೈ) ಭಗವಂತನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ.
ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ – ಜ್ಞಾನಾಶಕ್ತಿ ಆದಿ ಸಮಸ್ತ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಂಗಳು
ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ-ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಈ ಭಗವಂತನ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಗಳು ಯಾವುವು? ವಿಷೇಶನಾಮ ಎಂದರೆ ತನ್ಮೈ (ಗುಣಗಳು). ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಜ್ಞಾನಂ, ಶಕ್ತಿ, ಬಲಂ, ಐಶ್ವರ್ಯಂ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್. ಭಗವಾನ್ ಪದವನ್ನು ಭ+ಗ+ವ ಎಂದು ವಿಭಜಿಸಬಹುದು. ಮೂರು ಶಬ್ದಗಳು (ಭ+ಗ+ವ) ಆರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ (ಜ್ಞಾನ, ಬಲಂ , ಐಶ್ವರ್ಯಮ್, ವೀರ್ಯ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್). ಈ ಆರು ಗುಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸಹ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.ಅವರ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಾದ ಸೌಶೀಲ್ಯ, ಸೌಲಭ್ಯ, ಸೌಂಧರ್ಯ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಸ್ವಾಮಿತ್ವ, ಔಧಾರ್ಯ, ಮಾಧುರ್ಯ, ಗಾಂಭೀರ್ಯ, ಧೈರ್ಯ, ಸ್ಥೈರ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ರಿಂದ ಗದ್ಯ ತ್ರಯಂನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳು ಪೆರುಮಾಳ್ಗೆ ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಗಳಾಗಿವೆ. ಅವರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪೆರುಮಾಳ್ಗೆ, ಈ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳು ಅವರ ನಿಜವಾದ ಗುರುತಾಗಿದೆ.
ಗುಣವತ್ ವಿಶೇಷಣಮುಮಾಯ್, ಗುಣ ಪ್ರಕಾಶಕಮುಮಾನ ದಿವ್ಯ ಮಂಗಳ ವಿಗ್ರಹಂಗಳುಂ
ಪೆರುಮಾಳ್ ಅವರ ದಿವ್ಯ ಮಂಗಲ ವಿಗ್ರಹವು ಭಗವಂತನಿಗೆ ವಿಶೇಶನಾಮವಾಗಿದೆ. ಹೇಗೆ ಭಗವಂತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಅವನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ತಿರುಮೇಣಿಯನ್ನೂ (ದೈವಿಕ ರೂಪ) ಅವನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನ ತಿರುಮೇನಿಯು ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುವಂತಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಸೌಲಭ್ಯ ಗುಣ (ಸುಲಭ ಪ್ರವೇಶದ ಗುಣ) ಅವನ ಅರ್ಚಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ಅವನು ಸಮೀಪಿಸ ಬಹುದಾದವನೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ ಮತ್ತು ಅವನ ತಿರುವಡಿ (ದೈವಿಕ ಪಾದಗಳು) ದರ್ಶನವು ಅವನನ್ನು ತಲುಪಬಹುದೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣವೂ ಹೌದು. ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ಗೆ, ಅವರ ವಿಶೇಷನಾಮಗಳು (ವಿಶೇಷ ಗುಣಗಳು) ಅವರ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ತಿರುಮೇಣಿಗಳಾಗಿವೆ.
ಇಪ್ಪಡಿ ನಿರೂಪಿತಮಾನ ವಸ್ತು ದಂಪತಿಯಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ
ಅದು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಈಶ್ವರ ತತ್ವವು ದಂಪತಿ (ದಂಪತಿ) – ಮಿಥುನಂ. ಅಂದರೆ, ಅವರು ಪಿರಾಟ್ಟಿ (ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ತಾಯರ್) ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಇತ್ದಂಪತಿಕ್ಕು ಉಭಯವಿಭೂತಿಯಿಲ್ ಉಳ್ಳ ಚೇತನಾಚೇತನಗಳುಂ ಶರೀರತ್ಯಾ ಶೇಷಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ
ಈ ದಂಪತಿಗೆ (ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಎಂಪೆರುಮಾನ್), ಉಭಯ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿ (ನಿತ್ಯ ವಿಭೂತಿ ಮತ್ತು ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿ) ಎಲ್ಲಾ ಚೇತನಂ ಮತ್ತು ಅಚೇತನಂಗಳು ಶರೀರಂ (ದೇಹ) ನಂತೆ ಶೇಷಾಂ ಆಗಿವೆ. ಅಂದರೆ ಶರೀರಂ ಆಗಿ , ಅದು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶೇಷವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶರೀರಂ ಅವಿಭಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗಳ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ಗೆ, ಚೇತನಂಗಳು ಮತ್ತು ಅಚೇತನಂಗಳು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ನ ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಶರೀರಂಗಳಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ, ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಮತ್ತು ಪಿರಾಟ್ಟಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ.
ವ್ಯಾಪಾರಂ ಆವದು – ತನ್ನುಡೈ ಆನಂದತ್ತುಕ್ಕು ಪ್ಪೋಕ್ಕುವೀಡಾಗ ಪ್ಪಣ್ಣುಮ್ ಸಕಲ ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿತಿ ಸಂಹಾರಂಗಳುಂ , ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರದತ್ವಮುಂ ಇಪ್ಪಡಿ
ಈ ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿಯು ಎಂಪೆರುಮಾನನ ಆನಂದಮಯ ಲೀಲೆಗಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ವಿನಾಶ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸೇರಿವೆ. ಇದನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆನಂದತ್ತುಕ್ಕು ಪ್ಪೋಕ್ಕುವೀಡಾಗ ಪ್ಪಣ್ಣುಮ್ ಸಕಲ ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿ ಸ್ಥಿತಿ ಸಂಹಾರಂಗಳುಂ–
ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿ (ಸೃಷ್ಟಿ), ಸ್ಥಿತಿ (ಪೋಷಣೆ), ಮತ್ತು ಸಂಹಾರ (ವಿನಾಶ) ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಅವರ ಆನಂದದ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು.
ಸರ್ವದಾ ಸಮಾನಾಥಿಶಯತ್ತೈ ಉಡೈತ್ತಾಯ್ ಇರುಂಡುಳ್ಳ ದಂಪತಿಗಳೈ
ದಂಪತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹೋಲುವ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ
ಅನ್ಯೋನ್ಯಮ್ ಅತಿಶಯಕರರಾಗ ಸೊಲ್ಲುಗೈಕ್ಕು ಹೇತು ಶ್ರೀಯ: ಪತಿತ್ವಂ , ವಿಷ್ಣುಪತ್ನಿತ್ವಂ ಆಗಿರ ಇವಟ್ರಾಳೇ
ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ, ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಪಿರಾಟ್ಟಿಗೆ ಪತಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಇದೆ; ಪಿರಾಟ್ಟಿ ವಿಷ್ಣುಪತ್ನಿ (ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪತ್ನಿ) ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಇದೆ. ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ನೊಂದಿಗಿನ ಸಹವಾಸದಿಂದಾಗಿ, ಪಿರಾಟ್ಟಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಇದೆ. ಮತ್ತು ಪಿರಾಟ್ಟಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಹವಾಸದಿಂದಾಗಿ, ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಇದೆ. ಹೂವುಗಳು ಅವುಗಳ ಪರಿಮಳದಿಂದಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ ಮತ್ತು ಹೂವುಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸಹವಾಸದಿಂದಾಗಿ ಸುವಾಸನೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ. ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ಹೂವು ಬೇರ್ಪಡಿಸದಂತೆಯೇ, ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಪೆರುಮಾಳ್ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಎಂಪೆರುಮಾನಿರ್ಕಾಟ್ಟಿಲ್ ಪಿರಾಟ್ಟಿಕ್ಕು ಅಧಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಂ ಅಧಿಕಾರ ಸಂಪತ್ತಿಯುಂ , ಪುರುಷಾಕಾರತ್ವಮುಂ
ಇಲ್ಲಿ ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪಿರಾಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆದರೆ ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಗುಣಗಳು: ಅಧಿಕಾರಸಂಪತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷಾಕಾರ.
ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ನಿಗೆ ಶರಣಾಗುವ ಬದಲು, ಜೀವಾತ್ಮರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ಜೀವಾತ್ಮನನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಅವರ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಅವರನ್ನು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ನಿಗೆ ಶರಣಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ – ಅದು ಅಧಿಕಾರ ಸಂಪತ್ತಿ. ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಗುವಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಕಲಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವಂತೆಯೇ, ಪಿರಾಟ್ಟಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಆತ್ಮಗಳಿಗೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಪುರುಷಕಾರತ್ವ – ಜೀವಾತ್ಮನು ಎಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ನಿಗೆ ಶರಣಾದಾಗ, ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಜೀವಾತ್ಮನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜೀವಾತ್ಮನು ಬಹಳಷ್ಟು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು – ಪುಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆಂದು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಾಗ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮನು ಆ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದಾಗ, ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆತ್ಮನು ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಶರಣಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಶರಣಾಗದವರನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಬಹುದಾದರೂ, ಶರಣಾದವರಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಅವಳು ವಾದಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಎಂಪೆರುಮಾನನು ಅವರ ಕರ್ಮಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಇದು ಪುರುಷಕಾರತ್ವ.
ಎಂಪೆರುಮಾನುಕ್ಕು ಅಧಿಕ ವ್ಯಾಪಾರಂ – ದಂಢಧಾರತ್ವಮುಂ , ಉಪಾಯತ್ವಮುಂ
ದಂಢಧಾರತ್ವಂ ಎಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ಗುಣ. ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಎಂದಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಅವಳ ತನ್ಮೈ (ಸ್ವಭಾವ/ಗುಣ). ಜೀವಾತ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಅವರನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಈ ತನ್ಮೈ ದಂಢಧಾರತ್ವಂ.
ಉಪಾಯತ್ವಂ – ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಒಬ್ಬನೇ ಉಪಾಯ (ಪಾಲನ/ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು). ಪಿರಾಟ್ಟಿ ಪುರುಷಕಾರವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ಉಪಾಯವಲ್ಲ. ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಫಲಂ (ಫಲಿತಾಂಶ) ನೀಡುವ ಅಧಿಕಾರವಿದೆ.
ಚೇತನ ಸ್ವರೂಪಂ – ಸತ್ಯಮಾಯ್ , ಜ್ಞಾನಮಾಯ್ , ಆನಂಧಮಾಯ್ , ಅಮಲಮಾಯ್ , ಅನುವಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ.
ಚೇತನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈಶ್ವರನ್ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗಳು ನಾಲ್ಕು ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ; ಸತ್ಯಂ, ಜ್ಞಾನಂ, ಆನಂದಂ ಮತ್ತು ಅಮಲತ್ವವು ಈಶ್ವರನ್ ಮತ್ತು ಚೇತನಂಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈಶ್ವರನ್ ಅನಾಥ ಆದರೆ ಚೇತನನ್ ಒಬ್ಬನು. ಅನಂತತ್ವಂ ಎಂದರೆ ಈಶ್ವರನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದ್ದಾನೆ, ಅವನು ವಿಭು (ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದ್ದಾನೆ). ಆತ್ಮ ಅಣು (ಪರಮಾಣು ರೂಪ).
ಈಶ್ವರನಂತೆಯೇ, ಆತ್ಮವು ಸಹ ಸತ್ಯಂ (ನಿತ್ಯಂ), ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಆನಂದವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲ (ಅಮಲನ್).
ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ – ಸತ್ಯತ್ವಂ, ಜ್ಞಾನತ್ವಂ, ಆನಂದತ್ವಂ, ಅಮಲತ್ವಂ, ಅಣುತ್ವಮಾಗಿರ ಇವೈ
ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ (ಧರ್ಮಂ ಎಂದರೆ ತನ್ಮೈ). ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ದೃಢೀಕರಿಸುವ ಈ ಗುಣಗಳು ಸತ್ಯಂ, ಜ್ಞಾನಂ, ಆನಂದಂ ಮತ್ತು ಅಮಲಂ.
ನಿರುಪಿತಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ – ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಮುಂ, ಅನಂತ ಜ್ಞಾನಾಧಿ ಗುಣಂಗಳುಂ
ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ (ಆತ್ಮ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ), ಅದರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಗಳು (ವಿಶೇಷಣಂ) :
ಶರೀರವತ್ ಶೇಶತ್ವಮ್ (ಆತ್ಮವು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ಗೆ ಶರೀರಂನಂತೆ ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಧೀನವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ). ಅನಂತ ಜ್ಞಾನಾಧಿ ಗುಣಂಗಳ (ಜ್ಞಾನಂ ಇತ್ಯಾದಿ ಅಪರಿಮಿತ ಗುಣಗಳು). ಹೀಗೆ, ನಿರುಪಿಕಾಪಟ್ಟ ಸ್ವರೂಪತ್ತಕ್ಕೂ ಅಧಿಗಪ್ಪಾಡಿ ವಿಶೇಷಣಂಗಳು – ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಆತ್ಮದ ಸ್ವರೂಪದ ಜೊತೆಗೆ ಗುಣಗಳು – ಎಂಪೆರುಮಾನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಶೇಷತ್ವವು, ಶರೀರಂನಂತೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಾಮಂತಹ ಗುಣಗಳು.
ವ್ಯಾಪಾರಂ – ಅನುಭವಜನಿತ ಪ್ರೀತಿಕಾರಿತ ಕೈಂಕರ್ಯಮ್
ಆತ್ಮನಿಗೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯಾಪಾರಂ (ಕ್ರಿಯೆಗಳು) ಎಂದರೆ ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು (ಅನುಭವ ಜನಿತ) ಆನಂದಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಆ ಆನಂದದಿಂದ ವಾತ್ಸಲ್ಯ (ಪ್ರೀತಿ) ಬರುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ, ಆತ್ಮನು ಕೈಂಕರ್ಯ (ಸೇವೆ) ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಮೊದಲು ನಾವು ಎಂಪೆರುಮಾನನನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅದರಿಂದ ನಮಗೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದಾಗಿ, ನಾವು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಇದು ಹಂತ ಹಂತದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಇದು ಆತ್ಮನಿಗೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯಾಪಾರಂ.
ಈಗ ಅಚಿತ್ ತತ್ತ್ವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡೋಣ.
ಪಿಳ್ಳೈ ಲೋಕಾಚಾರ್ಯರು ಬರೆದ ತತ್ವತ್ರಯಂ ಗ್ರಂಥಂನಲ್ಲಿ ಅಚಿತ್ ತತ್ತ್ವದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಸಹ ನಾವು ನೋಡಬಹುದು.
ಅಚಿತ್ ಸ್ವರೂಪಂ ಮೂನ್ರುಪಡಿ ಪ್ಪಟ್ಟಿರುಕ್ಕುಂ. ಅದಾವದು – ಅಪ್ರಾಕೃತಂ, ಪ್ರಾಕೃತಂ. ಕಾಲಂ ಎನ್ರು.
ಅಚಿತ್ ತತ್ವವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತತ್ವತ್ರಯಂನಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಸತ್ವಂ , ಮಿಶ್ರ ಸತ್ವಂ ಮತ್ತು ಸತ್ವ ಶುನ್ಯಂ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಇಧಿಲ್, ಅಪ್ರಾಕೃತಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾನಂ; ಸ್ವರೂಪನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ ಜ್ಞಾನತ್ವಂ; ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಂ ; ವ್ಯಾಪಾರಂ – ಇಚ್ಚಾನುಗುಣ ಪರಿಣಾಮಂ.
ಅಪ್ರಾಕೃತಂ ಶುದ್ಧ ಸತ್ವ ವಸ್ತುಗಳು. ಶುದ್ಧ ಸತ್ವವು ಜ್ಞಾನನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಇದು ಪರಮಪದದಲ್ಲಿ ಅಚಿತ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ. ಅಪ್ರಾಕೃತಂ ಸುದ್ಧಾಸತ್ವಂ ಸ್ವರೂಪಂ ಜ್ಞಾನಂ. ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ is ಜ್ಞಾನತ್ವಂ (ಇದು ಜ್ಞಾನಂ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ). ನಿರುಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ (ಸ್ಥಾಪಿತ ವಿಷಯದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಗಳು) ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಂ (ಎಂಪೆರುಮಾನ್ಗೆ ಶರೀರವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ ಮತ್ತು ಅಧೀನವಾಗಿದೆ).
ಅಪ್ರಾಕೃತ ವಸ್ತುವಿನ ವ್ಯಾಪಾರಂ ಇಚ್ಛಾನುಗುಣ ಪರಿಣಾಮಂ . ಇದರರ್ಥ ಅಚಿತ್ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಗವಾನ್ ಬಯಸಿದಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಕೃತ ಸ್ವರೂಪಂ ಜಡಂ;
ಪ್ರಾಕೃತಂ ಎಂದರೆ ಈ ಭೌತಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ವಸ್ತುಗಳು. ಈ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಬರುವ 23 ತತ್ವಗಳು. ಈ ಒಟ್ಟು 24 ತತ್ತ್ವಗಳು ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಇವೆ – ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ಜಡಮವಾಗಿವೆ.
ಸ್ವರೂಪನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ – ಜಡತ್ವಂ;
ಪ್ರಾಕೃತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಗುಣವೆಂದರೆ ಜಡತ್ವ (ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ).
ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ – ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಮುಂ, ಗುಣತ್ರಯತ್ವಮುಂ , ಸತತ ಪರಿಣಾಮಿತ್ವಮುಂ;
ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ – ಜಡ ವಸ್ತುಗಳ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಗಳೆಂದರೆ: ಭಗವಂತನಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾದ ಶರೀರಂ (ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಂ), ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ (ಗುಣತ್ರಯಂ – ಸತ್ವಂ, ರಾಜಸ್ ಮತ್ತು ತಮಸ್ ) ಮತ್ತು ಶತತಃ ಪರಿಣಮಿತ್ವಂ (ಯಾವಾಗಲೂ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ).
ವ್ಯಾಪಾರಂ – ಭದ್ಢಚೇತನನುಕ್ಕು ಸ್ವಸ್ವರೂಪ ಪರಸ್ವರೂಪಂಗಳೈ ಮರೈಕ್ಕಯಿ
ಪ್ರಾಕೃತವು ಲೀಲಾ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದರಿಂದ, ನಿತ್ಯ ವಿಭೂತಿಯಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯರು ಮತ್ತು ಮುಕ್ತರಿಗೆ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಕೃತದ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಶರೀರ (ಅದು ಪ್ರಕೃತಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಫಲಿತಾಂಶ) ಸ್ವಯಂ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಾಲತ್ತುಕ್ಕು ಸ್ವರೂಪಂ – ವಿಭುವಾಯ್ ಜಡಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ
ಕಾಲವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇದೆ. ಅದು ಜಡಂ (ಜ್ಞಾನದ ಕೊರತೆ).
ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮಮ್ ವಿಭುತ್ವ ಜಡತ್ವನ್ಗಲ್
ವಿಭುತ್ವಂ ಮತ್ತು ಜಡತ್ವಂ ಕಾಲಂ ಸ್ವರೂಪ ನಿರೂಪಕ ಧರ್ಮ.
ನಿರೂಪಿತ ಸ್ವರೂಪ ವಿಶೇಷಣಂ – ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವಮುಮ್ ಕಲಾಕಾಷ್ಠಾಧಿಯಾನ ಪರಿಣಾಮಮುಂ
ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಕಾಲ, ಅದರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಗುಣಗಳು ಶರೀರವತ್ ಶೇಷತ್ವ. ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳು ಎಂಪೆರುಮಾನನಿಗೆ ಶರೀರವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಕಾಲವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಇದು ಕಲಾ ಕಾಷ್ಟಾಧಿಯಾನ ಪರಿಣಾಮಮಂ – ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ನಿಮಿಷಗಳು, ಕ್ಷಣಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ವ್ಯಾಪಾರಂ – ಸೃಷ್ಟ್ಯಾಧಿಗಳುಕ್ಕು ಉಪಕರಣಮಾಯ್ ಇರುಕ್ಕುಂ
ಕಾಲನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು – ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವಾಗ, ಅವನು ಕಾಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಸ್ತುವು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ನಂತರ ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಲವು ಬದಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ಆ ವಸ್ತುವೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಲವು ಎಂಪೆರುಮಾನ್ ಶ್ರುತಿ ಮಾಡಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಮುಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಎಂಟನೇ ವಾರ್ಥೈ ಅನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸೋಣ.
ಆழ்ವಾರ್ ಎಂಪೆರುಮಾನಾರ್ ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಂ
ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಂ
ಪಿನ್ಬಅழಗಿಯರಾಂ ಪೆರುಮಾಳ್ ಜೀಯರ್ ತಿರುವಡಿಗಳೇ ಶರಣಂ
ಮೂಲ : https://granthams.koyil.org/2026/05/13/varthamalai-2-english/
ಆಡಿಯೋ : https://1drv.ms/u/s!AnOSadexHn4jgiQ45543H7eY6GBY?e=NMz7Nm
ವೀಡಿಯೊ : https://youtu.be/9U-54OqTkUk
ಅನುವಾದ – ಅಡಿಯೇನ್ ಸುಭದ್ರಾ ರಾಮಾನುಜ ದಾಸಿ
ಆರ್ಕೈವ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮೇಯಂ (ಗುರಿ) – https://koyil.org
ಪ್ರಮಾಣ೦ (ಗ್ರಂಥಗಳು) – https://granthams.koyil.org
ಪ್ರಮಾತಾ (ಬೋಧಕರು) – https://acharyas.koyil.org
ಶ್ರೀವೈಷ್ಣವ ಎಜುಕೇಶನ್ / ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ – https://pillai.koyil.org