శ్రీ: శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమద్వరవరమునయే నమః
వార్తై-1
శ్రీ వేళుక్కుడి ఉ.వే. వరదాచార్య స్వామి వారి మొదటి వార్తై యొక్క సారాంశం.
స్వరూప పురుషార్థ, ఉపాయ జ్ఞానావశ్యకథై. శ్రీవైష్ణవ సంసారి సామ్యం. శ్రీవైష్ణవ సంసారి జ్ఞానం తారతమ్యం. అగ్యాన అన్యథా జ్ఞాన విపరీత జ్ఞాన నిరూపణం. శ్రీవైష్ణవ సంసారి నిష్టై. అర్థ పంచక నిరూపణం. అహంకార ద్వయం ఉపలక్షణం.
మొదటి వార్తై సారం:
- స్వరూప, ఉపాయ, పురుషార్థ జ్ఞానం యొక్క ఆవశ్యకత
- ఏ విషయం శ్రీవైష్ణవుడికి, సంసారికి ప్రధానంగా పరిగణించబడుతుంది?
- శ్రీవైష్ణవుడికి, సంసారికి మధ్య గల జ్ఞాన భేదం
- అజ్ఞానం , అన్యధా జ్ఞానం, విపరీత జ్ఞానం అంటే ఏమిటి?
మొదటి వార్తై
ఒరువనుక్కు అఱియవేండువధు, స్వరూప పురుషార్థ ఉపాయంగళ్. ఇదు దాన్ శ్రీవైష్ణవర్గళుక్కుమ్ సంసారిగళుక్కుమ్ వేణుమ్. శ్రీవైష్ణవర్గళుక్కు స్వజ్ఞాన , ప్రాపకజ్ఞాన, ప్రాప్యజ్ఞానమడియాగ వరువధొన్ఱు, సంసారిగళుక్కు అజ్ఞాన, అన్యథాజ్ఞాన, విపరీత జ్ఞానమడియాగ వరువధొన్ఱు. సంసారిగళ్ స్వధేహాత్మాభిమానమే స్వరూపమెన్ఱుమ్, దేహాంతరానుభవమే పురుషార్థమెన్ఱుమ్, స్వదేహ వ్యాపారమే తత్ సాధనమెన్ఱుమ్ ఇరుప్పర్గళ్. ఇధు ఇవర్గళ్ నిష్టై. శ్రీవైష్ణవర్గళ్ భగవత్ శేషత్వమే స్వరూపమెన్ఱుమ్, భగవత్ కైంకర్యమే పురుషార్థమెన్ఱుమ్, ఇప్పురుషార్థ సిద్ధుక్కుమ్ తచ్చరణారవిన్ద ద్వయమే ఉపాయమెన్ఱుమ్ ఇరుప్పర్గళ్; ఇదు ఇవర్గళ్ నిష్టై. స్వస్వరూపమ్ అనన్యార్హమ్; పరస్వరూపమ్ మిథునమ్; విరోధి స్వరూపమ్ అహంకారమ్; ఉపాయస్వరూపమ్ అవన్ కృపై; ఫలస్వరూపమ్ – అవనుగన్ద అంతరంగ వృత్తి; మిథునోత్పన్న జ్ఞానానందమ్ – వడివు; ప్రీతి- సత్తై; భోగత్తిలే అన్వయమ్. ఇదు ఆచ్చాన్ పిళ్ళై వార్తై.
ఇది పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై సాయించిన వార్తై.
శ్రీవైష్ణవునికే కాక, సంసారి మొదలుకుని అందరూ తెలుసుకోవాల్సిన విషయాలు- స్వరూపము, పురుషార్థము మరియు ఉపాయము.
- స్వరూపము- తన గురించిన జ్ఞానము (జీవాత్మ స్వభావము)
- పురుషార్థము- పురుషుడు, అనగా జీవాత్మ కోరుకునే ఫలము.
- ఉపాయము- పురుషార్ధాన్ని పొందడానికి సాధనము
శ్రీవైష్ణవులకు – స్వజ్ఞానం, ప్రాపకజ్ఞానం, ప్రాప్యజ్ఞానం ముఖ్యమైనవి.
స్వజ్ఞానం – ఇది తన గురించి ఉన్న జ్ఞానం.
ప్రాపకజ్ఞానం – మనం లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి ఉపయోగపడే సాధనమైన ప్రాపకం గురించి జ్ఞానం.
ప్రాప్యజ్ఞానం – ఇది అంతిమ లక్ష్యం (ప్రాప్యం) గురించి మరియు ఆ లక్ష్యాన్ని సాధించినప్పుడు పొందే ఆనందం గురించి జ్ఞానం.
సంసారులు వీటిని ఎలా అర్థం చేసుకుంటారు?
అజ్ఞానం – జ్ఞానం లేకపోవడం.
ఉదాహరణకు, దూర ప్రాంతంలో ఉన్న ఒక దేశం గురించి తెలియకపోవడం జ్ఞానం లేకపోవడం. ఇదే అజ్ఞానం.
అన్యథాజ్ఞానం – తప్పుగా గ్రహించడం.
ఉదాహరణకు, కామెర్ల కారణంగా తెల్లని శంఖాన్ని పసుపు రంగులో కనిపించడం తప్పుగా గ్రహించడం. ఇదే అన్యథాజ్ఞానం.
విపరీతజ్ఞానం – పూర్తిగా భిన్నమైన గుర్తింపు (తప్పు గుర్తింపు).
ఉదాహరణకు, గవ్వను వెండిగా భావించడం, వస్తువు యొక్క అసలు స్వరూపం పూర్తిగా భిన్నంగా గ్రహించడం. ఇదే విపరీతజ్ఞానం.
సంసారులు ఈ విధంగా తమ జ్ఞానాన్ని పొందుతారు.
ఈ వార్తై సంసారుల గురించి ఇలా చెప్తుంది
స్వధేహాత్మాభిమానమే స్వరూపమెన్ఱుమ్: వారు తమ శరీరాన్నే ఆత్మగా తప్పుగా గుర్తిస్తారు. ఆచార్యుల కృపవల్ల మనం శరీరం ఆత్మకు భిన్నమని గ్రహిస్తాము. అయితే ఈ జ్ఞానం లేని వారు శరీరం మరియు ఆత్మ మధ్య తేడాను గుర్తించలేరు. వారు శరీరాన్నే ఆత్మగా భావిస్తారు. ఇదే సంసారుల స్వజ్ఞానం- శరీరాన్ని ఆత్మగా తప్పుగా గుర్తించడం.
దేహాంతరానుభవమే పురుషార్థమెన్ఱుమ్: సంసారులకు పురుషార్థం (లక్ష్యం) ఏమిటి?
ధేహాంతర అనుభవమే పురుషార్థం – శరీరం ద్వారా పొందే అనుభవాలే వారి లక్ష్యం. ఉదాహరణకు, భర్త భార్యతో ఆనందించడం, తండ్రి తన పిల్లలతో ఆనందించడం, పిల్లలు తమ తండ్రితో ఆనందించడం – ఇవన్నీ శరీరం ద్వారా పొందే అనుభవాలు. ఇలాంటి అనుభవాలే సంసారులకు పురుషార్థం. ఇల్లు, సంపద, భౌతిక సౌకర్యాలు వంటి ఇతర ఉదాహరణలు కూడా శరీరం ద్వారా పొందే భౌతిక సుఖాలే.
స్వదేహ వ్యాపారమే తత్ సాధనమెన్రుమ్: సంసారులు ఆ పురుషార్థాన్ని సాధించడానికి ఉపాయం ఏమిటి?
దేహవ్యాపారం – శరీరం ద్వారా చేసే క్రియలు, శారీరక శ్రమలే ఆ పురుషార్థాన్ని సాధించే సాధనాలు. ఉదాహరణకు, సంపద సంపాదించడానికి మనిషి శరీరంతో ఎంతో కష్టపడుతాడు.
ఇదే సంసారుల నిష్ఠ (జీవన విధానం).
సారాంశం:
- సంసారులు శరీరం మరియు ఆత్మ ఒకటేనని తప్పుగా భావిస్తారు.
- వారి అంతిమ లక్ష్యం శరీరం ద్వారా పొందే భౌతిక సుఖాలు, ఉదాహరణకు మంచి ఇల్లు, సంపద మొదలైనవి.
- ఆ లక్ష్యాలను శారీరక శ్రమ ద్వారా సాధించడం.
శ్రీవైష్ణవుల నిష్ఠ (జీవన విధానం) ఏమిటి?
శ్రీవైష్ణవర్గల్ భగవత్ శేషత్వమే స్వరూమెన్ఱుమ్
భగవత్ శేషత్వం – పరమాత్మకు సేవకుడిగా ఉండటమే వారి స్వరూపం.
పరమాత్మ నిత్య నాయకుడు; ఆయనకు సేవకుడిగా ఉండటమే జీవన విధానం.
ఈ శేషత్వమే స్వరూపం, అంటే జీవాత్మ యొక్క నిజ స్వభావం.
భగవత్ కైంకర్యమే పురుషార్థమెన్ఱుమ్
పురుషార్థము- భగవంతునికి కైంకర్యం చేయుటయే వారికి పురుషార్థము
కైంకర్యం అంటే పెరుమాళ్ళకి ప్రీతిని మరియు ఆనందాన్ని కలిగించే సేవ. పరతంత్రుడైన జీవాత్మకు ఇది ఒక సహజమైన లక్షణం. (శ్రీవైష్ణవుడు అంటే పెరుమాళ్ళతో (యజమానితో) ఉన్న సంబంధంలో సేవకుడు అని అర్థం).
ఇప్పురుషార్థ సిద్ధుక్కుమ్ తచ్చరణారవింద ద్వయమే ఉపాయమెన్ఱుమ్. ఇరుప్పర్గళ్; ఇదు ఇవర్గళ్ నిష్టై
పెరుమాళ్ళ దివ్య పాదద్వయమే ఉపాయం (ద్వయం అంటే రెండు). ఆ దివ్య పాదములు మాత్రమే కైంకర్యం అనే భాగ్యాన్ని ప్రసాదించగలవు.
స్వస్వరూపమ్ అనన్యార్హమ్; పరస్వరూపమ్ మిథునమ్; విరోధి స్వరూపమ్ అహంకారమ్
ఈ వార్తై లో అర్థ పంచకం గురించి వివరించబడింది:
స్వస్వరూపం – అంటే జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వభావం.
- అనన్యార్హం: జీవాత్మకు కేవలం పెరుమాళ్ళతో మాత్రమే సంబంధం ఉండటం. జీవాత్మ ఉనికి కేవలం పెరుమాళ్ళ వల్లనే సాధ్యం.
పరస్వరూపం – పెరుమాళ్ళ స్వభావం. ఆయన ఉనికి ‘మిథునం’ (పిరాట్టితో కలిసి ఉండటం).
- మిథునం: మిథునం అంటే జంట. పెరుమాళ్ళ మరియు పిరాట్టి ఎల్లప్పుడూ కలిసి ఉంటారు, దీనినే మిథునం అంటారు. ఎంపెరుమాన్ యొక్క మొదటి గుర్తింపు “శ్రియఃపతి” (పిరాట్టి యొక్క భర్త).
- మనం పెరుమాళ్ళను విడిగా అనుభవించలేము లేదా సేవించలేము; ఆ అనుభవం మరియు కైంకర్యం ఎంపెరుమాన్ మరియు పిరాట్టి, ఇద్దరికీ చెందుతాయి.
- కాబట్టి, పిరాట్టితో నిరంతరం కలిసి ఉండటమే పెరుమాళ్ళ యొక్క నిజమైన స్వరూపం.
విరోధి స్వరూపం – మనం పెరుమాళ్ళను చేరుకోకుండా అడ్డుకునేది. ఇదే అహంకారం.
- అహంకారం: దేహాన్ని ఆత్మగా తప్పుగా భావించడమే అహంకారం.
- లోక వ్యవహారంలో అహంకారం అంటే “గర్వం” అని అర్థం. కానీ, దీని లోతైన అర్థం – ఈ భౌతిక శరీరాన్ని ఆత్మగా భావించడం.
- మమకారం: నిజానికి మనది కాని వస్తువును మనది అని నమ్మడం. ఎంపెరుమాన్కు చెందిన ఆత్మను తనదిగా భావించడమే మమకారం.
- ఈ అహంకార, మమకారాలే పెరుమాళ్ళ యొక్క దివ్య పాదాలను చేరుకోకుండా మనల్ని ఆపే అసలైన అడ్డంకులు.
ఉపాయస్వరూపమ్ అవన్ కృపై; ఫల స్వరూపమ్ – అవనుగన్ద అంతరంగ వృత్తి
పంచ సంస్కారం పొందటం ద్వారా పెరుమాళ్ళలను చేరుకోవడానికి మనం ఒక ఆచార్యుడిని ఆశ్రయించి శరణాగతి చేస్తాము. అటువంటి శరణాగతి చేసినప్పటికీ, అడ్డంకిగా ఉన్న ఈ శరీరం కారణంగా మనం వెంటనే పెరుమాళ్ళను చేరుకోలేకపోతున్నాము. దీనికి కారణం, ఈ శరీరంతో ముడిపడి ఉన్న ప్రారబ్ధ కర్మ శేషం అనుభవించి తీరాలి; అది పూర్తయిన తర్వాతే పెరుమాళ్ళ దివ్య పాదాలను చేరుకోవడం సాధ్యమవుతుంది. అందుకే, ఈ శరీరం పెరుమాళ్ళకు మరియు మనకు మధ్య ఒక అడ్డంకిగా పరిగణించబడుతుంది.
ఉపాయ స్వరూపం – పెరుమాళ్ళను చేరుకోవడానికి మార్గమే ఉపాయం. పెరుమాళ్ళ యొక్క దివ్య పాదాలు మరియు ఆయన కరుణ (కృప) మాత్రమే ఉపాయం. జీవాత్మను సంసారం నుండి విముక్తి చేసి, ఉద్ధరించడం కోసం ఆయన తన దివ్య అనుగ్రహాన్ని వర్షిస్తారు.
ఫల స్వరూపం – పెరుమాళ్ళకు ప్రీతిని కలిగించే కైంకర్యమే పరమ ఫలం.
మిథునోత్పన్న జ్ఞానానందమ్ – వడివు; ప్రీతి- సత్తై; భోగత్తిలే అన్వయమ్. ఇదు ఆచ్చాన్ పిళ్ళై వార్తై.
ఈ వార్తైలో అంతిమ ఫలం పెరుమాళ్ళ మరియు పిరాట్టి ఇద్దరికీ కలిసి చేసే కైంకర్యం అని వివరించబడింది. వారిద్దరి ఆనందం కోసం ఏకకాలంలో సేవ చేయడమే ఆ ఫలం యొక్క స్వరూపం.
పెరుమాళ్ళ మరియు పిరాట్టి పట్ల మనకు ఉండే ప్రీతి (భక్తి) లేదా అనురాగమే మన ఉనికికి ఆధారం (ధారకం). మనం చేసే కైంకర్యం వల్ల మనకు లభించే నిజమైన ప్రయోజనం పెరుమాళ్ళ మరియు పిరాట్టి పొందే సంతోషమే తప్ప, మన వ్యక్తిగత ఆనందం కాదు. మన సేవ వల్ల వారు పొందే ఆనందానికి ప్రతిబింబమే మనకు కలిగే ఆనందం.
కేవలం తన కోసం మాత్రమే కోరుకునే వ్యక్తిగత ఆనందం మనకు విరోధి (అడ్డంకి) అవుతుంది.
దీనిని కులశేఖర ఆళ్వార్లు పెరుమాళ్ళ తిరుమొళిలో “పడియాయ్ కిడందు ఉన్ పవళ వాయ్ కాణ్బేనే” అని వివరించారు. ఆయన ఒక “పడి” (మెట్టు) వలె అచిత్తు (ప్రాణం లేని వస్తువు) లాగా ఉండి పెరుమాళ్ళ పట్ల తన పారతంత్రాన్ని (విధేయతను) చాటుకుంటూనే, అదే సమయంలో ఒక చిత్తు (చేతనుడు) వలె పెరుమాళ్ళ పగడం వంటి పెదవులపై వెలిగే ఆ దివ్యమైన చిరునవ్వును చూడాలని కోరుకుంటున్నారు.
ఇది పెరియవాచ్చాన్ పిళ్లై యొక్క శ్రీసూక్తి (వార్తై).
వార్తై-2
రెండవ వార్తైకి శ్రీ ఉ.వే. వరదాచార్య స్వామి సాయించిన తాత్పర్యం
స్వరూప ఉపాయ పురుషార్థ నిష్కర్షం. పిళ్ళై క్ కిణరు. స్వరూప ఉపాయ పురుషార్థ యాథాత్మ్యం. జీవాత్మానిన్ ఆనందం.
రెండవ వార్తై
నంపిళ్ళై అరుళిచ్చెయ్దు గోష్టి కుళైన్ధవళైవిలే, పిన్బళగియ పెరుమాళ్ళ జీయర్ దండనిట్టు, “ఇవ్వాత్మావుకు స్వరూప ఉపాయ, ఉపేయంగళ్ ఎవై” అని విన్ణప్పం సేయ్య; పిల్లైయుం ఇచ్చై స్వరూపం; ఇరక్కం ఉపాయం; ఇనిమై ఉపేయం అని అరుళిచ్చెయ్య; “అప్పడి అన్ఱు నినైత్తిరుప్పదు” అని విన్ణప్పం సేయ్య; “ఉమకెన్న సిల పిల్లైక్కి ణరుందో, నీర్ ఎంగనే నినైత్తిరుప్పదు?” అని అరుళిచ్చెయ్య; దేవరీర్ అరుళిచ్చెయ్దపడియే నినైత్తిరుక్కుం; శ్రీవైష్ణవర్గళుకు అదిమైయాయ్ ఇరుక్కై – స్వరూపం, అవర్గళుడైయ అభిమానం – అడియేనుక్కు ఉపాయం; అవర్గళ్ ముఖమలర్తి– అదడియేనుక్కు ఉపేయం అని ఇరుప్పేన్” అని విణ్ణప్పం శెయ్య; పిల్లైయుం ప్రియప్పట్టార్।
నంపిళ్ళై అరుళిచ్చెయ్దు గోష్టి కుళైన్ధవళైవిలే, పిన్బళగియ పెరుమాళ్ళ జీయర్ దండనిట్టు, “ఇవ్వాత్మావుక్కు స్వరూప ఉపాయ, ఉపేయంగళ్ ఎవై” అని విణ్ణప్పం శెయ్య; పిల్లైయుం ఇచ్చై స్వరూపం; ఇరక్కం ఉపాయం; ఇనిమై ఉపేయం అని అరుళిచ్చెయ్య;
ఒకసారి కాలక్షేపం ముగిసిన తర్వాత, పిన్బళగియ పెరుమాళ్ళ జీయర్ సాష్టాంగ ప్రణామం చేసి నంబిళ్ళైని ఒక ప్రశ్న అడిగారు.
ఆయన, “జీవాత్మకు స్వరూపం, ఉపాయం, ఉపేయం అంటే ఏమిటి?” అని అడిగారు.
దానికి నంబిళ్ళై, “ఇచ్చై (కోరిక) స్వరూపం, కృప (కరుణ) ఉపాయం మరియు ఆనందం ఉపేయం” అని సెలవిచ్చారు. మన సంప్రదాయంలో ఇది అత్యంత కీలకమైన విషయం.
స్వరూపం అంటే ఏమిటి? పెరుమాళ్ళ దివ్య పాదాలను చేరుకోవాలనే కోరిక కలిగి ఉండటమే జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వరూపం. “జీవాత్మలందరూ పెరుమాళ్ళ పాదాలను చేరుకుంటారా?” అని ప్రశ్నిస్తే, ఎవరికైతే ఆయనను చేరుకోవాలనే తీవ్రమైన ఆకాంక్ష ఉంటుందో, వారికి మాత్రమే మోక్షం ప్రసాదించబడుతుంది. పెరుమాళ్ళు ‘శేషి’ (యజమాని) అని, తాను ఆయనకు ‘శేషభూతుడు’ (సేవకుడు) అని గుర్తించి, ఆయనను చేరుకోవాలనే తపన కలిగి ఉండటమే జీవాత్మ యొక్క సహజ లక్షణం. పెరుమాళ్ళను పొందాలనే ఈ కోరిక స్వరూపంలో భాగమే తప్ప, అది ఉపాయం (మార్గం) కాదు.
ఉపాయం అంటే ఏమిటి? పెరుమాళ్ళ యొక్క కరుణ (కృప) మాత్రమే ఉపాయం.
ఉపేయం అంటే ఏమిటి? పెరుమాళ్ళకు కైంకర్యం చేయడం ద్వారా లభించే ఆనందమే ఉపేయం (పరమ లక్ష్యం).
ఈ ఆనందాన్ని పెరుమాళ్ళ మరియు జీవాత్మ ఇద్దరూ పొందుతారు. శాస్త్రం ఇలా చెబుతోంది: “అహమన్నం అహమన్నం అహమన్నం | అహమన్నాదోఽహమన్నాదోఽహమన్నాదః ||” పరమపదంలో పెరుమాళ్ళ మరియు జీవాత్మ ఒకరిని ఒకరు అనుభవిస్తారు. ఈ అనుభవమే పరమానందం. దీనినే “అంతమిల్ పేరిన్బమ్” (అంతం లేని గొప్ప ఆనందం) అని వర్ణిస్తారు.
అప్పడి అన్ఱు నినైత్తిరుప్పదు” అని విన్ణప్పం సేయ్య
దీనికి సమాధానంగా పిన్బళగియ పెరుమాళ్ళ జీయర్ ఇలా విన్నవించారు: “నా ఆలోచనలు దీనికి భిన్నంగా ఉన్నాయి”.
అప్పుడు నంబిళ్ళై ఇలా అడిగారు: “మీకు పెద్ద బావిలో ఒక చిన్న బావి ఏమైనా ఉందా?” (దీని అర్థం – అందరూ అంగీకరించే సాధారణ సిద్ధాంతాలకు లేదా యథార్థానికి మించిన లోతైన ఆలోచనలు ఏవైనా మీకు ఉన్నాయా? అని).
దేవరీర్ అరుళిచ్చెయ్దపడియే నినైత్తిరుక్కుం; శ్రీవైష్ణవర్గళుకు అదిమైయాయ్ ఇరుక్కై – స్వరూపం, అవర్గళుడైయ అభిమానం – అడియేనుక్కు ఉపాయం; అవర్గళ్ ముఖమలర్తి– అదడియేనుక్కు ఉపేయం అని ఇరుప్పేన్; పిల్లైయుం ప్రియప్పట్టార్।
అప్పుడు పిన్బళగియ పెరుమాళ్ళ జీయర్ ఆ లోతైన అర్థాన్ని వివరిస్తూ ఇలా సమాధానమిచ్చారు. నంబిళ్ళై చెప్పిన విషయంతో ఏకీభవిస్తూనే, జీయర్ తన విశిష్ట దృక్పథాన్ని ఇలా తెలియజేశారు:
- స్వరూపం: శ్రీవైష్ణవులకు దాసులై ఉండటం మరియు వారికి కైంకర్యం చేయడమే జీవాత్మ యొక్క నిజమైన స్వరూపం. నమ్మాళ్వార్లు తిరువాయ్మొళి (3-7-10) లో సెలవిచ్చినట్లు , “అడియార్ అడియార్ తమ్ అడియార్…” (ఆ ఎంపెరుమాన్ అడియార్లకు, వారి అడియార్లకు, అలా ఏడు తరాల అడియార్లకు మనం దాసులము). అంటే భాగవత శేషత్వమే పరమ స్వరూపం.
- ఉపాయం: శ్రీవైష్ణవుల అభిమానం లేదా ఆచార్య అభిమానమే నిజమైన ఉపాయం.
శ్రీవచన భూషణం (447) ప్రకారం, “ఆచార్య అభిమానమే ఉత్తారకం”. మనకు పంచ సంస్కారాలు అనుగ్రహించి, రహస్యార్థాలను బోధించే ఆచార్యుని కృపయే శిష్యుడిని ఉద్ధరించే ఏకైక మార్గం. అదే విధంగా, శ్రీవైష్ణవుల అభిమానం (దయ) కూడా పరమ ఉపాయం. - ఉపేయం: మనం చేసే కైంకర్యం వల్ల శ్రీవైష్ణవుల ముఖంలో కలిగే ఆనందాన్ని (ముఖమలర్తి) చూడటమే పరమ లక్ష్యం లేదా ఉపేయం.
జీయర్ ఇచ్చిన ఈ అద్భుతమైన వివరణకు నంబిళ్ళై ఎంతో పరవశించిపోయారు.
వార్తై-3
మూడవ వార్తైకి శ్రీ ఉ.వే. వరదాచార్య స్వామి సాయించిన తాత్పర్యం
చిత్ అచిత్ ఈశ్వర తత్త్వత్రయ స్వభావత్రయమ్. ఆత్మావినుడైయ అనన్యార్హ శేషత్వాధి రక్షణమ్. శేషత్వాధి రక్షణ ఫలమ్.
ఈ వార్తై ఈ క్రింది అంశాలను విశదీకరిస్తుంది :
- మూడు తత్వాల స్వభావం – చిత్, అచిత్ మరియు ఈశ్వర (తత్త్వ త్రయం).
- జీవాత్మ యొక్క అనన్యార్హ శేషత్వం (కేవలం పెరుమాళ్ళకే చెంది ఉండటం) మరియు పెరుమాళ్ళ ద్వారా జీవాత్మ ఎలా రక్షించబడుతుంది (రక్షణం).
- ఈ రక్షణ యొక్క ఫలితాలు (ఫలాలు).
మూడవ వార్తై:
చిత్తుక్కు మూన్ఱు స్వభావమ్; ఈశ్వరనుక్కు మూన్ఱు స్వభావమ్; అచిత్తుక్కు మూన్ఱు స్వభావమ్; చిత్తుక్కు స్వభావమ్ – అనన్యార్హ శేషత్వమ్, అనన్యశరణత్వమ్, అనన్యభోగ్యత్వమ్; ఈశ్వరనుక్కు స్వభావమ్ – సర్వ శేషిత్వమ్, సర్వరక్షకత్వమ్, పరమభోగ్యత్వమ్; అచిత్తుక్కు స్వభావమ్ – తన్నోడు సేర్న్ద చేతననుక్కు, అహంకార మమకారజనకమాగైయుమ్. స్వరక్షణ ప్రవృత్తి జనకమాగైయుమ్ విషయప్రావణ్య జనకమాగైయుమ్. అహంకార మమకారమ్ కళిన్దవారే ఇవన్ అనన్యార్హనామ్; ఇవన్ అనన్యార్హనానవారే అవన్ సర్వశేషియామ్. స్వరక్షణ ప్రవృత్తి కళిన్దవారే ఇవన్ అనన్యశరణనామ్; ఇవన్ అనన్యశరణానవారే అవన్ సర్వరక్షకనామ్. విషయప్రావణ్యమ్ కళిన్దవారే ఇవన్ అనన్యభోగనామ్; ఇవన్ అనన్యభోగనానవారే అవన్ పరమభోగ్యనామ్.
- మూడు తత్వాలు ఉన్నాయి- చిత్, అచిత్ మరియు ఈశ్వర. చిత్ అంటే చేతనులు (జీవాత్మలు), అచిత్ అంటే ప్రాణం లేని జడ పదార్థం (శరీరం/ప్రకృతి) మరియు ఈశ్వర అంటే ఈ రెండింటినీ (చిత్ మరియు అచిత్) నియంత్రించేవాడు.
- ఈ మూడు తత్వాలలో ప్రతిదానికీ మూడు ప్రధాన స్వభావాలు (గుణాలు) ఉన్నాయి; ఒకవేళ చిత్ తన స్వరూపాన్ని (నిజ స్వభావాన్ని) కాపాడుకుంటే, అప్పుడు ఈశ్వర తన స్వరూపానికి అనుగుణంగా రక్షణను ప్రసాదిస్తాడు.
చిత్ యొక్క స్వభావం అనన్యార్హ శేషత్వం, అనన్య శరణత్వం, అనన్య భోగ్యత్వం
- అనన్యార్హ శేషత్వం – కేవలం ఎంపెరుమాన్కు మాత్రమే సేవకుడై ఉండటం మరియు మరెవరికీ కాదు.
- అనన్య శరణత్వం – ఎంపెరుమాన్ను మాత్రమే రక్షకుడిగా కలిగి ఉండటం, మరే ఇతర వస్తువును లేదా వ్యక్తిని కాదు. (శరణం అంటే ఉపాయం, ఎంపెరుమాన్ మాత్రమే మనకు దిక్కు).
- అనన్య భోగ్యత్వం – కేవలం ఎంపెరుమాన్ను మాత్రమే అనుభవించడం, మరే ఇతర వస్తువును లేదా వ్యక్తిని కాదు.
ఈశ్వర యొక్క స్వభావం సర్వశేషిత్వం, సర్వ రక్షకత్వం, పరమ భోగ్యత్వం
- సర్వశేషిత్వం – అందరికీ యజమానిగా (నాయకుడిగా) ఉండటం.
- సర్వరక్షకత్వం – అందరికీ ఏకైక రక్షకుడిగా ఉండటం.
- పరమ భోగ్యత్వం – అందరికీ అనుభవించదగ్గ అత్యున్నత ఆనంద స్వరూపంగా ఉండటం.
అచిత్ యొక్క స్వభావం
- ఎల్లప్పుడూ చిత్ (జీవాత్మ) తో కలిసి ఉండటం. ఈ సంసారంలో (భౌతిక ప్రపంచం), భౌతిక శరీరం (అచిత్) ఎల్లప్పుడూ జీవాత్మ (చిత్) తో అనుసంధానించబడి ఉంటుంది.
- తన సాంగత్యం ద్వారా అహంకారాన్ని (భౌతిక శరీరం మరియు ఆత్మ ఒకటి అనే ఆలోచన) మరియు మమకారాన్ని సృష్టించడం. అచిత్ జ్ఞానాన్ని మభ్యపెట్టి ఈ అహంకార మమకారాలను పుట్టిస్తుంది. ఇది జీవాత్మ స్వతంత్రం అని, ఎవరికీ దాసుడు కాదు అనే ఆలోచనకు దారితీస్తుంది.
- భౌతిక శరీరం/అచిత్ దీనికి బాధ్యత వహిస్తుంది, ఎందుకంటే ఆత్మ మరియు శరీరం ఒకటే అని నమ్మేలా ఆత్మను మోసగించి, తద్వారా అహంకారం మరియు మమకారాన్ని సృష్టిస్తుంది.
- అదనంగా, ఈ భౌతిక శరీరం ఆత్మను ‘స్వరక్షణ’ (తనను తాను రక్షించుకోవడం) వైపు ప్రేరేపిస్తుంది. శరీరాన్ని చూడగానే, తనను తాను రక్షించుకోవడం తన బాధ్యత అని చిత్ నమ్మడం ప్రారంభిస్తుంది, ఇది స్వరక్షణ ప్రవృత్తికి (కేవలం తన శరీరాన్ని రక్షించుకోవడంలోనే నిమగ్నమై, పెరుమాళ్ళ పట్ల తన విధేయతను మర్చిపోయే ధోరణి) దారితీస్తుంది.
- ఈ శరీరం (అచిత్) మాత్రమే జీవాత్మను వివిధ ఇంద్రియాల (చూపు, వినికిడి, రుచి, వాసన మరియు స్పర్శ వంటివి) ద్వారా మళ్ళించి, కళ్ళు, చెవులు, నోరు, ముక్కు లేదా చర్మం ద్వారా సుఖానుభూతిని కలిగిస్తుంది. ఎందుకంటే భౌతిక శరీరం ఈ ఇంద్రియ సంబంధిత సుఖాల వైపు మొగ్గు చూపుతుంది. ఆ విధంగా అచిత్ ఆత్మకు ‘విషయ ప్రావణ్యాన్ని’ (లౌకిక విషయాల పట్ల ఆసక్తి) కలిగిస్తుంది.
జీవాత్మ యొక్క పరివర్తన:
- ఈ వార్తై ఇంకా ఏమి చెబుతుందంటే, ఒకసారి అహంకారం మరియు మమకారం నశించిన తర్వాత, జీవాత్మ ‘అనన్యార్హుడు’ అవుతాడు – అంటే, కేవలం పెరుమాళ్ళకే సేవకుడవుతాడు.
- భౌతిక శరీరం మరియు ఆత్మ ఒకటి కాదని, మరియు జీవాత్మ స్వతంత్రమైనది కాదని అర్థం చేసుకున్నప్పుడే ఈ మార్పు సాధ్యమవుతుంది. ఇది జరిగినప్పుడు జీవాత్మ పెరుమాళ్ళ పట్ల తన శేషత్వాన్ని అర్థం చేసుకుంటుంది.
- జీవాత్మ ఎప్పుడైతే అనన్యార్హుడు అవుతుందో, అప్పుడు ఎంపెరుమాన్ ‘సర్వశేషి’ అని స్పష్టమవుతుంది. సర్వశేషి అంటే తనతో సహా అందరికీ ఎంపెరుమానే స్వామి అని అర్థం, ఇది మనకు ఆయన పట్ల ఉన్న విధేయతను అర్థం చేసుకున్నప్పుడే స్పష్టమవుతుంది.
- ఒకరు తనను తాను రక్షించుకునే ప్రయత్నాన్ని (స్వరక్షణ ప్రవృత్తి) వదులుకున్నప్పుడు, వారు కేవలం ఎంపెరుమాన్నే పట్టుకుంటారు, అప్పుడు జీవాత్మ ‘అనన్య శరణుడు’ అవుతాడు.
- మనం (జీవాత్మ) మనల్ని రక్షించుకునే ప్రయత్నాలను వదిలివేసినప్పుడు, ఎంపెరుమాన్ ‘సర్వ రక్షకుడు’ (అందరినీ రక్షించేవాడు) అవుతాడు.
- లౌకిక భోగాల పట్ల ఆసక్తి నశించినప్పుడు, జీవాత్మ ‘అనన్య భోగ్యుడు’ అవుతాడు. మనలో చాలామంది లౌకిక సుఖాలను వెతుకుతూనే భక్తిని కూడా కొనసాగిస్తారు; ఇది ‘అనన్య భోగ్యత్వం’ కాదు.
- లౌకిక అన్వేషణ మరియు దాని అనుభవం నశించినప్పుడే మనం అనన్య భోగ్యులం కాగలము. మనం అనన్య భోగ్యులం అయినప్పుడు, పెరుమాళ్ళను మించిన ఆనందం మరొకటి లేదని మనకు సాక్షాత్కరిస్తుంది, అప్పుడు పెరుమాళ్ళ ‘పరమ భోగ్యుడు’ అవుతాడు.
ఆళ్వార్లు దీనిని మూన్ఱామ్ తిరువన్దాది (14) లో ఇలా వివరించారు: “మార్పాల్ మనమ్ సుళిప్ప మంగైయర్ తోళ్ కై విట్టు” (హృదయం ఎంపెరుమాన్ వైపు మళ్లడానికి, అన్ని ఇతర లౌకిక విషయాలతో/సుఖాలతో ఉన్న బంధాన్ని వదులుకోవడం).
ఆ విధంగా, ఈ మూడవ వార్తైలో చిత్, అచిత్ మరియు ఈశ్వరుని యొక్క మూడు స్వభావాలు మరియు వాటి మధ్య ఉన్న పరస్పర సంబంధాలు చాలా అందంగా వివరించబడ్డాయి.
తరువాతి వ్యాసంలో, మనం నాలుగవ వార్తై నుండి అనుభవిద్దాము.
ఆళ్వార్ ఎంపెరుమానార్ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
పిన్బళగియ పెరుమాళ్ళ జీయర్ తిరువడిగళే శరణం
అడియేన్ ఉషా రామానుజ దాసి
అడియేన్ శ్రీకాంత్ రామానుజదాసన్
మూలము
ఆడియో – https://1drv.ms/u/s!AnOSadexHn4jgVcPmZN8ZoOiQKNf?e=khc8BK
వీడియో- https://youtu.be/9oOTwUMl0aA
ఆంగ్లంలో- https://granthams.koyil.org/2026/04/05/varthamalai-1-english/
ప్రమేయము (గమ్యము) – https://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – https://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – https://pillai.koyil.org